Queſtio. I.Diſtin. XXIX.

Diſtin. XXIX.¶ Cum pr̄ ⁊ filius ſint vnū principiū ſpūs ſcī:querit̉ an eadem notione.Nuꝫ aūt principiū ſunt pr̄ ⁊ filiꝰ: nōtātū creaturaꝝ: vt dictū ē ſupra: ſedIkēt ſpūs ſcī. Iō q̄ri ſolet vtrū eadē notiōe pr̄ ſit prīcipiū ſpūs ſcī ⁊ filiꝰ: an ſit alia notio qͣ pr̄ dicat̉ prīcipiū ſpūs ſcī: ⁊ alia qͣ filius?Ad qd̓ dicimꝰ: cū pr̄ dicat̉ prīcipiū ſpūs ſcī ⁊filiꝰ: qꝛ ſpūs ſcūs ꝓcedit vl̓ dat̉ ab vtroqꝫ: necal̓r ꝓcedit vel dat̉ a pr̄e qͣꝫ a filio: Sane ītelligi pōt pr̄eꝫ ⁊ filiū eadē rel̓one vel notiōe prīcipiū dici ſpūs ſcī. Si ꝟo q̄rit̉ que ſit illa notioquā ibi notat prīcipiū: nomē eiꝰ nō hēmꝰ: ſꝫ nōē ipſa pr̄nitas vl̓ filiatio: īmo notio q̄dā q̄ pr̄isē ⁊ filij: qꝛ ab eterno pr̄ ⁊ filiꝰ vnū prīcipiū eſtſpūs ſcī. Donator āt vt p̄dictū ē dr̄ pr̄. vel filiꝰex tꝑe: ſi cut ſpūs ſcūs donū vel donatum.¶ Diuiſio textus.d̓termīauit de īnaſcibilitate q̄Oſtoua ē ꝓpͥetas ꝑſone: ſꝫ nō ꝑſonalis.Hic d̓terīat de alia notiōe q̄ n̄ ē ꝓpͥetas ꝑſōe:qꝛ n̄ vni tm̄ ꝑͤ ꝯuenit nec ꝓpͥetas ꝑſonalis: qꝛnullā ꝑſona ꝯſtituit .ſ. de cōi ſpiratiōe q d̓ſignat̉ cū dr̄: pr̄⁊ filiꝰ ſūt pͥnᵐ ſpi. ſcī. Et dīdit̉ in ꝑtes duas. In pͥª oſtēditqūo nomē pͥncipij de d̓o dicat̉. ⁊ qꝛ qn̄ꝫ dr̄ ex tꝑe. qn̄ꝫ abeterno pͥnᵐ. Iō ī 2ª on̄dit qͣl̓r aliꝗd de d̓o ex tꝑe dici poſſit. 30. di. ibi. ¶Sūt .n. q̄dā ⁊c̄.) ¶ Circa pͥᵐ duo fac̄. Prīoon̄dit: qͦt modis d̓s dicat pͥnᵐ. 2º ꝓſeꝗt̉ dīſiōis ꝑtes. ibi.(Et pr̄ ab eterno. Et h̓ ī duas. In pͥª on̄dit qͣl̓r d̓s dicat̉pͥncipiū creature: qꝛ n̄ ab eterno ſꝫ ex tꝑe: ⁊ qꝛ hͦ cōe ē toti trinitati: ⁊ qꝛ ē pͥncipiū ꝑ creationē ꝑ aliquā oꝑōneꝫ increatura. In 2ª on̄dit qͣl̓r dicat̉ pͥncipiuꝫ diuīe ꝑſone. ibi.(Demū ī eodē) Et h̓ ī duas. In pͥª on̄dit ꝙ pr̄ dr̄ pͥnᵐ filij:⁊ ip̄e ⁊ filiꝰ ē pͥnᵐ ſpūs ſcī ab eterno n̄ eēntial̓r ſꝫ notōal̓r.2ª on̄dit qͣ notiōe pͥnᵐ dicat̉. ibi (Qua gͦ notiōe) Et circahͦ duo fac̄. pͦ on̄dit qͣ notiōe pr̄ pͥnᵐ filij dicat̉. 2º. qͣ notione vterqꝫ pͥnᵐ ſpūs ſcī. ibi (Unū aūt pͥncipiū) Et circa hͦduo fac̄. ẜm duas qōnes qͣs mouet. 2ª incipit. ibi. Si v̓oq̄rit̉ q̄ ſit illa notio ⁊c̄.)Queſtio.qͣtuor. pͦ vtꝝ vna ꝑꝰIc querunt̉ ſac pͥnⁿ reſpcu alteriꝰ ⁊ſuppoſito ꝙ ſic. 2º. vtrū pͥnᵐ dicat̉ vniuocede d̓o reſpectu dīne ꝑſone ⁊ reſpcū creature.3º. vtꝝ eadeꝫ notiōe pr̄ ⁊ filiꝰ ſint pͥncipiumſpūs ſcī. 4º. ſi pn̄t dici vnū principiū ipſius.