Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XL.Queſtio. III.

Diſtin. XL.dicit Dam̄. ꝙ p̄deſtinatio eſt eoꝝ q̄ nō ſūt in nobis. Et iōꝗcꝗd nō pōt ꝯſeꝗ gr̄am ⁊ gl̓iaꝫ illud nō p̄deſtinat̉: ſed illitm̄ p̄deſtinari dn̄r ꝗ ꝯſecuturi ſūt gl̓iaꝫ ꝑ gr̄aꝫ. Sꝫ hͨ prepoſitio pre īportat an̄ceſſionē que diuerſimode diuerſisꝯuenit. Inuenit̉ .n. in p̄deſtinatiōe hoīs an̄ceſſio eternitatis ad naͣm ⁊ naͣe ad gr̄am ⁊ gr̄e ad gloriā. In angelo autēīuenit̉ anteceſſio eternitatis ad naͣm ⁊ naͣe ad gr̄am ẜmeos ꝗ ponūt angelos tm̄ in naͣlibꝰ creatos: ſed ẜꝫ eos gratie ad gloriam duratione. Scd̓m aūt alios ꝗ ponūt angelos in gr̄a creatos nō īuenit̉ anteceſſio naͣe ad gr̄am ẜmdurationē: ſed gr̄e ad gl̓iam. In xp̄o aūt nō īuenit̉ an̄ceſſio eternitatis ad ꝑſonā: ſed tm̄ ad alteram naͣm: nec naͣead gr̄aꝫ nec gr̄e ad gl̓iam qͣꝫtū ad fruitionē: ſꝫ ſolū qͣꝫtumad ip̄aſſibilitateꝫ aīe ⁊ dotes corporis: ⁊ ſic diuerſimodep̄deſtinatio diuerſis conuenit.gͦ dd̓m ꝙ illi ꝗ nō ſunt nec erūt nonAd primum pdeſtinant̉. ſed illi q erunt qͣꝫuis nōſint: quos d̓s ſcīa viſiōis cognoſcit: ⁊ qͣꝫuis ipſi nō dirigantur actu in aliꝗd. vt in ꝓpͥa naͣ exn̄tes tn̄ p̄dirigunt̉ in finem ꝓut ſūt in dei p̄ſcīa. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ eſt duplex preparatio. Quedā maͣe ẜm ꝙ diſponit̉ ad recipiēdū formā⁊ ſic nō p̄parat̉ niſi qd̓ eſt. Quedā aūt eſt p̄paratio agētisvt ſit agēs: ⁊ iſta ſicut eſt in naͣlibꝰ inqͣꝫtuꝫ agēs acꝗrit diſpoſitionē ꝑ quā agat: ita eſt in artifice ẜm ꝙ cōcipit formam artificiati: ⁊ ꝓponit eam exeꝗ in oꝑe: ⁊ talis p̄paratio eſt in deo ēt reſpectu futuroruꝫ. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ illadiffinitio data eſt de p̄deſtinatiōe inqͣꝫtū reſpicit ſtatump̄ſentis miſerie: ⁊ nō de ipſa abſolute. Uel pōt dici ꝙ miſereri ſumit̉ h̓ nō pro amotiōe miſerie pͥus habite: ſꝫ procoll̓one eoꝝ ſine ꝗbus miſeria eēt: ⁊ p̄cipue q̄ ſola gratuita volūtate ꝯferunt̉. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ p̄deſtinatꝰ pōt accipi dupl̓r: vl̓ participial̓r ẜm ꝙ ꝯſignificat tp̄s p̄teritū: ⁊ſic exn̄tes in pr̄ia ſunt p̄deſtinati: qꝛ qd̓ ſemel eſt p̄teritūſemꝑ erit p̄teritū. Uel alio mō pōt ſumi neutral̓r: ⁊ ſic nōꝓprie pn̄t dici p̄deſtinati niſi ẜm ꝙ dirigunt̉ in ꝯtinuitatem btītudinis: qd̓ tn̄ nō ꝓprie dr̄: qꝛ extenſionē ſucceſſionis nō hꝫ. Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ qͣꝫuis nō poſſit deſignari aliqͣanteceſſio ad perſonā filij dei abſolutē: pōt tn̄ deſignariad naͣm humanā vel ad ꝑſonā ẜm qd̓ in tali naͣ ſubſiſtit:ſed hͦ hꝫ q̄ri magis in tertio. Ad 6ᵐ dd̓m ꝙ qͣꝫuis deusqͣꝫtū in ſe eſt eqͣliter ſe habeat ad oēs: nō tamē equaliterſe habent omnes ad ipſum: ⁊ ideo non equaliter omnibꝰgr̄a p̄parat̉. Ad 7ᵐ dd̓m ꝙ p̄deſtīatio ē ꝓpͥe eoꝝ q̄ ſūteleuata ſuꝑ facultatē naͣe vt dcm̄ eſt: ⁊ iō nō opꝫ ꝙ oīumſit p̄deſtinatio ꝗ a deo bona naͣlia ꝑcipiūt: ſed eorū ꝗbusgratia ⁊ gloria preparatur.Queſtio. III. Utrum predeſtinatio ſit certa.q̄rit̉ de certitudine p̄deſtinatioEINde nis: ⁊ vr̄ ꝙ nō ſit certa. Dr̄ enimꝓpo. 3. Tene qd̓ habes ne aliꝰ accipiat coronātuā. aūt hͦ intelligit̉ de corona pn̄tis iuſtitie:aut de corona glorie. ſꝫ nō de corona pn̄tis iuſtitie: qꝛ gr̄a quā ꝗs hꝫ eo peccāte deſtruitur:nec de ſub̓o in ſub̓m mutat̉. gͦ ītelligit de corona gl̓ie: ſedgloria nō eſt alicuiꝰ in ſtatu vie niſi qꝛ ē ſibi p̄deſtinata. gͦvr̄ ꝙ vnꝰ poſſit accipere hͦ qd̓ alij p̄deſtīatū eſt: ⁊ ita predeſtinatio certitudinē nō hꝫ. Pͣ. Grego. in moralibꝰ dicit ꝙ alijs cadētibus in eoꝝ locū alij ſuccedūt: ſꝫ locꝰ glorie nō pōt dici eoꝝ: niſi qꝛ ē eis p̄deſtīatus. gͦ idē qd̓ pͥus. Pͣ. ī pſal. dr̄. Deleant̉ de libro viuētiū: ſꝫ nō pōt delerid̓ libro qd̓ ibi ſcriptū nō ē: cū gͦ p̄deſtīatio ſit lib̓. vite vt dictum ē. vr̄ ꝙ aliꝗd a p̄deſtinatiōe poſſit deficere: ⁊ ita nōerit certa. Pͣ. eoꝝ q̄ nō ſūt d̓terminata nec in ſe nec incauſis ſuis non pōt eē certitudo: ſꝫ motꝰ liberi ar. qd̓ ē cāad vtrūlibꝫ nō ſūt d̓terminati: nec in ſe nec in ſuis cauſis

anteqͣꝫ ſint. gͦ cū effectus p̄deſtinationis expleat̉ mot̓ipliberi arbitrij q̄ ſūt oꝑa meritoria vr̄ ꝙ p̄deſtinatio nolam certitudinē hēat. Pͣ. oīs certa cognitio poſita deneceſſitate cōcludit cognitū: ſꝫ illud qd̓ ē eternū cū ſit inoī tꝑe pōt in quocūqꝫ tꝑe poni: cū igit̉ p̄deſtinatio ſit etena pōt poni aliꝗs p̄deſtinatus anteqͣꝫ ſaluet̉. gͦ pōt cōcludi. iſte ſaluabit̉ ſicut veꝝ: ſꝫ ſi futurū cōtingēs eēt veruꝫtūc accideret de nec̄itate. vt ꝓbat ph̓s. gͦ ſeq̄ret̉ ꝙ iſte exneceſſitate ſaluaretur: ⁊ ꝙ nō poſſet nō ſaluari: ⁊ ſic liberum arbitriū ꝑiret: qd̓ ē īpoſſibile: ⁊ īpoſſibile non ſequiniſi ex īpoſſibili. gͦ vr̄ ꝙ īpoſſibile ſit p̄deſtinationē certitudinē hr̄e: qꝛ alia ꝓbata ſūt poſſibilia eē.p̄deſtinatio in ſui rōne īcludit p̄ſcieSed contra tiam: ſꝫ ipſe d̓s hꝫ certam cognitionede oībꝰ q̄ cogͦſcit: vt. sͣ. hītū ē. gͦ vr̄ ꝙ p̄deſtīatio ſit certa.Reſpondeo cit tutura cōtingētia niſi ẜꝫ ꝙiimdd̓m ꝙ ꝗdam dixerūt ꝙ d̓s nō cogͦ.ſ. ſciens ea eē cōtingētia: ſicut neceſſaria eē nec̄aria. Sꝫhͦ īprobat Boe. qꝛ ẜꝫ hͦ ſeq̄ret̉ ꝙ d̓s nō plus cognoſceretde ſalute hoīum futura qͣꝫ hō ꝗ ſcit ēt eaꝫ cōtingētē. Un̄alij dixerūt ꝙ p̄deſtinatio hꝫ certitudineꝫ: ita ꝙ nūerusſaluandoꝝ apud deū ē certꝰ accipiēdo nūerū quo nūeremus .