Diſι. AcCIII.Queſtio. I.
in. XXX7ſicut dicit Hyla. nec ꝗcqͣꝫ eſt filiꝰ niſi filiꝰ:Contra. ſꝫ filiꝰ ſignificat rel̓onē. gͦ vr̄ ꝙ totū hͦ qd̓ ēfiliꝰ ſit rel̓o filiatiōis: ⁊ ſic eſſentia eius ⁊ hypoſtaſis eritrel̓o. ¶ Pͣ. oīs forma ē pͥnᵐ eius cuiꝰ eſt forma quātū adaliqd̓ ſui eē. ſi igit̉ pr̄nitas qua formal̓r pr̄ eſt pr̄ ſit aliudab ip̄o pr̄e: erit aliꝗd pͥncipiū pr̄is ⁊ pͥus eo: qd̓ eſt incōueniens. ergo pr̄nitas nō eſt aliud a pre: ⁊ eadē ratione necaliqua proprietas a perſona.ReſpondeO. Poretani .n. dixerunt ꝙ ꝓprietatesdd̓ꝫ: ꝙ circa hͦ ſunt tres opiniones.ſunt in ꝑſonis vt aſſiſtētes: ⁊ nō ſunt ipſe ꝑſone. Sꝫ hͦ nōp̄t eē: qꝛ aūt ꝓpͥetas aliꝗd ē ī re: ⁊ ſic ſi nō ē ꝑſona ī qͣ ē oꝫibi eē cōpoſitionē: aut nihil eſt in re: ⁊ ſic nō erit diſtīctioꝑſonaꝝ ẜꝫ rē. ¶ Et ideo alij dicūt ſicut dixit Prepoſitinus ꝙ ꝓpͥetates ſunt ipſe ꝑſone ẜm rē: nec diſtinguūtura ꝑſonis ēt ẜm rōnē nec aliquo mō. Un̄ dixit in dīnis tm̄eſſe eēntiā ⁊ ꝑſonas: ⁊ ꝓprietates negauit. Sꝫ cū dr̄ pr̄nitas: ſumit̉ abſtractū pro ꝯcreto: ſicut dicimus rogo benignitatē tuā .i. te benignū: ⁊ ſic ēt ꝓprietates adorari dr̄: ⁊dicebat ꝙ ꝑſone cū ſint ſimpliciſſime ſeipſis diſtinguuntur. Sꝫ hoc ēt nō pōt ſtare ꝑꝑ duo. Primo qꝛ īuenimusin vna ꝑſona pl̓es ꝓpͥetates ⁊ relatiōes ẜm ꝙ ad aliaꝫ ⁊ad aliā ꝑſonā refert. Scd̓o qꝛ aliꝗd attribuit̉ ꝓprietatiqd̓ nō attribuit̉ ꝑſone: ſicut diſtinguere. ꝑſone aūt diſtingui. ⁊ iō opꝫ ꝙ differāt ẜm modū ſignificādi ꝓpͥetates aꝑſona. Nec modus ſignificādi diuerſus v̓itatē hēret: ſedvanitatē: niſi eēt alia ratio ꝓprietatis ⁊ ꝑſone: cui rn̄detaliꝗd ī re: vt dcm̄ eſt. ¶ Et iō dicimus ꝙ ꝓpͥetates ⁊ ꝑſone ſunt idē re: ſꝫ differūt ratiōe: ſicut ⁊ de ꝓpͥetatibꝰ ⁊ deeēntia dcm̄ eſt. Sꝫ in hoc differt ꝙ rō ꝓpͥetatis ⁊ eēntiediffert ſicut rō diuerſoꝝ geneꝝ: vt dcm̄ eſt. ſꝫ rō ꝓprietatis ⁊ ꝑſone differt ſicut ratio abſtracti ⁊ cōcreti ī eodē genere acceptoꝝ. In ꝯcreto aūt eſt duo ꝯſiderare in rebuscreatis .ſ. componē ⁊ ꝑfectōeꝫ: qꝛ qd̓ ſignificat̉ cōcretiueſignificat̉ vt ꝑ ſe exn̄s vt hō vel albū. Sil̓r de ratiōe abſtracti duo ſūt .ſ. ſimplicitas ⁊ imꝑfectio: qꝛ qd̓ ſignificatur ī abſtracto ſignificat̉ ꝑ modū forme: cuiꝰ nō eſt oꝑarivel ſubſiſtere in ſe: ſꝫ in alio. vn̄ pꝫ ꝙ ſicut ēt eſt in alijs q̄de deo dn̄r: neutra ratio ẜm totū dīnis cōpetit ex quo ꝓbatur li. de cauſis: ꝙ nihil ꝓpͥe de deo dr̄: qꝛ nec abſtractū ꝑꝑ imꝑfectionē: nec ꝯcretū ꝑꝑ cōpoſitionē: ſꝫ quātūad aliꝗd vtrūqꝫ vere dr̄: qꝛ ⁊ concretū ꝓpter perfectiōeꝫ⁊ abſtractum ꝓpter ſimplicitatem.Ad primum cūꝑſonis quātu ad eē. ſꝫ ẜm