Diſtin. XXXIII.Pater nō ē: illud qd̓ ē: ſꝫ ait. Cuꝫ pr̄ eſt: nō illud eſt qd̓ ē: ſignificās quo pr̄ ē nō eē illd̓ quoeſt .i. eēntiā. Hec illi ita exponētes ſua cōmētaſimplicibꝰ ⁊ īcautis vera videri faciunt. Nosaūt aliter fore iſta ītelligēda dicimꝰ. Dicēs .n.eo ꝙ deꝰ ē: ſub̓a ē: ſed qd̓ pr̄ eſt: ſub̓e nō ē: hocītelligi voluit: qꝛ eēntia d̓s ē: ⁊ deitate ſub̓a ē.Eo .n. ſub̓a ē quo deꝰ eſt: ⁊ ecōuerſo: cuiꝰ ea ēdeitas qͣ eſt ſub̓a: ⁊ ſub̓a q̄ deitas: ſed ꝙ pr̄ eſtnō eſt ſub̓e .i. nō quo pr̄ eſt eo ſub̓a ē: qꝛ ꝓprietate gnaͣtionis pr̄ eſt qua ſub̓a nō eſt. Ip̄aꝫ tn̄ꝓprietatem ſub̓am eſſe nō negauit. Ita etiamillud ītelligendū eſt qd̓ ait. Cuꝫ pater eſt: nonillud eſt qd̓ eſt .i. non illo pater eſt: qd̓ vel quoipſe eſt .i. eſſentia: ſed notione.¶ Alijs etiaꝫ verbis Auguſtini vtunt̉: vt aſſerant quod dicunt .ſ. proprietates perſonarumnon eſſe dei ſubſtantiam.Tem illis verbis Auguſtini vehementer īſiſtūt ſuperius poſitis .ſ. ꝙverbuꝫ ẜm ꝙ ſapīa eſt ⁊ eēntia: hoceſt qd̓ pr̄: ẜm ꝙ verbuꝫ: nō hoc ē qd̓pr̄. Si inquiūt verbū nō eſt hoc qd̓ pr̄ ẜm hocqd̓ ē verbū. Id ergo quo verbuꝫ ē nō ē illd̓ qd̓pater ē. Proprietas gͦ quo verbū eſt: non ē iōqd̓ pater ē: nō eſt igit̉ diuina eēntia? Ad qd̓ dicimus: qꝛ lꝫ ẜm ꝙ verbū nō ſit hoc qd̓ pater ēea tn̄ proprietas qua verbū eſt: eſt id qd̓ pater.i. dīna eſſentia: ſed nō ē hypoſtaſis patris.¶ Diuiſio textus.HI. Oſtqua perſonis ⁊ ꝓpͥetatibꝰ. hic d̓terdetermīauit magr̄ de eēntia ⁊minat cōparationes eoꝝ adīuiceꝫ. Et dīdit̉ inpartes duas. In pͥma on̄dit qͣliter ꝓprietatescōparent̉ ad eēntiā ⁊ ꝑſonā. In ſcd̓a qual̓r ꝑſone ad eēntiaꝫ cōparent̉. 34. di. ibi. (Predictis aūt addēdū.) Prīain duas. In pͥma on̄dit v̓itatē. In ſcd̓a excludit errorem.ibi. (Hoc aūt aliꝗ ne.) Prīa in duas. In pͥma mouet qōneꝫ. In ſcd̓a determinat eā. ibi. (Qd̓ .n. in ꝑſonis. ) ¶ Etcirca hͦ tria facit. Prīo on̄dit ꝓprietates eē in ꝑſonis: qꝛtn̄ in qōne poſituꝫ nō fuit. 2º. oſtēdit ꝓprietates eē perſonas. ibi. Superiꝰ quoqꝫ ⁊c̄.) 