Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXXVII.Queſtio. II.

Diſtin. XXXVII.ſunt in diuerſis. nūerꝰ v̓o per ſe nō eſt ī loco: ⁊ tn̄ ẜꝫ ꝙ ī loco eſt nō eſt totꝰ ī vno loco: ſꝫ ī diuerſis ẜꝫ diuerſas ꝑtes. Utrum eſſe vbiqꝫ cōueniat deo ab eterno. III.D tertium ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ eē vbiqꝫ ab eterno d̓o ꝯuēiat.Prīo ꝑ hͦ ꝙ ī lr̄a dr̄ ab Amb. ꝗ ī oībꝰ ⁊ vbiqꝫſꝑ eſt qd̓ eſt dīnitatis ꝓpriū: ſꝫ qd̓ eſt ſꝑ ē eternū. gͦ eē vbiqꝫ d̓o ab eterno ꝯuenit. Pͣ. ſic̄vbiqꝫ ē diſtributiuū loci: ita ſꝑ eſt diſtributiuū tꝑis: ſꝫ d̓sab eterno ē ſꝑ: ēt tꝑibꝰ n̄ exn̄tibꝰ. gͦ ⁊ ab eterno ē vbiqꝫ ētlocis n̄ exn̄tibꝰ. Pͣ. eſſe deū ī rebꝰ coordīat̉ hͦ a magr̄oei qd̓ ē eſſe res ī d̓o: ſꝫ res ab eterno fuerūt in d̓o ꝗ eternāſcīaꝫ de rebꝰ hꝫ. gͦ ⁊ d̓s ab eterno eſt in rebꝰ ⁊ vbiqꝫ.Sed contra pipil oīo ē ſꝫ nꝫ locꝰ neqꝫ aliq̄ res abī qͦcūqꝫ ē aliꝗd illd̓ oꝫ eſſe: qꝛ ī nihiloeterno fuer̄t. gͦ nꝫ d̓o ab eterno ꝯuenit vbiqꝫ vl̓ ī rebꝰ eē.dd̓ꝫ ꝙ cū dr̄ d̓s ē vbiqꝫ īportat̉ q̄dāReſpondeo reto dei ad creaturā fundata ſupealiquā oꝑatiōeꝫ ꝑ quā d̓s in rebꝰ dr̄ eſſe: oīs aūt rel̓o quefundat̉ ſuꝑ aliquā oꝑōneꝫ in creaturas ꝓcedenteꝫ nō dr̄de deo niſi ex tꝑe: ſicut dn̄s ⁊ creator et ho: qꝛ hō relationes actuales ſunt ⁊ exigunt actu eſſe vtrūqꝫ extremorū:ſicut gͦ non dr̄ oꝑari in rebꝰ ab eterno: ita nec eſſe in rebꝰ:qꝛ hͦ operationeꝫ ipſius deſignat.Ad primuꝫ gͦᵈᵍᶻ ꝙ Amb. accipit ſꝑ deū eē vbiqcreaturis exn̄tibꝰ: illd̓ .n. qd̓ ex ꝑte d̓ieſt ſꝑ ē ī qͦ nihil ē nouuꝫ ſꝫ d̓fectꝰ ē ex ꝑte creature q̄ nō ſꝑfuit. vn̄ n̄ p̄t ſignificari ī hītudīe ad creaturā ab eternovoꝑans circa ea. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſꝑ d̓ v̓tute vocabuli īportat īdeficiētiā qͣꝫdā: quā eternitas totā ſil̓ hꝫ: ſꝫ tp̄s ꝑ ſucceſſionē diuerſoꝝ tēpoꝝ eā ſortit̉: ⁊ iō ſꝑ pōt īportare īdeficientiā q̄ ē ꝑ ſucceſſionē ꝯtinuā: ⁊ ſic ē diſtributiuū tempoꝝ nec ab eterno ꝯuenit: qꝛ ſucceſſio ⁊ tp̄s ab eterno nōfuit: vel p̄t dicere īdeficientiā eternitatis: ⁊ ſic ab eternoꝯuenit: ſꝫ vbiqꝫ ī rōne ſua īcludit locū: ⁊ iō ſil̓is rō nō eſtvtrobiqꝫ: vbi. n̄ eſt ī loco