Diſtin. XXXI.
⁊ ſimilis ſecundum ſubſtantiam.¶ De ſententia ſancti Hylarij qͣ in trinitate ꝑſonarum propria oſtendit.On eſt igit̉ hic p̄termittēdū: ꝙ vir illuſtris Hyla. ꝓprietates ꝑſonaꝝ aſſignās: dicit ī pr̄e eſſe eternitatē: ſpēm īimagine: vſum ī munere. Que tantēdifficultatis ſunt ꝟba: vt ī eoꝝ ītelligentia atqꝫ explanatōe vehemēter laborauerit Auguſ.vt ipſe on̄dit in. vi. lib. de tri. ita dicēs. Quidācū vellet breuiſſime ſingularū in trinitate ꝑſonarū īſinuare ꝓpria: Eternitas ē inꝗt ī patre:ſpēs ī imagīe: vſus ī munere. Et qꝛ nō mediocris aucͣtis in tractatōe ſcripturaꝝ ⁊ aſſertōe fidei vir extitit. Hec. n. Hyl̓. ī libris ſuis poſuit.hoꝝ ꝟboꝝ .i. patris ⁊ imagīs ⁊ muneris eternitatis ſpēi ⁊ vſus abditā ſcrutatus ītelligentiāquantū valeo: nō eū ſecutū arbitror in eternitatis vocabulo: niſi ꝙ pater nō hꝫ patrē de quoſit: filius aūt de pr̄e eſt vt ſit: atqꝫ vt illi coeternus ſit. Imago .n. ſi ꝑfecte implet illud cuiusimago ē: ipſa coequat ei: nō illud imagini ſue: īqua imagine ſpēm noīauit. Credo ꝑꝑ pulchritudinē vbi tāta eſt cōgruentia ⁊ prima eqͣlitas⁊ prima ſil̓itudo: nulla in re diſſidens: ⁊ nullomō īequalis: ⁊ nulla ex parte diſſimilis: ſed adidētitatē rn̄dēs ei cuiꝰ imago eſt: vbi eſt prima⁊ ſumma vita: cui non eſt aliud viuere ⁊ aliudeſſe: ſꝫ idē ⁊ primus ac ſummus ītellectus: cuinō ē aliud viuere ⁊ aliud ītelligere: ſed idē hoceſt vnū tanqͣꝫ ꝟ̓bū perfectū: cui nō deſit aliꝗd:⁊ ars quedā oīpotentis ⁊ ſapientis dei: plenaomniū rationū viuentiū incōmutabiliū: ⁊ oēsvnū ī ea: ſicut ipſa vnū de vno cū quo vnū: ibinouit oīa deus que fecit per ipſam.¶ Hic de ſpū ſcō quare vſus dicatur.AASt aūt īeffabilis quidē cōplexus paiſtris ⁊ imagīs qui nō ē ſine ꝑfruitōeꝫſine charitate: ſine gaudio. Illa gͦ dilectio: delectatio: felicitas vel beatitudo: ſi tn̄ aliqͣ humana voce dignedr̄: vſus ab illo appellata eſt breuiter. Et eſt ītrinitate ſpūs ſcūs: nō genitus: ſed genitoris genitiqꝫ ſuauitas: īgeniti largitate atqꝫ vbertateperfundens oēs creaturas ꝓ captū eaꝝ. Itaqꝫilla tria ⁊ a ſeīuicē determīari vn̄r: ⁊ in ſe īfinita ſunt. Qui videt hoc vel ex parte: vl̓ per ſpeculuꝫ in enigmate: gaudeat cognoſcēs deuꝫ ⁊gr̄as agat. Qui ꝟo nō videt tēdat ꝑ pietatē advidendū: nō per cecitatē ad calūniadū: qm̄ vnꝰeſt deus: ſed tn̄ trinitas. ¶ Ecce hēs qualiterverba Hylarij p̄miſſa accipiēda ſunt: licet tan
