Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio. I.Diſtin. XXVII.

89

ꝓ relatiuis .i. ꝓ ꝑſonis: ſꝫ nō relatiue accipiūt̉:vt cū dr̄: deꝰ genuit deū: alteꝝ ꝓ pr̄e: alteꝝ ꝓ filio ponimus. ſil̓r cū dr̄. deꝰ de deo lumē de lumīe. In alijs quoqꝫ locutōibꝰ ſepe reꝑiunt̉ nomīa eēntie ad ſignificatiōeꝫ ꝑſonaꝝ deducta:vt cū dr̄: deꝰ natꝰ: deꝰ mortuꝰ: deꝰ paſſus: vbifilius tm̄ ſignificat̉. Ita ⁊ de ſolo filio ītelligit̉cū dr̄ deꝰ de deo ⁊ huiuſmodi. Un̄ Aug. q̄rēsqūo huiuſmodi dicant̉ ī. vij. li. de tri. ait. Qūods de deo: lumē de lumīe dr̄? Nō .n. ſil̓ ambod̓s de deo: ſꝫ ſolus filiꝰ de deo .ſ. pr̄e. Nec āboſil̓ lumē de lumīe: ſꝫ ſolus filiꝰ d̓ lumīe pr̄e. Ꝙ tm̄ ẜm nomē ſub̓e dr̄ illud de illo: nō ẜmnomina perſonarum.ATē ſciendū ꝙ ẜm noīa ſub̓e tm̄ dr̄ ilIlud de illo: lꝫ ibi illa noīa ſub̓am nonſignificēt. Scd̓m ꝟo eadē noīa ꝑſonaꝝ: nūqͣꝫ dr̄ illud de illo: ſicut ꝟbū de ꝟbo: vl̓filiꝰ de filio: qꝛ huiuſmodi nomīa diuerſis ꝑſonis ꝯuenire nō pn̄t. Qd̓ Aug. licꝫ obſcure ineodē li. ita dicit. Hoc ſolū de eis dici nō pōt. illud de illo qd̓ ſil̓ ambo nō ſunt .i. illo ſolo noīenō poſſumus vti ad on̄dēdū vnū de vno: qd̓ ſimul ambobꝰ nō ꝯuenit. Sicut ꝟbū de ꝟbo dici nō pōt: qꝛ nō ſil̓ ābo v̓bū: nec imago de imagine nec filiꝰ de filio: qꝛ nō ſiml̓ ambo filiꝰ velimago. Et ſic̄ nomīa ſub̓e aliqn̄ ītelligētiā ꝑſonaꝝ diſtīcte faciūt: ita ēt īterdū totiꝰ trinitatisſiml̓. Vnde Aug. ī eodē lib. ait. In pr̄is noīeipſe pr̄ ꝑ ſe ꝓnūciat̉. In dei ꝟo noīe ⁊ ip̄e pr̄ ⁊filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs: vt cū dicit̉. Nemo bonus niſi ſolus deus: qꝛ trinitas eſt vnus deus. Diuiſio textus.Oſttls rūꝑſonaꝝ. Hic magr̄ determitribꝰ ꝑſonalibꝰ ꝓpͥetatibꝰ dīnanat de ip̄is ꝓpͥetatibꝰ ī ꝯpōne ad noīa ꝑſonarū. Et dīdit̉ ī ꝑtes tres. In pͥª on̄dit ꝙ ī oībꝑſonalibꝰ noībꝰ p̄dicte ꝓpͥetates deſignant̉.In 2ª ꝓponit gn̄alē regulā ad īueniēdū ho noīa q̄ ꝓpͥetates ꝑſonaꝝ deſignāt. ibi (Et ē h̓ q̄dā aduertēda.) Prīa īduas. In pͥª on̄dit ꝙ dicte ꝓpͥetates deſignant̉ in noībusꝑſonalibꝰ ꝯſuetis .ſ. noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī. In 2ª on̄ditꝙ deſignant̉ ēt alijs noībꝰ ꝑſonas ſignificātibꝰ. ibi (Hicnō ē p̄termittēdū) Prīa ī duas. In pª on̄dit ꝙ p̄dicta nomīa ꝓpͥetates ꝑſonaꝝ deſignāt. In 2ª ſubiūgit rōnē. ibiIlle .n. ꝓpͥetates.) q.