Diſtin. XXXVII.Queſtio. II.

i17

dus eēndi. Cōiūgit̉ āt creatura deo tripl̓r. pͦ mō ẜꝫ ſil̓itudinē tm̄: inqͣꝫtū īuenit̉ ī creatura aliqͣ ſil̓itudo dīne bonitatis: n̄ ꝙ attīgat ip̄ꝫ deū ẜꝫ ſub̓ꝫ: ⁊ iſta ꝯiūctio īuenit̉ ī oībus creaturis dīnā bōitatē aſſimilātibꝰ: ⁊ ſic erit moduscōis qͦ d̓s ē ī oībꝰ creaturis ꝑ cēntiā pn̄tiā ⁊ potentiā. 2º.creatura attīgit ad ip̄ꝫ deū ẜꝫ ſub̓ꝫ ſuū ꝯſideratū ⁊ nō ẜꝫſil̓itudineꝫ tm̄: ⁊ hͦ ē ꝑ oꝑōnē .ſ. qn̄ aliꝗs fide adheret ipſipͥᵉ v̓itati: ⁊ carite ipſi ſūme bōitati: ⁊ ſic ē aliꝰ modus qͦ d̓sſpāl̓r ē ī ſcīs ꝑ gr̄aꝫ. 3º creatura attīgit ad ip̄ꝫ deū nō ſolūẜꝫ opōnē: ſꝫ ēt ẜꝫ eē: nō ꝗdē ꝓut eē ē actꝰ eēnᵉ: qꝛ creaturanō p̄t trāſire ī naͣꝫ dīnā: ſꝫ ẜꝫ ꝙ eſt actꝰ hypoſtaſis vl̓ ꝑͤ: incuiꝰ vnionē creatura aſſūpta ē. ⁊ ſic ē vltimꝰ modꝰ qͦ d̓s ēin xp̄o ꝑ vnionē. Ex ꝑte āt dei n̄ īuenit̉ diuerſitas in re ſꝫrōne tm̄ ẜꝫ ꝙ diſtīguit̉ ī ip̄o eēnª v̓tꝰ ⁊ oꝑō. Eſſentia āt eicū ſit abſoluta ab oī creatura nō eſt ī creatura: niſi inqͣꝫtūapplicat̉ ſibi ꝑ oꝑōnē: ⁊ ẜꝫ hͦ qd̓ oꝑat̉ ī re dr̄ eē ī re ꝑ p̄ſentiā: ẜm qd̓ oꝫ oꝑans oꝑato aliqͦº pn̄s eſſe: ⁊ qꝛ oꝑatio n̄ deſerit v̓tutē dīnā a qͣ exit: iō dr̄ eſſe in re ꝑ potentiā. ⁊ qꝛ v̓tꝰeſt ip̄a eēntia: iō ꝯſeꝗt̉ vt in re etiā ꝑ eſſentiā ſit.gͦ dd̓ꝫ ꝙ ſi loqͣt̉ d̓ vnitate ⁊ diuerſitateAd PriMū ſꝫ rē ſic d̓s vnoº ſe hꝫ ad res: ſed qꝛ resdiuerſimode ſe hn̄t ad ip̄m ꝯtīgit deū ſignificare ī diuerſa hītudīe ad res: inqͣꝫtū rel̓ones fūdate ī creaturis reliq̄rūt diuerſas hītudīes ẜꝫ rōnē ī deo. Si aūt ꝯſideret̉ vnitas ⁊ diſtīctio ẜꝫ rōnē tm̄: ſic d̓s pl̓ibꝰ modis ſe hꝫ ad resvt ſciēs vt potēs: ⁊ ſic de alijs. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ dīſio eēntialis ſꝑ ē ꝑ dr̄ias q̄ ꝑ ſe dīdunt aliqd̓ cōe: ſic̄ hn̄s pedes ꝑſe dīdit̉ ꝑ bipes ⁊ qͣdrupes: n̄ āt ꝑ albū ⁊ nigrū. Sil̓r dicoꝙ deū eē īcreaturis ꝑ ſe dīdit̉ ẜꝫ diuerſos mōs ꝗbꝰ creature attīgūt deū: ⁊ h̓ ē dīſio eſſential̓ ⁊ formal̓. Sꝫ ſi accipiant̉ diuerſi effectꝰ ī creaturis ꝑ ſe ī ꝗbꝰ ē d̓s ꝑ naͣles effectus tm̄ n̄ īueniet̉ niſi vnꝰ modꝰ attīgēdi ī deū: ⁊ iō n̄ ē diuiſio niſi ꝑ accn̄s ⁊ maͣlis q̄ ab oī arte p̄termittit̉. ¶ Ad3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ illi tres modi n̄ ſumūt̉ ex diuerſitate creature.