te ſint ꝓfunditatis: vt etiā adhibita expoſitione vix aliqͣtenus ea ītelligere valeat hūanꝰ ſenſus: cū ⁊ ipſa eoꝝ explanatio quā h̓ Augu. edidit: pl̓m ī ſe hēat difficultatis ⁊ ābiguitatis.¶ Ꝙ ẜm hāc expoſitionē nō diſtinguuntur ibiproprietates perſonarū tres.On enim ẜm premiſſam expoſitiōeꝫdiſtīguunt̉ hic tres ille ꝓprietates ſuperius aſſignate: ſed ipſe hypoſtaſes.diſtīcte abiuicē monſtrātur. Eternitatis tn̄ noīe eadē videt̉ deſignata proprietas:quā notat hoc nomē īgenitus. Sed videamꝰꝗd ſit qd̓ ait. Imago ſi perfecte īplet cuiꝰ imago eſt ipſam coequat̉ ei: nō illud ſue imagini.Uidet̉ .n. dicere ꝙ filiꝰ ꝗ eſt imago patris: patri coequat̉: non pr̄ filio: cū ⁊ filius dicat̉ equalis patri ī ſcriptura: ⁊ pater filio: ſed filius hochabꝫ a patre vt ſit ei equalis: pater autem nonhꝫ a filio: ⁊ tn̄ filius plene ac ꝑfecte equalis eſtpatri .i. imago ei cuius eſt imago.¶ Quare dicat̉ Hyla. ꝓpria ꝑſonaꝝ aſſignaſſein p̄dictis ꝟbis: cū ibi n̄ ſint exp̄ſſe ꝓprietates.Ropria gͦ ꝑſonaꝝ ī predictis verbisaſſignaſſe dr̄ Hyl̓. qꝛ relatiua nomīaperſonarū poſuit .ſ. patris imagis ⁊muneris: que relatiue dicunt̉ d̓ ꝑſonis: ⁊ ꝓprietates notāt ꝗbus diſtinguunt̉ perſone. Ita .n. dr̄ ſpūs ſcūs munus relatiue ſicut donū. Verūtamen ipſas ꝓprietates alijs tribus nomībus nō ſignificauit: iuxtapredictam Auguſt. expōnem: niſi ſolo nomīeeternitatis: quo nō ipſam paternitatē: ſed eamvoluit ītelligi notōeꝫ qua dr̄ īgenitus.¶ Ꝙ earūdē ꝑſonaꝝ diſtīctōeꝫ notat Auguſt.alijs ꝟbis ſine expreſſiōe triū ꝓprietatū.Llud ēt ſciri opꝫ ꝙ earūdē triuꝫ ꝑſonarū diſtinctōeꝫ Auguſt. oſtenderevolens: ſine expreſſione illaruꝫ triuꝫ¶proprietatū ſuperius cōmemoratarum ī primo libr. de doctrīa xp̄ianaſic ait. In pr̄e eſt vnitas: ī filio equalitas: ī ſpūſcō vnitatis equalitatiſqꝫ ꝯcordia. Et hec triavnū oīa ꝓpter patreꝫ: equalia oīa ꝓpter filiū:cōnexa oīa propter ſpm̄ ſcm̄. Itaqꝫ pater ⁊ filius ⁊ ſpūs ſcūs: ⁊ ſingulus ꝗſqꝫ eoꝝ deus eſt:⁊ ſimul omnes vnꝰ deus: ⁊ ſingulus ꝗſqꝫ horum plena ſub̓a eſt: ⁊ ſimul omnes vna ſub̓a.Pater nec filiꝰ eſt nec ſpūs ſcūs: ⁊ filiꝰ nec pater eſt nec ſpūs ſcūs. Spūs ſanctus nec patereſt nec filius: ſed pater tm̄ pater: ⁊ filius tm̄ filius: ⁊ ſpūs ſanctus tm̄ ſpūs ſcūs. Eadem tribus eternitas: eadeꝫ incōmutabilitas: eadem