Capitula

Utrum ſpiritus ſanctus augeatur in hoīe velmagis vel minus habeatur vel det̉: ⁊ an detur habenti ⁊ non habenti.Ꝙ aliqui dicūt charitatē dei ⁊ ꝓximi nō eē ſpiritum ſanctū. ¶ Diſtinctio. XVIII.¶ Utrum cōcedendū ſit per donū dari dona.Utrum ſpiritus ſanctus eadem ratione dicat̉donum qua datum ſiue donatum.Ꝙ ſicut filius naſcendo accepit non tm̄ vt eētfilius: ſed etiam eſſentiā. ita ſpiritus ſanctꝰ ꝓcedendo accepit: non tm̄ vt eſſet donum: ſedvt eſſet eſſentia.Ꝙ ſpiritus ſanctꝰ dicit̉ donū ⁊ donatum ẜmduos modos p̄dictos ꝓceſſionis: ꝗ ẜm ꝙ donum eſt refert̉ ad pr̄em ⁊ filiū: ẜm ꝙ datumad eū qui dedit ⁊ ad eos ꝗbus dat̉.An filius cum nobis ſit datus poſſit dici noſter vt ſpiritus ſanctus.Utrum ſpūs ſanctus ad ſeip̄m referatur.¶ Diſtinctio.XIX.¶ De qualitate trium perſonarum.Ꝙ eternitas ⁊ magnitudo ⁊ potentia in deovnum eſt etſi videantur diuerſa.¶ Diſtinctio.XX.¶ Ꝙ aliqua perſonaruꝫ aliam non excedit magnitudine: quia nō eſt maior vna perſona qͣꝫalia: nec maius aliquid due qͣꝫ vna nec tres qͣꝫdue vel vna.Quomodo dicit̉ pater in filio eſſe ⁊ filius ī patre: ⁊ ſpūs ſanctus in vtroqꝫ.Ꝙ nulla perſonaꝝ pars eſt in trinitate.Quare tres perſone dicantur ſūme vnum.Cum dicimꝰ tres perſonas eſſe vnā eēntiā necvt genꝰ de ſpeciebꝰ: nec vt ſpēꝫ de īdiuiduisp̄dicamus: qꝛ nō eſt eſſentia genꝰ ⁊ perſonaſpēs: vel eēntia ſpēs ⁊ perſona indiuidua.Ꝙ nec ẜm materialem cauſam dicuntur tresperſone vna eſſentia.Nec ita dicunt̉ tres perſone vna eēntia vt treshomines vnius naͣe.Utruꝫ tres perſone differant numero que ꝓprietatibus diſtincte ſunt.Quare tres perſone ſimul nō ſunt maius aliquid qͣꝫ vna.Ꝙ deus nō eſt dicendus triplex ſed vnus.Ꝙ aliqua ꝑſonaꝝ nō excellit aliaꝫ potentia.Ꝙ non minus poteſt filius qͣꝫ pater.De obiectionibꝰ hereticis contra hoc. ⁊ reſpōſionibus catholicis. ¶ Diſt. XXI.¶ Quomodo poſſit dici pater ſolus vel ſolusfiliꝰ vel ſolus ſpūs ſcūs: cū ſint īſeparabiles.Utrum debeat dici: ſolus pater eſt deus: vel

ſolus filius eſt deus: vel ſolus ſpiritus ſanctus eſt deus.An pater ſolus eſt deus: filius ſolus eſt deus:ſpiritus ſanctus ſolus eſt deus.Qūo trinitas dic̄atur ſolus deus cum ipſa ſitcum ſpiritibus ⁊ animabus ſanctis.XXII.¶ Diſtinctio.¶ De nominum differentijs quibus vtimur loquentes de deo.De his que temporaliter deo conueniūt ⁊ relatiue dicuntur.De hoc nomine qd̓ eſt trinitas.De illis que temporaliter deo cōueniunt ⁊ dicuntur relatiue.De his que ꝓprie ad ſingulas ꝑſonas ꝑtinēt:⁊ de his que vnitatē eēntie ſignificāt.¶ Diſtinctio.XXIII.¶ De hoc nomine qd̓ eſt perſona: qd̓ ẜm ſubſtantiaꝫ dicitur non ſingulariter ſꝫ pluraliteraccipitur in ſumma.Qua neceſſitate dcm̄ ſit tres ꝑſone a latinis: ⁊a grecis tres hypoſtaſes vel ſubſtantie.Quare nō dicimus patrem ⁊ filiū ⁊ ſpūm ſanctum tres eſſe deos vt tres perſonas.Cur nō dicimꝰ tres eēntias vt tres ꝑſonas.Ꝙ in trinitate non eſt diuerſitas vel ſingularitas vel ſolitudo: ſed vnitas ⁊ trinitas ⁊ diſtīctio ⁊ identitas.Ꝙ non debet dici deus multiplet̓.¶ Diſtinctio.¶ Quid ſignificet̉ his noībꝰ vnꝰ duo vel due:tres vel tria: trinus vel trinitas: pl̓es vel pluralitas: diſtīctio vel diſtincte cū his vtamurloquētes de deo. ¶ Diſ.FXV.¶ Quid ſignificet̉ hoc nomine ꝑſona in plurali numero .ſ. cum dicitur perſone.De triplici acceptione huius nominis perſona in trinitate.Ex quo ſenſu dicatur alia perſona patris aliafilij: alia ſpiritus ſancti: ſiue alius in perſonapater. alius in perſona filius. alius ī perſonaſpiritus ſanctus.De hoc nomine hypoſtaſis.¶ Diſtinctio.XxVI.¶ De proprietatibus perſonarum ⁊ de nominibus earum relatiuis.Ꝙ non omnia nomina dicunt̉ de deo ẜm ſubſtantiam. quedam enim ẜm relationeꝫ nihiltamen ẜm accidens.Quare dicat̉ ꝓprium eſſe vnigeniti filiuꝫ deieſſe cum etiam homines ſint filij dei.Ꝙ homo dicitur filius trinitatis: ⁊ trinitas