ſ. d̓termināt ꝑſonas. vn̄ ī noībꝰ ꝑſonaꝝ ītelligunt̉ ſic̄ determinās ī d̓termīato. Prīa ī duas.In pͥª on̄dit ꝙ noīa ꝑſonaꝝ deſignant ꝓpͥetates p̄dictas.In 2ª on̄dit ꝙ nō ē oīno idē modus ſignificādi ī noībusꝓpͥetatū ⁊ noībus ꝑſonaꝝ. ibi (Nō tn̄ vr̄.) Circa pͥᵐ triafacit. Primo mouet qōnē. 2º ponit obiectioneꝫ ad alterā ꝑtē. ibi (Uidet̉ ꝙ nō ſint.) 3º ponit ſol̓onē. ibi (Ad qd̓ſine pre. ⁊cͣ.) Et ē h̓ aduer.) Hic ponit regulā ad īueniēdū noīa ꝑſonalia. Et circa hͦ tria facit. Primo pōit regulaꝫ. 2º. mouet qōnē circa regulā ⁊ ſoluit eā. ibi. (Queritur h̓ cū dr̄ deus ⁊cͣ.) 3º ex ſol̓one qͣſi elicit quādā ꝯcluſionē. ibi. (Et eſt ſciēdū ꝙ ẜm no.) Qō. I.

Quꝰ O-; duo. Primo d̓ ip̄is noIc querunt̉ tiōibꝰ vel ꝓpͥetatibus.Scd̓o de noībus ꝑſonalibꝰ: ⁊ p̄cipue de v̓bo.Circa pͥmū duo q̄runt̉. Primo qͣliter ꝓpͥetaItes adīuicē differant. Scd̓o vtꝝ ꝓprietatesvel rel̓ones oꝑatōes ꝑſonales ẜꝫ ītellcm̄ p̄cedāt vl̓ eꝯͣ. Utꝝ ꝓpͥetates adinuicē diſtinguant̉. D primuꝫ fic ꝯcedit̉. vr̄ ꝙ ꝓprietates adīuicē nō diſtīguantur. Nulla .n. ē diſtictio ī dīnis niſi ẜm originē: ſꝫ vna ꝓpͥetas nō orit̉ ab alia: qꝛ ſic̄ eēntiaInō gn̄at ita nec ꝓpͥetas. gͦ ꝓpͥetates adīuiceꝫnō diſtīguunt̉. Pͣ. rel̓o eſt mediū īter duoextrema: ſꝫ īter duos termīos eſt vna via media ẜm reꝫ:qͣꝫuis differat ẜꝫ rōnē: ſic̄ ē eadē via a thebis ad athenas⁊ eꝯͣ: vt dicit ph̓s. 3. phy. gͦ vr̄ ꝙ vna rel̓one referat̉ pr̄ adfiliū ⁊ filiꝰ ad pr̄eꝫ ⁊ ita ad minus pr̄nitas ⁊ filiatio ſuntvna rel̓o. Itē ī dīnis nihil īuenimus diſtīctū ẜm rē niſi ꝑ oppōnē rel̓iuā: ſꝫ ſic̄ inter attributa eēntie: vt bonitatē ⁊ ſapīam nō īuenit̉ aliqͣ oppō: rōne cuiꝰ de īuicē p̄dicātur: qꝛ bonitas ⁊ ſapīa ⁊ eꝯͦ. Ita ēt ꝓpͥetates vnius ꝑſonenō hn̄t aliqͣꝫ oppōnē adīuice: al̓s nō poſſent ī eodē ſuppoſito eē. gͦ vr̄ ꝙ nō ſint pl̓es ẜm reꝫ: ⁊ ꝙ vna p̄dicet̉ de aliavt dicat pr̄nitas ē īnaſcibilitas ⁊ eꝯͦ. Pͣ. non magis diſtat rō v̓bi a rōne filij qͣꝫ rō īgeniti a rōne pr̄is. Sꝫ eadeꝫnotio deſignat̉ noīe v̓bi ⁊ filij: vt ī lr̄a dr̄. gͦ vr̄ ꝙ ſil̓readēnotio deſignet̉ noīe ingenitī ⁊ nomīe pr̄is: ⁊ ſic īnaſcibilitas ⁊ pr̄nitas eſt vna ⁊ eadē notio. Iteꝫ vniꝰ ꝑſone adaliā ꝑſonā ī dīnis nō ē niſi vna rel̓o: ſꝫ noīe pr̄is gn̄atiōis⁊ pr̄nitatis importat̉ rel̓o pr̄is ad filiū. gͦ vr̄ ꝙ oīa iſta ī diuinis idē ſunt: qd̓ eſt ꝯͣ magr̄m in littera.Reſponde̓C qn̄qꝫ notōes: nō tn̄ ſunt qnqꝫ res: ſꝫdd̓m: ꝙ ī dīnis: vt ſupra dcm̄ ē ſuntſolū tres res .