3º. oſtendit ꝓprietates eēdiuinā eſſentiā. ibi. Cūqꝫ de ſimpli.) Utrūqꝫ oſtēdit dupliciter: rōne ⁊ aucͣtate. Et vtraqꝫ rō ſumit̉ ex dīna ſimplicitate q̄ nō cōpatit̉: nec qd̓ eſt in deo ſit aliud ab ip̄o: ⁊ſic ꝓprietas q̄ eſt in ꝑſona nō eſt aliud ab ea: nec ꝙ hēnsſit aliud ab habito: ⁊ ſic ꝓbat ꝙ eſſentia vel deꝰ nō ē alid̓a ꝓprietate quā hꝫ. (Hoc aūt aliqui.) Hic excludit erroreꝫ. Et circa hͦ duo facit. pͦ ponit falſaꝫ poſitionē. 2º. ponit rōnes pōnis ⁊ ſoluit eas. ibi. Si .n. inquiunt ⁊c̄. Etcirca hͦ duo facit. Prīo īducit ꝓbatiōes q̄ ſunt accepte ꝑrōnē. 2º īducit ꝓbationes acceptas ex aucͣtatibus. ibi.(Uerū tn̄ nō deſiſtūt.) Circa pͥmū tria fac̄. pͦ īducit rōneꝫ qͣ ꝓprietates exn̄tes ꝓbat in ꝑſonis nō eſſe ꝑſonas.2º inducit aliā rōnē qͣ ꝓbat̉ ꝙ ꝓprietas nō eſt eſſentia.ibi. ¶ Sꝫ itē addunt.) 3º. ponit rōne qͣ ꝓbat̉ ꝓprietatē nōeſſe in eēntia. ibi. CCeterū hereticoꝝ īprobi. Et h̓ diuidit̉ in tres. In pͥª ponit ꝓbationē illoꝝ. 2º ponit rōneꝫ.

ibi. Quorum audacie. 3º. īducit qōnē ꝯͣ rn̄ſionē ⁊ excludit eam. ibi. Sed forte queres ⁊c̄.Ic querunt̉ prietates ſint diuinaꝗnqꝫ. Prīo vtꝝ proeēntia. 2º vtꝝ ſint ipſe ꝑſone. 3º. vtꝝ ſint īꝑſonis ⁊ in eēntia. 4º. vtꝝ de ꝓpetatibꝰ poſint predicari adiectiua eſſentialia ⁊ perſonalia. Quinto vtrum de notionibus ſine peccato ꝯtrarie opiniones eſſe poſſint.¶ Utrum rel̓ones diuine ſint eēntia dīna.D Primūꝫ) tiones ipſe nō ſint eſſenigit̉ ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ reletia dīna. Aut .n. que relatiue in deo dn̄r ſunrelatiua ẜm eſſe: aut tm̄ ẜm dici: ſed non tm̄aẜm dici: qꝛ ſic īcideret hereſis ſabellu. vt ſupra in notula Hyl. habituꝫ eſt. gͦ ſunt relatiua ẜm eē. Sꝫtalium rel̓onē ẜꝫ ph̓m eē eſt ad aliud ſe hr̄e. ergo cū eēntie dīne eſſe nō ſit ad aliud ſe hr̄e: ſed ſit eſſe abſolutū: videt̉ ꝙ nō ſit ideꝫ cum rel̓one: q̄ ẜm eſſe ad aliud ē. ¶ Pͣ.q̄cūqꝫ ſunt idē ẜm reꝫ in quocūqꝫ eſt vnū ⁊ alterum: necpōt inſtātia ferri: ſed nō ī quocūqꝫ eſt eēntia dīna eſt paternitas. qꝛ eēntia dīna eſt in filio in quo pr̄nitas nō eſt.gͦ eēntia dīna nō eſt idē qd̓ pr̄nitas: ⁊ eadē rōne: nec ideꝫqd̓ alia ꝓprietas. ¶ Si dicas. ꝙ eſt idē re. ſꝫ differt rōe¶ Cōtra aūt iſta rō eſt aliꝗd in re aūt nihil. Si nihil cuꝫnō ſit diſtinctio niſi ẜm rel̓ones: tūc diſtinctio perſonanō erit ẜm reꝫ ſed ẜm rōnē tm̄ vel ītellectum. Si aūt ſitaliꝗd in re ꝯſtat ꝙ ꝗcꝗd eſt realiter