Queſtio. I.Diſtin. XXXV.

Diſtit¶ Quare omnia dicātur eſſe ī deo: ⁊ quod factum eſt habet vitam eſſe in eo.Ropterea oīa dn̄r eſſe in deo ⁊ fuiſſe ab eterno. Vn̄ Augu. ſuper Gen̄.IIeHec viſibilia inꝗt anteqͣꝫ fierent nonerāt: qūo gͦ nota deo erat q̄ nō erant:Et rurſus. Qūo ea faceret q̄ ſibi nota n̄ erāt:nō .n. quicqͣꝫ fecit ignorās. Nota gͦ fecit: nō facta cognouit. Proinde anteqͣꝫ fierēt ⁊ erāt ⁊nō erat. Erāt in dei ſcīa: nō erat in ſua naͣ. Ipſiaūt deo non audeo dicere alio modo īnotuiſſecū ea feciſſet: qͣꝫ illo quo ea nouerat vt faceret.Apud quē nō ē trāſmutatio: nec viciſſitudinisobūbratio. Ecce hic habes ꝙ hec viſibilia an̄qͣꝫ fierent in dei ſcīa erant. Ex hoc gͦ ſenſu oīadicunt̉ eē in deo: ⁊ oē qd̓ factū ē dicit̉ vita eē inipſo: nō ideo ꝙ creatura ſit creator: vel qꝛ iſtatemporalia eſſentialiter ſint in deo. ſed quia ineius ſcientia ſemper ſunt: q̄ vita eſt.¶ Ꝙ eadē rōne dicunt̉ oīa ei preſentia.Nde eſt ēt ꝙ oīa dicunt̉ ei pn̄tia eē:nō ſolū ea q̄ ſunt: ſꝫ ēt ea q̄ p̄terierūt.II⁊ ea q̄ futura ſunt: ẜm illud. Qui voEIcat ea q̄ nō ſunt tāqͣꝫ ea q̄ ſunt. Quiavt ait Ambroſiꝰ in lib̓. de tri. Ita cognoſcit eaque nō ſūt vt ea q̄ ſunt: ⁊ hac rōne oīa dicunt̉eē in eo vel apud eū ſiue ei p̄ſentia. Vn̄ Auguſuꝑ illū locū pſal. Et pulchritudo agri mecuꝫeſt. Iō inꝗt mecū eſt: qꝛ apud deū nihil p̄terit:nihil futurū ē. Cū illo ſunt oīa futura: ⁊ ei nondetrahunt̉ iaꝫ p̄terita. Cū illo ſūt oīa cognitione quadā ineffabili ſapiētie dei. Ecce hic aperit Augu. ex qua ītelligētia accipiēda ſunt huiuſmodi verba: oīa ſunt deo preſentia: in deoſunt omnia vel cū deo vel apud deuꝫ vel in eovita: qꝛ ineffabilis oīum cognitio in eo eſt.AAOſtquā deter minauit magt̄ de ꝓceſſio¶ Diuiſio textus.ne dīnaꝝ ꝑſonarum in vnitateeēntie: q̄ eſt pͥncipiū creaturarū ⁊ cā. Anteqͣꝫ decreaturis determinet ꝓſequit̉ ea in ꝗbꝰ ꝯſiſtitꝑfecta rō pͥncipij ẜm ꝙ deꝰ creaturaꝝ dr̄ pͥnᵐ. Rō autēpͥncipij efficiētis in his q̄ agunt per neceſſitatē naͣe ſufficienter ꝯſiſtit in potētia ⁊ v̓tute ꝑfecta: quā ꝯſequit̉ effectus niſi ſit īpedimētuꝫ ex ꝑte recipiētis. Sꝫ hͦ nō ſuffic̄in his q̄ agunt per volūtatē: īmo ſupra hͦ exigit̉ ſcīa ⁊ voluntas vt oſtēdit ph̓s in. 9. meta. Et iō diuidit̉ hͦ in ꝑtestres. In pͥma determīat de ſcīa dei. In 2ª de potētia. 42.di. ibi. Nūc de oīpotētia dei ⁊c̄.) In 3ª de bonitate. 45.diſt. Iā de bonitate dei ⁊c̄.) Ratio āt ordinis ē: qꝛ ſcīaad plura ſe extēdit qͣꝫ potētia. eſt .n. tā bonorū qͣꝫ malorūquoꝝ nō eſt potētia: q̄ ēt ad plura ſe extendit qͣꝫ volūtasqꝛ volūtas eſt tm̄ reſpectu illoꝝ bonoꝝ q̄ ſunt vel eruntvel fuerūt. Sꝫ potētia vlteriꝰ eſt īfinitoꝝ alioꝝ q̄ facerepoſſet. Prīa diuidit̉ in duas. In pͥma d̓termīat de ſcīa incōi. In 2ª de qͣdā ſpē ſcīe dei: q̄ ſpālē difficultatem affert

