Diſtin. XXIX.Quα. I.

95

5originē ꝑſonaꝝ ⁊ originē creaturarū: nō ꝗdē cōitate vniuocatiōis ſꝫ analogie. ⁊ ſil̓r ēt nomē pͥncipij: p̄t ēt ꝯſiderari ẜm d̓termīatū mōꝫ origīs: ⁊ ſic ſūt diuerſe ſpāles rōesoriginis ⁊ pͥncipij: ſꝫ hͦ non facit eꝗuocationē: qꝛ ſic ēt ẜmph̓m pͥmo de aīa: aīalis rō ẜm vnūqd̓qꝫ eſt alia.dd̓m ꝙ pͥnᵐ ē cōe cōitate analogie etAd priNuꝰ nō vniuocatiōis. ¶ Ad ſcd̓m dd̓ꝫ ꝙmagr̄ accipit pͥncipiū ī dīſiōe ẜꝫ cōeꝫ rōnē q̄ vna ē vt dc̄ꝫeſt: ⁊ nō ẜm ſpāles q̄ dr̄nt. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ qͣꝫuis eterno ⁊tꝑali nihil ſit vniuocuꝫ: ē tn̄ aliꝗd cōe ẜm analogiā vt ſepe dictū ē. ¶ Ad qͣrtū dd̓ꝫ ꝙ rō illa ꝓcedit qͣꝫtum ad ſpāles rōnes origīs q̄ nō faciūt eꝗuocatōeꝫ vt dcm̄ eſt.¶ Ad id qd̓ vlteriꝰ q̄rit̉ dd̓m ꝙ ꝓceſſio creaturarū exemplat̉ a ꝓceſſiōe dīnaꝝ ꝑſonaꝝ. vn̄ abſolute loq̄ndo ꝑ pͥusdr̄ pͥnᵐⁿ reſpectu ꝑͤ qͣꝫ reſpectu creature. Sꝫ tn̄ ſciēdū ꝙ īpͥnº ẜꝫ ꝙ dr̄ reſpectu creature ē ꝯſiderare ip̄aꝫ hītudineꝫq̄ tꝑal̓ ē: ⁊ illd̓ ī qͦ fundat̉ iſta hītudo .ſ. v̓tꝰ ⁊ oꝑatio dīna: īꝗbꝰ tn̄ nō ē rō pͥncipij niſi qͣſi habitual̓r. ⁊ ſic 2ºº ꝯſiderando pͥnⁿ ẜm ꝙ dr̄ pͥncipiū creature ē pͥꝰ qͣꝫ pͥncipiū dīne ꝑͤqd̓ fundat̉ in ꝓpͥetate: ꝑ modū qͦ eēntiale dr̄ pus notiōali ẜm intellectu: ſed hͦ nō eſt niſi ẜm quid. ¶ Et per hocpatet reſponſio ad vtrūqꝫ obiectum.¶ Utꝝ ꝓpͥetas pr̄is ⁊ filij que dicuntur pͥncipiuꝫ ſpūsſcī ſit tm̄ vna.III.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ n̄ ſit nifiD tertium yna ꝓprietas pr̄is ⁊ filijẜm quā dn̄r pͥnᵐ ſpūs ſcī. ꝓprietas .n. vnitateI ⁊ ml̓titudinē trahit a ſuppoſitis: ſꝫ pr̄ ⁊ filiꝰ n̄ſūt vnū ſuppoſitū. gͦ nec ipſoꝝ ē vna ꝓpͥetas. ¶ Pͣ. nihilidē ē vniēs pͥnᵐ ⁊ diſtīguēs: ſꝫ notiōes ī dīnis ſūt diſtīguētes. gͦ vr̄ ꝙ nll̓a notio pr̄eꝫ ⁊ filiū vniat. ¶ Itē magis ſūtvnū q̄ vniunt̉ ī naͣ ⁊ ꝓpͥetate qͣꝫ q̄ vniunt̉ in naͣ tm̄: ſꝫ pr̄ ⁊filiꝰ nō ſūt magis vnū qͣꝫ pr̄ ⁊ ſpi. ſcūs cū igr̄ pr̄ ⁊ ſpūs ſcūsnō ꝯueniāt niſi ī naͣ: vr̄ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ n̄ vniant̉ ī aliqͣ ꝓpͥetatevna. ¶ Pͣ. ꝓpinꝗus ē ꝓpͥetati illd̓ ī qͦ ē qͣꝫ illd̓ ad qd̓ dr̄ .