Queſtio. I.Diſtin. XXXI.

Diſtin. XXXI.eſt quo pater diligit filiū ⁊ filiꝰ patrē. Recte gͦſpūs ſcūs dr̄ connexio vel concordia patris ⁊filij: ⁊ per eum omnia cōnexa. Vnde Auguſ.in. vi. lib. de tri. Cōmunio quedā cōſub̓alis patris ⁊ filij eſt amboꝝ ſpūs ſcūs. Idē in. vij. lib.de trini. Spūs ſcūs eſt ſumma charitas vtrūqꝫ cōiungens noſqꝫ ſubiungens.¶ Diuiſio textus.determīauit de ꝓprijs ꝑſonaOſtqua ruꝫ. Hic determiat de appropriatis ipſaꝝ. Et dīdit̉ in ꝑtes duas. In pͥmaIIdetermiat appropͥata ꝑſonaꝝ. In 2ª inquiritqūo ẜm illa appropͥata dīne ꝑſone adinuicēcōparent̉. 32. di. (Hic orit qō.) Prima in duas. In pͥmadetermīat ſignificatōes quorudā nominū q̄ ꝑſonis diuinis appropͥant̉. In 2ª ꝓſeꝗt̉ diuerſas ſanctoꝝ appropriatiōes. ibi. (Nō ē p̄termittēdū.) Circa pͥᵐ tria facit. Prīoinꝗrit de ſignificatōe hꝰ noīs eqͣlitas. Scd̓o de ſil̓i ⁊ ſil̓itudine. ibi. Hoc ideꝫ ēt dicimus. ) Tertio ex dictis approbat quorūdā ſentētiam. ibi. (Un̄ ꝗbuſdā ⁊cͣ.) (Noneſt p̄termittēdū.) Hic ponit appropriata ꝑſonaꝝ. Et diuidit̉ in ꝑtes duas. In pͥma ponit appropriationē Hyla.In ſcd̓a appropriationē Auguſt. ibi. Illud ēt ſciri.) Circa pͥmū duo facit. Primo ponit appropriationē Hyla. cūexpōne Augu. Scd̓o magr̄ remouet quedaꝫ dubia circaexpōnē Augu. ibi. (Nō .n. ẜm p̄miſſam ⁊cͣ.) (Ueletiamſciri opꝫ.) Hic ponit appropriationē Auguſ. Et circa hocduo facit. Primo narrat appropriatiōeꝫ. Scd̓o inquiritappropriatiōis rōnē. ibi. Sꝫ plures mouet. Et circa hͦfacit tria. Primo on̄dit qͣre pri appropriatur vnitas. Secundo qͣre filio eqͣlitas. ibi. (Nunc videamus. Tertioqͣre ſpūi ſcō connexio. ibi. (Qd̓ aūt ī ſpiri. ſancto.) Circapͥmū duo facit. Primo querit quare vnitas patri appropriatur. Scd̓o qͣliter vnitas in dīnis p̄dicet̉ in neutro vl̓in maſculino genere. ibi. Hic dici oportet ⁊cͣ.)¶ Queſtio.Uquerūtur. Primo deIc quattuo. equalitate. Scd̓o deappropͥatiōe in cōi. Tertio de rōne appropͥItiōis Hyl. Quarto de appropͥatiōe Augu.Itꝝ equalitas ponat aliꝗd in diuinis.ſuppoſitis his q̄ ſuIrca primuꝫ prade eqͣlitate dcāſunt. 