Diſtin. XXVII.
¶ Relationum ꝟo vocabula ſūt paternitas filiatio ꝓceſſio nec perſonaꝫ ſignificant.Elationuꝫ ꝟo vocabula .ſ. pr̄nitas:filiatio: ꝓceſſio: vl̓ gignere: vl̓ gigni:ꝓcedere: ip̄as tm̄ rel̓ones: nō hypoſtaſes ſignificāt: ſiue hr̄e filiū: ⁊ hr̄epr̄eꝫ. vt ꝟbi gr̄a. Cū dicimꝰ d̓s ē pr̄:noīe pr̄is ⁊ rel̓onē notamꝰ ⁊ dīnā hypoſtaſiꝫſignificamꝰ. vt ſit ītelligētia talis. Deꝰ vl̓ dīnaeēntia ē pr̄ .i. ille ꝗ genuit .i. hypoſtaſis q̄ hꝫ filiū. Sil̓r deꝰ ē filiꝰ .i. hypoſtaſis genita vl̓ habēs pr̄eꝫ. Ita ēt d̓s eſt ſpūs ſcūs .i. hypoſtaſisꝓcedēs ab vtroqꝫ: ſiue ille ꝗ ꝓcedit. Cum ꝟonoīa rel̓onū ponimꝰ ī p̄dicatis: notiones ipſastm̄ ſignificamꝰ: n̄ hypoſtaſes: vt cū dicimꝰ. d̓sgenuit .i. hꝫ filiū: ⁊ deꝰ genitꝰ ē .i. hꝫ pr̄em. Ettūc oꝫ ītelligi ī ſubiectis hypoſtaſes tm̄: nō eēntiam q̄ illis ꝓprietatibus determinant̉.¶ Ꝙ ꝓprietates determinant hypoſtaſes. nonſubſtātiam. id eſt naturam.Lle .n. ꝓprietates ſingule ſingulis ꝓprie ꝯueniunt ꝑſonis: ⁊ ꝑ eas ꝑſoneId̓terminant̉ ⁊ a ſe inuice dr̄nt ſꝫ a ſeQnō ſecedūt. Vn̄ Ioānes damaſcenꝰ. Nō dr̄ntabinuicē hypoſtaſes ẜm ſub̓am: ſꝫ ẜm characteriſtica idiomata .i. d̓terminatiuas ꝓprietates. Characteriſtica ꝟo .i. determīatiua ſūt hypoſtaſeon ⁊ nō naͣe: etenī hypoſtaſes determināt. Itē eē ꝗdē ītēporal̓r ⁊ eternal̓r dicimꝰ diuina verbi hypoſtaſim ſimplicē oīa hn̄tē q̄ hꝫpr̄: vt eiꝰ homouſion .i. cōſub̓alem: natiuitatismō ⁊ habitudīe a pr̄nali hypoſtaſi differēteꝫ:nūqͣꝫ ꝟo a pr̄nali hypoſtaſi ſecedētē. Idē apertius exprimēs ꝑſonales ꝓprietates in eodē ait.Differētiā hypoſtaſeon .i. ꝑſonaꝝ: in tribꝰ ꝓprietatibꝰ .i. p̄rnali ⁊ filiali ⁊ ꝓceſſibili recognoſcimꝰ. Inſeceſſibiles aūt ipſas hypoſtaſes ⁊ īdiſtabiles īuicē: ⁊ vnitas ꝗdem īcōfuſibiliter.Tres .n. ſūt ⁊ ſi vnite. diuiſas aūt īdiſtāter. Etenī ſingula ꝑfecta ē hypoſtaſis. ⁊ ꝓpriā ꝓprietateꝫ .ſ. exn̄tie modū ꝓpriuꝫ poſſidet: ſed vniteſunt ſub̓a: ⁊ nō diſtāt neqꝫ ſecedūt a pr̄nali hypoſtaſi. Ecce hic habes diſtīctas tres illas ꝓprietates: q̄ ſupra diuerſis ſignificate ſūt mōis¶ Ꝙ ſunt alia noīa ꝑſonaꝝ eaſdem ꝓprietatesnotātia .ſ. genitꝰ: genitor: verbū: imago.Ic nō ē p̄termittēdū: ꝙ ſic̄ pr̄ ⁊ filiꝰD⁊ ſpūs ſcūs noīa ꝑſonaꝝ ſūt: ⁊ ꝓprietates ꝑſonales deſignāt: ita ēt ſunt ⁊alia noīa ꝑſonaꝝ .i. q̄ ip̄as ꝑſonas ſignificāt ⁊ eaꝝ ꝓprietates denotāt: ⁊ eaſdē qͣs⁊ noīa p̄dicta. Vn̄ ⁊ relatiue dn̄r .ſ. genitor. ge