ſ. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. Ad cuiꝰ ītellectuꝫſciēdū ē ꝙ ī illo ꝓpͥe aliqͣ multiplicant̉ ⁊ nō vnū ſunt: cuius dr̄ntijs ꝓprijs diſtīguunt̉: vt dicit ph̓s. 5. metaphyſi.⁊. 4. phy. v̓bi gr̄a. hyſocheles .i. triāgulus duoꝝ equaliuꝫlateꝝ. ⁊ hyſopleuros .i. triāgulus eꝗ laterus diſtīguunturdr̄ntijs trianguli. ⁊ iō nō dicimus ꝙ ſunt vnꝰ triāgulus:ſꝫ pl̓es. nō aūt diſtinguunt̉ ꝓprijs dr̄ntijs figure: īmo ſubvna figure dr̄ntia īcidūt: qd̓ ē hr̄e tria latera. ⁊ iō dicunt̉vna figura q̄ ē triāgulus. ⁊ iō nō pōt dici ꝙ ſunt pl̓es res:nifi de illis q̄ ꝑ dr̄iam rei diſtinguunt̉. Dria aūt rei ī diuinis nō eſt niſi ꝑ oppōnē rel̓onis. ⁊ iō nō poterit dici ꝙ ſūtpl̓es res niſi ẜm ꝙ exigit iſta oppō. Un̄ pr̄nitas ⁊ filiatioſunt due res: ⁊ ſil̓r pr̄ ⁊ filius. Sed pr̄nitas ⁊ cōis ſpirationō ſunt due res: qꝛ nō opponunt̉ relatiue: ſꝫ tm̄ due rel̓ones: qꝛ diſtīguunt̉ dr̄ntijs rel̓onis īquātū ē rel̓o. Cū .n. relatio dicat̉ ẜm reſpectū ad alteꝝ: dr̄ntie rel̓onis erūt ẜmꝙ ē ad diuerſa. ⁊ iō qꝛ pr̄nitate pr̄ refert̉ ad filiū ⁊ cōi ſpiratiōe ad ſpiri. ſanctu: cōis ſpiratio ⁊ pr̄nitas ſunt due relationes ⁊ ſil̓r ſunt due notiones inquantū eſt alia ⁊ aliaratio innoteſcēdi pr̄em in vna ⁊ alia.Ad PriMuꝫ pͥus ẜm ītellectū eſt in relationibusigit̉ dd̓m: ꝙ oppoſitio ẜm origineꝫ ꝑoriginis qͣꝫ in ipſis ꝑſonis q̄ adīuiceꝫ oriunt̉: qꝛ ꝑſone nōopponunt̉ niſi ẜm ꝙ hō rel̓ones hn̄t. ⁊ iō rel̓ones oppoſite ſeipſis diſtinguunt̉. ſicut dr̄ntie ꝯſtitutiue: ſꝫ ꝑſone relationibꝰ ſicut ſpēs dr̄ntijs. Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ ꝗdaꝫ dixerunt: vt Aui. dicit: ꝙ eadē numero rel̓o ē in vtroqꝫ extremoꝝ: qd̓ nō pōt eē: qꝛ vnū accn̄s nō eſt ī duobꝰ ſub̓is. ⁊ iōdd̓m ꝙ in vtroqꝫ extremoꝝ eſt vna rel̓o differēs ab aliain ꝗbuſdaꝫ ẜm ſpēm ſicut in illis que diuerſis nominibꝰvtrinqꝫ nominant̉: vt pr̄nitas ⁊ filiatio: ſed in quibuſdaꝫnō differunt ſpē: ſꝫ numero tm̄: ſicut qn̄ vtrūqꝫevnuꝫ

M