ſꝫ ex ꝑte ipſiꝰ dei oꝑantis ī rebꝰ: ⁊ iō oēꝫ creaturā ꝯſequūtur: ⁊ p̄ſupponunt̉ ēt ī alijs modis. In qͦ .n. ē d̓s ꝑ vnioneꝫēt ē ꝑ gr̄aꝫ: ⁊ ī qͦ ē ꝑ gr̄am ē ꝑ eēntiā pn̄tiā ⁊ potētiā. ¶ Ac4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ oīa attributa n̄ ꝯſiderant̉ niſi ẜꝫ tripliceꝫ ordineꝫ ad res vl̓ ẜꝫ oꝑōnē vl̓ v̓tuteꝫ vl̓ ẜꝫ eſſentiā: ⁊ iō nō ſūtniſi tres modi eſſendi ī rebꝰ ꝗ ſumunt̉ ẜm diuerſuꝫ ordineꝫ ꝯparatiōis dei ad res. Qō. II.q̄rit̉ qūo deus vbiqꝫ eſſe dicat̉.Eind. ¶ Et circa hͦ tria q̄runt̉. pytꝝdeꝰ ſit vbiqꝫ. 2º. vtꝝ hͦ ſibi ſoli cōueniat. 3vtꝝ cōueniat ſibi ab eterno.¶ Utrum deus ſit vbiqꝫ.O primū vbiqꝫ. Eſſe .n. vbiqꝫ ſignifiſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ deꝰ nō ſicat ī oī loco eē: ſꝫ ſic̄ dic̄ Anſel. ſi vſus admitteret magis dd̓s eēt d̓s cū oī loco qͣꝫ ī oī loco.gͦ vr̄ ꝙ d̓s n̄ ꝓpͥe dicat̉ vbiqꝫ eē. ¶ Pͣ. ſic̄ tp̄snoīat mēſura qͣꝫdā ſic ⁊ locꝰ: ſꝫ ẜꝫ ph̓ꝫ ī. 4. phy. eē ī tꝑe eſtq̄dā ꝑte tꝑis mēſurari. gͦ eē ī loco ſignificat loco mēſurari: ſꝫ d̓s ē īmēſus. gͦ n̄ ē ī loco. ¶ Itē p̄t obijci ex aucͣ. Anſ.q dic̄ ꝙ oē qd̓ ē ī loco ⁊ tꝑe ſeꝗt̉ leges loci ⁊ tꝑis. ¶ Pͣ. ſic̄ſe hn̄t ſucceſſiua ad tp̄s: ita ſe hn̄t ꝑmanētia ad locū: ſꝫ inſucceſſiuis īdiuiſibile vnuꝫ: ⁊ vna īdiuiſibilis oꝑō nō pōteſſe ī diuerſis tꝑibꝰ. gͦ nec vnū īdiuiſibile ꝑmanēs p̄t eſſein diuerſis locis: ſꝫ d̓s eſt īdiuiſibil̓. gͦ n̄ ē vbiqꝫ. ¶ Pͣ. nll̓aꝯditio corꝑal̓ deo p̄t ꝯuenire niſi metaphoᵉᵉ. ſꝫ eſſe ī locoeſt cōditio corꝑis naͣlis: adeo ꝙ ēt corꝑibꝰ metaºˢ. n̄ dat̉locꝰ niſi ſil̓itudinarie: vt in pͦ d̓ gnaͣtōe dic̄ ph̓s. gͦ ml̓to fortius d̓o nō ꝯuenit niſi metaᵉᵉ in loco eſſe vel vbiqꝫ.Sed contra res aliqͣ eſt: gͦ d̓s ī oī loco ē. gͦ vbiqꝫd̓s ē ī oībꝰ rebꝰ. vt. sͣ. dcm̄ ē. ſꝫ locꝰ ꝗlꝫ

