Diſtin. XXVIII.Queſtio. I.

9 2

Diſtin. XXVIII.Un̄ Augu. ī. v. li. de tri. ait. Quāuis diuerſuꝫſit eē pr̄em ⁊ eē filiū: nō eſt tn̄ diuerſa ſub̓a: qꝛnō hoc ẜm ſub̓aꝫ dr̄: ſꝫ ẜm relatiuū: qd̓ tn̄ relatiuuꝫ nō eſt accūs: qꝛ nō eſt mutabile. Ecce diuerſum eē dicit eſſe pr̄em ⁊ eē filiū qd̓ iuxta rationē p̄dictā accipi oꝑꝫ: qꝛ .ſ. alia notio eſt quaeſt pater: alia qͣ eſt filiꝰ. Nō .n. ẜm eēntiā pr̄ dr̄pater: vel filius filius: ſed ẜm rel̓onem.¶ Qūo dicat̉ ſapīa genita vel nata: an ẜm relationem an ẜm ſub̓am.ECiendū quoqꝫ eſt: ꝙ ſicut ſolus filiꝰdr̄ ꝟbū vel imago: ita ēt ip̄e ſolus dr̄ſapīa nata vel genita. Et iō q̄rit̉ vtrūhoc relatiue dicat̉: ⁊ ſi relatiue dr̄: an ẜm eādērel̓onē qua dr̄ ꝟbū ⁊ imago? De hoc Augu. ī.vij. li. de tri. ita ait. Id dici accipiamus cū dr̄ꝟbū: ac ſi dicat̉ nata ſapīa vt ſit filiꝰ ⁊ imago.Et hec duo cū dn̄r .i. nata ſapīa: ī vno eoꝝ: eoꝙ eſt nata ⁊ ꝟbū ⁊ imago ⁊ filius ītelligat̉. Etin his oībus noībus nō on̄dat̉ eſſentia: qꝛ relatiue dn̄r. At ī altero qd̓ eſt ſapīa: ēt eſſentia demōſtret̉: qm̄ ⁊ ad ſe dr̄: ſeipſa .n. eſt ſapiēs. Ethoc eſt eiꝰ eē qd̓ ſaꝑe. Un̄ pater ⁊ filiꝰ ſil̓ vnaſapīa: qꝛ vna eēntia. ¶ Caue lector qual̓r hocītelligas qd̓ hic dicit Aug. Uidet̉ .n. dicere ꝙcū dr̄ nata ſapīa: ibi ſapīa eſſentiā ſignificet: ⁊nata rel̓oneꝫ notet. Qd̓ ſi ita eſt cogimur dicere eſſentiā dīnā eſſe natā: qd̓ ſuꝑioribus repugnat. Sꝫ ad hoc dicimus: ꝙ ī altero .i. ī eo ꝙnata eſt: eadē notio ītelligat̉: q̄ notat̉ cū dr̄ verbū ⁊ imago. In altero ꝟo .ſ. ſapīa demōſtrat̉eēntia .i. demoſtrat̉ ꝙ filiꝰ ſit eēntia: qꝛ ſapīa ſecundū eſſentiā dr̄. Et iō cū dr̄ nata ſapīa: ītelligat̉ ꝙ ipſe ꝗ natꝰ ē: eēntia eſt: ibi tn̄ ſapīa nō ꝓeēntia: ſꝫ ꝓ hypoſtaſi facit ītelligētiaꝫ: vt ſicutqn̄ dr̄ v̓bū vl̓ filius: ītelligit̉ hypoſtaſis cū ſuaꝓprietate. Itē cū dr̄ nata ſapīa: ideꝫ ītelligit̉ .i.genita hypoſtaſis. Iō vigilater ait idē eē ītelligēdū cū dr̄ v̓bū: ⁊ cū dr̄ nata ſapīa .i. eadē relatio: eademqꝫ hypoſtaſis cui īeſt illa ꝓprietas.Et ex hoc adiuuat̉ illud qd̓ ſuꝑiꝰ diximus .