Diſtin. XXV.Queſtio. I.

84

¶ Utꝝ ꝑſona ſit cōe tribus perſonis.III.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ꝑſona nōD tertiuꝰ ſaccōe ī trinitate. ꝗcꝗd. ncōiter ꝯuenit tribꝰ ꝑſonis ſignificat eēntiaꝫ⁊ ſingl̓r p̄dicat̉ vt ſapīa bonitas ⁊ ho: nec inipſo ꝑſone diſtīguunt̉: ſꝫ ꝑſona pl̓al̓r p̄dicat̉in trinitate ⁊ in ꝑſona pr̄ ⁊ filiꝰ diſtīguunt̉. gͦ ꝑſona nō eſtcōe ī trinitate. ¶ Pͣ. oē cōe qd̓ eſt de ratiōe alicuiꝰ ſe hꝫſicut vl̓e. ſi igit̉ ꝑſona ſit cōe pr̄i ⁊ filio ⁊ nō ſit exͣ rōnemvtriuſqꝫ: qꝛ al̓s eēt accn̄s: vr̄ ꝙ ſit vl̓e: ſꝫ totū vl̓e nō eſt indīnis. gͦ ꝑſona nō ē cōe. ¶ Si dicas ꝙ ē cōe ẜꝫ rōnē ⁊ nōẜm rē. ¶ Cōtra qꝛ ēt ī vl̓i nō ē eadē rō nūero vt eadē humanitas ī diuerſis ꝑticularibꝰ: ſꝫ ſolū eadē ẜm rōnē. gͦ vr̄ꝙ h̓ nō īpediat rōnē vl̓is. ¶ Pͣ. illud qd̓ de ſe hꝫ rōnemīcōicabilis nō pōt dici cōe: qꝛ h̓ ſunt oppoſita: ſꝫ ꝑſona hꝫrōnē īcōicabilis. gͦ vr̄ ꝙ nō poſſit eſſe cōis.eſt qd̓ ī lr̄a dr̄ ab Aug. ¶ Pͣ. nihil pōt cōnuCOntra. merari alicui niſi in eo qd̓ ē cōe vtriqꝫ.dd̓m: ꝙ eſt duplex cōitas .ſ. rei ⁊ rōReſpondeo nis. Et dico cōitatē rei quādo aliꝗdvnuꝫ et idē nūero cōuenit pl̓ibꝰ ⁊ talis cōitas naͣe nō eſtniſi ī dīnis ꝑſonis: nec aliqͣ talis cōitas eſt ī trinitate niſieēntie: ⁊ eoꝝ q̄ ad eſſentiā ꝑtinēt vt attributoꝝ ⁊ oꝑationū ⁊ negationū ⁊ rel̓onū eēntialiū. ¶ Cōitas aūt rōnis ēẜm quā ꝑſona cōis dr̄ ī trinitate. hͦ aūt diuerſimode aſſignat a diuerſis. Quidā .n. dn̄t ꝙ eſt cōe ẜm rōnē negationis: eo ꝙ ī diffinitōe ꝑſone cadit īdiuiduū qd̓ dicit negationē. Un̄ dicūt ꝙ talis cōitas ratiōis q̄ ē ꝑ negationemtm̄ nō facit vl̓e. Sꝫ hͦ nō vr̄ ſufficiēs: qꝛ ꝑſona de rationeſua nō dicit negatōeꝫ tm̄: ſed ēt poſitiōeꝫ quādā. Un̄ alijdn̄t ꝙ ē cōitas ẜm rōnē ꝓportōis. ſic̄ dicimus ꝙ ſic̄ ſe hꝫrector ī ciuitate: ita nauta ī naui. ⁊ ſic dn̄t ꝙ ꝑſona ē cōispr̄i ⁊ filio: qꝛ ſic̄ pr̄ ſe hꝫ vt ſubſiſtēs ad naͣm dīnā ita ⁊ filius. Alij dn̄t ꝙ eſt cōitas ẜm rōnē ītētōis. ſic̄ dr̄ ꝙ color⁊ aīal. cōueniūt ī intētiōe generis. Sꝫ h̓ duo dicta in idēreferunt̉: qꝛ cōitas ītētionū nō ē niſi ẜm ꝓportiōeꝫ cōisad ꝓpriuꝫ: vel eꝯͦ. Et hͦ ēt nō vr̄ ſufficere: qꝛ ꝑſona nō tm̄noīat ītentōeꝫ vel habitudinē alicuiꝰ ſubſiſtētis ad naͣmcōem ſicut hͦ nomē ſuppoſitū vel ꝑticulare vel aliꝗd hoſed magis noīat illā rē cui accidit talis ītentio. vn̄ cōitasꝑſone in dīnis nō pōt eē ẜm cōitatē talis habitudinis vl̓ītentiōis: ſꝫ iſta coitas eſt qua hͦ nomē ſuppoſitū cōe eſttribus ꝑſonis. ¶ Et iō al̓r dd̓m ꝙ p̄ter has cōitates quealiquo mō īcludunt̉ in cōitate ꝑſone: eſt ibi cōitas rōnisfundata in re. ſicut dicimus ꝙ rō aīalis eſt cōis hoī ⁊ aſino: ſꝫ rō fundata in re eſt duplex: qꝛ quedā eſt cōis ſicutratio aīalis: ⁊ q̄dā ē ſpālis ſicut rō hoīs. Sic etiā eſt in diuinis ꝙ cū real̓r ſit ibi rel̓o eſt ibi cōis rō rel̓onis. ¶ Itēcū real̓r ſit ibi pr̄nitas eſt ibi ſpālis rō pr̄nitatis realiter.Un̄ rel̓o eſt cōis pr̄nitati ⁊ filiatōi ſicut rō cōis in rōnibꝰſpālibꝰ. Nō tn̄ ex hͦ ſeꝗt̉ ꝙ rel̓o ſit vl̓e ad pr̄nitatē ⁊ filiationē: qꝛ omne vl̓e ē ẜm aliud ⁊ aliud eē ī ſuis īferioribꝰſꝫ ī dīnis nō eſt niſi vnū eē. Un̄ idē eē relatiōis ē ī pr̄nitate ⁊ filiatiōe. Un̄ cōis rō ī dīnis nō pōt diſtīgui ꝑ eē: ſꝫ ſolū ꝑ ſpāles ratiōes. ⁊ īde ē ꝙ nihil vnū ẜm ſpālē rōnē pōtnūero multiplicari ī dīnis. Ita dico de ꝑſona ꝙ ꝑſona indīnis ſignificat cōiter rōnē diſtīcti ſubſiſtētis ī tali naͣ. ⁊pr̄ ſignificat rel̓onē ſpālē diſtincti ſpāli ratiōe. ſubſiſtentis in naͣ cōi. ⁊ ſil̓r filius: ⁊ īde pꝫ ꝙ ꝑſona ẜm rē nō ē cōispr̄i ⁊ filio: qꝛ nō eſt numero vna ꝑſona vtriuſqꝫ ſicut vnanūero eēntia. Sꝫ ſicut hn̄s rōnē cōem eſt cōe hn̄tibꝰ rationes ſpāles ⁊ ꝓpͥas ī ꝗbus diſtīguunt̉: nec tn̄ eſt vl̓e: qꝛnō eſt ẜm aliud ⁊ aliud eſſe in pr̄e ⁊ filio.igit̉ dd̓m ꝙ ꝑſona nō eſt cōis cōitateAd primuꝫ rei ſicut eēntia. ⁊ iō quāuis ẜm rē nō

