Diſtin. XXXVII.Queſtio. I.
Diſtin. XXXVII.duplex qō. Primo qūo d̓s ī oībꝰ reIC Et hus ſit. 2º qūo vbiqꝫ ſit. Circa pͥq̄runt̉ duo. Primo vtꝝ d̓s ſit ī oībꝰ rebꝰ. 2º. d̓diuerſitate modoꝝ ꝗbꝰ in rebꝰ eē dr̄.¶ Utꝝ deus ſit in rebus.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ d̓s ī rebꝰO primu) nō ſit. Inter cās .n. ille ſole rei ītrīſece ſunt q̄ ꝑtes eiꝰ ſunt: vt maͣ ⁊ forIma: nō āt agēs ⁊ finis: ſꝫ d̓s nō ē cā reꝝ vt veniēs ī ꝯſtitutōeꝫ ipſaꝝ: qꝛ regit oēs res p̄terqͣꝫ cōmiſceat̉cū eis: vt dr̄ li. de cāis. gͦ d̓s ī rebꝰ creatis nō ē. ¶ Pͣ. nobiliꝰ agēs ē hͦ qd̓ p̄t ꝓducere effectū ī abſentia ſua qͣꝫ qd̓ nōpōt hͦ facere niſi ꝑ ſuā pn̄tiā: d̓s āt ē nobiliſſimū agēs: cūigit̉ īueniant̉ q̄dā agētia ⁊ ẜm volūtatē ⁊ ẜm naͣm: q̄ ī abſentia ſui ꝓducūt effectꝰ: ſic̄ ſol ī celo exn̄s efficit calorē īterra ꝑ emiſſionē v̓tutis ſue: ⁊ rex aliꝗs ꝑ īꝑiū ſuū multaefficit vbi ipſe nō ē pn̄s: vr̄ ꝙ multo fortiꝰ d̓s in abſentiaſui poſſit effectū ꝓducere: ⁊ ita nō oꝫ ꝙ ſit in rebꝰ qͣs ꝯdidit. ¶ Pͣ. qͣꝫto aliqd̓ agēs nobiliꝰ ē tāto nobiliorē effectūꝓducere pōt: ſꝫ ꝑfectiꝰ ē qd̓ pōt ꝑ ſe ꝯſeruari ī eē abſenteſua cā qͣꝫ qd̓ nō pōt: ſic̄ figura ꝑfectiꝰ ē ī cera ī qͣ manet ētſigillo amoto: qͣꝫ ī aqͣ vbi nō manet ī abſentia īprimētiscū igr̄ d̓s ſit ꝑfectiſſimus agēs: vr̄ ꝙ rebꝰ qͣs ꝯdidit ꝯtulerit hͦ vt ēt ī abſentia ſue cāe ꝯſeruari poſſint ī eē: ⁊ ita adꝯſeruatōeꝫ reꝝ nō exigit̉ ꝙ d̓s in rebꝰ ſit. ¶ Pͣ. īpol̓e ē ꝙduo agētia īmediate openr̄ eādē rē: ita ꝙ vtrūqꝫ illoꝝ ꝑfecte oꝑet̉: qꝛ ad vnū oꝑatū terminat̉ vna oꝑō q̄ exit abvno oꝑāte: ſꝫ ſingl̓e res hn̄t oꝑōnes ꝓpͥas: vt dic̄ Dam. ꝗbus ſuos effectꝰ ꝑagūt. gͦ vr̄ ꝙ d̓s nō īmediate ſit oꝑansꝗcꝗd in rebꝰ efficit: ⁊ ita vr̄ ꝙ nō in oībꝰ rebus ſit. ¶ Pͣ.demōes res q̄dā ſunt: ſed abſurdiſſime dr̄ deus in demonibus eſſe. gͦ deus nō eſt in oībus rebus.Sed contra Ie. 22. Nūꝗd n̄ celū ⁊ terrā ego impleo: ſꝫ ꝑ celū ⁊ terrā ītelligit̉ omniscreatura: vt pꝫ ex pͥnº. gen̄. gͦ d̓s ī oībꝰ creaturis ē. Hoc ētvr̄ ꝑ hͦ qd̓ hr̄ ad Heb̓. i. Portās oīa v̓bo v̓tutis ſue. Nō āp̄t ꝯſeruare res niſi ſit pn̄s eis. gͦ vr̄ ꝙ in oībꝰ rebus ſit.Reſponde̓o itā ꝙ rebꝰ cōmiſceat̉ qͣſi ꝑs alicꝰ rei.dd̓ꝫ: ꝙ d̓s eēntial̓r ī oībꝰ rebꝰ ē: n̄ tn̄Ad cuiꝰ euidētiā oꝫ tria p̄notare. Prīo ꝙ mouēs ⁊ motūagēs ⁊ patiēs ⁊ oꝑās ⁊ oꝑatū opꝫ ſil̓ eē: vt ī. 7. phy. ꝓbat̉.Sꝫ hͦ diuerſimode ꝯtīgit ī coꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. Qꝛ .n. corpus ꝑ eēntiā ſuā q̄ circulimitata ē termīs qͣꝫtitatis determīatū ē ad ſitū aliquē nō pōt eē ꝙ corpꝰ mouēs ⁊ motuꝫſint in eodē ſitu: vn̄ oꝑꝫ ꝙ ſil̓ ſint ꝑ ꝯtactū: ⁊ ſic v̓tute ſuaīmutat corpꝰ qd̓ īmediate ſibi ꝯiugit̉: qd̓ ēt īmutatū alid̓īmutare p̄t vſqꝫ ad aliquē terminuꝫ. Spūal̓ v̓o ſub̓a cuiꝰeēnª oīno abſoluta ē a qͣꝫtite ⁊ ſitu ac ꝑ hͦ loco n̄ ē diſtīctaab eo ꝙ mouet ꝑ locū vel ſitū: ſꝫ vbi ē qd̓ mouet̉ ibi ē ip̄ꝫmouēs: ſic̄ aīa ē ī corꝑe: ⁊ ſic̄ v̓tꝰ mouēs celū dr̄ eē in dextra ꝑte orb̓ quē mouet. vn̄ īcipit motꝰ: vt hr̄ ī. 8. phy. Secundū ē ꝙ eē cuiuſlꝫ rei ⁊ cuiuſlꝫ ꝑtis eiꝰ eſt īmeᵗe a deo:eo ꝙ nō ponimꝰ ẜm fidē aliquem creare niſi deū: creareāt ē dare eē. Tertiū ē ꝙ illud qd̓ ē cā eē n̄ pōt ceſſare aboꝑōne qͣ eē dat̉ ꝗn ipſa res ēt eē ceſſꝫ. Sic̄ n. dic̄ Aui. h̓ ēdria īter agēs dīnū ⁊ agēs naͣle: qd̓ agēs naͣle ē tm̄ cā motus: ⁊ agēs dīnū ē cā eē. vn̄ ẜꝫ ip̄m qͣlꝫ cā efficiēte remotaremouet̉ effectus ſuus: ſꝫ nō eſſe rei. ⁊ iō remoto edificatore n̄ tollit̉ eē domꝰ: cꝰ cā ē grauitas lapiduꝫ q̄ manet: ſꝫfieri domus cꝰ cā erat: ⁊ ſil̓r remota cā eēndi tollit̉ eē. vn̄dic̄ Gre. ꝙ oīa ī nihilū d̓ciderēt niſi ea manꝰ oīpotētꝭ ꝯtineret. vn̄ oꝫ ꝙ oꝑō ipſiꝰ qͣ dat eē nō ſit īterciſa ſꝫ ꝯtinua.vn̄ dr̄ Ioā. 5º. Pr̄ meꝰ vſqꝫ mō oꝑat̉ ⁊cͣ. Ex ꝗbꝰ oībꝰ aꝑtecolligit̉ ꝙ d̓s eſt vnicuiqꝫ intimus: ſic̄ eē ꝓpriū rei eſt ītimum ipſi rei: que nec īciꝑe nec durare poſſet niſi ꝑ oꝑa-