eſſe ⁊ vbiqꝫ in oī loco. Ad 3dd̓m ꝙ ſic̄ motꝰ rōneꝫ ex termīo accipit: ita ⁊ rel̓o: cū aūtdr̄ d̓s eſſe in rebꝰ: īportat̉ rel̓o dei ad creaturas ẜꝫ egreſſum diuine oꝑatōis in eas: qꝛ eterne nō ſunt: nec eſſe ī eiseternū eſſe pōt. Sꝫ cū dr̄ res eſſe ī deo īportat̉ rel̓o creature ad deū nō ẜꝫ exitū ab ipſo: ſed magis ẜꝫ adunatōemcreaturaꝝ ad pͥnᵐ: ⁊ qꝛ pͥnᵐ eſt eternū: iō etiā ⁊ ſcire eternuꝫ: ⁊ res ab eterno ī deo: deꝰ .n. eſt in rebꝰ tꝑal̓r ꝑ modūreꝝ: ſed res ab eterno in deo ꝑ moduꝫ dei: qꝛ omne qd̓ inaltero eſt: eſt in eo ꝑ modū eiꝰ ī qͦ eſt: ⁊ nō ꝑ modū ſui. Expoſitio textus.Ta deus querit̉ rō hꝰ or̄ie. Et dd̓. ꝙͣcū ſit in oībꝰ eſſential̓r ⁊c̄.)alie creature qͣꝫuis ꝯſeqͣnt̉ dīnā ſil̓itudinē ꝑAopōnē ipſiꝰ dei: n̄ tn̄ attīgūt ad ip̄ꝫ deū ẜꝫ ſuꝑpoſitū: ⁊ iō qͣꝫuis d̓s ī eis ſit: nō tn̄ ip̄a cū d̓o ſūt. Sꝫ creatura rōal̓ ꝑ gr̄aꝫ attīgit ad ip̄ꝫ deū ẜꝫ ꝙ ip̄ꝫ amat ⁊ cogͦſcit⁊ iō cū eo eē dr̄: ⁊ eadē rōne dr̄ capax dei: ſic̄ ſue ꝑfectiōisꝑ modū ob̓i. ⁊ ꝑꝑ hͦ ēt dr̄ tēplū dei ⁊ īhabitari a d̓o. Sic̄ml̓ta de d̓o ītelligimꝰ ⁊c̄.) Rō hꝰ diuerſitatis h̓ ē: qꝛ cā ſꝑexcedit cātū. in ꝗbuſdā āt locutio cāt ītell̓ꝫ ſic̄ ī his q̄ perdiſciplinā ſciunt. vn̄ ꝯtīgit ꝙ ītell̓us adiſcētis nō ꝑtingitad v̓tutē locutiōis: ⁊ tūc p̄t loꝗ ea q̄ audit ſꝫ nō ītelligit. ⁊ſil̓r ē in his q̄ pure ſūt fidei q̄ ītell̓ꝫ hūanū excedūt: fidesāt ex auditue. Ro. io. Qn̄ꝫ āt ītell̓s ē cā locutōis ſic̄ ī hisq̄ ꝑiuētōeꝫ ſciunt̉. vn̄ ī his ītell̓s locutōeꝫ excedit vt ml̓ta ītelligāt̉ q̄ ꝓferri nō valēt. (Nō qd̓ dei eēnª ⁊c̄.) In hͦd̓fecerūt qꝛ acceper̄t eē ī loco ꝑ modū qͦ corpꝰ ī loco ē: ⁊ iōdicebāt ꝙ eēnª dei n̄ ꝓpͥe ē ī loco: ſꝫ dr̄ eē ꝑ eēntiā inqͣꝫtūoīs eēnª ab eo ē: ⁊ inqͣꝫtū ip̄e ꝑ v̓tuteꝫ eēnᵉ ſue oꝑat̉: ſꝫ hͦ n̄

ſufficit: ſꝫ oꝫ addere q̄. sͣ. dcā ſūt. ¶Solet ēt ab eis q̄ri ⁊cͣIſta qō ſtulta ē: qꝛ nō opꝫ ꝙ oē tangens īmutet̉ ab eo qtangit̉ niſi in his q̄ agunt ⁊ patiunt abīuicē: vt in pͦ de generatiōe dr̄: ⁊ h̓ ſūt q̄ in maͣ ꝯueniūt. Un̄ orbis lune nō īmutat̉ ab igne ꝯtīgēte: ⁊ iō ſtultū eſt dr̄e ꝙ eēnª dīna inonat̉ rebꝰ īmundis ꝗbꝰ per oꝑationē applicatur. Ꝙ deꝰ vbiqꝫ ſit ⁊ ī oī