ſꝫpͥetates q̄ ſūt ī vna ꝑª ſt̄ pl̓es ex hͦ ꝙ ad diuerſa referūt̉:ſic̄ gnaͣtio ī pr̄e ad filiū: ⁊ cōis ſpiratio ad ſpi. ſcūꝫ. gͦ ml̓tomagis efficient̉ due ꝓpͥetates ex hͦ ꝙ ſūt ī duabꝰ ꝑſonis.ẜm Anſel. in oībus pr̄ ⁊ filiꝰ vnū ſunt: in quiContra bus nō diſtinguit inter eos rel̓onis oppoſitio: ſed in cōi ſpiratiōe pr̄ ⁊ filius nō opponunt̉. gͦ eſt vna⁊ eadem numero in vtroqꝫ.Reſpondeoᵈᵈ3 ᵐ vna nūero notio ē pr̄is ⁊ filijẜꝫ ꝙ pͥnᵐ ſpūs ſcī dn̄r: vt dr̄ ī lr̄a. Cuius rō ē. qꝛ diſtīctōeꝫ reꝝ ẜꝫ formā aliquā n̄ īuenimꝰ niſidupl̓r. Unoº ẜꝫ ꝙ aliꝗd cōe diſtīguit̉ ꝑ pl̓es rōnes ſpālesſic̄ rō gnīs diſtīguit̉ ī pl̓es ſpēs. Alioº ẜꝫ ꝙ naͣ ſpālis diſtīguit̉ ī pl̓a ẜꝫ nūeꝝ. Hic āt ſcd̓s modꝰ nō p̄t eē in dīnis duplici rōne. Prīo qꝛ multiplicatio ẜꝫ nūeꝝ vniꝰ ſpēi n̄ ē exaliqͦ formali adiūcto: ſꝫ ex maͣli pͥnº dīſo: qꝛ rō ſpēi ſpāliſſime ꝯſtituit̉ ꝑ aduētu vltīe forᵉ ꝯſtitutīe. maͣ āt n̄ ē in diuis. 2º. qꝛ naͣ ſpāl̓ n̄ ml̓tiplicat̉ niſi ẜm eē qd̓ ī diuerſis hꝫ:qꝛ tota ꝗditas ꝯpleta ē ī ſpē. In dīnis āt n̄ ē niſi vnū eſſe.vn̄ n̄ p̄t eē ꝙ aliꝗd dcm̄ ẜꝫ ſpālē rōnē ī dīnis nūero ml̓tiplicet̉. Relinꝗt̉ igr̄ ꝙ ꝗcꝗd ē ī dīnis: vl̓ remāeat īdiſtīctū⁊ vnū nūero: ſic̄ naͣ cōis tribꝰ ꝑſonis. vel hēat rōnē cōemdiſtīguibilē ẜm pl̓es rōnes ſpāles: ſic̄ rel̓o cōis ē tribꝰ: nōen̄ vnanūero rel̓o: ſꝫ alia ⁊ alia: ēt ẜm rōnē ſpālē diſtīcta.Cu igr̄ cōis ſpiratio noīet ſpālē rōnē pͥncipij ẜꝫ ſpālē mōꝫorigis: īpol̓e ē ꝙ ſit niſi vna nūero in pr̄e ⁊ filio.igit̉ dd̓ꝫ ꝙ in creaturis ſuppoſita diſtīAd primū cta ſūt veē: ⁊ iō ꝓpͥetates ipſoꝝ ēt ẜmeē diſtīguunt̉: ſꝫ in dīnis ſuppoſitis ē vnū eē. vn̄ ⁊ ꝓpͥetasnō pōt ml̓tiplicari ẜꝫ eē ſꝫ ſolū ẜꝫ rōnē ꝓpͥetatis ſpālem.¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓ꝫ ꝙ ẜꝫ idē: nō p̄t eē aliꝗd vniēs ⁊ diſtīguēs

