Diſtin. XXXIII.Queſtio. I.
106
Diſtin. XXXIdiuerſoꝝ generū ī idētitatē rei ꝯuenire ſicut rel̓o ⁊ ſub̓ain diuinis cōueniūtur: ratiōe cuiꝰ vnū in altero eſſe dr̄ .ſ.pr̄nitas ī eēntia ſicut ī p̄exiſtēte ẜm ītellcm̄. Sꝫ modusille quo ꝓpͥetates nō ꝑſonales ſunt ī ꝑſonis hꝫ aliꝗd ſil̓eilli mō quo forma eſt in maͣ .ſ. forma accn̄talis ī ſub̓o. Sꝫmodus ille quo ꝓprietates ꝑſonales ſunt in ꝑſonis habꝫaliquid ſimile cū illo mō quo differētie ſunt ī ſpē: vel natura cōis in īferiori: quāuis in his oībus maior diſſimilitudo qͣꝫ ſimilitudo īueniatur.¶ Utꝝ eēntialia adiectiue p̄dicēt̉ d̓ ꝓpͥetatibꝰ. IIII.O quartuꝫ lia adiectiua de ꝓprieſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ eēntiatatibus p̄dicētur. q̄cūqꝫ .n. ſunt idē ẜm rē ꝗcꝗd de vno dr̄ ⁊ d̓ altero vr̄ dici: alias affirmatio ⁊ negatio de eodē v̓ificaret̉: qꝛ de quo nōdr̄ affirmatio dicit̉ negatio: ſꝫ ꝓpetates ſuntipſe deus vt ꝓbatū ē. gͦ eēntialia adiectiua que de diuīaeēntia p̄dicātur ēt de ꝓprietatibꝰ p̄dicari debēt. ¶ Pͣ. d̓ſil̓ibꝰ idē ē iudiciū: ſꝫ q̄dā adiectiua eēntialia de ꝓpͥetatibus p̄dicātur vt īmēſus īcreatus ⁊cͣ. gͦ vr̄ ꝙ etiā oīa alia¶ Itē vr̄ ꝙ ēt adiectiua notiōalia ſeu ꝑſonalia de ꝓprietatibus p̄dicētur: qꝛ maior ē ꝯueniētia ꝑſonaliū adiectiuoꝝ cū ꝓprietatibus qͣꝫ eēntialiū: ſꝫ q̄dā eēntialia p̄dicātur de ꝓprietatibus: vt dcm̄ ē. gͦ multo magis oīa ꝑſonalia: vt dicat̉ pr̄nitas ē gn̄ans vel īnaſcibilis. ⁊ ſic de alijs.¶ Pͣ. ẜm Boe. nulla ꝓpoſitio v̓ior illa ē in qua idē de ſep̄dicat̉: ſꝫ oēs dicūt ꝙ ī pr̄e idē ē pr̄nitas ⁊ generare. gͦ poteſt v̓e dici ꝙ pr̄nitas generet.ſicut ꝓprietas ē idē re cū ꝑſonis: ita etiā ⁊CONITA. eēntia: quāuis vtrūqꝫ ratōe differat: ſꝫ rōne huiꝰ idētitatis nō ſequit̉ ꝙ notiōalia adiectiua p̄dicētur de eēntia ꝑꝑ diuerſuꝫ modū ſignificādi ꝗ cāt diuerſitatē ſuppoſitōis. nō .n. dr̄ ꝙ eēntia ſit genita. gͦ vr̄ ꝙ eadē ratiōe nō debeat dici ꝙ filiatio ſit genita.Reſpondeo eēntia ẜm rem nō differūt: ſꝫ ẜm radd̓m: ꝙ ſicut dcm̄ ē ꝓpͥetas ꝑſona ⁊tionē tm̄ ⁊ diuerſum modū ſignificādi. vn̄ diſtīguēduꝫ ēin adiectiuis: qꝛ oīa illa q̄ p̄dicāt conditionē rei abſolutep̄dicātur cōiter de ꝓprietate ꝑſona ⁊ eēntia: ⁊ ho p̄cipueſunt adiectiua negatiua vt īcreatus. ⁊ ho. Quecūqꝫ veroexprimūt modū ſignificādi in quo iſta tria diſtinguūturnō p̄dicātur de eis cōiter. Tn̄ in his ēt ē diuerſitas. Quedā .n. ſunt q̄ importāt illū modū ſignificādi ī pͥncipali ſignificato: ſicut hͦ nomē cōe importat ſignificādo modūeēntie. ⁊ ſil̓r hͦ nomē diſtinctū modū ꝑſone. ⁊ hͦ nomē