Diſtin. XLVIII.Queſtio. I.

146

Diſtin. XLVIII.Voluit itaqꝫ vt iudei occiderēt eū. Ad qd̓ reſpōdētes dicimꝰ ſimpl̓r ꝯcedēdū eē ꝙ deꝰ voluit xp̄ꝫ pati: mori: qꝛ eiꝰ paſſio bonū fuit ⁊ cānr̄e ſalutis. Cū āt dr̄ volebat eū pati vel occidia iudeis: h̓ diſtinguēdū ē. Si .n. ītelligit̉ ſic: volebat eū ſuſtīere paſſionē ſiue crucifixionē a iudeis illatā: verꝰ ē ſēſus. Si ꝟo ītelligit̉ ſic: volebat vt iudei occiderent eū: fl̓m ē. Nō .n. volebat deꝰ actiōeꝫ iudeoꝝ q̄ mala erat: ſꝫ volebatpaſſionē bona: ⁊ hec volūtas ꝑ malas iudeoꝝvolūtates īpleta eſt. vn̄ Aug. ī ench̓. Deꝰ qͣſdāvolūtates ſuas vtiqꝫ bonas īplet ꝑ maloꝝ hominū volūtates malas: ſic̄ ꝑ maliuolos iudeosbona voluntate pr̄is xp̄s ꝓ nobis occiſus eſt.Qd̓ tm̄ bonū fuit: vt apl̓s petrꝰ qn̄ id fieri nolebat: ſathanas ab ipſo ꝗ occiſus ē diceret̉. Ecce māifeſte hēs magnū bonū fuiſſe ꝙ xp̄s occiſus ē: ⁊ hͦ bonū: qꝛ petrꝰ nolebat: iō r̄dargutꝰ ē.¶ Utrū placuerit viris bonis ꝙ xp̄s pateret̉ ⁊moreret. placuit ꝗdē ītuitu nr̄e redēptionis: ſꝫnon ipſius cruciatus.X quo ſoluit̉ qō qua q̄ri ſolet: vtꝝ vris ſcīs placere debuerit ꝙ xp̄s pateret̉ vl̓ occideret̉? Debuit .n. eis placere ītuitu nr̄e redēptōis: ſꝫ nō ītuituipſiꝰ cruciatus. Voluerūt gͦ ac vehemēter cupierūt xp̄m mori ꝓpter liberatiōeꝫ hoīs ⁊ impletiōeꝫ diuine volūtatis: ſed nō voluerūt delectationē ipſius afflictiōis. De eodē gͦ letabātur ⁊ triſtabant̉: ſed ob aliud gaudebant ⁊ ꝓpter aliud dolebāt. Volebāt gͦ xp̄m mori prohoīs redēptiōe: ⁊ tn̄ de mortē ipſius diuerſisde cauſis corda eoꝝ varie mouebantur.¶ Qūo ſentiēdū ſit de paſſionibꝰ ſcōꝝ: an vellevel nolle debeamus.I ꝟo q̄rit̉ vtꝝ eodē mō ſentiendū ſitde paſſiōibꝰ ⁊ martyrijs ſcōꝝ? DiciUmus aliqͣꝫ eē dr̄iaꝫ īter paſſionē capitis ⁊ mēbroꝝ. Chriſti nāqꝫ paſſio cā eſt nr̄e ſalutis: qd̓ nō ē paſſio alicuiꝰ ſancti. Nullius .n.paſſiōe redēpti ſumus niſi xp̄i. Profuer̄t ꝗdēnō modo eis ꝗ paſſi ſūt: veꝝ ēt alijs fidelibusip̄oꝝ paſſiōes. Verūtn̄ nr̄a redēptio nō ſunt. hͦ.n. paſſio illiꝰ ſola potuit ꝗ d̓s eſt ⁊ hō. Illiꝰ gͦpaſſionē credētiū pie mētes voluerūt ⁊ optauerūt fieri ſic̄ futuꝝ credebāt. Paſſiones ꝟo ſanctoꝝ poſſumꝰ velle ⁊ nolle: ⁊ vtrūqꝫ bona voluntate ſi rectos nobis ꝓponamus fines. Cui.i. placuit pauli paſſio eo fine: qꝛ p̄mium eiusꝑ hͦ auctū ⁊ ꝑactū cernebat: bonā vr̄ hūiſſe volūtatē: q̄ volūtati eiꝰ cōgruebat qͣ cupiebat diſſolui ⁊ eē cū xp̄o. Qui aūt voluit eū declinare