eē ꝑſoigit̉ dd̓m: ꝙ ꝓpͥetates ſunt ideꝫ rene nō diſtīguunt̉. vn̄ nō ſequit̉ ꝙ ẜm multitudinē ꝓpetatū ſit multitudo ꝑſonaꝝ: qꝛ diſtīctio ꝑſonarū nō ē niſiẜm oppōnē rel̓iuaꝫ. vn̄ ẜm ꝙ pōt variari oppō relatiua īꝓpͥetatibus ſeꝗt̉ diſtīctio in ꝑſonis: ⁊ h̓ ſi diligēter ꝯſideret̉ nō pōt venire ad maiorē numeꝝ qͣꝫ ternariuꝫ. ⁊ iō relatiōes oppoſite ſunt ꝑſone: ⁊ ſunt due ꝑſone ſicut due relatiōes: ſꝫ relatiōes q̄ ſunt ī eadē ꝑſona nō oppoſite: ſuntꝗdē due relatōes vel ꝓpͥetates: ſꝫ nō due ꝑſone: īmo vnaꝑſona. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ relatōes ſignātur ꝑ moduꝫ formaꝝ vel qͣlitatū in dīnis: nūerus aūt ꝓpͥetatū vel formarum nō ponit ſimpl̓r numeꝝ in rebꝰ ipſis: ſꝫ nūerus ſuppoſitoꝝ ſicut ſor. nō dr̄ trinꝰ ꝑꝑ hoc ꝙ tres ꝓpͥetates habeat: ⁊ ita ēt pr̄ nō dr̄ trinus ꝓpter tres notiōes: ſꝫ deꝰ dicitur trinꝰ ꝑꝑ tres ꝑſonas vel tria ſuppoſita. ¶ Ad 3ᵐ dicendū: ꝙ dcm̄ Augu. v̓itatē hꝫ in dīnis ⁊ in creaturis: ſeddiuerſimode: qꝛ illud qd̓ in creaturis ad aliꝗd dicit̉ ſubſtat relationi: ſicut ſub̓m accn̄ti. ⁊ iō ē aliud ⁊ aliud: ſed illud qd̓ in dīnis ad aliꝗd dr̄ ē ipſa rel̓o: qꝛ ī deo nō ē aliudẜm rē ſꝫ ẜm rōnē eēntia ⁊ hn̄s eēntiā qd̓ eſt ꝑſona: ⁊ ipſaꝓpͥetas diſtīguēs ꝑſonā. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ ꝓpͥetas ſigni
ficat̉ ꝑ modū forme: ⁊ forme eſt diſtīguere. iō ꝓprietatesꝑſonas diſtīguūt: ⁊ hoc eſt quātū ad modū ſign̄andi: quifundat̉ in vera ratōe ꝓprietatis. Iō ex hoc nō pōt ꝯcludialiquā diuerſitas ẜm rē. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ in dīnis abſtractum ⁊ cōcretū nō differūt ẜm rem: ſꝫ ẜm ratōeꝫ: vt dcm̄eſt. vn̄ ita differt proprietas a ꝑſona ſicut deitas a deo: ꝙeſt ẜm rationem tantum.III.¶ Utꝝ ꝓprietates ſint in ꝑſonis ⁊ in eēntia.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ꝓpͥetaD terfium tes nō ſunt ī eēntia: necin ꝑſonis: quecūqꝫ .n. ſunt idē ẜm rē vnū eoꝝnō pōt eē ī altero: qꝛ ꝓpoſitiōes ſūt trāſitiueIAvn̄ ẜm ph̓m. 4. phyſi. nihil ē in ſeip̄o niſi peraccides: ſꝫ ꝓpͥetates ſunt idē re cū eēntia ⁊ ꝑſonis. gͦ nonſunt in eēntia vel ī ꝑſonis. ¶ Pͣ. oē illud in quo ē rel̓o refert̉: ⁊ omnē qd̓ refert̉ ī diuinis relatiōe diſtīguit̉: cū igit̉eēntia nō diſtīguat̉: vr̄ ꝙ in eēntia nō ſit rel̓o. ¶ Itē curelatiōes ſint ꝯn̄tes motū vel mutationē aliqͣꝫ in quo nōpōt eē motus vel mutatio nec rel̓o eē poterit: ſꝫ ī diuinisnullus pōt eē motꝰ vel mutatio. gͦ nec rel̓ones ſiue ī eēntia ſeu ī dīnis ꝑſonis. ¶ Pͣ. oē qd̓ eſt in aliquo ẜm aliquēmodū ī illo ē: ſꝫ nullus modoꝝ quo aliꝗd ī aliquo a ph̓oº. phy. ī eē