tꝑe: nō tn̄ localis ē: noncircūſcriptibilis: nec loco: nec tꝑe mouet̉.Umqꝫ dīna naͣ veraciter ⁊ eēntial̓rſit in oī loco: ⁊ ī oī tꝑe: nō tn̄ mouet̉ꝑ loca vel ꝑ tꝑa: nec tꝑalis nec local̓AId eſt. Local̓ nō ē: qꝛ penitꝰ nō circūſcribit̉ loco: qꝛ nec ita ē in vno loco ꝙ nō ſit ī alio.Neqꝫ dimēſionē hꝫ: ſicut corpꝰ cui ẜm locumaſſignat̉ prīcipiū: mediū: ⁊ finis: ⁊ an̄ ⁊ retrodextera ⁊ ſiniſtra: ſurſuꝫ ⁊ deorſuꝫ: qd̓ ſui interpoſitiōe facit diſtātiā ⁊ circūſtātiā. Duobnāqꝫ his modis dr̄ in ſcriptura aliꝗd locale ſiue circūſcriptibile ⁊ ecōuerſo .ſ. vel qꝛ dimēſionē capiēs lōgitudīs: altitudīs: ⁊ latitudinis diſtantiā facit ī loco: vt corpꝰ: vel qꝛ loco diffinitur ac determinat̉: qm̄ cū ſit alicubi non vbiqꝫinuenit̉: qd̓ nō ſolum corpori: ſed etiam omnicreato ſpiritui congruit. Omne ergo corpusomni modo locale eſt. Spiritus vero creatiquodā modo eſt localis: ⁊ quodam modo noeſt localis. Localis quidem dicitur: qꝛ diffinitione loci terminat̉: quoniā cum alicubi p̄ſensſit totus: alibi nō inuenit̉. Non autē ita totaliseſt vt dimenſioneꝫ capiens diſtantiam in locofaciat. Diuina ergo ſola eſſentia omnino illocalis ⁊ incircūſcriptibilis eſt: que nec locis mouetur aliquo modo .ſ. vel determinatione finita: vel dimenſione ſuſcepta: nec temporibus.ſ. affectu ⁊ cognitione. His enim duobꝰ modis .ſ. loco vel tempore fit mutatio creature:longe eſt a creatore. Vnde Aug. ſuper Gen̄.Deus inquit omnipotēs incōmutabili eternitate: voluntate: veritate ſemper idem mouetper tēpus creaturam ſpiritualeꝫ. mouet etiaꝫper tp̄s ⁊ locū creaturaꝫ corporalē: vt eo mōtu naturas quas condidit adminiſtret. Cuergo tale aliꝗd agit: nō debemus opinari eiusſubſtantiā qua deꝰ eſt temporibꝰ lociſqꝫ mūtabilē: ſiue per tempora ⁊ loca mobilem. cumſit ipſe ⁊ interior omni re: qꝛ in ipſo ſunt oīa. ⁊exterior omni re: ꝗa ipſe ē ſuꝑ oīa. ⁊ antiquioromnibus: quia ip̄e idem eſt ante oīa. ⁊ nouioromnibus: quia ipſe ideꝫ ē poſt oīa .ſ. poſt oīuꝫinitia. Ecce hic aꝑte on̄ditur: ꝙ nec locis netēporibus mutat̉ vel mouetur deus. Spūalitautē creatura per tempus mouet̉. corporanevero etiam per tempus ⁊ locum.