diſtīguēs modū ꝓpͥetatis. ⁊ iō ſi iſtoꝝ p̄dicatio ꝑmutet̉: vtdicat̉ eēntia diſtīcta vel ꝓpͥetas cōis vel aliquid hō eritfalſa ꝓpō: ⁊ nō ſolū īpropͥa. Quedā āt īportāt illū modūnō ſignificādo ip̄m: ſꝫ dāt euꝫ ītelligere ex ſuo mō ſignificandi: ſicut illa q̄ ſignificāt ꝑ modū actꝰ: qꝛ actꝰ ſunt ꝓpoſitoꝝ. vn̄ talia nō ꝓpͥe pn̄t attribui niſi ꝑſonis q̄ ſunt ſuppoſita diuīe naͣe: nō aūt ꝓpͥetati vel eēntie q̄ ſignificāturꝑ modū forme. Un̄ nō ꝓprie dr̄ ꝙ pr̄nitas gn̄at: neqꝫ ꝙpr̄nitas creat. ⁊ ſil̓r ēt illa q̄ ſignificāt ꝯcretiue dāt ītelligere modū ꝑſonarū. Un̄ ⁊ h̓ nō eſt ꝓpͥa: pr̄nitas ē ſapiēsvel ho. ⁊ ſil̓r nec h̓. pr̄nitas eſt pr̄. ſi ly pr̄ adiectiue ſumat̉vel paternitas eſt īnaſcibilis.igit̉ dd̓m: ꝙ quāuis ſint idē ẜm reꝫAd primum cūēmrōnē differūt. ⁊ iō pōt aliqdde vno dici qd̓ de altero ꝓpͥe nō dr̄. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ illaadiectiua negatiua nō dat ītelligere aliquē modū determinatū ꝗ ꝑtineat ꝓpͥe ad eēntiā vel ꝑſonā: ſꝫ dicūt cōditiōes q̄ pn̄t ꝯſeꝗ ꝗdē vtrūqꝫ quātū ad modū ſignificādi.¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ adiectiua ꝑſonalia nō magis ꝯueniuntcū ꝓpͥetatibꝰ qͣꝫ eēntialibꝰ quātū ad modū ſignificādi ꝑ
nomē: quāuis magis ꝯueniāt quātū ad rōneꝫ generis: qꝛadiectiua ꝑſonalia ⁊ ꝓpͥetates ſignificāt ad aliꝗd. ⁊ ideoeadeꝫ rōne nō pn̄t de ꝓpͥetatibꝰ p̄dicari: qͣ nec eēntialia.Tn̄ de ipſa eēntia dīna magis ꝓpe p̄dicant̉ eēntialia adiectiua qͣꝫ ꝑſonalia de ꝓpͥetatibꝰ: qꝛ ꝓpͥetas ſignificat̉ vtrō q̄dā ꝑſone. vn̄ qͣꝫtū ad modū ſignificādi magis elōgatur a ꝑfectōe ſuppoſiti qͣꝫ eēntia q̄ dicit totū eē ſuppoſiti:lꝫ alio mō ſignificatuꝫ: ſꝫ tn̄ ꝑſonalia adiectiua de eēntiaoīno p̄dicari nō pn̄t ꝑꝑ diſtīctōeꝫ quā ſignificāt q̄ eſt oppoſita mō eēntie. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ gn̄are ſignificat idēcū pr̄nitate ī re: ſꝫ differt ī mō ſignificandi: qꝛ gn̄are ſignificat vt egrediens a ſuppoſito: ⁊ qꝛ pr̄nitas nō ſignificat̉vt ſuppoſitū nō pōt gn̄are de ea predicari.¶ Utꝝ ꝯͣrie opīones d̓ notōibꝰ poſſint eē ſine pctō. V.O quintu) niones in notōibꝰ nō pn̄tſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ꝯͣrie opieē ſine pctō. ſicut .n. dicit Auguſ. nec ꝑiculoſiꝰalicubi errat̉ qͣꝫ ī maͣ trinitatis: ſꝫ ꝯͣrie opiniones de notiōibꝰ nō pn̄t eē ſine errore alicuiꝰ. gͦcuꝫ iſte error ſit circa maͣm trinitatis vr̄ ꝙ ſit ꝑiculoſiſſimus. ¶ Pͣ. duoꝝ ꝯͣdictorioꝝ opꝫ alteꝝ eē fl̓m: ſꝫ ꝗdā dicūt nō eē ꝓpͥetates. ⁊ ꝗdā eſſe īfinitas: ⁊ ꝗdā. 5. ⁊ ꝗdā eſſeeēntiā: ⁊ ꝗdaꝫ nō: q̄ ꝯͣdictorie opponunt̉. gͦ vr̄ ꝙ ex alteraꝑte īterueniat mēdaciū: ſꝫ ẜm Aug. oīuꝫ mēdacioꝝ grauiſſimū eſt qd̓ eſt circa dīna. gͦ vr̄ ꝙ iſta ꝯͣrietas ſine pctōnō poſſit eē. ¶ Si dicas ꝙ excuſant̉ ꝑꝑ hͦ ꝙ de notiōibꝰnihil in ſacra ſcriptura hr̄: ⁊ ita licuit vnicuiqꝫ opinari qd̓voluit. ¶ Contra. aūt .n. ſacra ſcriptura dr̄ canon biblieaūt dicta ſcōꝝ patrū. Si canō biblie ſicut de notōibꝰ: itaēt nec de ꝑſonis ibi fit mētio. gͦ ꝑ eādē rōneꝫ liceret negare ꝑſonas vel diuerſificari circa numeꝝ ꝑſonaruꝫ: qd̓ tn̄hereticū iudicaret̉. Si dicta ſanctoꝝ patrū. ꝯͣ exp̄ſſe īueniunt̉ facere mētōeꝫ de ꝓpͥetatibꝰ: ſicut pꝫ in multis auctoritatibꝰ dictis. gͦ vr̄ ꝙ oīno excuſari nō poſſit.oē pctm̄ vel eſt fidei vel moꝝ: ſꝫ circa iſtāCONITA. cōtrarietatē nō īcidit pctm̄ moꝝ: qꝛ hͦ peccatū eſt circa actiōes: nec etiā pctm̄ fidei: qꝛ nullus ar. fidei negat̉. gͦ videt̉ ꝙ ſit ſine peccato.dd̓ꝫ: ꝙ ꝯͣrie opinari d̓ aliquo pōt eēReſpondeo dupl̓r. Uel ꝙ ꝑtineat ad religioneꝫfidei. Uel ꝙ nō ꝑtineat. Et ſi ꝗdē ſit de nō ꝑtinētibꝰ ad fidē ꝗbꝰ poſitis vel remotis nihil incōueniēs fidei ſequat̉nullū pctm̄ ē: niſi forte ꝑ accn̄s .ſ. p̄ſumptōis ī eo ꝗ nimisaſſerit qd̓ dubiū ē: vel mēdacij vel īanis gl̓ie: vel multo.rū alioꝝ: qꝛ cāe ꝑ accn̄s ſunt īfinite ẜm ph̓ꝫ. 2. phy. Si āteſt ꝯͣdictio de his q̄ ad fidē ꝑtinēt. hoc pōt eē dupl̓r. Uelqꝛ ē de illis q̄ exp̄ſſe in articulis fidei ꝯtinent̉ quos ſcireoēs tenent̉: ⁊ circa talia ꝯͣdictio nō ē ſine pctō ī altero: vl̓erroris ſimplicis vel hereſis ſi ꝑtinacia adiūgat̉. Uel eſtde illis ad q̄ ꝯſeꝗt̉ aliꝗd īcōueniēs ⁊ ꝯͣriuꝫ fidei: lꝫ in fideexp̄ſſuꝫ nō ſit nec determīatū. ⁊ tūc an̄ ꝑtractiōeꝫ ꝑ quāſcit̉ ꝙ aliꝗd īcōueniēs fidei ſeꝗt̉ pōt vtrūqꝫ ſine pctō opinari: ⁊ maxīe ſi ꝑtinacia nō adiungat̉. Sꝫ ꝑtractata v̓itate ⁊ viſo ꝗd ſeꝗt̉: idē iudiciū ē de his ⁊ de illis q̄ determinata ſunt ī fide: qꝛ ad vnū ſequit̉ alteꝝ: ſicut ſi aliꝗs ſimplex ⁊ ſcripturas ignorās crederet Iacob pr̄eꝫ iſaac fuiſſe. Ad qd̓ ſeꝗt̉ ſcripturā eē falſaꝫ qd̓ ē exp̄ſſe ꝯͣ fidē. an̄qͣꝫſeꝗ on̄deret ſibi poſſꝫ eiꝰ opīo ſine pctō eē: ſꝫ on̄ſo ꝙ ſeꝗtur ſcripturā eē falſaꝫ: ſi adhuc ī opīone ꝑtinaciter ꝑſiſteret hereticꝰ iudicādus eſſet: ita ē ēt de notiōibꝰ de ꝗbꝰ nihil ē exp̄ſſe in fide determīatū. Tn̄ ex errore circa notiones ſeꝗt̉ error circa ꝑſonas ⁊ circa fidē. ſic̄ ſi ponant̉ relatiōes eē aſſiſtētes tm̄ ſeꝗt̉ vel ꝯpō in deo vel diſtīctio nōẜm rē: ſꝫ ẜm rōneꝫ qd̓ eſt ſabelliane īpietatis. ⁊ iō poretanus qui pͥmo hͦ poſuerat poſt viſo ꝙ h̓ ſeꝗt̉/tractauit.
O 2