Diſtin. XXVI.Qnoctio II.
85
ſIin eo de quo dn̄r. Et hͦ attēdētes ꝗdā ph̓i dixerūt ꝙ rel̓onō eſt aliqd̓ vnū genꝰ entiū nec ē aliꝗd in reꝝ naͣ: ſꝫ ē tm̄ꝗdā reſpectꝰ reſperſus in oībꝰ entibꝰ. ⁊ ꝙ rel̓ones ſūt deītentiōibꝰ ſcd̓is q̄ nō hn̄t eſſe niſi in aīa. Cui ēt poretanorum opīo ꝯſentire vr̄. Sꝫ hͦ falſuꝫ eſt: qꝛ nihil quod ē enstm̄ in aīa in genere determīato collocat̉. Un̄ diſtinguendū eſt īter rel̓ones. Quedaꝫ .n. ſūt q̄ hn̄t aliꝗd in re ſupraqd̓ eſſe eoꝝ fundat̉. ſicut equalitas fundat ſupra quantitatē: ⁊ ho relationes aliquid real̓r in re ſunt. Quedaꝫ v̓oſūt q̄ nō hn̄t fundamētū in re de qͣ dn̄r: ſic̄ dextrū ⁊ ſiniſtrū in illis in ꝗbꝰ nō ſūt d̓termīate iſte pōnes ẜꝫ naͣꝫ ſic̄ īꝑtibꝰ aīalis. Ibi .n .ſ. in aīali iſte rel̓ones real̓r ſūt: qꝛ fundant̉ ī diuerſis v̓tutibꝰ d̓termīataꝝ ꝑtiū: ſꝫ in alijs n̄ ſūtniſi ẜꝫ rōnē habitudīs vniꝰ ad alteꝝ: ⁊ iō dn̄r rel̓ones rōnis. Ex hͦ ꝯtīgit qͣtuor modis .ſ. ꝙ ſint rel̓ones rōnis ⁊ nōrei. Unoº. vt dcm̄ ē. qn̄ rel̓o nō hꝫ aliꝗd in rei naͣ ſupra qt̓fundet̉: ⁊ īde ē ꝙ qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ rel̓o real̓r ē in vno ⁊ nōin altero: qꝛ ī vno hꝫ motū quēdā ſupra quē fundat̉ quenō hꝫ in alio: ſic̄ ē in oībꝰ illis rel̓onibꝰ ꝗbꝰ d̓s ad creaturārefert̉: q̄ ꝗdē real̓r ſūt in creatura ⁊ nō ī d̓o. Scd̓o mō qn̄rel̓o nō hꝫ aliquā realē diuerſitatē īter extrema ſic̄ rel̓oidentitatis: ⁊ iō hͦ nihil ponit ẜꝫ rē ſꝫ ſolū ẜm rōnē: vt cuꝫdr̄ idē eidem ideꝫ. Tertio mō qn̄ d̓ſignat̉ rel̓o aliqͣ entisad nō ens: vt cū dr̄ ꝙ nos ſumꝰ pͥores illis ꝗ futuri ſunt.iſta .n. pͥoritas nō eſt aliqͣ rel̓o ẜm rē ſꝫ ſolū ẜm rōnē: qꝛ relatio real̓ exigit vtrūqꝫ extremoꝝ ī actu. Quarto mō qn̄ponit̉ rel̓o rel̓onis. ipſa .n. rel̓o ꝑ ſeip̄aꝫ refert̉. ⁊ nō ꝑ aliārel̓onē. vn̄ in creaturis pr̄nitas nō ꝯiugit̉ ſub̓o ꝑ aliquaꝫrel̓onē mediā. Et hos vltimos duos modos ponit Auicpͥmi duo pn̄t ēt exͣhi ex verbis ph̓i. Cuꝫ igit̉ iſte rel̓onespr̄nitas ⁊ filiatio hēant fundamētū aliqd̓ ī re .ſ. ip̄aꝫ naͣmqͥ cōicat̉ ẜm cōicatōeꝫ naͣe: cōſtat ꝙ ſūt real̓r in deo: ⁊ ꝑꝑſimplicitatē ſūt idē qd̓ ꝑſone in ꝗbꝰ ſūt: ⁊ ꝑꝑ v̓itatē rel̓onum oꝫ ꝙ alioº. ſignificent̉. Primi igr̄ attēdētes in rel̓onibꝰ ſolū id qd̓ ad alteꝝ ē ⁊ nō fundamētū qd̓ hn̄t ī re: dixerūt rel̓ones aſſiſtētes eſſe qͣſi ex habitudīe alteriꝰ adueniētes. Scd̓i attēdētes fundamētū rei ⁊ ſimplicitatedīnā dixerūt ꝙ rel̓ones nō ſūt in ꝑſonis ſed ſunt ipſe ꝑͤ.Tertij aūt ꝯſiderātes vtrūqꝫ dixerūt ꝙ ſūt in ꝑſonis ꝑverā rōnē rel̓onis: ⁊ ꝙ tn̄ ſunt ꝑͤ ꝓpter ſimplicitateꝫ: ſic̄deitas eſt in deo: ⁊ tn̄ eſt deus.gͦdd̓m ꝙ dictū Boe. intelligit̉ de adAd primuꝰ) aliqd ꝓut ad alteꝝ ē. ſic .n. nō p̄dicataliꝗd in re de qͣ dr̄: ſꝫ ponit aliꝗd extra: ſed tn̄ alique relationes qͣꝫtū ad eſſe ſuū aliquid in re de qͣ dicunt̉ ponūt.¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ in rel̓one idētitatis duo eſt cōſiderare.ſ. illud reſpectu cuiꝰ dr̄ identitas .ſ. ipſa eēntia: ſicut eqͣlitas reſpectu qͣꝫtitatis. ⁊ id cuiꝰ eſt idētitas qd̓ dr̄ ideꝫ ẜmvnam eēntiā. ſicut eqͣle qd̓ hꝫ vnam qͣꝫtitatē. Et qꝛ etiaꝫvnū numero eſt eēntia quā pr̄ filio cōicat. iō ſil̓itudo eſtharū rel̓onū cū rel̓one idētitatis: qͣꝫtū ad id cuiꝰ reſpectudn̄r: ſꝫ nō eſt qͣꝫtuꝫ ad ea q̄ īuicē referunt̉ ẜm illud. vn̄ ētfilius nō dr̄ idē pr̄i maſculine ſed neutral̓r. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫꝙ qn̄cūqꝫ aliquid qd̓ eſt de rōne rei tollit̉ opꝫ ꝙ ipſa resauferat̉ ſicut remoto rōnali deſtruit̉ homo. Ad rōnemaut rel̓onis q̄ hꝫ fundamētuꝫ in re duo cōcurrunt .ſ. fundamentū rei qd̓ eſt quātitas q̄ eſt cā hꝰ rel̓onis. eſt etiamaliud de rōne eius .ſ. reſpectus ad alteꝝ. ⁊ vtroqꝫ mō cōtingit in realibꝰ rel̓onibus deſtrui rel̓oneꝫ. vel ꝑ deſtructionē quātitatis. vn̄ ad hāc mutationē quātitatis ſeꝗꝑ accn̄s mutatio rel̓onis. vel ēt ẜm ꝙ ceſſat reſpectꝰ adalterum remoto illo ad qd̓ referebat: ⁊ tunc rel̓o ceſſatnulla mutatione facta in ipſa. vn̄ in illis in ꝗbꝰ nō ē rel̓oniſi ẜm hūc reſpectum veniunt ⁊ recedunt rel̓ones ſinealiqua mutatione eius qd̓ refert̉. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ rel̓o
LL11O.real̓r eſt idē qd̓ eēntia: ſꝫ dr̄nt ſolū rōne: ſic̄ ēt bonitas abeēntia: ⁊ ex illa rōne rel̓o hꝫ ꝙ diſtinguat in dīnis: qd̓ nōcōuenit eēntie. ¶ Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ ēt ꝑͤ dīne ſeipſis diſtinguunt̉ inquātū ꝑſone ẜm rē ſunt ipſe rel̓ones. Sꝫ ſic̄ ꝑſona qͣꝫtū ad modū ſignificādi nō ē idē qd̓ rel̓o: ita ēt ſeip̄isnō diſtinguunt̉ ſꝫ rel̓onibꝰ: ſic̄ d̓s ꝑ ſeipſuꝫ ē d̓s: qͣꝫuis deitate ſit deus: qꝛ ipſe eſt ſua deitas.¶ Utꝝ rel̓ones originis diſtīguāt hypoſtaſes. II.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ rel̓oID ſecūdum nes originis nō diſtinguāt hypoſtaſes. Qd̓ .n. ẜꝫ ītell̓m ſeꝗt̉ ſub̓amnō pōt eē pͥnᵐ alicuiꝰ diſtīctiōis in ſub̓ijs: ſedaIrel̓o ē de aſſequētibꝰ ſub̓aꝫ ī d̓o ſaltē ẜꝫ ītellectu ſic̄ bonitas ⁊ ſapīa: vt dic̄ Dam̄. cuꝫ igit̉ hypoſtaſisſit ſub̓a vr̄ ꝙ diſtīctionē hypoſtaſū rel̓o nō facit. ¶ Pͣ. ordo diſtīguētiū dꝫ rn̄dere ordini diſtīctionū: ſꝫ īter oēs diſtinctiōes reꝝ pͥª ē diſtīctio dīnaꝝ ꝑſonaꝝ cū ſit ꝓceſſioꝑſonaꝝ cā ꝓceſſiōis creaturarū: vt ſupra habitū ē. gͦ vr̄ ꝙcū pͥmū in entibꝰ ſit ſub̓a: ꝙ pͥnᵐ illiꝰ diſtīctiōis nō ſit relatio ſꝫ ſub̓a. ¶ Itē rel̓o nō