.ſ. de p̄deſtinatiōe. 40. di. (Predeſtīatio ē de bonis ſalbribꝰ ⁊c̄.) Prīa in duas. In pͥma on̄dit quoꝝ ſit dei ſcioIn ſcd̓a on̄dit qͣliter ſe heat ad res ſcitas. 38. di. (Nunc.ad ꝓpoſitū reuertamur ⁊c̄. Prīa in duas. In pͥma oſtēdit ꝙ ſcīa dei vl̓r eſt oīum. In 2ª oſtendit quo ea que deſcit in dei ſcīa eē dicunt̉. 36. diſt. ¶Solet queri hͦ cum oīdicant̉ ⁊c̄.) Prīa in duas. In pͥma oſtendit ſcīam dei eſſeoīum. In ſecūda ex hͦ duas cōcluſiōes īducit. ibi. ¶ Propterea oīa dicunt̉ ⁊c̄. Circa pͥmū duo facit. Primo oſtēdit neceſſitatē tractatus. 2º. ꝓſequit̉ ſuā intentionē. ibi(Sciendū eſt igit̉ ꝙ ſapīa ⁊c̄.) Et circa hͦ duo facit. Primo oſtēdit qūo dīna ſcīa rōne diuerſoꝝ ſcitoruꝫ diuerſimode noīat. 2º oſtēdit q̄ iſtoꝝ nominū eſſe res creatasactu exigant: ⁊ q̄ nō. ibi. Hic cōſiderari oꝫ ⁊c̄.) Et circahͦ duo fac̄. Primo on̄dit q̄ noīa deo nō ꝯpetūt creaturisremotis. 2º. oſtēdit q̄ noīa nihilominꝰ ſibi conueniunt ſicreature nō eēt. ibi. Scīa v̓o vel ſapīa ⁊c̄.) Circa pͥmūtria facit. Primo on̄dit v̓itatē. 2º. īducit ob̓onē in ꝯͣriuibi. (Ad hͦ aūt ita ⁊c̄.) 3º ponit ſol̓onē. ibi. (Ad h̓ iuxtemodum noſtre ⁊c̄.)UQo.q̄runt̉. pͦ vtrū in deo ſitIc quinqꝰ) ſcīa. 2º vtrū hēattm ſulſcīam vel ēt alioꝝ. Et ſi alioꝝ q̄rit̉. 3º. vtruꝫde eis certā ⁊ ꝓpriā cognitōeꝫ hēat. 4º. vtj.ſcīa ſua ſit vniuoca nr̄e ſcīe. 5º. vtrum ſcīa ſua poſſit dicivl̓is vel ꝑticularis vel in potētia vl̓ in hītu: ſic̄ ſcīa nr̄a.¶ Utrum ſcīa conueniat deo.D primuꝫ ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ ſcia deonō ꝯueniat. Ubi nō ē intellectꝰ. ibi nō pōt eē ſcīa. Sꝫ nomē ītellectꝰEI ꝓpͥe deo nō ꝯpetit. Immo dr̄ in li. de cauſiscū deꝰ dr̄ ītelligēs noīat̉ noīe creati ſui pͥmi qd̓ ē ītellitia. gͦ vr̄ ꝙ ſcīa ꝓprie deo nō conueniat. ¶ Pͣ. ſimpliciſſimō ⁊ pͥmo nihil ꝯuenit ꝙ ſibi aliꝗd p̄ſupponat ad qd̓ exadditione ſe hꝫ. Sed ſcīa p̄ſupponit vitam ⁊ eēntiā ⁊ habet ſe ex additione ad illa vt ex pͥncipio lib. de cauſis patet. ergo cū deꝰ ſit ſimpliciſſimus ⁊ pͥmus ſibi ſcīa nō cōpetit. ¶ Pͣ. nihil qd̓ pluralitatē reꝗͥrit īuenit̉ in eo qd̓ ſūme eſt vnū: ſed ſcīa reꝗrit pluralitateꝫ quādam .ſ. ſciētisſcīe ⁊ ſcibilis. ergo deo ꝗ ſūme vnus eſt nō ꝯuenit. ¶ Sdicas ꝙ in deo idē ē ſcibile ⁊ ſciens. ¶ Cōtra. Nihil ſibiipſi ſimile dici pōt: vt dicit Hyla. nec aliꝗd ſeip̄m recipitaūt capit. ſed ẜm ph̓os ſcīa eſt aſſimilatio ſciētis ad remſcitā. Iteꝫ ſcīa fit ẜm receptioneꝫ ſcibilis in ſciente. ergovidet̉ ꝙ nō poſſit ideꝫ eſſe in deo ſciens ⁊ ſcituꝫ. ¶ Pͣ. ẜꝫph̓um in. 6. ethi. ſcientia cōcluſionuꝫ eſt: ⁊ ītellectus pͥncipiorum: ſed cognitio cōcluſionū ſequit̉ inquiſitione rationis: cū igit̉ in deo nō ſit cognitio per inquiſitioneꝫ: vrꝙ ꝓprie in deo ſcientia eſſe nō poſſit.eſt quod dicit̉ ad Col. i. In ipſo ſunt omnesCONIT A theſauri ⁊c̄. Et Cōmen. in. ii. meta. ꝙ vita ⁊ſciētia ꝓprie eſſe in deo dicunt̉. ¶ Pͣ. nulla ꝑfectio deeſtei qui perfectiſſimꝰ eſt. Sꝫ ſcientia eſt nobiliſſima perfectio. gͦ deo in quo oīum geneꝝ perfectiones adunant. vtin. 5. metaphy. dicit̉ ſcīa deeſſe nō pōt.Reſpondeo ᵈᵐᵐ ᵐẜᵐ Dio. in lib. de di. no. Tribus vijs ex creaturis in deuꝫ deuenimus ſcilicet per remotioneꝫ: per cauſalitateꝫ: per eminentiam: quarum quelibet nos in dei ſcientiam inducit.Prima igitur via que eſt per remotionem eſt hec. cum adeo oīs potentia ⁊ materialitas remoueat̉ eo ꝙ ipſe eſtactus pͥmus ⁊ purus: oꝑꝫ eſſentiaꝫ eiꝰ eē denudatā a ma:⁊ eſſe formā tm̄. Sicut aūt particulatiōis pͥncipiū ē ma.ita forme debet̉ intelligibilitas. vn̄ forma pͥnᵐ cognitionis eſt. vn̄ opꝫ ꝙ oīs forma ꝑ ſe exn̄s ſeparata a materia