ſ.cū dr̄ pater vel filius vel ſpūs ſanctus: nō tantū ille ꝓprietates ſignificant̉ cuꝫ dr̄ paternitasfiliatio: ſꝫ ēt hypoſtaſis cū ſuis ꝓprietatibꝰ.¶ Ꝙ imago aliquādo dr̄ ẜm eſſentiam.Llud ēt ſciri oꝫ: qꝛ cū ſupradictuꝫ ſitimaginē relatiue dici de filio ſic̄ verbū vel filiꝰ: īterdū tn̄ reꝑit̉ ẜm ſub̓aꝫdici. Vn̄ Aug. ī li. de fide ad Petrūdic̄: ꝙ vna ē ſancte trinitatis eēntialiter dīnitas ⁊ imago: ad quā factꝰ eſt hō. Hylariꝰ ēt ī. v. li. de trinitate ait. Homo fit ad cō-

Queſtio.munē imaginē. Nomē non diſcrepat̉: naturanō differt. Vna ē .n. ad quā hō creatus ē ſpēs.Ex his ꝟbis on̄dit̉ ꝙ imago aliqn̄ eſſentie intelligentiā facit: ⁊ tūc ad ſe dr̄ ⁊ nō relatiue.¶ Diuiſio textus.mnagr̄ de noxōibꝰ¶¶ Ic determinat̉ ꝑſonarū q̄ nō ſūtꝑſonales. Et dīdit̉ in ꝑtes duas. In pͥª determīat de īnaſcibilitate q̄ eſt ꝓpͥetas ꝑſone qͣꝫuis nō ſit ꝓpͥetas ꝑſonalis. In 2ª de hoc noīepͥnᵐ ꝙ nec ē ꝓpͥetas ꝑſonalis nec ꝑſone. ibi. (Eſt p̄tereaaliud nomē) 29. diſ. Prima ī duas. In pͥª on̄dit qͣliter pr̄dicat̉ īgenitꝰ. In 2ª qͣliter eꝯͣrio. Omne qd̓ genitū dr̄ d̓ filio ſit accipiēdū. ibi. Sciēdū ē quoqꝫ ꝙ ſicut.) Circa pͥªduo facit. Primo oſtendit qͣliter pater ingenitꝰ dicatur.Secūdo mouet qōnē ex dictis. ibi. (Pͣ. q̄ri ſolet.) Circapͥᵐ duo facit. Prīo on̄dit qͣl̓r nomē īgeniti a ſcīs accipit̉.Scd̓o qͣliter ab eis ēt qn̄qꝫ taceat̉. ibi. (Illud etiā tacerīnō opꝫ ⁊cͣ.) Circa pͥᵐ duo facit. Primo on̄dit qͣliter pr̄ ingenitꝰ dicat̉. Scd̓o on̄dit q̄ ſit notio pr̄is quā nomē ingeniti deſignat. ibi. Si autē vis ſcire. Circa pͥᵐ tria facit.Prīo exponit īgeniti ſignificatōeꝫ. Scd̓o ponit expōnismanifeſtatōeꝫ. ibi. His exēplis.) Tertio excludit qͣꝫdādubitatōeꝫ: circa cuiꝰ ſol̓oneꝫ diuerſoꝝ opīones narrat.ibi. (Iō ſolet q̄ri ⁊cͣ.) Sciēdū quoqꝫ) Hic on̄dit qͣliterfiliꝰ dicat̉ ſapīa genita. Et circa hoc duo facit. Prīo oſtēdit dicti ſignificatōeꝫ. Scd̓o excludit dubitatiōeꝫ ex dictis. ibi. Caue lector.) vbi duo facit ẜm duas dubitationes quas remouet. Scd̓a īcipit ibi. (Illud ſciri opꝫ ⁊cͣ.)