nitꝰ. verbū. imago. Un̄ Aug. ī. v. li. de tri. ait.Uidēdū ē inꝗt hͦ ſignificari cū dr̄ genitꝰ: qd̓ ſignificat̉ cū dr̄ filiꝰ. Iō .n. filiꝰ: qꝛ genitꝰ: ⁊ qꝛ filius vtiqꝫ genitꝰ. Sic̄ aūt filiꝰ ad pr̄eꝫ: ſic genitus ad genitorē refert̉: ⁊ ſicut pr̄ ad filiū: ita genitor ad genitū. Idē ī. vi. li. de tri. Verbū ꝗdēſolus filiꝰ accipit: nō ſil̓ pr̄ ⁊ filiꝰ tāquā amboſint vnū verbū. Sic .n. v̓bū dr̄ qūo imago. nōaūt pr̄ ⁊ filiꝰ ſil̓ ambo imago: ſꝫ filiꝰ ſolꝰ ē imago pr̄is: quēadmodū ⁊ filiꝰ. Idē in. .vij. lib. detri. Verbū ẜm ꝙ ſapīa ē ⁊ eēntia hͦ ē qd̓ pr̄. ẜmꝙ verbū: nō hͦ ē qd̓ pr̄: qꝛ verbū nō ē pr̄: ⁊ ꝟbūrelatiue dr̄: ſic̄ filiꝰ. Itē in eodē. Sicut filiꝰ adpr̄eꝫ refert̉: ita ⁊ verbū ad eū cuiꝰ ē ꝟbū refert̉:cū dr̄ verbū. Et ꝓpterea nō eo v̓bū quo ſapiētia dr̄: qꝛ verbū nō ad ſe dr̄. ſꝫ tm̄ relatiue dr̄ aceū cuiꝰ ē verbū: ſic̄ filiꝰ ad pr̄eꝫ. Eo ꝗppe ē filiquo verbū: ⁊ eo ē verbuꝫ quo filiꝰ. Sapīa ꝟoquo eēntia: ⁊ iō qꝛ pr̄ ⁊ filiꝰ ſt̓ vna eēntia ⁊ vnaſapīa. Itē ī eodē. Nō ē pr̄ ip̄e ꝟbū: ſic̄ nec filiꝰnec imago. Quid aūt abſurdiꝰ qͣꝫ imagineꝫ adſe dici? Idē in. v. Dr̄ relatiue filiꝰ. relatiue etiādr̄ verbū ⁊ imago: ⁊ in oībus his vocabulisad pr̄eꝫ refert̉. Nihil aūt hoꝝ pr̄ dicit̉.¶ Breuiter ſūmā colligit ītelligētie p̄dcōꝝ.Pte on̄ſuꝫ eſt ꝙ ſicut filiꝰ vl̓ genitꝰArelatiue dr̄ ad pr̄eꝫ: ita ꝟbū ⁊ imagoEt ꝙ eo dr̄ ꝟbū ſiue imago quo filiꝰa .i. eadē ꝓprietate ſiue notiōe dr̄ verbuꝫ ⁊ imago qͣ filiꝰ: ſꝫ nō eo quo ꝟ̓bū dr̄ ſapīavl̓ eēntia. qꝛ nō notiōe qͣ dr̄ verbū dr̄ ſapīa. Nāſapiētia dr̄ ẜm eſſentiā nō ẜm relationem.¶ Generalis regula eoꝝ q̄ ad ſe: ⁊ eorū q̄ relatiue dicunt̉. ꝗcꝗd .n. ad ſe ſil̓ ambo dn̄r: ſꝫ nō itaSsin p̄dictis relatiuis.Teſt h aduertēda q̄dā gnālis regulaeoꝝ q̄ ad ſe: ⁊ eoꝝ q̄ relatiue dn̄r d̓ patre ⁊ filio. Quicꝗd enī ad ſe dr̄. vt aitAug. in. vi. lib. de tri. nō dr̄ alter ſine altero .i.ꝗcꝗd dn̄r qd̓ ſub̓a eoꝝ on̄dat: ambo ſimul dicunt̉. Ergo nec pr̄ eſt deꝰ ſine filio: nec filiꝰ ſine pr̄e. ſꝫ ambo ſiml̓ deꝰ: ſꝫ nō ambo ſimul pr̄.nō ambo ſimul filius: vel verbū vel imago.¶ An ẜm ſub̓aꝫ dicat̉ deꝰ de deo ⁊ hmōi.DIc q̄rit̉ cū dicit̉: deꝰ de deo: lumē delumine ⁊ hmōi. vtꝝ dicant̉ ẜm ſub̓aꝫ.Nam ẜm relationē ꝯſtat iſta nō dici.A Si ꝟo ẜm ſub̓am dn̄r ſimul ambo .ſ.pater ⁊ filiꝰ: pn̄t dici deus de deo: lumē de lumine ẜm p̄dictā regulā. Ad qd̓ dicimus. qꝛ licet deus ẜm ſub̓am dicat̉ ⁊ lumē: ⁊ ſapiētia: ⁊hmōi: ⁊ nunqͣꝫ relatiue accipiant̉: aliquādo tn̄