Capitula
pater hominum.Ꝙ ſpūs ſcūs eadē ꝓprietate donuꝫ dicit̉ quaſpiritus ſanctus: ⁊ vtroqꝫ modo relatiue adpatrem vel filium.Utruꝫ pater vel trinitas ipſa vel filius poſſitdici ſpiritus ſanctus.Ꝙ non omnino idem eſt dicere eſſe patrem⁊ genuiſſe vel habere filium.Ꝙ non omnino que relatiue dicunt̉ a ſe ſuisviciſſim reſpondent vocabulis.¶ Diſtinctio.XXVII.¶ Que ſint ille proprietates quibus diſtinguūtur perſone.Ꝙ proprietates determināt hypoſtaſes nonſubſtantiam ideſt naturam.De generali regula eorum que ad ſe ⁊ eorumque relatiue dicuntur.An ẜm ſub̓aꝫ dicatur deꝰ de deo ⁊ huiuſmōi.XXVIII.¶ Diſtinctio.Ꝙ nō tm̄ ſunt tres ꝓprietates ꝑſonarum.An ſolus pater debeat dici nō genitus. vel nōfilius ſicut dicitur ingenitus.De proprietate quam notat ingenitus.Reſpōſio ambroſij cōtra arrianos de īgenito.An diuerſum ſit eſſe patrem ⁊ eſſe filium.Si ſapientia genita dicitur ẜm relationem velẜm ſubſtantiam.De imagine. ¶ Diſ. XXIX.¶ De principio.Ꝙ ab eterno pater eſt principium ⁊ filius ſednon ſpiritus ſanctus.Quomodo pater ſit principium filij ⁊ ipſe cūfilio ſpiritus ſancti.An eadem notione pater ⁊ filius ſint principium ſpiritus ſancti.¶ Diſtinctio.XXX.¶ De his que temporaliter de deo dicuntur ⁊relatiue ẜm accidens qd̓ non deo ſed creaturis accidit.An ſpiritus ſanctus dicatur datum vel donatum relatiue ad ſe cum a ſe detur.XXXI.¶ Diſtinctio.An filius dicatur equalis vel ſimilis patri ẜmſubſtantiam.De ſentētia ſancti Hilarij qua in trinitate perſonarum propria oſtendit.Quare patri attribuitur vnitas.Quare pater ⁊ filius dicantur eſſe vnum: velvnus deus ſed non vnus.Quare dicitur eſſe equalitas in filio.Quare in ſpū ſancto dicit̉ eſſe virtꝰ cōcordiavel cōnexio. ¶ Diſtinctio. XXXII.
¶ Utrum pater vel filius ea dilectione diligatque ꝓcedit ab vtroqꝫ ideſt ſpiritu ſancto.Utrum pater ſit ſapiēs ſapiētia quā genuit.An filius ſit ſapiens ſeipſo vel per ſeipſum.An vna tm̄ ſit ſapiētia patris ſicut in trinitateeſt dilectio que eſt trinitas: ⁊ tn̄ ſpiritus ſanctus eſt dilectio que ē trinitas: nec ideo dueſunt dilectiones: ⁊ ita de ſapientia.Quare pater nō dicit̉ ſapiēs ſapientia genita:ſicut dicit̉ diligēs dilectiōe q̄ ab ipſo ꝓcedit.¶ Diſtinctio.XXXIII.¶ Utrum proprietates perſonaꝝ ſint ipſe perſone vel diuina vſia.Quomodo proprietates poſſint eſſe in natura dei nec eam determinent.¶ Diſtinctio. XXXIIII.¶ De verbis Hilarij ꝗbus ẜm prauoꝝ ītellige̓tiam videt̉ dicere nō idē eſſe diuinam naturā⁊ rem nature: ⁊ nō idē eſſe deū ⁊ qd̓ dei eſt.Utrum ita poſſit dici vnus deus triuꝫ perſonarum vt dicitur vna eſſentia trium perſonarum: ⁊ tres perſone vnius dei vt tres perſone vnius eſſentie.Ꝙ potentia ſapientia bonitas in ſcriptura interdū ad perſonas diſtincte referuntur.Quare patri potētia filio ſapientia ſpiritui ſancto bonitas tribuat̉ cum ſit vna ſapientia potentia bonitas trium.De hoc nomine homouſion. vbi in auctoritate receptum ſit ⁊ quid ſignificet.¶ Diſtinctio.XXXV.¶ De ſcientia ⁊ preſcientia prouidentia diſpoſitione ⁊ de predeſtinatione dei.De quibus ſit preſcientia vel prouidentia.De quibus diſpoſitio.De quibus predeſtinatio.De quibus prouidentia.De quibus ſcientia vel ſapientia.Utrum p̄ſcīa vel diſpoſitio vel predeſtinatiodei eſſe potuerit ſi nulla eſſent futura.Ꝙ ſcīa dei eſt de tēporalibus ⁊ eternis.Qūo oīa dicuntur eſſe in deo ⁊ vita in eo.¶ Diſtinctio.XXXVI.¶ Utꝝ oīa debeāt dici eſſe in dei eſſentia vt indei cognitione vel preſcientia eſſe dicunt̉.Qua rōne bona eē dicunt̉ in deo ⁊ nō mala.Utrum idem ſit omnia eſſe ex deo ⁊ per ipſuꝫ⁊ in ipſo.Ꝙ omnia ſunt in quolibet trium ⁊ per ipſum⁊ in ipſo.Ꝙ non oīa que ex deo ſunt etiā de ipſo ſunt.¶ Diſtinctio.XXXVII.
A 3