Queſtio.⁊ reſpectu eiuſdē. vn̄ cōis ſpiratio diſtīguit pr̄eꝫ a ſpū ſcōſꝫ vnit filio. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ẜꝫ Aug. sͣ. diſt. 20. ẜꝫ rel̓onesorigīs nō attēdit̉ eqͣlitas vel īeqͣlitas: ⁊ iō ex hͦ ꝙ pr̄ ꝯuenit cū filio ī aliqͣ notiōe nō dr̄ magis vnū eē cū eo qͣꝫ cumſpū ſcō: ſꝫ ſolū in pl̓ibꝰ. ¶ Ad qͣrtū dd̓ꝫ ꝙ ꝓpͥetas relatīaqͣꝫtū ad eē qd̓ hꝫ ꝓximiꝰ ſe hꝫ ad ſuū ſuppoſituꝫ qͣꝫ ad idad qd̓ dr̄. vn̄ ſi eſſet ibi variatio ẜm eſſe hͦ hr̄et a ſuppoſitis: ſed ẜm rōneꝫ rel̓onis dr̄ ad aliud. ⁊ iō diſtīguit̉ ſpālisratio relationis ẜm ꝙ ad aliud ⁊ aliud refert̉.¶ Utꝝ pr̄ ⁊ filius ſint vnū pͥncipiū ſpūs ſcī¶D quartum ciuiꝰ nō ſint vnu pͥnciſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ pr̄ etpiū ſpūs ſcī. Si. n. vnū ſūt pͥnᵐ aūt vnum qd̓eſt pr̄ aut vnū qd̓ nō ē pr̄. ſi vnū qd̓ ē pr̄. gͦ filiꝰlllē pr̄: qd̓ falſū ē. ſi vnū qd̓ nō ē pr̄. gͦ pr̄ nō ē pr̄:qd̓ iterū falſū ē. gͦ nulloº. ſūt vnū pͥncipiū. ¶ Pͣ. d̓ pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpūi ſcō ex eo ꝙ ſūt vnū pͥncipiū creature dicimꝰ ꝙſūt vnꝰ creator: ſꝫ nō dicimꝰ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnꝰ ſpirator.gͦ nō ſūt vnū pͥncipiū ſpūs ſcī. ¶ Itē vnitas cā ē identitatis: ſꝫ pr̄ ⁊ filiꝰ nō dn̄r idē pͥncipiū ſpi. ſcī. gͦ nec vnū.Contra fic̄ ſupra habitū ē. In oībꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ vnū ſūtin ꝗbꝰ nō diſtīguit rel̓onis oppō: ⁊ in ꝗbꝰ hͦde illo dr̄: ſꝫ filiꝰ ē pͥnᵐ de p̓nº gͦ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiuꝫ.¶ Pͣ. vniꝰ rei vnū ē pͥnᵐ ſꝫ ſpūs ſcūs ē vnꝰ. gͦ vnū eiꝰ ē pͥnᵐ.dd̓ꝫ ꝙ ẜꝫ oēs pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥnciReſponde̓ Opiū ſpūs ſcī ꝗ ſpm̄ ſcm̄ ab vtroqꝫ ꝯfitent̉ ꝓcedere. Sꝫ circa hͦ qͣliter dicat̉ ſunt diuerſe opīones. Quidā .n. dn̄t ꝙ vnū nō deſignat niſi vnitatē ꝓportiōis: qꝛ ſic̄ ſe hꝫ pr̄ ad ſpm̄ ſcm̄ vt ſpirās: ita ⁊ filius. Sediſtud nō ſufficit: qꝛ ẜm vnitatē ꝓportiōis ēt ꝯueniūt pr̄ ⁊filius in rōne ſuppoſiti: ⁊ tn̄ nō dicimus eos eē vnū ſuppoſituꝫ. Et ideo alij dicūt ꝙ vnū dicit vnitateꝫ nature: ꝙvident̉ inniti auctoritati