Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXVII.Queſtio. II.

90

Si negat̉ rō eius qd̓ eſt a pͥncipio. Aut ī ſpāli. Aut ī gnaͣliſi in ſpāli nō pōt eē notio: qꝛ qͣꝫto affirmatio ē magis ſpālis tāto notio oppoſita eſt magis cōis: ſicut nō hō eſt mazis cōis qͣꝫ nō aīal: qꝛ oē nō aīal eſt nō hō: ſed nō ꝯuertit̉.Si in gnaͣli ſic erit negatio ſpālis ⁊ ad dignitatē ꝑtinēs.vn̄ faciet notionē pr̄is q̄ eſt īnaſcibilitas qͥ ſignificat noneſſe ab alio ẜm ꝙ ē ꝓprietas pr̄is. qͣre aūt dicat̉ īnaſcibilitas per p̄uationē natiuitatis ſpāliter īfra dicet̉.igit̉ dd̓ꝫ ꝙ rel̓ones ille q̄ ſignificant̉Ad pr̄iMu) in deo ex habitudīe creaturaruꝫ adip̄ꝫ nihil real̓r ponūt in deo: vt ex p̄dictis pꝫ. ⁊ iō nō ſeꝗt̉ꝙ ẜm hͦ in īfinitū multiplicent̉ rel̓ones real̓r in deo exn̄tes. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ rel̓ones ille ẜm qͣs attēdit̉ diſtīctioidearū nō ſūt fundate ī eē dīno: ſꝫ in ītellectu eiꝰ. vn̄ realiter nō hn̄t eē ī deo: ſꝫ ſolū ſūt ītellecte ab ipſo ſic̄ formaaſini ⁊ forma eꝗ ⁊ ho. ⁊ nō ſic̄ bonitas ⁊ ſapīa in ipſo hn̄teſſe. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ eqͣlitas ⁊ ſil̓itudo nō addūt aliquaꝫrel̓onē realē ſuꝑ prnitatē ⁊ filiationeꝫ. ⁊ rō hꝰ īfra dicet.zi. di. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ rel̓ones ꝗbꝰ nō ſubeſt aliqͣ realisdiſtīctio in re q̄ refert nō eſt rel̓o realis. Un̄ qn̄cūqꝫ aliqͣoperatio reflectit̉ in ſuppoſituꝫ operās ex reali operatione nō īnaſcit̉ aliqua realis rel̓o: ſed rōnis tm̄: ⁊ ideo cumdr̄ ꝙ deꝰ vel aīa ītelligit ſe nō īportat̉ ibi aliqͣ realis relatio ſed rōnis tm̄. Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ eſſe ab aliquo non diēdeterminatū modū originis: ⁊ iō nō dic̄ ſpālē notionē ſꝫſaluat̉ in duabus notionibꝰ .ſ. filiatiōe ⁊ ꝓceſſione: cumꝗbꝰ nō ponit ī nūerū: ſic̄ nec aliqd̓ cōe cū ꝓprijs q̄ ſub eoꝯtinent: ſꝫ cōis ſpiratio dic̄ d̓termīatuꝫ modū origīs: ẜmquā pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt pͥnᵐ ſpūs ſcūs. ⁊ iō dic̄ ſpāleꝫ notionem. Ad 6ᵐ dd̓ꝫ ꝙ q̄lꝫ ꝓpͥetas in dīnis: ⁊ ꝗcꝗd ē ibi ē ſubſiſtes: n̄ tn̄ oꝫ ꝙ ſint tot res ſubſiſtētes quot ſūt ꝓpͥetates:ſed quot oppoſitio exigit real̓r diſtīguens. Un̄ ſic̄ in deobonitas ⁊ ſapīa ē ſubſiſtēs: non tn̄ alia ⁊ alia res eſt ſubſiſtens: qꝛ nō hn̄t oppoſitionē: ita ēt cōis ſpiratio eſt ſubſiſtens: nō tn̄ ē alia ⁊ alia res ſubſiſtēs qͣꝫ pr̄nitas ⁊ filiatio:qꝛ nō hn̄t oppoſitionē ad eā. vn̄ in vna re ſubſiſtēte cumvtroqꝫ eē pōt. Nec tn̄ ꝯſtituit ꝑſonā in qͣ eſt: qꝛ p̄ſuppōitẜm ordine naͣe pr̄nitatē ⁊ filiationē: ſicut ⁊ ꝓceſſio p̄ſupponit gnaͣtionē. ⁊ iō nō eſt ꝑſonalis notio: ⁊ ſil̓r nec innaſcibilitas cū nō habeat oppoſitionē ad pr̄nitatē in eadeꝫre ſubſiſtēte eſſe pōt: ⁊ qꝛ negatio īportata conſeꝗtur ẜmītellectum in ea poſitionē pͥncipij: iō nō cōſtituit ꝑſonamſed eſt in ꝑſona conſtituta per pr̄nitateꝫ. Expoſitio textus.ẜꝫ accn̄s.) Ur̄ rō h̓ nōIhil quide) yalere: qꝛ ml̓ta ſūt accidētia īſeꝑabilia q̄ ſꝑ ꝯſequunt̉ ſub̓ꝫ īamiſſibiliter. Ad qd̓ dd̓ꝫ ꝙ oē ſub̓ꝫ accn̄tis pōt ītelIligi ſine accn̄te: qͣꝫuis qn̄qꝫ accn̄s īſeꝑabil̓r ſequat ſub̓ꝫ: ⁊ iō qꝛ ip̄ꝫ ſuppoſitū rel̓onis nō p̄t ītelligi ſinerel̓one cū ipſa rel̓o ſit ſuppoſitū ſubſiſtēs nō p̄t eē accn̄s.In oī .n. accn̄te qd̓ aduenit. eſt q̄dā ꝯpoſitio ſub̓i ad accides: ꝑꝑ qd̓ ſine eo ītelligi pōt. ⁊ vbi ē ꝯpoſitio ē mutabilitas qͣꝫtū ad naͣꝫ ꝯpoſitionis: qꝛ oē qd̓ ꝯpoſitū ē diuiſibilee niſi aliqua cā īpediat̉. (Iteꝫ oēs .n. hoīes filij dei ſunt.fac̄.) .i. creatione. non tn̄ oīs creatura hꝫ nomen filiationis: ſed ſoluꝫ illa q̄ ad imagineꝫ eſt. Uel meliꝰ. Hō dicit̉filius factura ēt per adoptionē: qꝛ cū pͥus nō eſſet filiꝰ factus eſt filius ⁊ non hꝫ hͦ ex origine natiuitatis ſue: ꝙ ſitfilius dei: ſicut hꝫ eternus filiꝰ. Et h̓ expō ꝯſonat ſequētibus. De hac filiatiōe adoptionis dicet̉ in 3º (Nec quicqͣꝫꝓprie niſi filiꝰ.) Hoc dic̄ qꝛ filiatio ē tota ſub̓a ipſius. vn̄eēntia dīna non excludit̉. qꝛ eēntia dīna in filio eſt filiatio. (Origine non adop.) Hoc ē ꝯͣ neſtoriū ⁊ fotinū ꝗ dicebat aliā eſſe ꝑſonaꝫ dei ⁊ hoīs. ⁊ ita ſeꝗtur ꝙ filiꝰ hoīs