in deo: deꝰ vel eſſentia diuina hꝫ illud: ſed in deo eſt idē hn̄s ⁊ qd̓ hr̄: vt in littera dr̄. gͦ eēntia dīna eſt rō pr̄nitatꝭ ſicut eſt ipſa res q̄ eſtpr̄nitas. gͦ nō ſolū ſunt idē re: ſed ēt rōne: ſi re idem ponātur. ¶ Iteꝫ ſi ſunt idē re ſꝫ differūt rōne ſolū. gͦ ꝓprietasvel rel̓o nō addit ſupra eſſentiā niſi rōnem quadā: ſꝫ ſirel̓ones q̄ dicunt̉ ex tꝑe ponūt circa eſſentiā diuinā aliquas habitudines ẜm rōnē. gͦ videt̉ ꝙ nō magis ſunt indeo iſte rel̓ones ꝗbus diſtinguunt̉ ꝑſone qͣꝫ iſte q̄ dn̄r dedeo ex tꝑe: ſed iſte ſunt tm̄ aſſiſtētes ⁊ nō īherētes: aliasnō poſſent aduenire ſine aliqͣ mutatiōe ipſiꝰ dei. gͦ vr̄ ꝙiſte rel̓ones q̄ diſtinguūt ꝑſonas ſint ēt aſſiſtentes ⁊ noneſſentia dīna. ¶ Iteꝫ ſic̄ eſt alia rō pr̄nitatis ⁊ eēntie: itaeſt alia rō eſſentie ⁊ bonitatis dīne. Si gͦ ꝑꝑ hͦ dicit Aug.ꝙ d̓s alio eſt pr̄ alio d̓s. eadē rōne deberet dicere ꝙ alieſt deꝰ: alio bonꝰ. hͦ aūt nō dicit: īmo ꝯͣriū aſſerit. gͦ videꝙ cū dicit: ꝙ alio eſt pr̄ alio eſt deꝰ: nō intendat diſtīgure ẜm rōnem tm̄: ſed ēt ẜm rem: ⁊ ita videt̉ ꝙ pr̄nitas q̄pr̄ eſt: non ſit eſſentia dīna qua deus eſt.nihil eſt adoradū adoratione latrie niſi d̓s:CONIT A ſed ꝓprietates ꝑſonarū ſūt adorāde vt cantat̉ in p̄fatione: vt in ꝑſonis proprietas ⁊c̄. gͦ vr̄ ꝙ ēt ipſeꝓprietates ſunt aliꝗd in re: aut nihil. Si nihil cū perſonenō diſtinguant̉ niſi ꝓprietatibꝰ: tūc perſone nō diſtīguūtur adinuiceꝫ ẜm reꝫ qd̓ eſt hereſis ſabellij. Si aūt ſuntaliꝗd in re. Illud aliꝗd qd̓ ſunt: aut eſt dīna eſſentia: autaliꝗd aliud. Si aliꝗd aliud. illud eſt in perſona in qua ēꝓprietas: ſed in ꝑſona ēt eſt eſſentia. gͦ in perſona ē aliud⁊ aliud. gͦ eſt cōpoſita. ſed nullū cōpoſitū eſt deꝰ. vt ſupraꝓbatū eſt. ergo ꝑſona diuina nō eſt deꝰ: ⁊ ita pr̄ nō eſt d̓snec filiꝰ eſt deꝰ qd̓ excedit etiā erroreꝫ arrij. gͦopꝫ ꝙ proprietates ſint eſſentia diuina.Reſpondeo ᵈᵈᵐ ᵐ ſimpl̓r cōfitēdū eſt ꝓpietates eſſe dīnā eſſentiam. Error .n. iſteꝗ in lr̄is tangit̉ dr̄ poretani fuiſſe: quem poſtmodū in remenſi cōcilio retractauit. Cum .n. vt ſupra dictū eſt in relatione ſint duo .ſ. rel̓onis reſpectꝰ qͦ ad alterū refert: inquo cōſiſtit rel̓onis rō: ⁊ iteruꝫ ipſuꝫ eſt rel̓onis: qd̓ habꝫ