Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXVIII.Queſtio. I.

Diſtin. XXVIII.dicitur ingenitus ita dicat̉ īſpirabilis.eſt qd̓ in lr̄a ꝑ Hyl̓. dr̄. Pͣ. illud qͦ ꝑſonaCONtra. pīna diſtīguit̉ ab alijs ꝑſonis ē notio vl̓ ꝓprietas eiꝰ: ſꝫ īgenitū ſoli patri conuenit: vt ſupra. 13. diſt.habitum eſt. gͦ eſt notio vel ꝓprietas patris.dd̓m: ꝙ ẜm Augu. pr̄ ē pͥnᵐ totiꝰ diuiReſpondeo nitatis. vn̄ ēt Dyo. dicit: ꝙ in pr̄e eſtfontana dīnitatis. vn̄ ſi in dīnis ꝑſonis eſſet ordo ꝗ poneret pͥus ⁊ poſteriꝰ pr̄ eēt pͥᵐ pͥnᵐ: ſꝫ qꝛ ibi nō ē talis ordo loco eiꝰ qd̓ ē pͥmū dicimus pͥnᵐ nō de pͥnº. Un̄ pr̄ pōt dupl̓rinoteſcere. Uel īquātū ē de nō pͥnº. ⁊ ſic īnoteſcit ꝑ notionē īnaſcibilitatis. Uel īquātū ē pͥnᵐ: ⁊ ſic qꝛ pͥncipiū dr̄ ẜꝫemanatōeꝫ q̄ ab ipſo ē ẜm duplicē modū emanatōis ī diuinis duabꝰ notōibꝰ īnoteſcit .ſ. pr̄nitate īquātuꝫ ē pͥnᵐ ꝑgn̄atōeꝫ: ⁊ cōi ſpiratōe īquātū eſt pͥnᵐ ſpūs ſcī ꝑ ſpiratōeꝫamoris: ⁊ ſic pꝫ qd̓ ī vniuerſo ſunt tres notōes pr̄is.igit̉ dd̓m: ꝙ aliqͣ dictio dr̄ ponere aliAd primuꝫ ꝗa duplr. Ul̓ita ꝙ illud qd̓ ponit ſide ītellectu eiꝰ ſicut aliꝗd eēntie ipſius: vt hō ponit aīalUel qꝛ p̄ſupponit illud qͣſi ī quo fundat̉: qͣꝫuis non ſit deeēntia eiꝰ. ſic̄ oē accn̄s ponit ſub̓aꝫ. Dico gͦ ꝙ hͦ nomē īgenitꝰ nō ponit aliꝗd qd̓ ꝯſtituat ītellcm̄ ipſiꝰ: qꝛ hͦ nō poſſet eē niſi poneret aliqͣꝫ rōneꝫ p̓ncipij vel ī cōi vel ī ſpāliqꝛ nihil aliud notōale pōt pr̄i ꝯuenire: ⁊ quocunqꝫ mō dicat̉ nō ponet ī numeruꝫ īnaſcibilitas cū pr̄nitate: qꝛ cōenō ponit ī nūero cū ꝓpͥo. Sꝫ tn̄ ponit aliꝗd qd̓ p̄ſupponitī quo fundat̉: ⁊ ex hͦ ē ꝙ ꝗdā dixerūt ꝙ igenitꝰ aliꝗd ponit: ⁊ ꝗdā ꝙ nihil. Sꝫ qͣꝫuis nihil ponat qd̓ ſit de intellectu eiꝰ ꝯſtitutiue: nō tn̄ ſeꝗt̉ ꝙ nō poſſit eē notio: qꝛ illudcuiꝰ rō ꝯſiſtit ī remotōe optime ꝑ negōnē certificat̉ ſicutcecitas ⁊ ho. ⁊ ho ē rō pͥmi vel eius qd̓ eſt nō de pͥnº eē: qꝛpͥmū eſt an̄ qd̓ nihil. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ īgenitus nō importat negatōeꝫ abſolutā: ſꝫ aliquo mō p̓uatiōeꝫ. Omnis .n.negatio q̄ eſt in aliquo ſub̓o determīato pōt dici pͥuatio.vn̄ in. 8. metaph̓. dr̄ ꝙ priuatio eſt negatio in ſub̓o vel inſub̓a. Un̄ dico ꝙ hec negatio quā īportat ingenitꝰ intelligit̉ vt fundata in rōne pͥncipij ẜm ꝙ ē notio pr̄is: ⁊ hͦ mōnō ꝯuenit nec eēntie nec ſpūi ſcō ꝗbꝰ nō cōpetit eſſe pͥncipiū ꝑ originē alicuiꝰ dīne ꝑſone: nec iteꝝ filio cui ꝯuenitaffirmatio oppoſita. Sꝫ ex hoc nō ſeꝗt̉ ꝙ ī pr̄e ſit aliqueīꝑfectio. Quāuis .n. pͥuatio ſemꝑ ſit eiꝰ qd̓ natū ē hēri: tn̄hoc