dr̄: pōt ꝯuēire ad hͦ ꝙ ꝓpͥetates ī ꝑſonis ſint.gͦ vr̄ ꝙ nec ꝓpͥetates ſint in eēntia nec ī ꝑſonis.in p̄fatōe. In ꝑſonis adoret̉ ꝓpͥetas. ¶ Pͣ.CONITA. qd̓ denominat̉ ab aliqͣ forma opꝫ ꝙ heatillā in ſe: ſꝫ ꝑſone denominātur a ꝓpͥetatibꝰ. dr̄ .n. a paternitate pr̄. gͦ vr̄ ꝙ ꝓpͥetates ſint in ꝑſonis.Reſpondeo ᵈºᵐ ᵐ ꝓpetates ſunt in eēntia ⁊inperſonis: ſꝫ diuerſimode: qꝛ ī eēntiaſunt ꝑ idētitatē rei: ⁊ nō ſic̄ in ſuppoſito: ſꝫ ī ꝑſonis ſunt ſicut ī ſuppoſito: ſꝫ diuerſimode ẜm ꝙ aliꝗd dr̄ ſuppoſitūalicuiꝰ dupl̓r. Uel naͣe ꝑ quā cōſtituit̉ ſicut hūanitas ē inſor. ⁊ hoc mō ꝓpͥetates ꝑſonales ſunt ī ꝑſonis. Uel ſicutillud qd̓ adueīt poſt eē cōſtitutuꝫ: ſicut albēdo ē ī ſorte: ⁊ita ẜm ītellcm̄ ꝓprietates nō ꝑſonales vt īnaſcibilitas ⁊cōis ſpiratio ſunt ī ꝑſonis: nō tn̄ ita ꝙ ſuppoſitū ſit aliꝗdaliud ab eo qd̓ ineſt ẜm rem: ſed ẜm ratiōeꝫ tm̄ cōcreti ⁊Et per hoc pꝫ rn̄ſio ad pͥⁿ: qꝛ ex hoc qd̓ ratiōedi(abſtracti: vt dictum eſt.ſtīguūtur ⁊ re idē ſūt ꝓprietates cū eēntia ⁊ ꝑſonis: vnūin altero dr̄ eē. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ ī quocūqꝫ ē rel̓o ſicut inſuppoſito illud refert̉ ſicut ī quocūqꝫ ē albedo ſic̄ in ſuppoſito illud ē albū. ī naͣ aūt diuīa vel eēntia dīna nō ē ꝓprietas relatiua ſicut ī ſuppoſito: īmo ꝑ oīmodā rei idētitatē. vn̄ rel̓o nō pōt p̄dicari cōcretiue de eēntia: vt dicateēntia refert̉: ſꝫ p̄dicatōe deſignāte idētitatē: vt dicatureēntia ē rel̓o. ⁊ iō nō oꝫ ꝙ eēntia diſtīguat̉. ſicut ēt ī creaturis pr̄nitas ē ī ſor. ſicut ī ſuppoſito. vn̄ ſor. pr̄ dr̄: nō authūanitas eiꝰ pr̄ dr̄: ēt qua poſſꝫ dici pr̄nitas eē nō ꝗdē ẜꝫidētitatē rei ſicut ē ī dīnis: ſꝫ ẜm cōueniētiā ī vno ſuppoſito qd̓ ē ſor. ī quo ē humanitas ⁊ pr̄nitas. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m:ꝙ hͦ qd̓ rel̓o cōſequit̉ motū accidit relatōi īquātū nō eſteterna. vn̄ ſi aliq̄ relatiōes eterne ſūt nō cōſequūtur motū aliquē. ſicut ſi ponat̉ mūdus eternꝰ erit deſignare ī celo aliqd̓ corpꝰ eqͣle alteri vel duplū vel ẜꝫ aliā ꝓportōeꝫ:⁊ tn̄ iſte relatiōes nō ꝯſequūtur motuꝫ aliquē vel mutatiōeꝫ: qꝛ ī celo nō ē motꝰ ad quātitatē: ⁊ ſil̓r cuꝫ relatiōesꝗbus ꝑſone diſtīguūtur ſint ab eterno nō oꝫ ꝙ motu aliquē ꝯſequātur: ſꝫ loco motꝰ aliquo mō ꝯſequūtur cōicatiōeꝫ ⁊ acceptōeꝫ naͣe diuīe. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ẜm Hyla.ꝯparatio terrenoꝝ ad diuīa nulla ē. vn̄ nullus illoꝝ mōdoꝝ quē ph̓us enumerat ſufficit ad explicādū qūo in diuinis aliꝗd ī aliquo eē dicat̉: ⁊ p̄cipue modus ille quo ꝓprietates ī eēntia eē dn̄r: qꝛ nō īuenit̉ in creaturis aliqua