Diſtin. XXVII.non ſit filius dei naͣliter: ſed per adoptioneꝫ. (Ueritatenon nūcupata. Contra ſabelliū ꝗ dixit his noībꝰ pr̄ ⁊ filius nullā diſtinctionē in re ſubiacere. (Natiuitate noncre. Contra arriū q̄ dixit dei filiū creaturā. Alia patentex his que dicta ſunt de ſpiritu ſancto. An eaſdē ꝓprietates aſſignent Augu. ⁊ hylarius: ⁊ an iſte ſint q̄ dicuntur paternitas ⁊ filiatio ⁊ ꝓceſſio. Di. XXVII.Ic queri pōt. vtrū ꝓprietates qͣshylariꝰ ſupra aſſignauit .ſ. ꝙ pr̄ ſꝑē pr̄: ⁊ filiꝰ ſꝑ ē filiꝰ: ſint ille eēdeꝫꝓprietates qͣs Aug. ſuꝑiꝰ diſtīxitdicēs ꝓpriū eē pr̄is ꝙ genuit filiū⁊ ꝓpriū filij ꝙ genitꝰ eſt a pr̄e: ⁊ ſpūs ſcī ꝙ abvtroqꝫ ꝓcedit. ac deīde: vtꝝ ⁊ iſte ſint ille quedn̄r prnitas: filiatio: ꝓceſſio? Uidet̉ ꝙ nō ſinteedē ꝓprietates qͣs ponit hylariꝰ: ⁊ ille qͣs ponit Aug. Si .n. eēdē ſūt idē ē gͦ pr̄i eē pr̄eꝫ: ⁊ genuiſſe filiū: qd̓ vtiqꝫ ꝗdā ꝯcedūt. Si āt hͦ ē: cuigͦ ꝯuenit vt ſit pr̄: ei ꝯuenit genuiſſe filiū. Naͣ gͦdina ſi pr̄ eſt genuit filiū. Si ꝟo nō genuit: pr̄nō eſt. Sꝫ ꝗs audeat dicere: aut ꝙ ipſa genuitfiliū: aut ꝙ ipſa pater nō ſit. Si aūt ipſa patereſt: nec filium genuit: nō eſt ergo idem dicerealiꝗd eſſe patrem: ⁊ gignere filium. Et ita nōvidet̉ vna eadēqꝫ eſſe proprietas. Rn̄ſio vbi on̄dit eaſdē eſſe ꝓprietates.D qd̓ ſine p̄iudicio alioꝝ dicimꝰ: ꝙeaſdē ꝓprietates notauit vterqꝫ: licꝫdiuerſis verbis. Qd̓ .n. Hyla. ait itaSIītelligi dꝫ. Propriū pr̄is eſt ꝙ ſꝑ pr̄ē .i. ꝓprietas pr̄is eſt q̄ ſꝑ pr̄ eſt. Semꝑ ꝟo pr̄eſt: qꝛ ſꝑ genuit filiū. Ita ⁊ ꝓpriū filij ē ꝙ ſꝑ filiꝰ ē .i. ꝓprietas filij ē qͣ ſꝑ filiꝰ ē. Filiꝰ ꝟo ſemꝑeſt: qꝛ ſꝑ genitꝰ ē. Ergo ꝓprietas qͣ pr̄ pr̄ ē: eſtqꝛ ſꝑ genuit. Et hec eadeꝫ dr̄ pr̄nitas vel gnaͣtio. Et ꝓprietas qͣ filiꝰ ſꝑ ē filiꝰ: ē qꝛ ſemꝑ gēitꝰē a pr̄e: ⁊ hec eadē dr̄ filiatio vl̓ genitura: vl̓ natiuitas: vl̓ origo: vl̓ naſcibilitas. Sic ⁊ ꝓprietas qͣ ſpūs ſcūs ē ſpūs ſcūs vl̓ donū: ē qꝛ ꝓceditab vtroqꝫ ⁊ hec eadē dr̄ ꝓceſſio. In p̄miſſis gͦlocutiōibus eedē ſignificate ſunt ꝓprietates. Qūo nō ē oīo idē dicere eſſe patrē ⁊ genuiſſe vel habere filium: ita ⁊ de alijs.Ec tn̄ vr̄ nobis oīo eſſe idem dicerealiꝗd eē pr̄eꝫ ⁊ genuiſſe filiū: vl̓ aliꝗdeſſe filiū: ⁊ hr̄e patrē: vel eē ſpm̄ ſcm̄3IIl ⁊ ꝓcedere ab vtroqꝫ. alioꝗn pr̄ noneēt nomē hypoſtaſis .i. ꝑſōe: ſꝫ ꝓprietatis tm̄:ſil̓r filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. Et ita nō ꝑ tria noīa ſignificarent̉ tres ꝑſone. Iōqꝫ dicimus: qꝛ pr̄is nomē nō tm̄ rel̓onē notat: ſꝫ ēt hypoſtaſiꝫ .i. ſubſiſtentiā ſignificat ita ⁊ filius ⁊ ſpūs ſcūs.