Reſpondeo ᵈᵉꝫ ꝙ ēē ī aliqͦ diuerſimode ꝯuenitſpūalibꝰ ⁊ corꝑalibꝰ: qꝛ corpꝰ ē ī aliqͦvt ꝯtētū: ſic̄ vinū ē in vaſe: ſꝫ ſpūal̓ ſub̓a eſt ī aliqͣ vt continens ⁊ ꝯſeruās. Cuiꝰ rō ē: qꝛ corꝑale ꝑ eēntiā ſuā q̄ circūlimitata eſt qͣꝫtitatis termīs: d̓terīata eſt ad locū: ⁊ ꝑ ꝯn̄sv̓tꝰ ⁊ oꝑō eiꝰ ī loco eſt: ſꝫ ſpūal̓ ſub̓a q̄ oīno abſoluta a ſitu⁊ qͣꝫtitate eſt: hꝫ eſſentiā n̄ oīo circūlimitatā loco. Un̄ nōeſt in loco niſi ꝑ oꝑōnē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s v̓tꝰ ⁊ eſſentia eiꝰ ī loco eſt.Dd̓ꝫ ē gͦ ꝙ ſi eſſe ī hͦ loco ſumat̉ ẜꝫ ꝙ corpꝰ ī loco eſſe dr̄:ſic nō ꝯuenit d̓o eſſe vbiqꝫ: niſi metaᵉᵉ: qꝛ īplet locū ſic̄ corpus locatū n̄ ꝗdē diſtātia dimēſionū: ſꝫ cālitatē effectuū.Si aūt accipiat̉ eſſe ī loco ꝑ modū qͦ ſub̓a ſpūal̓ ī aliqͦ eſſedr̄: ſic ꝓprijſſime d̓o ī loco eſſe ꝯuenit ⁊ vbiqꝫ: ⁊ nō ꝗdē vtmēſuratū loco: ſꝫ vt dās loco naͣꝫ locādi ⁊ ꝯtinendi: ſic̄ dr̄eſſe in hoīe inqͣꝫtū dat hoī naͣꝫ hūanitatis: ⁊ ī qͣlꝫ re eē dr̄inqͣꝫtū dat rebꝰ ꝓpriū eſſe ⁊ naturam.pꝫ rn̄ſio ad duo pͥª ⁊ ad aucͣtatē Anſel.Et per hoc⁊ ēt ad 4ᵐ q̄ ꝓcedūt ẜꝫ modū q̄ corpꝰ īloco eſſe dr̄. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ īdiuiſibile ẜꝫ ſucceſſioneꝫ dr̄dupl̓r. Ul̓ illd̓ qd̓ oīo abſolutū eſt a ſucceſſiōe vt īdīſibilenegatiue ſumat ſic̄ eternitas: ⁊ tale īdiuiſibile p̄t eſſe ī diuerſis tꝑibꝰ: īmo ī oī tꝑe: qꝛ nūc eternitatꝭ īuariatū adeſtoībꝰ ꝑtibꝰ tꝑis. Ul̓ illd̓ qd̓ eſt ſucceſſiōis terminꝰ vt īſtāstꝑis: ⁊ ꝗcꝗd ꝑ illd̓ īſtās mēſurat̉. ⁊ hͦ n̄ p̄t eē ī pl̓ibꝰ tꝑibꝰ.Sil̓r īdīſibile ẜꝫ dimēſionē dr̄ dupl̓r. Ul̓ illd̓ qd̓ oīo abſolutū ē a dim̄ſiōe ſic̄ ſub̓a ſpūal̓. ⁊ hͦ n̄ ē īcōueniēs ī oībꝰ vl̓pl̓ibꝰ locis eē. Ul̓ qd̓ ē terminꝰ dimēſiōis vt pūctꝰ. ⁊ hͦ qꝛdetermīatū eſt ad ſitū: nō p̄t ī pl̓ibꝰ locis eſſe: ⁊ iō relictaimagīatiōe īdiuiſibilitatis ſub̓e īcorꝑee vt dei vl̓ āgeli vl̓aīe: vl̓ ēt maͣe ſic̄ īdiuiſibilitas pūcti nō cogitet̉: qꝛ vt dic̄Boe. li. d̓ tri. oꝫ ī ītellectualibꝰ n̄ d̓duci ad imaginatiōeꝫ.