19. diſ. q̄rit̉ vtꝝ equalitas in dīnis aliꝗdponat: ⁊ vr̄ ꝙ ſic. Quicꝗd .n. ē ī deo ⁊ ī creatuUris nobiliꝰ eſt ī deo qͣꝫ ī creaturis: ſꝫ eqͣlitas ⁊ſil̓itudo ī creatura aliꝗd ponūt. gͦ ⁊ in d̓o. ¶ Pͣ. arriꝰ dānatꝰ ē: qꝛ eqͣlitatē ꝑſonaꝝ negauit. Nō āt fuiſſꝫ hereticꝰniſi aliꝗd negaſſꝫ qd̓ in deo eſt. gͦ eqͣlitas ī dīnis aliꝗd poſitiue p̄dicat. ¶ Itē eqͣlitas vr̄ eſſe vna eēntia in tribusꝑſonis īdifferēs vt in lr̄a dr̄: ſed eſſentia indifferēs aliꝗcpoſitiue eſt ī deo. gͦ videt̉ ꝙ ⁊ equalitas. ¶ Pͣ. equalitaseſt rel̓o q̄dā: ſed rel̓o aliꝗd poſitiue p̄dicat ⁊ nō p̄uatiue.gͦ videt̉ ꝙ equalitas aliꝗd poſitiue p̄dicet.eſt qd̓ a magro in lr̄a dr̄. ¶ Pͣ. ph̓us dicit īCONITA. gęmetaph̓. ꝙ eqͣle opponit magno ⁊ paruoſicut due pͥuatōes. vn̄ ēt ꝑ pͥuatōeꝫ equalē diffinit̉: ſꝫ pͥuatio nihil poſitiue p̄dicat. gͦ nec equalitas.dd̓m ꝙ equalitas eſt rel̓o quedamReſpondeo fundata ſupra vnitatē qͣꝫtitatis: ⁊ indiuinis fundata ſupra vnitatē eēntie ꝓut ſignificat̉ noīeqͣꝫtitatis virtualis vt cū dr̄ magnitudo vel eternitas velpotētia. vn̄ de equalitate dupl̓r cōuenit loqui. Aut quan

tum ad vnitatē quātitatis que eſt cauſa ipſius. Aut quātum ad rel̓onē ꝯn̄tem. Si quātū ad vnitatē quantitatisſupra quā fundat̉ talis rel̓o ſic rō eius cōſiſtit in p̓uatōeſicut ⁊ rō vnitatis: vt ſupra dcm̄ eſt. ⁊ iō dicit ph̓us ꝙ eqͣle opponit̉ pͥuatiue magno ⁊ paruo. ſicut vnum multo: ⁊idē in lr̄a īnuit̉. Si aūt ꝯſideret̉ equalitas quātū ad relationē. ſic equalitas in creaturis aliquid realiter ponit invtroqꝫ extremoꝝ: ſꝫ in dīnis ꝑſonis nihil niſi ẜm rōneꝫ.Cuiꝰ rō eſt: qꝛ ſi poneret aliquā rel̓onē realem in ꝑſonis:aūt h̓ eēt ex parte eſſentie que cōis eſt: aut ex parte relationū ꝗbus diſtinguunt̉. Non aūt hꝫ ex parte eſſentie ꝙſit rel̓o realis: qꝛ eſſentia ē vna ⁊ eadē nūero: ⁊ idē ad ſeipſum nō refert aliqͣ rel̓one reali: vt ſupra dcm̄ eſt. Necet ex parte ꝑſonaꝝ rel̓onibus conſtitutarū: qꝛ rel̓o nō refert ꝑ aliquā rel̓onē realem mediā: qꝛ ſic eēt abire in īfinitū. Et iō dico cū magr̄o ꝙ eqͣlitas nō ponit niſi rel̓onēẜm nomē vel ẜm rōne cū de deo dicit̉: ſꝫ veruꝫ eſt ꝙ aliꝗd ponit .ſ. vnitatē eſſentie nō ꝙ ſit de ītellectu eius: ſedꝙ p̄ſupponit̉ ad intellectū ipſius: ſicut eſt in pͥuatiuis ⁊ īillis que dicūtur de deo ex tēpore.Ad Primu) ſaliter ſumpte ẜm ꝙ vnū cōuertit̉ cūigit̉ dd̓m ꝙ ex parte vnitatis vniuerente: nec in deo nec in creatura equalitas aliꝗd poſitiuep̄dicat: ſicut nec vnitas: vt ſupra dcm̄ eſt. Sed qꝛ in creaturis ſuppoſita eqͣlitatis ſunt abſoluta. iō referunt̉ adinuicem ꝑ relatione realē mediā qd̓ in diuinis nō cōpetit.¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ qͣꝫuis eqͣlitas ſit ẜm rōnē rel̓o: tn̄ habꝫaliꝗd in re rn̄dēs rōne cuius dr̄ hereticus ꝗ equalitateꝫnegat. ſicut ⁊ qui negaret deū eſſe dn̄m: qͣꝫuis illa rel̓o nihil ẜm rem ponat in deo. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ſicut in creaturis equalitas nō eſt vna qͣꝫtitas pluriū: ſed rel̓o includēstalē vnitatē: ita in dīnis equalitas nō eſt vna eēntia: ſedrel̓o ẜm intellectū ꝯn̄s eēntie vnitatē. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ: cilla rel̓o nō pōt eſſe realiter in deo. ⁊ iō nō ſequit̉ ꝙ aliꝗdponat ex hͦ qd̓ relatiue dicitur.¶ Utrū attributa eēntiali a ho debeāt appropriari diuinis perſonis.D ſecunduꝫ egentialia attributſic procedit̉: vr̄ ꝙ hꝫꝑſonis dīnis appropriari nō debeāt. Qd̓ enīſpluribus cōe eſt nulli eoꝝ debꝫ appropriari:ſꝫ oīa attributa ſunt cōia tribus ꝑſonis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pͣ. de ſimilibus idē eſt iudiciū: ſed oīa h̓ attributa ſignificāt eēntiam cōem. gͦ videt̉ ꝙ omnia debeāt appropriari vel nullum: ⁊ ꝙ oīa vni ꝑſone approprient̉. ¶ Itē appropriatuẜm ratiōeꝫ ſequit̉ ꝓpriū: qꝛ ꝓpriū cadit in ratiōe appropriati: ſꝫ attributa eēntialia nō ſequunt̉ ꝓpria ẜm intellectū: qꝛ poſſunt ītelligi ꝓprijs nō ītellectis ſicut ē apuinfideles. gͦ nō debēt dici appropriata. ¶ Pͣ. nihil eſt faciendum a nobis qd̓ poſſit in errorē fidei vergere: ſed ſialiꝗd cōmune appropriet̉ vni pōt vergere in errorem fidei: vt credat̉ aūt tm̄ illi: aut magis illi ꝑſone conuenire.gͦ nō debemus attributa eēntialia ꝑſonis appropͥare.eſt auctoritas Hyla. ⁊ Auguſ. in lr̄a. ¶Contra. ꝓceſſiones ꝑſonarū diſtinguunt̉ ⁊ noīẜm diuerſas ratiōes attributoꝝ inquātū dicimus ꝙ ſpl.ſanctꝰ ꝓcedit per modū voluntatis: ⁊ filius ꝑ modū nature. gͦ vnū attributuꝫ cui competit ratio ꝓceſſionis ꝑſone poteſt illi perſone appropriari.Reſpondeo cōuenit loq. Aut ex ꝑte noſtra. Aul̓dd̓m: ꝙ de appropriatiōe dupliciterex ꝑte ipſiꝰ rei: ⁊ vtrobiqꝫ īuenit̉ ꝯueniētia. Quāuis eniꝫattributa eēntialia cōia ſint tribus: tn̄ vnū ẜm rōneꝫ ſuemagis hꝫ ſimilitudinē ad ꝓpriū vnius ꝑſone qͣꝫ alteriꝰvn̄ illi ꝑſone appropͥari pōt ꝯueniēter. verbi gr̄a. potētia