Diſtin. XXVII.Queſtio. II.
90
Reſpondeo vbū ⁊ ꝓpͥe v̓bū dici. ¶ Ad cuiꝰ ītelabſqꝫ omni dubio ꝯfitēdū ē deū eēlectū ſciēdū ē ꝙ ī nobis: vt q̄dā glo. ſuꝑ Ioā. dicit. Inuenit̉ triplex v̓bū .ſ. cordis ⁊ vocis: ⁊ qd̓ hꝫ imagineꝫ vocis:cuiꝰ nec̄itas eſt: ꝙ cū locutio nr̄a ſit ꝗdā corꝑalis oꝑatio:opꝫ ꝙ ad ipſaꝫ ꝯcurrāt ea q̄ ad oēm motū corꝑalem exigunt: oꝑꝫ aūt ad hͦ ꝙ ſit motꝰ corꝑalis hoīs ꝗ .ſ. eſt ꝑ deliberatōeꝫ ꝙ p̄cedat delib̓atio ⁊ iudiciū in ꝑte ītellectiua:ſꝫ qꝛ ītellectꝰ ē vl̓iuꝫ ⁊ oꝑatōes ſingulariuꝫ. iō vt dr̄ 3º deaīa: oꝑꝫ eē qͣꝫdā v̓tutē ꝑticularē q̄ app̄hēdit ītētōeꝫ ꝑticularē rei: circa quā ē oꝑatio. ⁊ 3º. oꝫ ꝙ ſequat̉ motꝰ ī corꝑeꝑ v̓tutes motiuas affixas muſculis ⁊ neruis: vt. q. videatur eē ꝗdā ſill̓us cuiꝰ in ꝑte ītellectiua hēat̉ maior vl̓is. ⁊in ꝑte ſenſitiua habeat̉ minor ꝑticularis: ⁊ demū ſequat̉ꝯcl̓o oꝑatiōis ꝑticularis ꝑ v̓tuteꝫ motiuā imꝑatā: ipſa .n.oꝑatio ſe hꝫ in oꝑabilibꝰ ſicut ꝯcl̓o in ſpeculatiuis: vt dr̄7º metaph̓. ¶ Si gͦ accipiat̉ locutio ẜm ꝙ eſt ī ꝑte ītellectiua tm̄: ſic ē v̓bū cordis qd̓ ēt ab alijs dr̄ v̓buꝫ rei: qꝛ eſtīmediata ſil̓itudo ipſius rei. Et a Dam. dr̄: ꝙ eſt naͣlis intellectus motꝰ velut lux eiꝰ ⁊ ſplēdor. Et ab Augu. dicit̉v̓bū aīe īpreſſum. Scd̓m aūt ꝙ eſt ī imaginatōe: qn̄ .ſ. ꝗsimagīat̉ voces ꝗbꝰ ītellectꝰ ꝯceptuꝫ ꝓferre valeat. ſicuteſt v̓bū qd̓ hꝫ imaginē vocis. Et ꝙ ab alijs dr̄ verbū ſpēivocis. Et a Dama. dr̄ v̓bū ī corde enūciatū. Et ab Augu.dr̄ v̓bū animi ſiml̓ cogitatū. Scd̓m aūt ꝙ iā eſt ī corꝑaliactiōe ꝑ motū lingue ⁊ alioꝝ īſtr̄oꝝ corꝑaliū dr̄ v̓buꝫ vocis. ⁊ a Dama. v̓bū qd̓ eſt angl̓s .ſ. nūcius ītelligētie: ⁊ abAugu. v̓bū cū ſill̓is ꝓnūciatū. ¶ Dico igit̉ ꝙ v̓bū vocis⁊ qd̓ hꝫ imaginē vocis nō pōt dici in dīnis niſi metaphᶜᵉſꝫ v̓bū cordis qd̓ cōſiſtit in ītellectu tm̄ dr̄ ēt ꝑ pͥus de d̓oqͣꝫ de alijs. ¶ Sꝫ tn̄ ſciēdū ē ꝙ ī oꝑatiōibꝰ ītellectus eſtꝗdā gradus. Primo .n. ē ſimplex ītuitus ītellectus in cognitiōe