Diſtin. XXXI.

98

CI3maieſtas: eadeꝫ poteſtas. In his ꝟbis aperteīſinuatur perſonaꝝ trium diſtinctio.¶ Quare pr̄i attribuat̉ vnitas: ⁊ filio eqͣlitas.Ed plurimos mouet ꝙ patri attribuit vnitatē: filio eqͣlitatē. Cū .n. vnitas dicat̉ ẜm ſub̓am: nō tm̄ in patreeſt: ſꝫ ēt ī filio ⁊ ī ſpū ſcō: ⁊ equalitasvna ē patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī. Cur gͦpatri attribuit̉ vnitas: ⁊ filio equalitas? Forte eadē ratōe attribuit̉ patri vnitas ẜm Augu.qua ſupra eidē eternitas ẜm Hylariū: qꝛ videlicet pater ita eſt: vt ab alio nō ſit. Et qꝛ filiū genuit vnū ſecum deū: ⁊ ſpūs ſcūs ab eo ꝓceditvnus cū eo deꝰ. Vnitas gͦ in patre eſſe dr̄: quiaeſt aliꝗd aliud a quo ſit. Nō .n. ab alio eſt: necab eo aliꝗs vl̓ aliꝗd eſt ab eterno: qd̓ vnū cuꝫeo nō ſit: filiꝰ .n. ⁊ ſpūs ſcūs vnū ſunt cū patre.Unde veritas ait. Ego ⁊ pater vnū ſumus.¶ Quare pater ⁊ filius dicātur eē vnū vel vnꝰdeus: ſed nō vnus: qꝛ res ⁊ eiuſdē nature rectepoſſunt dici vnū ſimpl̓r eē ⁊ cū adiectōe. Resvero diuerſe nature nō poſſunt dici vnum niſidicatur ꝗd vnum.Ic dici opꝫ ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſanIctus recte dn̄r eſſe vnū ⁊ vnꝰ deus:Iſꝫ nō vnus. Res .n. due vl̓ plures re.cte pn̄t dici vnū eē: ſi ſint vniꝰ eſſentie: ⁊ earuꝫvna ſit natura. Vnus aūt vel vna nō poteſt dici de diuerſis rebus niſi addat̉ ꝗd vnꝰ vel vna.Quo addito recte poteſt dici de rebꝰ ⁊ vnius⁊ diuerſe ſubſtantie. Vnde Augu. in. vi. librode trinitate ſic ait. Neſcio vtruꝫ īueniat̉ in ſcripturis dcm̄ vnū ſunt quoꝝ eſt diuerſa natura.Si autem ⁊ aliqua plura ſunt eiuſdē nature ⁊diuerſa ſentiant: nō ſunt vnū inquātū diuerſaſentiunt. Cuꝫ ergo ſic dicitur vnū: vt nō addatur ꝗd vnum: ⁊ plura vnū dicūtur eadeꝫ natura atqꝫ eſſentia nō diſſidēs neqꝫ diſſentiens ſignificat̉. Vnde Paulus ⁊ Apollo: ꝗ ⁊ ambohomīes erāt ⁊ idē ſentiebant: vnū eſſe dicunt̉cū dr̄. Et ꝗ plantat ⁊ ꝗ rigat vnū ſunt. Cuꝫ ꝟoadditur ꝗd vnū: poteſt ſignificari aliꝗd ex pluribus vnū factum: quāuis diuerſa natura ſit: ſicut̉ anima ⁊ corpus nō poſſunt vtiqꝫ dici vnū.Quid .n. tā diuerſuꝫ? niſi addat̉ vl̓ ſubītelligatur ꝗd vnuꝫ .i. vnus homo. Vnde apoſtolus.Qui adheret īquit domīo: ſpūs vnus eſt. Nōdixit vnꝰ eſt vel vnū ſunt: ſed addidit ſpiritus.Diuerſi ſunt enī natura ſpūs hominis ⁊ ſpūsdei: ſed inherendo fit ſpūs hominis vnus ſpiritus cū deo: qꝛ particeps fit veritatis ⁊ beatitudinis illius. Si ergo d̓ his qui diuerſe ſubſtā