¶ Utꝝ eſſe vbiqꝫ ſoli deo ꝯueniat. II.¶ D ſecūdu) nō ſoli deo ꝯueniat. Poſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ eē vbiqꝫInere .n. maͣꝫ pͥmā eē deū: vl̓ ēt ens vl̓e vt ꝗdāīpoſuerūt eſt hereticū: ſꝫ vl̓e eſt vbiqꝫ ⁊ ſꝑ ẜmph̓ꝫ: ⁊ ſil̓r maͣ pͥª: q̄ ē ī oī corꝑe: qͦ oīs locꝰ īplet̉: cū nihil ſitvacuū: vt ph̓i ꝓbāt. gͦ eē vbiqꝫ n̄ tm̄ d̓o ꝯuenit. ¶ Pͣ. ī oībus nūeratꝭ ē aliꝗs nūerꝰ: ſꝫ oēs ꝑtes vniuerſi ſut nūerate. gͦ nūerꝰ collectꝰ eſt ī toto vniuerſo: ⁊ ita ē vbiqꝫ. ¶ Pͣ.ẜm Aug. aīa tota ē ī ſingul̓ ꝑtibꝰ corꝑis ſꝫ potuiſſet d̓s tm̄creare vnū corpꝰ aīatū. gͦ aīa eiꝰ vbiqꝫ eſſet: ſꝫ qd̓ ſoli deoꝯuenit nll̓i creature cōicat̉. gͦ eſſe vbiqꝫ n̄ ꝯuenit ſoli d̓o.Sed contra vbiqꝫ eſt: ſꝫ ꝓbatio nihil valeret niſiAmb. ī lr̄a ꝓbat ſpi. ſcm̄ eē deū: quiaeſſe vbiqꝫ ſoli deo ꝯueniret. gͦ eſſe vbiqꝫ ſoli deo cōuenit.Reſpondeoᵈᵈᶻᵐ eſſe vbiqꝫ ſi ꝑ ſe ſumat̉ ſoli d̓oꝯuenit nec alicui creature cōicabileeſt: ſꝫ ꝑ accn̄s p̄t alicui ꝯuenire. Hoc āt accn̄s p̄t dupl̓r cōſiderari: vl̓ ex ꝑte eiꝰ qd̓ ī loco ē. Ul̓ ex ꝑte loci. Si ex ꝑteeiꝰ qd̓ ī loco eſt ſic cū ꝑ accn̄s vl̓ ꝑ poſteriꝰ ꝯueniat toti qd̓attribuit̉ ſibi rōne ſue ꝑtis: ꝯſtat ꝙ illud qd̓ ẜm diuerſasſuas ꝑtes eſt ī diuerſis locis: nō pͦ ⁊ ꝑ ſe eſt ī illis: īmo eſt īvno loco tm̄. Un̄ ſi eſſet vnū corpꝰ īfinitū illd̓ eſſet vbiqꝫꝑ accn̄s: ſꝫ ꝙ diceret̉ eſſe vbi ſūt ſue ꝑtes ⁊ nō ꝑ ſe: qꝛ ip̄ꝫnō eſſet ꝑ ſe vbi eſt ſua ꝑs. Si ex ꝑte loci tūc accidit alicūbi vbiqꝫ eſſe: eo ꝙ nō eſt aliꝰ locꝰ qͣꝫ ille ī qͦ eſt: ſꝫ ſi fuerītml̓ta alia loca nō eſſet vbiqꝫ: ſic̄ ſi ponat̉ vnꝰ tm̄ locꝰ in qͦvnꝰ hō eſt. Deo āt ꝑ ſe ꝯuenit vbiqꝫ eſſe: qꝛ ip̄e totꝰ eſt inqͦlꝫ loco: ⁊ īfinitis alijs locis exn̄tibꝰ ī oībꝰ eſſet. ⁊ hͦ nō eſtcōicabile alicui creatur̄: niſi cōicaret̉ ſibi eē v̓tutꝭ īfinite.Et per hoc bꝫ rn̄ſio ad ea q̄ ob̓a ſunt: qꝛ oībꝰ illisꝯuenit eē vbiqꝫ ꝑ accn̄s: vl̓ qꝛ ẜm diuerſas ꝑtes ſūt: vel qꝛ pl̓a loca nō ſūt vel qꝛ ẜm vnuꝫ eſſenō ſunt in pl̓ibꝰ: ſic̄ vl̓e ⁊ p̄terea illa q̄ ẜm aliud ⁊ alid̓ eſſe