Diſtin. XXVI.

s5

aſſignauit tres ꝓprietates trium ꝑſonaꝝ: quarū vna nō ē alia. Hoc .n. ſignificauit cuꝫ dixit.Alid̓ ē genuiſſe qͣꝫ natuꝫ eē: aliudqꝫ ꝓcedere .i.alia ꝓprietas ſiue notio ē gnaͣtio: ⁊ alia natiuitas: alia ꝓceſſio: q̄ alijs noībꝰ dn̄r pr̄nitas: filiatio. Has ꝓprietates d̓ſignāt noīa ꝑſonaꝝ .ſ. pr̄filiꝰ: ⁊ ſpūs ſcūs: q̄ relatīa ſūt: ⁊ ad ſe īuicē dn̄r:qꝛ notāt rel̓ones q̇ nō ſūt d̓o accn̄tales: ſꝫ ī ip̄isꝑſonis ab eterno ſūt īmutabil̓r: vt non mō appellatiōes relatiue: ſꝫ ēt relatiōes ſiue notiōesin rebus ipſis .ſ. in perſonis ſint.¶ Ꝙ nō oīa q̄ de d̓o dn̄r ẜꝫ ſub̓am dn̄r. q̄dā .n.ẜm rel̓onē dn̄r: nihil tn̄ ẜꝫ accn̄s.Vocirca ſciēdū ē nō oē qd̓ dr̄ de d̓odici ẜm ſub̓am: qꝛ q̄dā dn̄r ẜm rel̓oInē: ꝗ nō ē accn̄s: qꝛ n̄ ē mutabil̓. Un̄Aug. in. v. li. de tri. ait. Nihil in deo ẜm accn̄sdr̄: qꝛ nihil ei accīt. Nec tn̄ oē qd̓ dr̄: ſꝫ ſub̓aꝫde deo dr̄. In rebꝰ creatis atqꝫ mutabilibꝰ qd̓nō ẜm ſub̓am dr̄: reſtat vt ẜm accn̄s dicat̉. Indeo āt nihil ꝗdē ẜm accn̄s dr̄: qꝛ nihil ī eo mutabile ē aūt amiſſibile. Nec tn̄ oē qd̓ dr̄ ẜꝫ ſubſtātiā dr̄. Dr̄ .n. ad aliꝗd ſic̄ pr̄ ad filiū: ⁊ filiusad pr̄eꝫ. qd̓ nō ē accn̄s: qꝛ ⁊ ille ſꝑ eſt pr̄: ⁊ illeſꝑ ē filiꝰ: ⁊ ita ſꝑ qꝛ ſemꝑ natꝰ eſt filiꝰ: nec cepitvnqͣꝫ eē filius. Ꝙ ſi aliqn̄ eēcepiſſet: aut aliqn̄d̓ſineret eē filiꝰ. ẜm accn̄s diceret̉. Et qꝛ pr̄ nōdr̄ pr̄ niſi ex eo ꝙ ē ei filiꝰ: ⁊ filiꝰ non dr̄ filiꝰ niſiex eo ꝙ hꝫ pr̄eꝫ: nō ẜm ſub̓aꝫ hec dn̄r: ſꝫ adīuiceꝫ iſta dn̄r: neqꝫ tn̄ ẜm accn̄s: qꝛ ⁊ ꝙ dr̄ pr̄: ⁊ꝙ dr̄ filiꝰ: ⁊ eternū atqꝫ īcōmutabile ē eis. Ecce aꝑte his ꝟbis on̄dit̉ q̄dā dici de d̓o ẜꝫ ſubſtātia: q̄dā ẜm rel̓onē: nihil tn̄ ẜm accn̄s. Oſtēdit̉ ēt ꝓprietas pr̄is eē ꝙ hꝫ filiū: ⁊ ꝓprietas filij ꝙ hꝫ pr̄eꝫ. Iōqꝫ cū dixit eternū ⁊ īcōmutabile eē ꝙ pr̄ dr̄: ⁊ ꝙ filiꝰ dr̄: ita ītelligi voluit .i.ꝓprietas qͣ pr̄ ē pr̄: ⁊ ꝓprietas qͣ filiꝰ ē filiꝰ: eterna ē ⁊ īcōmutabil̓: qꝛ ⁊ pr̄ ſꝑ pr̄: ⁊ filiꝰ ſꝑ filiꝰ.Un̄ ⁊ hylariꝰ ꝓprietates ꝑſōaꝝ aſſignās ī. xij.li. de tri. ait. Si ſꝑ pr̄i ꝓpriū ē ꝙ ſemꝑ ē pr̄: neceſſe ē ſemꝑ filio ꝓpriū eē vt ſemꝑ ſit filiꝰ. Vbienī ſemꝑ pr̄ eſt: ſꝑ ⁊ filiꝰ eſt. gͦ ꝗ nō ſemꝑ pr̄ eſt:nō ſemꝑ genuit. Itē in eodē. Nato deo manifeſtum eſt ꝓprium eſſe ꝙ filius eſt.¶ Quare dicat̉ eſſe ꝓprium vnigeniti ꝙ eſt fi.lius dei: cum ēt hoīes ſint filij dei.Uleſt dei filius vel genitꝰ ex deo: cuꝫ etIc q̄rit̉ qūo dicat̉ ꝓpriū nato deo ꝙhoīes filij dei dicant̉ ⁊ ſint? ẜꝫ illd̓.IIA Filij excelſi oēs. Et ad Moyſen d̓populo iſrael dn̄s ait. Filiꝰ meꝰ primogenitꝰiſrael. Sed magna eſt diſtātia. Homines eniꝫ