ꝯtingit tripl̓r: vt dicit ph̓us. 5. metaph̓. Uel qn̄ aliꝗdnō hꝫ qd̓ natū eſt hēri a quocūqꝫ: qͣꝫuis ip̄m nō ſit natuꝫhēre: ſic̄ pes nō dr̄ hēre viſum. Uel qn̄ nō hꝫ illud qd̓ natū eſt hēri a ſuo genere: qͣꝫuis nō ab ip̄o nec ab aliquo ſueſpēi: ſic̄ talpa nō hꝫ viſum. Uel qn̄ nō hꝫ illud qd̓ natū ēhēre: ⁊ qn̄ ⁊ vbi ⁊ ẜm alias ꝯditiōes: ⁊ ſic ꝓpͥe dr̄ pͥuatio: ⁊imꝑfectionē importat: ⁊ hoc mō nihil pͥuatiue in deo dr̄:ſꝫ alijs pͥmis modis pōt dici. Sed quātū ad pͥmū modūpōt ingenituꝫ dici de eſſentia ⁊ de ſpiri. ſcō: vt ſupra accepit Hiero. ſed quātum ad ſcd̓m modū dr̄ tm̄ de patre: qꝛipſe eſt pͥncipiū notiōaliter ⁊ nō hꝫ generationē paſſiuaꝫquā hꝫ filius ꝗ etiā notionaliter pͥncipiū eſt. Ad 3ᵐ dicendū: ꝙ in genere cōtinet̉ aliꝗd dupl̓r. Uel ꝑ ſe ⁊ ꝓprieſicut ſpecies ⁊ ea que recipiūt p̄dicationeꝫ generis. Uelper reductionem ſicut pͥncipia generis vt materia ⁊ forma ad ſubſtātiaꝫ: ⁊ vnitas ⁊ pūctus ad quātitatē: quāuisneutrū ſit quātitas. Ita etiā nulla negatio vel pͥuatio eſtin genere per ſe: qꝛ nō habꝫ aliquā quiditatē nec eſſe: ſedreducit̉ ad genus affirmationis ẜm ꝙ in nō eſſe ītelligit̉eſſe: ⁊ in negatione affirmatio: vt dicit ph̓s in. 2. elenchorum: qꝛ omnis pͥuatio per habituꝫ cognoſcit̉ ⁊ remotio ꝑpoſitioneꝫ: ⁊ ſic etiam nō relatio eſt in genere relationisquāuis ea de quibꝰ dicit̉ iſta negatio nō ſint in illo genere. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ in hoc ꝙ dicit̉ ingenitus remouer̄

a patre eſſe ab alio ſimpliciter ⁊ non ſolum ẜm aliquemdeterminatū modū. Quare aūt nominet̉ ꝑ negationemſpecialis ꝓceſſionis .ſ. generationis pōt aſſignari triplexcauſa. Una eſt qꝛ ꝓceſſio ſpiri. ſcī ẜm ordinē nature preſupponit generationeꝫ filij. ⁊ iō qꝛ negato pͥori remouet̉poſterius: ad remotionē generatōis a pͥncipio fontali: ſequit̉ ꝓceſſionis remotio ꝑ moduꝫ amoris. Scd̓a eſt qꝛ ꝑhoc ꝙ dicit̉ ingenitus ẜm ꝙ eſt notio pr̄is tollit̉ oīs modus cōſequēdi generationē. hoc .n. cōuenit patri īquātūeſt pͥncipium generationis vt nullo modo generationeꝫcōſequat̉. Generationē aūt cōſequit̉ aliꝗd ẜm ītellectuꝫtripliciter: vel ſicut genitū vt filius: vel ſicut ꝑ generationem acceptū vt eſſentia diuina: vel ſicut a generato ꝓcedens vt ſpūs ſcūs. vn̄ nulli horuꝫ cōuenit ingenitus ẜmp̄dictū moduꝫ. Tertia pōt eſſe ratio: qꝛ negatio ingenitifundat̉ ſuꝑ rōnem p̓ncipij: vt dictū eſt: quāuis aūt paterſit pͥncipium vtriuſqꝫ ꝓceſſionis dīne: ſola tn̄ ratio ꝑ quāeſt pͥncipium generationis eſt proprietas ꝑſonalis conſtituens perſonaꝫ patris .