¶ Queſtio. I.⁊ vtraqꝫ ꝑ ſe pꝫ in lr̄a.duplex qō. Prīo de īnaſcibilita¶ Ic Eſt te Scd̓o de imagie. Circa pͥmuꝫMduo q̄runt̉. Primo vtꝝ innaſcibilitas ſit notio vel ꝓpͥetas patris. Secūdo vtꝝ ſit ꝑſonalis ꝓprietas eiꝰ. vtꝝ aūt īnaſcibilitas vel ingenitus cōueniat ſpūi ſcō habitū eſt ſupra. 13. di.¶ Utꝝ īnaſcibilitas ſit ꝓprietas patris.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ īnaſcibiO primuꝫ litas nō ſit notio vel proprietas pr̄is. Ut .n. ī lr̄a hr̄ cū pr̄ īgenitꝰ dr̄ nōd ſit: ſꝫ ꝗd nō ſit oſtendit̉: ſꝫ negatio nō pōtneē ſufficies pͥnᵐ notificandi aliꝗd. gͦ cū notiodicat illud qd̓ eſt pͥnᵐ cognoſcēdi ꝑſonā vr̄ ꝙ īgenitū nōdicat aliqͣꝫ notionē pr̄is. ¶ Pͣ. ſi īgenituꝫ ſit ꝓpͥetas pr̄isaut hͦ erit ẜm ꝙ ītelligit̉ negatiue: aut ẜm ꝙ ītelligit̉ priuatiue: ſꝫ nō ẜm ꝙ intelligit negatiue: qꝛ ſic cōuenit ei ꝙnō gn̄at: ⁊ ſic ꝯuenit eēntie ⁊ ſpūi ſcō. Sil̓r nec ẜꝫ ꝙ pͥuatiue: qꝛ pͥuatio ſemꝑ ponit īꝑfectōeꝫ ī eo cuiꝰ ē: cū p̄uatioſit eiꝰ qd̓ natū ē hēri ⁊ nō hr̄. gͦ vr̄ ꝙ ingenitꝰ nulloº nō ſitnotio vel ꝓpͥetas pr̄is. ¶ Pͣ. cū ꝑſone dīne nō diſtīguāt̉niſi ꝑ rel̓ones: nihil p̄t eē ꝓpͥetas vl̓ notio dīne ꝑſone qd̓nō ē ī gn̄e rel̓onis: ſꝫ īgenitꝰ nō ē ī gn̄e rel̓onis. gͦ nō eſt notio ꝑſone dīne. Probo medie. ſic̄ ſe hꝫ inferiꝰ ad ſuꝑiꝰ: itaſe hꝫ negō ſuꝑioris ⁊ eꝯͦ ad negatiōeꝫ īferioris. Quāto .n.hō eſt ī paucioribꝰ qͣꝫ aīal: tāto magis negō aīalis de paucioribꝰ p̄dicat̉ qͣꝫ negō hoīs. Sꝫ gn̄atio ꝓut ſign̄at rel̓onēeſt minꝰ cōe qͣꝫ rel̓o. gͦ negō gn̄atōis ē plus cōe qͣꝫ nō rel̓o.⁊ ita p̄dicat̉ de illa ⁊ ſaluat̉ cū ea ſic̄ cōe cuꝫ ꝓpͥo: ſꝫ ꝗcꝗdſaluat̉ cū oppoſito gn̄is nō ē ꝯtētū ſub gn̄e. gͦ īgenitꝰ cuꝫſaluet̉ cū eo qd̓ ē nō rel̓o nō ē ī gn̄e rel̓onis. ¶ Itē īgenitū ꝯuenit pr̄i ẜm ꝙ ē pͥnᵐ: ſꝫ ipſe nō ē pͥnᵐ ſolū ꝑ gn̄atōeꝫ:ſꝫ ēt ꝑ ſpiratōeꝫ. gͦ vr̄ ꝙ nō debeat notificari ꝑ negōnemgn̄atōis: ſꝫ ꝑ negōnē ꝓceſſiōis q̄ ē cōe ad vtrūqꝫ vt dicat̉īproceſſibilis: vel ẜm ſpālē rōneꝫ vtriſqꝫ ꝓceſſiōis: vt ſic̄

M 4