5paſſionē. ⁊ effugere manꝰ iniquoꝝ cōpaſſionepietatis: ⁊ ille habuit bonā volūtatē. Un̄ aug.in ench̓. Bone apparebāt voluntates ꝑiorū fideliū ꝗ nolebāt apl̓m Paulū hierl̓m ꝑgere:ne ibi pateret̉ mala q̄ Agabꝰ ꝓph̓a p̄dixerat: ⁊tn̄ hoc illū d̓s pati volebat ꝓ anūciāda fide xp̄iexercēs martyrē xp̄i: neqꝫ ip̄e bonā volūtatemſuā īpleuit ꝑ xp̄ianorū volūtates bonas: ſꝫ ꝑ iudeorū malas: ⁊ ad eū potiꝰ ꝑtinebāt ꝗ nolebātqd̓ volebat qͣꝫ illi ꝑ quos volētes factuꝫ eſt qd̓volebat: qꝛ idip̄ꝫ mala volūtate fecerūt qd̓ d̓sbona volūtate voluit. Ita ⁊ in paſſione xp̄i factū eſt: qd̓ .n. deus voluit: hoc idē iudas ⁊ diabolus: ſꝫ illi mala volūtate: deꝰ ꝟo bona volūtate .ſ. vt xp̄s moreret̉. Verūtamē illi actuꝫ voluerunt quē deus nō voluit.¶ Diuiſio textus.M Eterminatō gtermiatō ꝯformitade volūtate dei. HicMte volūtatis nr̄e ad volūtatē eiꝰ: ⁊ dīdit̉ in ꝑtes duas. In pͥª d̓termīat v̓itatē. In 2ª ex v̓itate determīata qͣſdā qōnes determīat. ibi (Ex quo ſoluit̉qō ⁊c̄.) Prīa ī tres. In pͥª on̄dit ꝙ volūtas mala hoīs cūvolūtate dei ꝯcurrit ī idē volitū bona volūtate hoīs ī ꝯͣriū tēdēte. In 2º on̄dit ꝙ bona volūtas dei ēt ꝑ malā volūtatē hoīs ꝯplet̉. ibi (Illd̓ quoqꝫ nō ē p̄termittēdū ⁊c̄.)In 3ª excludit qͣꝫdā obiectōeꝫ. ibi. (Sꝫ ad h̓ oppōit̉) (Exq̄ ſoluit̉ qō.) Hic ex d̓termīatis ꝓcedit ad ſol̓onē duaꝝqōnū: qͣrū pͥª ē de paſſiōe capitis .i. xp̄i. 2ª de paſſiōe mēbroꝝ eiꝰ .i. martyꝝ. ibi Si v̓o q̄rat̉.)¶ Qō. I.q̄runt̉. pͦ vtꝝ volūtasAIc quatuor homīs dine volū ꝯformari poſſit. 2º. in qͦ attēdit̉ pͥncipal̓r ꝯformiItas. 3º. vtꝝ ad illā ꝯformitatē oēs teneant̉.¶ 4º. vtꝝ teneāt̉ ēt ad ꝯformitatē q̄ ē ī volito.¶ Utrum voluntas humana dīne voluntati nō poſſit(conformari.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ volūtas huO Primū mana dine ꝯformari n̄ poſſit. ſic̄ .n. dr̄ Iſa. 55. ſic̄ exaltant̉ celi a terra: itaexaltate ſūt ⁊c̄. ſꝫ terra nūqͣꝫ p̄t ꝯformari celo.gͦ nec cogitatōes vl̓ volūtates hoīuꝫ dīne volūᵘ. ¶ Pͣ. eorū q̄ ī īfinitū diſtāt nll̓a ē ꝯformitas: qꝛ cōformitas ē ẜmapproxīatiōeꝫ aliqͣꝫ: ſꝫ volūtas d̓i ī īfinitū diſtat a volūtᵉhoīuꝫ. qͣꝫtū .n. diſtat d̓s ab hoīe tm̄ volūtas dei a voluntᶜhoīs: vt dic̄ glo. ſuꝑ illud p̄s. Exultate iuſti ī dn̄o ⁊cͣ. gͦ volūtas hoīs dīne volūtati nō ꝯformat̉. ¶ Pͣ. cōformitasponit ꝯueniētiā duoꝝ in forma vna ſic̄ ip̄ꝫ nomē on̄dit:ſꝫ q̄cūqꝫ ꝯueniūt ī aliqͦ vno hn̄t aliꝗd pͥus ⁊ ſimpliciꝰ ſe .ſ.illd̓ ī qͦ ꝯueniūt: cū igit̉ dīna volūᵗe nihil ſit ſimpliciꝰ ⁊ pͥꝰ:vr̄ ꝙ ſibi nulla voluntas creata ꝯformari poſſit. ¶ Pͣ. nihil ē ꝯforme niſi ꝯformi: qꝛ ꝯformitas ē rel̓o eꝗparantieponēs ſil̓eꝫ hītudineꝫ ī vtroqꝫ extremoꝝ. Sꝫ nō dicimꝰvolūtatē dīnā ꝯformē eē volūtati hūane. gͦ nec egͦ.nullū regulatū fit rectū niſi ꝑ cōformiSed Colra tateꝫ ad regulā: ſꝫ volūtas dīna regl̓a ēvolūtatis humane ⁊ ītellectus ſuus ītellectus humani. gͦoīs volūtas recta ꝯformis ē volūtati dīne. ¶ Pͣ. cuiuſlibet obediētis volūtarie volūtas ꝯformat̉ voluntati precipientis: ſꝫ multi volūtarie dīnis p̄ceptis obediūt. ergomultoꝝ volūtas cōformat̉ voluntati diuine

T 2