ītelligibilis. ⁊ hoc nodū hꝫ rōneꝫ v̓bi. Scd̓o ē ibiordīatio illiꝰ ītelligibilis ad manifeſtatiōeꝫ vel alteriusẜm ꝙ aliꝗs alteri loqtur: vel ſuiipſius ẜm ꝙ cōtingit aliquē ēt ſibiipſi loꝗ. ⁊ hͦ pͥmo accipit rōnem v̓bi. vn̄ v̓bū nihil aliud dicit qͣꝫ quādam emanationē ab ītellectu ꝑ modū manifeſtātis. Et qꝛ pōt eſſe duplex ītuitꝰ vel veri ſimpliciter: vel vlteriꝰ ẜꝫ ꝙ veꝝ extēdit̉ in bonū ⁊ ꝯueniēs.⁊ h̓ ē ꝑfecta app̄hēſio. iō eſt duplex v̓buꝫ .ſ. rei ꝓlate queplacet qd̓ ſpirat amorē. ⁊ hoc eſt v̓bū ꝑfectuꝫ ⁊ v̓bū rei q̄et diſplicet. vn̄ dicit Augu. ꝙ v̓buꝫ dr̄ aīo īpreſſum qͣꝫuisipſa diſpliceat aut complaceat.igit̉ dd̓m: ꝙ quāuis nomē v̓bi impoAd primuꝫ ſatum ſit a motu corporali qd̓ ē vltimū in nr̄a locutiōe tn̄ īpoſitū eſt ad ſignificādum omneqd̓ dr̄ vel exteriꝰ vel īteriꝰ. Un̄ quāuis īterpretatio noīsnō ꝯueniat deo ꝯuenit tn̄ res ſignificata per nomē ſicutfrequēter ꝯtingit: vt dcm̄ eſt de hͦ noīe ꝑſona. ¶ Ad 2dd̓m: ꝙ v̓buꝫ vocis neqꝫ ꝑmanet neqꝫ ſubſiſtit in nobis:ſꝫ v̓buꝫ cordis nr̄i permanet qͣꝫuis nō ſubſiſtat. ⁊ iō pꝫ ꝙquāuis v̓bū nō hēat ex ratione v̓bi ꝙ ꝑmaneat vel ſubſiſtat: tn̄ hꝫ diuerſas rōnes ꝑfectiōis ẜm ꝙ in diuerſis īuenit̉. ⁊ iō v̓bū dīnū inquātū dīnū hꝫ ꝙ ſit ꝑmanēs ⁊ ſubſiſtens. ſicut ⁊ de amore ſupra dcm̄ eſt. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ ſine dubio cogitatio in deo ꝓpͥe nō ē: ſꝫ Anſel. ꝑ ſil̓itudinēnome cogitatōis poſuit. Sicut .n. in cogitatiōe eſt exitusrationis ab vno in aliud ꝑ collectionē: ita ēt rō v̓bi: vt dictu eſt cōplet̉ in qͣdā emanatiōe ⁊ exitu ab intellectu. vn̄addit ſupra ſimplicē ītuitū ītellectus aliꝗd cogitatiōi ſimile. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ītellectꝰ dīnus nō ītelligit eēntiāſuā ꝑ aliquā ſpēm dr̄ntē eſſential̓r aūt real̓r ab ipſa eſſettia: nihilominꝰ tn̄ ipſe ītelligit eēntiā ſuaꝫ ꝑ eēntiā ſuam.vn̄ eēntia ſe hꝫ vt ītelligēs ⁊ vt ītellecta ⁊ vt quo ītelligitur: ⁊ īquātū ſe hꝫ vt ītelligēs ſic v̓e ⁊ ꝓpͥe eſt ibi rō ītelle
