Diſtin. LX.
ꝓpter hͦ Aui. dicit ꝙ ſupra orbē lune nō ē malū. Aliꝰ aūtgradus nature ē q̄ īpediri pōt ⁊ deficere: ſic̄ naͣ gnaͣbiliuꝫ⁊ corruptibiliū: ⁊ quāuis iſta naͣ ſit īferior in bonitate: tn̄etiā bona eſt: ⁊ meliꝰ ē ꝙ vtraqꝫ ſit ſimul qͣꝫ ꝙ altera tm̄.Si aūt deꝰ cōtuliſſet huic naͣe ꝙ nūqͣꝫ deficeret iaꝫ noneſſet h̓ naͣ ſed alia: ⁊ ſic nō eēt vtraqꝫ naͣ in qͦ vniuerſi ꝑfectioni derogaret̉. Un̄ hāc naͣꝫ ꝯdidit p̄ſciēs defectū ꝯtīgentē ꝗ eſt malū naͣe: ſꝫ nō eſt ītēdēs. Sꝫ ita ꝓuidit vt ſimalum cōtingeret ex defectu alicuiꝰ naͣe qd̓ ordinaret̉ ībonū: ſicut videmꝰ ꝙ corruptio vniꝰ eſt gnaͣtio alteriꝰ. ⁊iſte modus ꝓuidētie extēdit ſe ēt vſqꝫ ad bruta aīalia: q̄potiꝰ agunt̉ īſtinctu naͣe qͣꝫ electiōe volūtatis. Et iō malum qd̓ accidit in eis recōpēſat̉ per bonū naͣe: nō ꝑ bonūp̄mij: ſic̄ ꝙ mors muſce eſt victꝰ aranee. Sꝫ in nobilioribus creaturis īuenit̉ aliud pͥnᵐ p̄ter naͣꝫ qd̓ eſt voluntas:qd̓ quāto viciniꝰ eſt deo tāto a neceſſitate naͣliū cārū magis eſt liberū. vt dicit Boe. ⁊ iō ex cōditiōe ſua ſequiturꝙ rectū ordineꝫ tenere poſſit tendēdo in fineꝫ. ⁊ ēt deficere: ſi aut ineuitabiliter in finē tēderet per dīnā ꝓuidētiam tolleret̉ ſibi ꝯditio ſue naͣe: vt dicit Diony. ⁊ iō taliter a d̓o īſtituta eſt: vt ēt deficere poſſet: ita tn̄ ꝙ in ptāteeiꝰ eēt deficere vel nō deficere: qd̓ nō erat in defectu naͣlis pͥncipij. Et iſtos defectꝰ volūtatū cōtingētes p̄ter intentionē ꝓuidētie preſciuit deꝰ: ⁊ ordinauit eos in bonūnō tm̄ naͣe: ſꝫ ēt ſingularis gr̄e ſic̄ in bonū iuſtitie: ꝙ oſtēditur dū culpa ꝑ penā ordinat̉: ⁊ in bonū volūtatis aliorum: ꝗ per eoꝝ nequitiā vel corrigunt̉ de peccatis vel inmeritis ⁊ gl̓ia creſcunt: ⁊ in multa alia q̄ hūana rō nō ſufficit explicare. Un̄ pꝫ ꝙ bonū ⁊ malū ſubiacēt diuine ꝓuidentie: ſꝫ malū tanqͣꝫ p̄ſcitū ⁊ ordinatū: ſed nō vt ītētūa deo: bonū vero qͣſi intētū. Sꝫ neceſſariū ita ꝙ deficere nō poſſit ⁊ cōtingēs ita ꝙ deficere poſſit: ⁊ voluntariūita ꝙ penā vel p̄miū habeat: aut in p̄miū vel in penā alicuius ordinet̉. Nāle aūt ita ꝙ ꝯſequat̉ fineꝫ naͣleꝫ ſi bonum eſt: ⁊ cedat in bonū alteriꝰ naͣe ſi malū eſt.ergo dd̓ꝫ eſt ꝙ ꝓuidētie ē dirigereAd primum ynūqd̓qꝫ in finem ⁊ ſubtrahere impedimenta: ſaluata tn̄ naͣ in finē directa: ex cuiꝰ cōditione mala cōtingūt: ⁊ nō ex dīna intentiōe q̄ ipſa mala ī bonum ordinat. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ effectꝰ cōſequit̉ conditionē cāe ſue ꝓxime: ⁊ iō qͣꝫuis ſit aliꝗd a deo ꝓuiſum dr̄caſu fieri ſi accidat p̄ter ītentionē naͣe operātis. Uel fortuna: ſi accidit p̄ter ītentionē agentis a propoſito. ¶ Ad3ᵐ dd̓m ꝙ libeꝝ ar. per ſe ordinatū ē ad vnū .ſ. ad bonuꝫita ꝙ ab eo deficere poſſit. ⁊ ꝙ hͦ in ipſo ſit. Si eniꝫ ineuitabiliter in vnū tēderet tolleret̉ ratio voluntatis in talinaͣ. ¶ Ad qͣrtuꝫ dd̓m ꝙ malū pōt accipi. Uel in rebꝰ naͣlibus. Uel in volūtarijs. Et ſi accipiat in naͣlibꝰ cōſtat ꝙmalū eſt vt in paucioribꝰ: tn̄ ẜm ſuppoſita: qꝛ malum nature nō cōtingit niſi in ſpera gnaͣbiliū ⁊ corruptibiliū: q̄ ēparue qͣꝫtitatis reſpectu corpoꝝ celeſtiū: in ꝗbꝰ maluꝫ eēnō pōt: qꝛ īcorruptibilia ſunt: ⁊ motꝰ eoꝝ īordinationemhr̄e nō pn̄t: cū ſemꝑ eodē mō ſint: tn̄ ēt qꝛ ī cōſiderādo ineodē: qꝛ cāe naͣles ꝯſequunt̉ effectꝰ ſuos in maiori ꝑte: etdeficiūt in minori: ⁊ ex hͦ malū īcidit: ſꝫ in volūtarijs etiqͣꝫtum ad nūeruꝫ īuenit̉ malū vt in paucioribꝰ in naͣ āglica: qꝛ multo plures fuerūt remanētes qͣꝫ cadentes. ⁊ forte etiaꝫ plures qͣꝫ oēs dānandi demones ⁊ hoīes. Sed innaͣ humana bonū vr̄ eē vt in paucioribꝰ. Et ho rō pōt aſſignari dupl̓r. Una eſt ꝓpter corruptioneꝫ hūane nature ex peccato originali quā ēt deꝰ p̄uidit ⁊ p̄ordinauit ſicut ⁊ alia mala: ſed nō ꝓhibuit vt naͣ maneret ī ſua libertate qua ſubtracta naͣe rō deperiret. Alia rō ſumi pōt exipſa naͣ cōditionis humane. Sic̄ .n. in naͣlibus īuenit̉ triplex gradus. Aliꝗd .n. eſt qd̓ hꝫ eē tm̄ in actu: ⁊ huic nll̓us
defectus eſſendi aduenire pōt. Aliꝗd aūt eſt qd̓ ē tm̄ ī pͦtētia ſic̄ maͣ pͥª. ⁊ hͦ ſꝑ hꝫ defectū niſi remoueat̉ per alicagens reducēs eaꝫ in actū. Eſt ēt aliꝗd qd̓ hꝫ actū adntum pͥuationi: ⁊ hͦ ꝑꝑ actū dirigentē in oꝑe recte operovt in maiori ꝑte: deficit aūt in mīori: ſic̄ pꝫ in naͣ gnābiliū⁊ corruptibiliū. Ita ēt eſt in ītellectualibꝰ. Eſt .n. aliqͣ īterlectualis naͣ q̄ eſt actus cōpletꝰ ſine admixtiōe alicuiusp̓uatōis vel potētie: ⁊ ex hac nō pōt aliꝗd nō rectū procdere: ſic̄ pꝫ de deo. Eſt ēt q̄dā naͣ cui admiſcet̉ potētia. īſtn̄ in ipſa ſua naͣ hꝫ aliquē actū dirigētē in oꝑōne ſic̄ ē inangelis: ⁊ iō talis naͣ deficit a rectitudīe vt in minori ꝑteSꝫ in naͣ hūana ꝑfectiōes ſcd̓e ꝗbꝰ dirigunt̉ oꝑa nō ſūtnate: ſed vel acꝗſite vel īfuſe. vn̄ Cōmē. in. 3. de aīa cōparat ītellectū potētialē hūanū maͣe pͥme. ⁊ ph̓us tabule inqͣ nihil ſcriptū eſt: ⁊ iō ipſa naͣ hūana in ſe cōſiderata eqͣliter ſe hꝫ īdifferēter ad oīa vel ītelligēda vel facienda: ⁊qꝛ maluꝫ cōtingit multiphariā ẜm Dio. ⁊ bonū vnon⁊ ideo vt in pluribꝰ flectit̉ in malū. Sic .n. cōſiderata nahumana nōdū eſt vt agēs ꝑfectum: niſi reſpectu naͣliumoꝑationū: ſed tūc eſt agēs ꝑfectū qͣꝫtū ad oēs ſuas operationes qn̄ iam ꝑfecta ē ꝑfectiōibꝰ ſcd̓is q̄ ſūt v̓tutes. ⁊ iōqn̄ determinat per ꝑfectionē ſcd̓aꝫ vel īfuſaꝫ vl̓ acꝗſitātūc determinat ad vnū: vel ad qd̓ tēdat vt in maiori ꝑtſicut in ſtatu vie: vel vt ſꝑ: ſic̄ in ſtatu patrie. Et iō tulliuscōparat v̓tutē naͣe dicēs: ꝙ ē habitꝰ volūtariꝰ in moⁿ naͣrōni cōſentanęus: ⁊ iō volūtas ꝑfecta v̓tute iuſtitie ſe hꝫad oꝑa iuſta: ſic̄ ignis ad motū ſurſuꝫ. ⁊ per hͦ ēt pꝫ ꝙ magis ſeruat̉ ordo ꝓuidētie in bonis qͣꝫ in malis. ¶ Ad 5ªdd̓m ꝙ ꝗcꝗd eſt in mūdo totū ordinatū eſt: qͣꝫuis rō ordinis nobis nō apꝑeat in ꝗbuſdā: ⁊ p̄cipue in volūtarijs: cūmalis quādoqꝫ bona: quādoqꝫ mala eueniāt: ⁊ ſimiliterbonis. Sed ratio ordinis huiꝰ ſcitur a deo: ſicut medicusſcit: quare ꝗbuſdā egris quandoqꝫ det calida: ⁊ quādefrigida ⁊ ſimiliter ſanis: qd̓ tamen ignorans arteꝫ admratur. vt dicit Boe. iſta tamē inordinatio ſi diligēter aduertit̉ nō inuenit̉ in his: ad que per ſe ordinant̉ humanaopera: ⁊ q̄ ꝑ ſe ſunt tm̄ bona vel mala. Habꝫ .n. bonū opꝰſemꝑ ſibi adiūctū bonitatis p̄miū in perfectione v̓tutisq̄ eſt bonū hūanū: ⁊ in conſecutione beatitudinis ad quāopera humana ordinant̉: ⁊ ecōtrario eſt de malis. Seciſta ꝑmixtio vr̄ accidere in his bonis q̄ extra hominē ſūtvel q̄ nō ſunt bona eiꝰ inqͣꝫtū eſt hō: ſicut ī bonis corporlibus ⁊ in bonis fortune: cū tamē iſta ꝑmixtio ſꝑ ordinetad id qd̓ ē per ſe hoīs bonū vel gr̄e vel gl̓ie ẜm apo. Ro8. diligētibꝰ deū oīa cooperant̉ in bonū: vel in iuſtitie d̓uine manifeſtationē. frequēter .n. īpij ꝓſperant̉ in hac vita: vt manifeſtior appareat in iudicio eoruꝫ animaduerſio. ¶ Ad ſextuꝫ dd̓m ꝙ ex illa auctoritate īnuit̉ ꝙ nōeſt ſil̓r ꝓuidentia de brutis ⁊ de hominibus: ⁊ hͦ verū eſtvt ex predictis patet.¶ An aliquis predeſtinatorū poſſit dānari velreproboꝝ ſaluari. ¶ Diſtin.AlRedeſtinatoꝝ nullus vr̄ poſſe dānari: nec reproborū aliꝗs poſſe ſaluari. Un̄ Aug. in lib̓. de correctione ⁊ gr̄a. In apoca. inquit dr̄. TeAlne qd̓ habes ne aliꝰ accipiat coronam tuā. Si aliꝰ nō ē accepturus niſi iſte ꝑdiderit: certꝰ ē electorum nūerus .i. non pōt augri vl̓ minui. Ad hoc aūt quidam obijciūt nittes probare nūerū electorū poſſe augeri ⁊ minui ſic. Poſſet deus nō apponere gr̄am ꝗbus