Anſelmi ꝗ dic̄ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſpirātſpūꝫ ſcūꝫ inquātuꝫ vterqꝫ eoꝝ eſt deꝰ. Sꝫ niſi aliꝗd pl̓sdicant: ab vnitate pͥncipij notionaliter dicti nō excluderet̉ ſpūs ſcūs: qui nō excludit̉ ab vnitate naͣe. Et iō alij dicunt ꝙ dicit vnitatē notiōis: ⁊ iſtud videt̉ eē cōueniens:qꝛ in ſubſtātiuis noībꝰ vnitas ⁊ pluralitas attendit̉ ẜmvnitateꝫ ⁊ pl̓alitatē forme ſignificate. vn̄ dicimꝰ vnꝰ deꝑꝑ vnitatē diuīe naͣe. forma aūt quā ſignificat hͦ nomenncipiū ẜm ꝙ ꝑſonal̓r ſumit̉ eſt ipſa notio vl̓ ꝓpͥetas: ſic̄hͦ nomen pr̄ ſignificat pr̄nitatē. vn̄ ad vnitateꝫ notionisſequit̉ vnitas principij. Pōt nihilominꝰ dici vt ſaluet̉ dictuꝫ Anſel. ꝙ ſignificat vnitatē in potētia ſpiratiua q̄ dicit naͣꝫ diuinā ſub ratiōe talis ꝓprietatis q̄ ē pͥncipiū operationis ꝑſonalis: vt ſupra dictum eſt.igit̉ dd̓m ꝙ iſta diuiſio aūt ſūt vnūAd primum qd̓ eſt pater aut ſunt vnū ꝙ nō ē pater nō ē per ꝯͣdictoria. vn̄ vtraqꝫ falſa eſt. Sꝫ h̓ v̓a: nō ſūtvnū qd̓ eſt pater tm̄: ſed ſunt vnū qd̓ eſt pater ⁊ filiꝰ: ſicutſunt etiā vnꝰ deꝰ ꝗ eſt pater ⁊ filiꝰ. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dicēduꝫ ꝙquāuis dicant̉ vnū pͥncipiū ſpūs ſancti: nō tn̄ dicunt̉ vnꝰſpirans vel vnꝰ ſpirator: qꝛ ho diſtinctiones īponunt̉ abactibus: ꝗ ſemꝑ ſignificāt vt adiacēter: ⁊ in talibꝰ nō attendit̉ in cōſignādo pl̓aliter pl̓alitas forme ſignificate:ſed ſuppoſitorū. vt ſupra dictū eſt. 16. diſtī. Sꝫ d̓ creatione nō eſt ſil̓is rō ⁊ ſpiratiōe. qꝛ ſpiratio p̄exigit diſtīctioneꝫ in ſuppoſitis. vn̄ ē aliquo mō a pluribꝰ ſuppoſitis inquātū diſtīcta ſunt: cū ſit operatio ꝑſonalis: ſed creatio ēopus eēntie diuine. vn̄ eſt opus ſuppoſiti indiſtīcti prouteēntia ſignificat̉ id qd̓ eſt. vt hͦ nomine deꝰ. ⁊ iō ſicut pater ⁊ filius dicunt̉ vnū qd̓ eſt vnꝰ deus: ita ⁊ vnus creator: nō tn̄ creans vnꝰ: qꝛ participiuꝫ eſt adiectiuuꝫ. ¶ Adtertiū dd̓ꝫ ꝙ nō ꝯcedit̉ cōiter ꝙ ſint idē pͥncipiū: qꝛ rōnearticulationis īcludit̉ vnitas ſuppoſiti: ſic̄ ēt ſupra magr̄