ctus: ⁊ inquātū ſe hꝫ: vt id qd̓ ītelligit̉ eſt ibi vere rō ītellecti: ſed inquātū ſe hꝫ vt quo ītelligit̉. ſic ē ibi rō v̓bi.II.¶ Utꝝ v̓bū dicatur ꝑſonaliter.D ſecunduꝫ non dicat̉ ꝑſonal̓r. ſicſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ v̓buꝫ.n. dicit Aug. v̓bū qd̓ īſinuare ītēdimus cumamore noticia eſt: ſꝫ noticia dr̄ eſſential̓r. gͦ ⁊v̓bū. ¶ Pͣ. oē illud qd̓ pōt ītelligi nō intellecta diſtīctōe ꝑſonaꝝ eſt eēntiale ī dīnis: ſꝫ nō ītellecta diſtinctōe ꝑſonaꝝ adhuc pōt ītelligi ꝙ ītellectꝰ dīnꝰ manifeſtat ſe ſibi ⁊ manifeſtat ſe creature: cū gͦ v̓bū nō addataliꝗd ſupra rōnē ītellectꝰ niſi ordinē manfeſtatōis: vr̄ ꝙv̓bū ſit eēntiale ſic̄ ⁊ ītelligere. ¶ Itē v̓bū ē terminꝰ huius actꝰ ꝗ ē dr̄e. nihil .n. dr̄ niſi v̓bū: ſꝫ q̄libꝫ ꝑſona pōt dicere ſe ⁊ pōt dr̄e eēntiā ſuā. gͦ eēntia ē v̓bū ⁊ q̄libꝫ ꝑſona ēv̓bū: ⁊ ita v̓bū eēntial̓r dicet̉. Nec pōt dici ꝙ ꝗlibet eoꝝdicat ſe v̓bo pr̄is: qꝛ ꝑfectiꝰ ē dicere v̓bo ꝓpͥo qͣꝫ alterius:⁊ ita cū vnaqueqꝫ ꝑſona ꝑfectiſſime ſe dicat: vr̄ ꝙ q̄libetdicat ſe v̓bo ꝓpͥo: ſꝫ nō v̓bo ꝓp̓o ꝙ ſit ab ipſa: qꝛ ſic eſſentpl̓es ꝑſone qͣꝫ tres. gͦ v̓bo ꝓpo qd̓ ē ipſa. ¶ Pͣ. vt dcm̄ eſtv̓bū dicit ꝯceptōeꝫ ītellectꝰ: ſꝫ ꝯceptꝰ ītellectꝰ nullus eſtniſi ſpēs ītelligibilis formata ī ītellectu. gͦ ī deo nō pōt eēv̓bū niſi illud qd̓ ſe hꝫ ꝑ moduꝫ ſpēi ⁊ quo ītelligit̉: ſꝫ hͦ ēpͥnᵐ ītelligēdi ī quo aliꝗd ītelligit̉ ⁊ quo ītelligit̉. gͦ vr̄ ꝙſi filiꝰ dr̄et tm̄ v̓bū ꝑſonal̓r ꝙ filiꝰ eēt pͥnᵐ actꝰ ītelligēdiin pr̄e: qd̓ ſupra improbatū eſt in. 5. di. ab Augu. ¶ Cōtraeſt qd̓ Aug. dicit ꝙ eo dr̄ verbū in dīnis quo filius ⁊ quoſapīa genita: ſed iſta oīa dn̄r ꝑſonaliter. gͦ vr̄ ꝙ ⁊ verbuꝫ.¶ Pͣ. Augu. dicit: ꝙ quāuis ſint tres ꝗ dicāt tn̄ nō eſt ibiniſi vnū verbū. gͦ vr̄ ꝙ verbū tm̄ dicat̉ ꝑſonal̓r. ¶ Iteꝫverbū: vt dcm̄ eſt: dicit ordinē cuiuſdā exitꝰ ⁊ ꝯceptiōeꝫītellectus ⁊ dr̄ ad aliꝗd ſicut in lr̄a dr̄ oīa aūt h̓ videnturad perſonas pertinere. gͦ videt̉ ꝙ verbū ſit ꝑſonale.