ſ. paternitas. ⁊ ideo etiā per generationis negationē eadē ꝑſona conueniētius ⁊ magis ꝓprie notificatur ⁊cͣ. Utꝝ īnaſcibilitas ſit ꝓprietas ꝑſonalis pr̄is. II.Oſecundū litas ſit ꝓprietas perſoſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ īnaſcibinalis patris. Sicut eniꝫ paternitas cōuenittantuꝫ patri ita ⁊ īnaſcibilitas: ſꝫ paternitaseſt proprietas perſonalis eius. gͦ ⁊ īnaſcibilitas. Pͣ. perſona dicit aliquid diſtinctumꝓprietate ad dignitatē pertinens: ſed innaſcibilitas magis videtur pertinere ad dignitateꝫ qͣꝫ paternitas: qꝛ paternitas cōmunicat̉ etiaꝫ creaturis: nō aūt īnaſcibilitas.ergo īnaſcibilitas magis eſt proprietas perſonalis qͣꝫ paternitas. Itē perſona nō poteſt intelligi niſi ītelligat̉aliquid cōſtituēs ipſam in perſonalitate ſua: ſed vt in littera dicit̉: poteſt ītelligi ingenitus etiā ſi nō ītelligat̉ pater. ergo opꝫ ꝙ īnaſcibilitas conſtituat perſonā patris: ⁊ita videtur ꝙ ſit ꝓprietas perſonalis. Pͣ. illud qd̓ eſtpͥncipium perſonalis operatōis videt̉ eſſe ꝓprietas perſonalis: ꝗa propria operatio eſt a ꝓpria forma operatis:ſed īnaſcibilitas eſt pͥncipiuꝫ generationis in patre. dicitur enim ꝙ pater generat: qꝛ eſt ingenitus. vnde queritdelitias in cōſortio filij. ergo videtur ꝙ īnaſcibilitas ſitproprietas perſonalis.Contra. Fqq dicit̉ ꝑpoſitionē nō cōſtituit̉ negatiue vel pͥuatiue tm̄: ſed pater nomīat aliꝗdpoſitiue. gͦ ꝑſona patris nō cōſtituit̉ per īnaſcibilitatem:quia nihil ponit in intellectu ſuo.Reſpondeoᵈᵈᵐꝙ ſicut ē in īferioribꝰ ꝙ ꝗcadꝯſequit̉ ad eē ꝑfectū nō eſt cōſtitutiuū illiꝰ rei. Ita ēt in dīnis ꝗcꝗd ẜm ītellectū p̄ſupponitaliꝗd quo ꝑſona ꝯſtituit̉ nō pōt eē conſtitutiuū ꝑſone. ⁊īde ē ꝙ cōis ſpiratio nō pōt eē ꝓpͥetas ꝑſonalis: qꝛ p̄ſupponit ī pr̄e ⁊ filio gn̄atiōeꝫ actiuā ⁊ paſſiuā ꝗbꝰ ille ꝑſonꝯſtituunt̉. Sil̓r īnaſcibilitas cū ponat negōnē q̄ fundat̉ſuꝑ rōnē pͥncipij: vt dcm̄ ē p̄ſupponit ẜm ītellcm̄ ratiōeꝫprīcipij ſupra quā fundat̉ .ſ. pr̄nitatē. ⁊ iō nō pōt cōſtituere perſonaꝫ pr̄is: nec pōt eſſe perſonalis ꝓpͥetas.gͦ dd̓m: ꝙ ex hͦ ꝙ cōuenit ſoli patriAd primum pōt ꝓbari ꝙ ſit proprietas pr̄is nōaūt ꝙ ſit ꝓpͥetas ꝑſonalis niſi ꝯſtitueret ꝑſonaꝫ pr̄is adſimilitudinē dr̄ię ꝯſtitutiue. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ꝗcꝗd hꝫ negatio de dignitate hꝫ ab affirmatōe ſupra qua fundat. ⁊iō īnaſcibilitas q̄ fundat̉ ſupra talē pr̄nitatē pertinet addignitatē ſicut talis pr̄nitas: ⁊ ſic̄ īnaſcibilitas nō cōicatur creature ita nec talis paternitas .ſ. que nō eſt ab alio