filij dei ſunt factura: nō natiuitatis ꝓprietate.Deꝰ aūt filius originis ꝓprietate filiꝰ ē: ⁊ veritate natiuitatis: nō factura vel adoptiōe: ⁊ illiꝗdem an̄ ſunt qͣꝫ filij dei ſūt. Fiunt .n. filij: nonnaſcunt̉ filij dei. Un̄ Hylariꝰ ſolū deū natumorigīs ꝓprietate dei filiū oſtendēs īter ip̄m ⁊hoīes filios dei euidentiſſime diſtīguit ī. xij. li.de tri. ita dicēs. Vero deo patri ꝗ ex deo naſcitur vere filius eſt ⁊ nos ꝗdē filij dei ſumꝰ: ſedper facturā. Fuimus enī aliqn̄ filij iracundie:ſed filij dei per adoptionē effecti ſumus potiꝰqͣꝫ naſcimur: ⁊ qꝛ oē qd̓ fit anteqͣꝫ fiat nō fuit.Nos cū filij nō fuiſſemꝰ: efficimur. An̄ .n. filijnō eramꝰ: ſꝫ ꝑ gr̄aꝫ facti ſumꝰ: nō nati neqꝫ generati ſꝫ acꝗſiti. Acꝗſiuit .n. nos d̓s ſibi. ⁊ ꝑ hͦdr̄ nos genuiſſe. Genuiſſe .n. deū filios: nunqͣꝫcū ꝓprietatis ſignificatione cogͦſcimꝰ dici. Exadoptiōe .n. hō factꝰ ē filiꝰ dei: nō ex gnaͣtioneneqꝫ ei ꝓprietas ē: ſꝫ nūcupatio: ac ꝑ id nō verefiliꝰ ē: qꝛ nec ꝓprie natꝰ dr̄: nec ſemꝑ fuit filiꝰ.Unigenitus aūt d̓s nec fuit aliquādo nō filiꝰ:nec fuit aliꝗd an̄qͣꝫ filius: nec quicqͣꝫ ipſe niſi filius. Atqꝫ ita ꝗ ſemꝑ ē filius: naſcibilitatis ꝓprietate ac veritate filius eius eſt ſolius ꝗ genuit: ⁊ ille tm̄ ꝗ genuit pater ipſius: qꝛ ſicut illefilius origīe: ita ille pater generatione.¶ Ꝙ homo dicitur filius trinitatis: ⁊ trinitaspoteſt dici pater hominum.Omo vero ꝗ filius dei ē factura: nōMtm̄ patris: ſed ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī filius ēEęius dici pōt. Un̄ Aug. ī. v. lib. d̓ tri.iͣ .i. totius trinitatis: ⁊ trinitas ipſa pr̄dic̄. Nō pōt dici trinitas pr̄ niſi forte trāſlatīead creaturā ꝑꝑ adoptōeꝫ filioruꝫ. Qd̓ .n. ſcriptū eſt. Audi iſrael: dn̄s d̓s tuus d̓s vnus eſt.Nō vtiqꝫ excepto filio aūt ſpū ſcō oꝑꝫ ītelligi:quē vnū dn̄m deū noſtrū recte dicimus ēt patrem noſtrū per gr̄am ſuā nos regenerātē. Dehoc ēt Hylarius ī ſexto li. de tri. ait. Oībus ꝑfidem deus pater eſt: ꝗbus eſt pater. per eamfideꝫ Ieſum xp̄m dei filium cōfitemur. Ecceoſtenſuꝫ eſt quare ꝓpriū dicat̉ eſſe dei nati ꝙfilius eſt: qꝛ .ſ. ip̄e ſolus natus ꝓprie dr̄. VndeHylarius ī lib. iij. de tri. ait. Dn̄s dicēs clarifica filium tuuꝫ: nō ſolo noīe cōteſtatus ē ſe eſſefiliuꝫ: ſꝫ ⁊ ꝓprietate. Nos filij dei ſumus: ſednō talis h̓ filius. Hic .n. verus ⁊ ꝓprius ē filiꝰorigīe: nō adoptione: veritate nō nūcuꝑatiōe:natiuitate non creatione.¶ Ꝙ ſpūs ſcūs ꝓprie dr̄ donū dei: qꝛ ꝓprietate eſt donuꝫ: vt filius natiuitate. ⁊ vtroqꝫ mōdr̄ relatiue ⁊ ẜm eandem relationem.