¶ Ulteriꝰ q̄rit̉ circa hͦ ſi v̓bū dicat̉ ꝑſonal̓r vtrū ſolus filiꝰ dicēdus ſit v̓bū vr̄ ꝙ nō: qꝛ ſic̄ filiꝰ exit a pr̄e vt manifeſtās ip̄m: ita ⁊ ſpūs ſcūs. gͦ rō v̓bi vtriqꝫ equal̓r ꝯuenit.¶ Pͣ. ītellectꝰ ē qͣſi mediū īter naͣm quā ſeꝗt̉ ⁊ volūtatēquā p̄cedit: ſꝫ mediū pertinet ad vtrūqꝫ extremoꝝ. cū gͦv̓bū dicat ꝓceſſionē ītellectꝰ vr̄ ꝙ nō magis dicat filiusv̓bū ꝗ ꝓcedit ꝑ modū naͣe: qͣꝫ ſpūs ſcūs ꝗ ꝓcedit ꝑ modūvolūtatis. ¶ Itē cā manifeſtat̉ ꝑ effectu: ſꝫ ītellectus diuinus eſt cā oīum creaturaꝝ ſicut ītellectus artificis cāartificiatoꝝ. gͦ oēs creature pn̄t dici v̓buꝫ dei.eſt qd̓ dicit Aug. lib. de tri. ꝙ ſic̄ ī trinitateConlra. ſolus filiꝰ dr̄ v̓bū. gͦ ita ſolus ſpūs ſcūs dicitur donū. gͦ ſic̄ donū nō ꝯuenit filio: ita nec v̓bū ſpi. ſan.Reſpondeo nes. Quidā .n. dn̄t ꝙ dicere de deodd̓m ꝙ circa h̓ ſunt diuerſe opiniodr̄ tripl̓r. Qn̄qꝫ .n. dicere ē idē qd̓ ītelligere: ⁊ ſic ē eēntiale. Qn̄qꝫ .n. dicere idē ē qd̓ gn̄are: ⁊ ſic ē notōale. Qn̄ꝫ .n.dicere eſt idē qd̓ creare: ⁊ ſic dicere cōnotat reſpectu adcreaturā: ⁊ eſt eſſentiale. Dn̄t igit̉ ꝙ huic actui nō rn̄detv̓bū niſi qͣꝫtū ad 2ᵐ modū dicēdi. ⁊ ideo quāuis dicere dicat̉ eēntial̓r ⁊ ꝑſonaliter: tn̄ verbū nō dr̄ niſi ꝑſonal̓r. Sꝫh̓ nō vr̄ verū: qꝛ nō eſt ītelligibile ꝙ aliꝗd dicit̉ ⁊ non ſitv̓bū. vn̄ oꝫ ꝙ quotiēs dicat ītelligere: totiēs dicat̉ v̓buꝫ.¶ Alij dn̄t ꝙ dicere nihil aliud eſt in vl̓i qͣꝫ manifeſtareītellectū ſuū. pōt aūt hō manifeſtare ītellectū ſuū vel alteri ſicut verbo vocali: vel ſibi ipſi ſic̄ verbo cordis. Itadicūt ꝙ vtroqꝫ mō deꝰ manifeſtat ītellcm̄ ſuū .ſ. cōdēdocreaturā q̄ eſt verbū ipſiꝰ qͣſi verbū vocale: ⁊ gn̄ando filiū ẜm ꝙ manifeſtat ſe apud ſeipſuꝫ. ⁊ hͦ ē idē qd̓ verbuꝫcorde. Un̄ dicūt ꝙ verbū dcm̄ de deo ſemꝑ ē ꝑſonale: ſꝫhͦ nō vr̄ verū: qꝛ ſi inꝗrat̉ ꝗd ſit iſtud verbū quo aliꝗs ſiꝯ aūtbi loꝗt̉: nō īuenit̉ eſſe niſi ꝯceptio ītellectus: ꝯcept
M 2