ſ. ꝙ ſaluabunt̉ cētū vel mille. ⁊ ſic de alijs. Nō autēcertus ē nūerꝰ maͣliter ſumptꝰ .ſ. quo ad ſuppoſita: qꝛ iſtihoīes pn̄t ⁊ ſaluari ⁊ nō ſaluari. Sꝫ hͦ ē attribuere deo īperfectā cognitionē. Si .n. cognoſcit ꝙ tot ſaluabūturꝫnō ꝙ iſti: īperfecta ē eiꝰ cognitio ⁊ in vl̓i tm̄. Si āt cognſcit: ꝙ ēt iſti: opꝫ hͦ certū eē: qꝛ cognitio eiꝰ īcerta eē nonpōt: ſic̄ nec falſa. Et iō dd̓m ē ꝙ nūerus p̄deſtinatoꝝ vtroqꝫ mō acceptus .ſ. ⁊ formal̓r ⁊ maͣliter certꝰ ē d̓o: ſꝫ īcertē nobis: nec tn̄ iſta certitudo neceſſitatē ſaluādis īponit:qd̓ patꝫ ex his q̄ dicta ſūt. Predeſtinatio .n. īcludit in ſuoītellectu p̄ſcīam ⁊ ꝓuidētiā ſalutis oīum. Prouidētia ātvt dcm̄ ē: qͣꝫuis ſit oīum: nō tn̄ oīa neceſſario ꝯtingūt: ſedẜm cōditionē cauſarū ꝓximaꝝ: quaꝝ naturas ⁊ ordineꝫꝓuidētia ⁊ p̄deſtinatio ſaluat. Preſcīa ēt nō īponit neceſſitatem rebꝰ: nec inqͣꝫtū ē cā: cū ſit cā pͥma cuiꝰ cōditionēeffectus nō hꝫ ſꝫ cāe ꝓxime. nec rōne adequatiōis ad reſcitam: q̄ ad rōnē v̓itatis ⁊ certitudinis ſcīe exigit̉: qꝛ adequatio iſta attēdit̉ ſcīe dei ad rē nō ẜm ꝙ ē in cauſis ſuisin ꝗbus ē vt poſſibile futurū tm̄: ſed ad ip̄am rē ẜm ꝙ heē d̓terminatū: ꝓut ē pn̄s ⁊ nō futurū: ⁊ hͦ ſupra expoſiteſt: ⁊ ita patꝫ ꝙ certitudo p̄deſtinationis nullam neceſſitatem ſaluandis imponit.gͦ dd̓m: ꝙ vtroqꝫ mō pōt exponi ſinAd primu) ītelligat de corona pn̄tis iuſtitiediatur coronā eiꝰ aliꝰ acciꝑe: dum oꝑa ipſiꝰ in charitate fcaq̄ ſibi ⁊ alijs ꝓderāt ẜm ꝙ ſpūs charitatis facit cōia mērita ſanctoꝝ: ipſo peccāte ſibi ꝓdeſſe deſinūt ad merituvite eterne: eoꝝ tn̄ fructꝰ in illis manet ꝗ in gr̄a ꝑſeueratnō aūt ita ꝙ eadē nūero gr̄a q̄ ē in vno: ipſo peccāte in altero fiat. Et ſil̓r exponit̉ ſi ītelligit̉ de corona future glie:qꝛ ſcī in pr̄ia exn̄tes gaudēt de oībꝰ meritis ſanctoꝝmūdo ſunt. vn̄ aliqͦ peccāte cuiꝰ multa merita p̄ceſſerūtgaudiū illoꝝ meritoꝝ in eternum manebit in beatis: qͥtipſe peccādo amiſit: nō ita ꝙ gl̓ia q̄ p̄deſtinata eſt vni abteri det̉. Dr̄ tn̄ ne alius accipiat coronā tuā non ad exciūdēduꝫ p̄deſtinatōis certitudinē: ſꝫ ad oſtēdēdaꝫ arbitilibertatē. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ dcm̄ Greg. nō ītelligit de ioco ꝗ ſcīs p̄deſtinatus ē: ſꝫ de loco quē tenēt in eccl̓ia ꝑſi.tum pn̄tis iuſtitie: qꝛ eccl̓ia nunqͣꝫ deſtituit̉ exn̄tibꝰ grvn̄ peccātibꝰ ꝗbuſdā alij in gr̄aꝫ a dn̄o aduocant̉. An dd̓ꝫ ꝙ p̄deſtinatio ē liber vite ẜꝫ ꝙ dr̄ in eo aliꝗ d ſcibi nō ſolum qͣꝫtū ad pn̄tē iuſtitiā: ſꝫ ēt qͣꝫtū ad futura:riam: ⁊ ſic nulloº pōt dici aliꝗs deleri de libro vite:ſꝫ ſūt