hꝫ v̓tutē diſtīguēdi niſi ẜꝫ ꝙhꝫ oppōnis rōne: ſꝫ rōnē oppōnis nō hꝫ niſi ẜm ꝙ ad alterum eſt. gͦ nō diſtīguit niſi ẜm ꝙ ad alteruꝫ ē. ſꝫ ẜm ꝙ adalteruꝫ ē nō hꝫ rel̓o ꝙ ſit res aliqua vl̓ ſub̓a vel hypoſtaſis. gͦ rel̓o nō poterit facere diſtinctionē realem hypoſtaſuꝫ. ¶ Pͣ. cū multe ſint alie rel̓ones qͣꝫ rel̓ones originis.qͣre ẜm eas tm̄ dīne ꝑͤ diſtīguunt̉: qꝛ in dīnis eſt īuenireet equalitatē ⁊ ſil̓itudinē ⁊ ho: q̄ rel̓ones q̄daꝫ ſunt. vn̄ ſiiſte nō diſtinguūt vr̄ eadeꝫ rōne qd̓ nec ille.Contraᵐime diſtīctōi dꝫ rn̄dere ꝓ pͥnᵈ illud qd̓ minimū hꝫ d̓ ente: ⁊ qd̓ mīma ꝯpōnē fac̄. Sꝫ īter oīa alia rel̓o ē d̓bilioris eē. vt dic̄ Cō. io. meta. adeo ꝙꝗdā reputauerūt eā eē de ītētiōibꝰ ſcd̓is vt dcm̄ ē. gͦ vr̄ ꝙmaxime ꝯpetat ad diſtinctionē ꝑſonaꝝ.dd̓ꝫ ꝙ ꝗdā dn̄t ꝙ pͥnᵐ diſtīctiōis hyReſpondeo poſtaius dinaꝝ nō ē rel̓orimo hypoſtaſes ſeipſis diſtinguunt̉ ꝑ ſolam originē: rel̓ones auteꝫmanifeſtāt diſtinctionē: ſicut in creaturis ꝓprietates nōfaciunt differre ẜm numeruꝫ: īmo talis dr̄ia cauſat̉ ex diuiſionē maͣe: ſꝫ ꝓprietates tm̄ manifeſtāt eam. Sꝫ hͦ nōpōt eē. Quia q̄ ſeipſis diſtinguunt̉ ex ſeipſis hn̄t aliquaꝫrōnē diſtinctiōis: ſicut ſub̓a diſtinguit̉ a quātitate per idqd̓ ē in intellectu vtriuſqꝫ: qd̓ ē eē ſubſiſtes: ⁊ eſſe menſuram ⁊ ho. Si aūt conſiderent̉ due hypoſtaſes. hypoſtaſisinquātū hypoſtaſis nō habꝫ in intellectu ſuo vn̄ ab aliadiſtinguat̉ cum vtraqꝫ ſit hypoſtaſis. gͦ opꝫ ꝙ hͦ habeatinquātum ē hypoſtaſis per aliquā d̓terminationē in ip̄a:vel ẜm determinataꝫ maͣm ſicut in creaturis qd̓ non pōteē in deo: vel ẜm aliꝗd aliud. Si aūt dicat̉ ꝙ h̓ ē ſola origo per quā determinate efficit̉ h̓ hypoſtaſis. Aut per originem ītelligit̉ ipſa rel̓o originis. ⁊ hͦ ē qd̓ ponimus. Autorigo vt ſignificat̉ per modū oꝑatiōis. ⁊ ſic nullo mō hꝫꝙ diſtinguat hypoſtaſes: īmo ꝙ ſit ab hypoſtaſi diſtīcta:qꝛ oīs operatio eſt īdiuiduorū diſtinctorum ẜm ph̓m. Etideo dicimus ꝙ nihil aliud ē pͥncipiuꝫ diſtinctionis in diuinis niſi relatio. Cuius rō ē: quia oīs diſtinctio vel diuiſio ē vel per quātitatē vel ꝑ formā ẜm ph̓m. 5. metaphy.Scd̓m qͣꝫtitatē vel maͣm diuiſio in dīnis nō ē: cum nō ſitibi quātitas ⁊ maͣ. Oīs aūt diſtinctiōis formalis pͥncipiūē aliqua oppō. vt largo mō ſumat̉ oppoſitio ẜm ꝙ ēt imperfectum ⁊ ꝑfectū opponunt̉ inqͣꝫtuꝫ in vno ē negatiovel pͥuatio alteriꝰ. In oībus aūt oppōnibꝰ alterū ē vt ꝑfectum: alteruꝫ vt īperfectū p̄ter rel̓onē: qd̓ pꝫ per ſe in affirmatiōe ⁊ negatiōe ⁊ p̓uatiōe ⁊ hītu. Patꝫ ēt in ꝯͣrietate: qꝛ ẜꝫ ph̓m ph̓. pͦ. Semꝑ alteꝝ ꝯͣrioꝝ ē ſic̄ nobiliꝰ ⁊ alterum ſic̄ viliꝰ: ⁊ ſic̄ pͥuatio: vt albū ⁊ nigrū frigiduꝫ ⁊ cal̓m