tionē dei ꝑ quā ſuo oꝑi cōiungit̉ vt in eo ſit.Ad primu) rei qͣſi ꝑs veniēs ī ꝯſtitutōeꝫ eiꝰ. tn̄egͦ dd̓ꝫ: ꝙ qͣꝫuis eēnª dīna n̄ ſit ītrīſecītra rē qͣſi oꝑās ⁊ agēs eē vniuſcuiuſqꝫ rei: ⁊ hͦ oꝫ ī oī agēte īcorᵉº: vt ex p̄dictis pꝫ. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ illud qd̓ agit rſuā abſentiā n̄ ē cā ꝓxīa eiꝰ qd̓ fit ſꝫ remota. v̓tꝰ .n. ſolis nīprimit̉ ī corꝑe ſibi ꝯiūcto: ⁊ ſic deīceps vſqꝫ ad vltiᵐ. ⁊ bꝫv̓tꝰ ē lumē eiꝰ ꝑ qd̓ agit ī his īferioribꝰ: vt Aui. dic̄. ſil̓r prꝙ rex p̄cipiēs ē cā pͥª: ſꝫ exeq̄ns p̄ceptū ē cā ꝓxima ⁊ ꝯiūcta: d̓s aūt īmeᵗe in oībꝰ oꝑat̉. vn̄ oꝫ ꝙ ī oībꝰ ſit. ¶ Id 2dd̓ꝫ: ꝙ ſic̄ ex p̄dictis pꝫ eē rei n̄ p̄t ꝯſeruari ſine cā eēndiſic̄ nec motꝰ ſine cā mouēte. vn̄ ſi ſine aliqͦ agēte eē rei cōſeruet̉: illud agēs n̄ erit cā eēndi ſꝫ fidei tm̄: ſic̄ ſigillū etcā figure ī cera. vn̄ remoto ſigillo remāet figura: ſic̄ ēt d̓edificatore dcm̄ ē: ⁊ hͦ ē agēs īꝑfectū: vn̄ rō ꝓcedit ex faſis. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ reſpcū eiuſdē oꝑōnis n̄ p̄t eē duplexcā ꝓxīa eodē mō: ſꝫ diuerſimode p̄t: qd̓ ſic pꝫ. Opō reducit̉ ſic̄ ī pͥnᵐ ī duo: in ip̄ꝫ agētē ⁊ ī v̓tutē agētis qͣ mediāteexit oꝑō ab agēte. Quāto āt agēs ē magis ꝓximū ⁊ īmediatū tāto v̓tꝰ eiꝰ ē mediata: ⁊ pͥmi agētis v̓tꝰ ē īmediatiſima. Qd̓ ſic pꝫ ī termīs. ſint. a. b. c. tres cāe ordīate: ita.c. ſit vltīa q̄ exercet oꝑōnē. ꝯſtat tūc ꝙ. c. exercet opōneꝑ v̓tutē ſuā: ⁊ ꝙ ꝑ v̓tutē ſuā hͦ poſſit: hͦ ē ꝑ v̓tuteꝫ. b. ⁊ vlteriꝰ ꝑ v̓tutē. a. Un̄ ſi q̄rat̉ qͣre. c. oꝑat̉; rn̄det̉ ꝑ v̓tutē ſuā:qͣre ꝑ v̓tutē ſuā: ꝑꝑ v̓tutē. b. ⁊ ſic quſqꝫ reducat̉ ī virtutocāe pͥᵉ ī quā docet ph̓s qōnes reſoluere in poſterioribꝰ ⁊ ī2º. phy. Et ita pꝫ ꝙ cū d̓s ſit pͥª cā oīum ſua v̓tꝰ ē īmediatſima oībus. Sꝫ qꝛ ip̄emet ē ſua v̓tus. iō n̄ tm̄ ē īmediatipͥnᵐ oꝑōnis ī oībꝰ: ſꝫ īmeᵗe in oībꝰ oꝑās: qd̓ ī alijs cāis nōꝯtīgit: qͣꝫuis ſingule res ꝓpͥas oꝑōnes hēant ꝗbꝰ ꝓduciſuos effectꝰ. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ n̄ ē ꝯcedēdū ſimpl̓r: ꝙ d̓s ſitin demōe duabꝰ de cāis. Prīo. qꝛ demon n̄ noīat naͣꝫ tm̄ſꝫ naͣꝫ d̓formatā: cuiꝰ deformitatis d̓s n̄ ē oꝑator. Scd̓o.qꝛ demon noīat naͣꝫ ītellectualē. vn̄ cū dr̄ d̓s ē ī demōe:ītelligit̉ ꝑ modū qͦ naͣ ītellectualis eiꝰ ē capax .ſ. ꝑ gr̄am.Un̄ nec d̓ hoīe pctōre ſimpl̓r dicimus d̓s ē ī iſto hoīe: niſi addat̉ īquātū eſt creatura vel ꝑ eēntiā ⁊ pn̄tiā ⁊ potentiā: quo addito dr̄ ēt deus in demone eſſe.¶ Utꝝ d̓s ſit ī oībꝰ ꝑ potētiā pn̄tiā ⁊ eēntiaꝫ. in ſanctis(ꝑ gr̄am. in xp̄o per eſſe.D ſecundū fic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ īcōueniēter aſſignent̉ modi iſtiEbꝰ d̓s ī rebꝰ eē dr̄. Cū .n. dicimꝰ deū eē ī rebꝰ ſignificamus qͣl̓r d̓s ad res ſe hēat. Sꝫ d̓s vnoſe hꝫ ad oīa qͣꝫuis n̄ oīa vnoº. ad ip̄ꝫ ſe hēant: vt dic̄ Diovr̄ ꝙ n̄ dbeat eē niſi vnꝰ modus exn̄di deū ī rebꝰ. ¶ Sidicas: ꝙ iſti mōi diuerſificāt̉ ẜm diuerſas hītudīes creature ad deū. ¶ Cōtra. ꝗlꝫ effectꝰ ī creatura cāt aliqͣꝫ hītudinē creature ad deū. Sꝫ qͣſi īfiniti ſūt effectꝰ d̓i ī creaturis. gͦ īfinitis modis dicet̉ d̓s eē in creaturis ⁊ n̄ ꝗnqꝫ tm̄.¶ Pͣ. ea ẜꝫ q̄ diuerſimod̓ creature ad deū referūt̉ n̄ īueniunt̉ ī oībꝰ creaturis. Sꝫ ꝗdā iſtoꝝ modoꝝ ꝯueniūt oīcreature .ſ. ꝑ eēntiā pn̄tiā ⁊ potētiā. gͦ vr̄ ꝙ mōdi iſti n̄ differāt ẜm diuerſaꝫ hītudine creature ī deū. ¶ Si dicas:ꝙ diſtīguunt̉ ẜm diuerſas rōnes attributoꝝ. ¶ Cōtra.nō pl̓s differt poͣ ab eēntia qͣꝫ ſcīa ⁊ volūtas: ſꝫ eē ī rebꝰ ꝑeēntiā ⁊ potētiā ꝯſtituit duos modos. gͦ ⁊ ſil̓r diuerſificaIn contrariū ę qd̓ ī ilr̄a dr̄. ⁊ auc̄tibꝰ ꝯfirmat̉.(bunt̉ ẜm oīa attributa.dd̓ꝫ: ꝙ diſtīctio iſtoꝝ modoꝝ ꝑtim ſuReſpode C mir ex ꝑte creature: ꝑtiꝫ exꝑtedei ẜxꝑte creature īquātū diuerſo mō ordīat ī deū ⁊ ꝯiūgit etnō diuerſitate rōnis tm̄: ſꝫ real̓r. Cū .n. d̓s in rebꝰ eē dicat̉ẜm ꝙ eis aliquo mō applicat̉: oꝑꝫ vt vbi ē diuerſus coniunctiōis vel applicationis modus: ibi ſit diuerſus mo-