¶ Utrum vna ꝑſona ſit pͥncipiū alterius.I.O primuꝰ ſat pͥncipiū alterius. Noſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ vna ꝑª n̄Imē .n. pͥncipij īponit̉ a pͥoritate ſic̄ ⁊ nomē ſonat: ſꝫ in dinis ꝑſonis nō ē pͥus ⁊ poſterius. vtI ſupra habitū ē. gͦ vna ꝑſona n̄ ē prīcipiū alteriꝰ. ¶ Pͣ. qd̓ ē pͥnᵐ alicꝰ vr̄ eē cā eiꝰ: qꝛ ſic̄ dic̄ ph̓s ī 5. meta. qͣt modis dr̄ cā: tot modis dr̄ pͥncipiū vel initiū. Sedvna ꝑª n̄ ē cā alteriꝰ: qꝛ ī dīnis ꝑſonis nihil ē cātuꝫ. gͦ vnaꝑſona nō ē pͥncipiū alteriꝰ. ¶ Itē vna ꝑſona nō ē principiuꝫ alteriꝰ niſi inqͣꝫtuꝫ dat eē. Sꝫ tale prīcipiuꝫ ē oꝑatiuuꝫ vel effectiuū. cū igr̄ vna ꝑſona non dicat̉ factrix veloꝑatrix alteriꝰ: vr̄ ꝙ vna nō ſit prīcipiū alteriꝰ.ē qd̓ ī lr̄a dr̄: ꝙ pr̄ ē pͥnⁿ totiꝰ deitatis. ¶ Pͣ.COnlra a qͣcūqꝫ orit̉ aliꝗd ē pͥncipiū illiꝰ: ſꝫ ab vnaꝑª orit̉ alia. gͦ vna eſt principium alterius.

dd̓ꝫ ꝙ ad ſignificādū originē dīna-ReſpondeCruꝫ ꝑſonaꝝ vtēdū ē talibꝰ noībꝰ. q̄lia mō origīs ꝯpetāt: qꝛ ẜꝫ Hyl. ẜmo dꝫ eē rei ſubiectusHoc āt īuenimꝰ ī origie diuinaꝝ ꝑſonaꝝ: ꝙ tota eſſentiāvniꝰ accipit̉ ī alia: ita ꝙ vna nūero ē eēntia triū ⁊ idē eē.Et iō ad ſignificādū ordinē tal̓ origīs n̄ ꝯpetit nomē cāeꝑꝑ duo. pͦ qꝛ oīs cā vel ē exͣ eēntiā rei ſic̄ efficiēs ⁊ finis:vl̓ ꝑs eēntie: ſic̄ maͣ ⁊ forª. 2º. qꝛ oīs cā hꝫ ordinē pͥncipuad eē ſui cāti qd̓ ꝑ ip̄aꝫ ꝯſtituit. pr̄ āt n̄ hꝫ aliquē ordineꝫpͥncipij ad eē filij ſic̄ nec ad eē ſuū: cū vnū ⁊ idē ſit eē vtriuſqꝫ. vn̄ pr̄ n̄ ē cā filij ſꝫ pͥncipiū: qꝛ pͥncipiū dic̄ ordinē originis abſolute: nō d̓terminādo aliquē mōꝫ: ꝗ ab origineꝑſonaꝝ alienꝰ ſit. Inuenit̉ .n. aliqd̓ prīcipiū qd̓ n̄ ē extraeēntiā pͥncipiati: ſic̄ pūctꝰ a qͦ fluit linea. ⁊ qd̓ n̄ hꝫ aliquāīfluētiā ad eē pͥncipiati: ſic̄ terminꝰ a qͦ dr̄ pͥncipiuꝫ motꝰ:⁊ ſic̄ mane dr̄ prīcipiuꝫ diei: ſꝫ nomen auctoris addit ſuronē pͥncipij hͦ qd̓ ē nō eē ab aliqͦ. ⁊ iō ſolus pr̄ auctor dr̄.qͣꝫuis ēt filiꝰ principiuꝫ dicat̉ notionaliter.igit̉ dd̓m ꝙ qꝛ nomē pͥncipij īpoſitūAd primuꝫ ēẜm ꝙ īuenit̉ ī creaturis vbi pn eſtpͥus aliqͦ mō pͥncipiato: iō a pͥoritate īponit̉: ſꝫ tn̄ īponiturad ſignificāduꝫ illud a quo ē aliꝗd. Un̄ qͣꝫuis quātuꝫ admōm ſignificādi dīnis nō cōpetat ſicut ⁊ alia noīa eſſentialia q̄ a nobis īpoſita ſūt: tn̄ quātū ad rē ſignificatā ꝓprijſſime rō pͥncipij ſibi cōpetit. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ qͣꝫuispr̄ dicat̉ prīcipiuꝫ filij: nō tn̄ dicēdus ē cā niſi īproprie. ſic̄Chry. vtit noīe cāe dicens pr̄eꝫ cām filij. principiuꝫ .n. inplus eſt qͣꝫ cā: ⁊ cauſa in plus eſt qͣꝫ el̓m: ſicut dic̄ Cōmē 5.metaphy. vn̄ oīs cā eſt principiuꝫ: ſꝫ nō conuertit̉. ¶ Adtertiuꝫ dd̓m ꝙ qꝛ factio ⁊ oꝑatio ſemꝑ terminant̉ ad eērei. iō filiꝰ nō pōt dici factꝰ nec oꝑatꝰ a pr̄e cuꝫ qͦ vnuꝫ eēhꝫ: ſed tm̄ gnatꝰ ꝓpter origineꝫ perſone.¶ Utꝝ prīcipiuꝫ dicat̉ vniuoce de deo ẜm ꝙ dr̄ prīcipium diuine ꝑſone ⁊ creature.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ prīciD ſecūdum piuꝫ vniuoce dicat̉ ſꝫꝙ d̓s dr̄ prīcipiū ꝑͤ dīne ⁊ creature. Sic̄ eniꝫdic̄ Baſiliꝰ. acciꝑe a pr̄e filiꝰ hꝫ cōe cū omnicreatura. ſꝫ hr̄e ꝑ naͣꝫ ē filij ꝓpriuꝫ. Sꝫ rō pͥncipij fundat̉ ſupra originē vniꝰ ab alio vt dcm̄ eſt. gͦ pͥncipium vniuoce dicit̉ reſpectu ꝑſone dīne ⁊ reſpectu creature. ¶ Pͣ. magr̄ vtit̉ tali diuiſiōe principij: ꝙ prīcipiuꝫē de nō pͥncipio: ⁊ prīcipiuꝫ de p̓ncipio: ⁊ pͥncipiū de vtroqꝫ pͥncipio. In hac aūt diuiſiōe opꝫ ꝙ pͥncipium accipiatur: ⁊ ẜm ꝙ dicit reſpectuꝫ ad creaturaꝫ: ⁊ ẜm ꝙ dicit reſpectum ad ꝑſonā. cuꝫ igit̉ h̓ diuiſio oīno eſſet inartificialis ſi principiuꝫ equocē diceret̉. videt̉ ꝙ pͥncipiū vniuoce dicatur ẜm vtrūqꝫ modum.eterno ⁊ tꝑali nihil pōt eē vniuocū: ſꝫ pͥnciCONIT A piuꝫ reſpectu creature ē ex tꝑe: pͥncipiū aūreſpectu dīne ꝑſone ē ab eterno. gͦ pͥncipiū equoce dicit̉.¶ Pͣ. pr̄ ē pͥnᵐ filij ꝑ gnaͣtionē: ⁊ ſpūs ſcī ꝑ ſpirationem: ⁊creature ꝑ creatōeꝫ. he āt ſūt diuerſe rōnes origīs. gͦ videtur ꝙ prīcipiū in iſtis acceptiōibꝰ equoce ſumat̉.¶ Ulterius querit̉ quomodo per priꝰ dicat̉. Uidet̉ eniꝫꝙ ẜm ꝙ dicit reſpectuꝫ ad creaturā: eſſentiale .n. eſt priẜm intellectuꝫ notionali ⁊ cōe ꝓprio: ſed eſſe principiuꝫcreature eſt eſſentiale ⁊ toti trinitati cōe: eē aūt pͥncipiūdīne ꝑſone eſt notionale ⁊ ꝓpriū. gͦ ⁊c̄. ¶ Cōtra eternueſt priꝰ tꝑali: ſed principiuꝫ ꝑſone dr̄ ab eterno: prīcipiūauteꝫ creature a tempore. ergo ⁊c̄.Reſpondeoºªᵐᵐιdmn iudiciuꝫ eſt de putaborigine ſuper quā fundat̉ rō princpij. pōt aūt origo cōſiderari dupl̓r. aut ẜm cōem rationeoriginis q̄ eſt aliꝗd ab aliquo eſſe: ⁊ ſic vna rō eſt cōis ad