tie ſunt: recte dr̄ ꝙ ſint vnus ſpiritus: quantomagis qui vnius ſubſtātie ſunt: recte dicunturvnus deus eſſe. Pater ergo ⁊ filiꝰ vnum ſuntvtiqꝫ ẜm vnitatē eſſentie ⁊ vnꝰ deus. In quo⁊ arriana hereſis damnat̉: que patrē ⁊ filiū ⁊ſpm̄ ſanctuꝫ: vt ait Augu. in lib. de hereſi: nonvult eē vniꝰ eiuſdēqꝫ ſubſtātie atqꝫ nature: velvt expreſſius dicat̉ eſſentie: que grece dr̄ vſia:ſed filiū eſſe creaturā. Necnō ⁊ ſabelliana quevt ait Augu. in eodē lib. dicebat xp̄m eundemipſuꝫ ⁊ patrē ⁊ ſpm̄ ſanctū eſſe: vt eſſet trinitas nominum ſine ſubſiſtentia perſonarum.Utrāqꝫ peſteꝫ: vt ait Auguſ. ſuper Iohā. elidit veritas dicens. Ego ⁊ pater vnuꝫ ſumus.Utrūqꝫ audi ⁊ aduerte ⁊ vnuꝫ ⁊ ſumus: ⁊ acaribdi ⁊ a ſcilla liberaberis. Ꝙ enī dixit vnū:liberat te ab Arrio. ꝙ dixit ſumus: liberat te aſabellio. Si vnū ergo nō diuerſum. ſi ſumus:ergo pater ⁊ filius. Sumus enim non diceretde vno: nec vnū de diuerſo. Erubeſcant ergoſabelliani qui dicunt ipſum eſſe patrē qui eſt filius: confundentes perſonas: qui ⁊ dicti ſuntpatripaſſiani: qui dicunt patreꝫ fuiſſe paſſum.Arriani vero dicunt aliud patreꝫ eſſe: aliud filium: nō vnam ſubſtantiā ſed duas: patrē maiorem: filiū minorē. Noli hoc dicere tu catholice. In medio ergo nauiga. vtrūqꝫ periculoſum latus deuita ⁊ dic. Pater pater eſt: ⁊ filius filiꝰ eſt. Alius pr̄: alius filius: ſꝫ nō aliud:immo hocipſuꝫ: quia vnus deus. Ecce oſtenſum eſt quare vnitas in patre eſſe dicatur cuꝫtres vnum ſint.¶ Quare dicitur eſſe equalitas in filio: cum ſitvna equalitas trium.Unc videamus quare equalitas dicat̉ eſſe in filio: cū vna ⁊ ſumma equalitas ſit triū. Hoc iō forte dcm̄ eſt: ꝗafiliꝰ genitus ē a patre eqͣlis gignenti ⁊dono qd̓ ab vtroqꝫ ꝓcedit: ⁊ ideo illa tria dn̄reſſe eqͣlia ꝓpter filiuꝫ. Filiꝰ .n. hꝫ a pr̄e vt ſit eiequalis ⁊ ſpūi ſcō: ⁊ ſpūs ſcūs ab vtroqꝫ hꝫ: vtſit equalis vtriqꝫ. Hoc autē ſine aſſertionis ſupercilio ⁊ maioris ītelligentię preiudicio dicimus: malētes in aꝑtiōe tam clauſoꝝ ſermonūꝑitiores audire qͣꝫ aliquid alijs īfluere.¶ Quare in ſpū ſancto dr̄ eſſe vtriuſqꝫ ꝯcordiavel connexio.Uod autē in ſpū ſcō dr̄ eſſe vtriuſqꝫꝯcordia: ⁊ ꝑ eū oīa cōnexa: facilior ēintelligētia nobis p̄miſſa ad mētē reuocātibus. Supra .n. ẜm auctoritates ſanctoꝝ dictū eſt ꝙ ſpiritus ſanctus amor

N 2