Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXVI.Queſtio. II.

Diſtin. XXVI.Contraᶠicut dic̄ Aug. in oībꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ vnū ſūt. p̄terea q̄ ad aliꝗd dn̄r. remoto igit̉ per ītell̓m hͦqͦ pr̄ ad alteꝝ dr̄: remanet ſolū id in qͦ pr̄ ⁊ filiꝰ vniunt̉: ſꝫhͦ nō pōt eē diſtinctuꝫ in dīnis. gͦ remota rel̓one ꝑ ītell̓mnō remanēt hypoſtaſes diſtīcte. hͦ ideꝫ vr̄ per Boe. ꝗ dic̄ꝙ in dīnis ſola rel̓o multiplicat trinitatē.dd̓m ꝙ duplex eſt opīo. Quidā dn̄tReſpondeo ꝙ ſicut ē in creaturis ꝙ remotis relatiōibꝰ ⁊ ꝓprietatibꝰ remanēt ipſe hypoſtaſes ſeipſis diſtincte: ita ē ēt in dīnis. Un̄ dn̄t ꝙ abſtracta ꝑſonalitate.i. rel̓one cōſtituēte ꝑſonā remanet hypoſtaſis. Sꝫ hͦ nōvr̄ poſſe ſtare ẜm fidei ſuppōnē. ꝓpter duo. Prīo qꝛ cumpl̓alitas ſemꝑ cauſet̉ ex aliqͣ diſtīctiōe. ⁊ diſtīctio oīs vl̓ ēꝑ eēntiā vel ꝑ qͣꝫtitatē vel ꝑ rel̓onē: impol̓e ē in d̓o eē aliquā diſtīctioneꝫ niſi quā cāt rel̓o. vn̄ remotis rel̓onibꝰ ꝑītell̓m ſil̓ tollit̉ ipſe ītell̓s diſtinctiōis. 2º. qꝛ in dīnis nihil p̄dicat ſicut accn̄s vel ſic̄ forma īherēs alicui p̄exiſtēti. vn̄ ꝗcꝗd ſignificat̉ per modū forme totū ē ſubſiſtens.Un̄ ſicut remota eēntia ꝑ ītell̓m nō remanet aliꝗd. q. recipiēs illam eēntiā: qꝛ ipſamet eēntia ē ſubſiſtēs. ita etiāremota bonitate per ītell̓m nō remanet aliquid. q. recipiēs bonitatē: qꝛ ipſa bonitas ē ſubſiſtēs. ⁊ ſil̓r remota relatione ꝑ ītell̓m nō relinquit̉ aliquid. q. ſubſtratū illi relationi: ſꝫ ipſamēt rel̓o ē res ſubſiſtēs. Un̄ abſtracta relatione ꝓprie loquēdo nihil manet neqꝫ abſolutū neqꝫ relatum: neqꝫ hypoſtaſis neqꝫ eēntia. Sꝫ verum ē ꝙ eſſen.tia pōt ītelligi nō ītellecta bonitate vt dic̄ Bo. li. de hebdo. ⁊ ſimil̓r pōt ītelligi eēntia nō ītellecta pr̄nitate vl̓ relatione. ſic̄ iudei ītelligūt ſꝫ nō ꝑ modū abſtractiōis: ſednō pōt ītelligi ꝙ in dīnis remoueat̉ rel̓o ⁊ remaneat aliquid ſubſiſtes rel̓oni: qꝛ ipſamet ibi ſubſiſtit. Et iō concedimus cū alijs ꝙ remota rel̓one nō manet hypoſtaſis diſtincta in dīnis: tum qꝛ nō manet diſtīctio: tum qꝛ nō manet ſubſiſtēs rel̓oni. Sꝫ veruꝫ ē ꝙ ſi nunqͣꝫ eēt rel̓onesquas fides diſtinguit d̓s eēt ⁊ ſubſtātia ⁊ ꝑª ex hͦ ꝙ ſubſiſteret in eē ſuo ⁊ ſubſtaret ꝓprietatibus eēntialibus quibus ab eēntijs alijs diſtingueretur.igit̉ dd̓m ꝙ in dīnis ē acciꝑe ⁊ abſoluAd priNū tū ⁊ relatū: ſꝫ rel̓o non aduenit abſoluto ſic̄ diſtīguēs ip̄m ſꝫ ꝑ oīmodā idētitateꝫ rei. Sꝫ id qd̓diſtīguit̉ rel̓one ē ipſa rel̓o. ⁊ hͦ pōt ſignificari ꝑ modumſubſiſtētꝭ. ⁊ ſic ſignificat̉ noīe ꝑͤ vl̓ hypoſtaſis: vt pꝫ ex dictis. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ in creaturis hypoſtaſes diſtīguuntur ꝑ maͣm: ⁊ ꝓpͥetates diuerſe ſūt on̄dētes diſtīctiōeꝫ. ſꝫin dinis hypoſtaſes nō diſtīguunt̉ niſi ꝑ rel̓onem: qꝛ nō ēibi īuenire aliquā realē alietatē: niſi q̄ eſt ẜm oppōnē relatiuā. vn̄ ſic̄ in creaturis ſubtracta ꝑ intell̓m diuiſionemaͣe ⁊ qͣꝫtitatis nō remanēt hypoſtaſes diſtīcte. ita ēt ī diuinis ſubtracta oppōne relatiua. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ hypoſtaſis ponit̉ in diffōne ꝑͤ. qꝛ ꝑª addit aliquid ſupra hypoſtaſim nō quidem relatiōe: qꝛ relatio ē d̓ ītellectu hypoſtaſis dīne ſic̄ de ītellectu ꝑͤ: ſꝫ addit d̓terminatā rōnemrel̓onis .ſ. ꝑtinēs ad dignitatem. ⁊ iō remota rel̓one neqꝫhypoſtaſis ītell̓us neqꝫ ꝑſone manet in dīnis: qꝛ ēt ex hͦipſo qd̓ ponit̉ hypoſtaſis dīna ponit̉ ſubſiſtēs in ꝓpͥetatenobili. Un̄ rō nobilitatis quā addit ꝑſona includit̉ in hͦꝙ eſt dīna hypoſtaſis. vn̄ ſicut hypoſtaſis humana nihilminus dicit qͣꝫ ꝑª: ita nec hypoſtaſis dīna. Ad 4ᵐ dd̓ꝫꝙ pr̄nitate hꝫ pr̄ ꝙ ē quis ⁊ ꝙ eſt pr̄. Non tn̄ ſequit̉ ꝙ filius non ſit quis: qꝛ hͦ qͦ pr̄ hꝫ pr̄nitatem filius habꝫ filiatione q̄ ēt eſt rel̓o. Un̄ abſtracta relatione neqꝫ pr̄ ē quisneqꝫ filius ē quis: ſꝫ tn̄ vterqꝫ ē quis ſua rel̓one: ſic̄ vterqꝫeſt perſona ſua perſonalitate: ⁊ tamen ꝑſonalitas vniusnō eſt ꝑſonalitas alterius. ⁊ hͦ qūo ſit pꝫ ex p̄dictis de cōmunitate perſone. Queſtio.II.

Queſtio.d̓ ꝓpͥetatibꝰ. EtEinde querttꝰ circa hͦ q̄runt̉ tria.pͦ an rel̓ones ſint ī dīnis. 2º. vtꝝ ſolis rōnibus origīs ꝑſone diſtīguant̉. 3º d̓ nūero rel̓onū notionū ⁊ ꝓpͥetatū: ⁊ qͣliter h̓ differāt.Utꝝ rel̓ones dīne ſint oīno nihil.I ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ in dīnis reO primū laciōes oīno nihil ſint. SicA.n. dic̄ Boe. lib. de tri. Cūcta q̄ in dīnā p̄dicationē veniūt mutant̉ in ſub̓aꝫ. ad aliquid v̓oFIloīo nō p̄dicat̉: ſꝫ ꝗcꝗd ē in d̓o p̄dicat de ipſogͦrel̓ones nō ſūt in d̓o. Pͣ. ipſe dic̄ ꝙ rel̓ones ꝗbus pr̄refert̉ ad filium ⁊ filius ad pr̄em ſunt ſil̓es rel̓onibꝰ quibus aliꝗd ad ſeip̄m refert̉: vt cū dicit̉ idē eidē idem. ſedtales rel̓ones nihil ẜm rē ponunt in eo de quo dn̄r. vt vidicere ph̓s in. 5. metaphy. ſꝫ ſūt ſolū ẜm ītell̓m. gͦ vr̄ ꝙ relatōes nō ſūt real̓r in d̓o. Itē oē qd̓ aduenit alicui: ⁊ recedit: ex ſola habitudine alteriꝰ ad ip̄m ſine oī ſua mutatione nō ponit aliꝗd in ipſo. Nihil .n. pōt aduenire alicuide nouo ſine ſui mutatiōe vl̓ ꝑ ſe vl̓ ꝑ accn̄s: ſꝫ rel̓ones hͦmō adueniūt ⁊ recedūt: ſic̄ ꝑ mutationē alteriꝰ efficiturcolūna īmobilis dextra ⁊ ſiniſtra: ſicut mortuo filio aliquis deſinit eē pr̄ nulla mutatione circa ipſum facta. gͦvr̄ ꝙ relationes ho oīo nihil ſunt in diuinis. Pͣ. ſi rel̓oē in dīnis: aut ē idē qd̓ eēntia. Aut alid̓. Si idē qd̓ eēntiatunc cū eēntia ſit vna in oībus: ⁊ relatio erit vna in oībꝰ:vel ſi ꝑſone diſtinguunt̉ rel̓onibꝰ diſtinguētur ēt in eēntia qd̓ ē hereſis arrij. Si aliud. gͦ facit cōpoſitiōeꝫ cū eēntia: qd̓ nō pōt eē. gͦ relatio oīo nō ē in diuinis. Itē ſimpliciſſima ſeipſis diſtīguunt̉: ſꝫ perſone diuine ſunt ſimpliciſſime. gͦ ſeipſis diſtīguunt̉. gͦ videt̉ ꝙ nō diſtinguantur aliquibus relationibus.oē qd̓ ē in d̓o vel ē abſolutū: vel eſt ad aliqd̓CONIIA aliud. ſꝫ ꝑſone dīne nō diſtīguunt̉ in aliquoabſoluto: qꝛ in abſolutis tres perſone vnū ſunt. gͦ vl̓ nondiſtinguunt̉ vl̓ relationibus diſtinguunt̉. ſi igit̉ relationes nō ſunt realiter in diuinis: ſed ẜm ratione tm̄: tūc pr̄⁊ filius nō real̓r diſtinguunt̉: ⁊ ita ſequet̉ hereſis ſabellij. opꝫ gͦ rel̓ones in dīnis ponere. Pͣ. pr̄ refert̉ ad filiū⁊ ad ſpūm ſcm̄: ſꝫ nō eodē mō ad vtrūqꝫ: qꝛ ad vnū gnaͣndo ad alium ſpirādo. gͦ vr̄ ꝙ oporteat in vna ꝑſona ſignificare plures relationes ꝗbus ad alterā referat̉: ſicut invna eēntia plures ꝑſonas. gͦ ſicut in diuinis nō tm̄ ponimus eēntiā: ſꝫ ēt ꝑſonas: qꝛ īuenimꝰ plures ꝑſonas ī vnaeēntia: ita opꝫ ponere ēt relationes.Reſpondeo reiones eē in dinis. Sꝫ in pōne relahd̓m ꝙ apud oēs catholicos certū ētionum īueniunt̉ diuerſe doctoꝝ ſnīe. Quidā dixerūt vtporetani ꝙ relationes in dīnis ſunt tm̄ aſſiſtentes. Quidam v̓o dixerunt ꝙ rel̓ones in diuinis ſunt ipſe ꝑſone: ⁊ꝙ aliquādo in abſtracto ſignificant̉: hͦ ē ſolū ꝓpter moⁿloq̄ndi: ſicut dicimus rogo benignitatem tuaꝫ .i. te benignum. ⁊ ſimil̓r reſoluende ſunt oēs ille locutiōes in quibus rel̓ones vl̓ ꝓprietates in abſtracto dicunt̉. Alij dn̄tꝙ rel̓ones ſunt ꝑſone ⁊ ſunt in ꝑſonis etiaꝫ ẜm v̓itatemrei ⁊ nō ſolum quātuꝫ ad modū loq̄ndi. ⁊ oēs iſti ẜm aliquid verū dixerūt. Sꝫ tn̄ vltima opinio cōtinet totā veritatē. Et ad huiꝰ ītell̓m ſciēduꝫ ē ꝙ vt ſupra dictum ē. īrel̓one ſicut in oībus accn̄tibus ē duo ꝯſiderare .ſ. eē ſuuẜm ꝙ in ſub̓o fundat̉ ẜm ꝙ ponit aliquid in ipſo ꝓut eſtaccn̄s. ⁊ rationē ſuam ẜm quā ad aliud refert. ex qua ingn̄e d̓terminato collocet̉. ⁊ ex hac rōe nō habꝫ ꝙ ponat̉aliquid in eo de quo dr̄. ſicut oēs alie forme abſolute exipſa ſua ratione hn̄t ꝙ aliquid in eo de quo dicuntur ponant. Et ideo īueniunt̉ q̄dam relationes nihil ponentes