dr̄at ab eſſentia: nō tn̄ ſign̄at ꝑ modū eſſentie. ⁊ ſil̓r cū dīꝙ pr̄ diſtīguit̉ a filio in ꝑſona nō ītelligit̉ ꝙ ſit diſtīctio īrōne cōi ꝑſone: ſꝫ ſolū in rōne ſpāli q̄ eſt rō pr̄is. ¶ Ad ſecunduꝫ dd̓m: ꝙ ꝑſona nō ē de rōne pr̄is ſi ꝓpͥe accipiat̉:qꝛ in dīnis non ꝓprie eſt diffō ſicut nec genus ⁊ ſpēs. Sitn̄ in hoc nō fiat vis. Tūc dd̓m ꝙ ſi ſit de ratiōe pr̄is: nōtn̄ eſt ẜm aliud eſſe in pr̄e ⁊ filio. ⁊ iō nō ē cōe eis ꝑ modūvl̓is: ſed ẜm rationē tm̄. ⁊ ꝑ hoc pꝫ ſol̓o ad 3ᵐ. ¶ Ad 4dd̓m: ꝙ qͣꝫuis id qd̓ eſt ꝑſona ſit īcōicabile: nihil tn̄ ꝓhibꝫītentōeꝫ ꝑſone eē cōem: ſicut ſor. ē īcōicabilis: ⁊ tn̄ rō īdiuidui vel ītētio cōis ē: ſicut eꝯͦ ⁊ intētio gn̄is deſignat̉ vtꝑticularis qn̄ ꝯͣhit̉ ad hͦ genꝰ. ſil̓r ēt rō ꝑſone īquātū ꝑſona ē: quāuis nō noīet ītētiōeꝫ ꝑticulare tn̄ ē cōis eo ꝙ nōdicit ſpālē rōnē diſtīctōis ſed gn̄alē. ſicut ēt īdiuiduū vagum vt aliꝗs hō eſt aliquo mō cōe: ꝓut nō dicit hāc velaliā rōnē īdiuiduatiōis: ſꝫ īdiuiduationē tm̄ in cōi.IIII.¶ Utꝝ tres ꝑſone poſſint dici tres res.Iſic procedit̉: vr̄ ꝙ tresO quartu) perione nō poſſint diciſitres entes vel tres res. Quicquid .n. abſolutē p̄dicat̉ ī dīnis hͦ ſingl̓r de tribꝰ p̄dicat̉: ſedUens ⁊ res dn̄r abſolutē. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pͣ. ſic̄ eſt vnadeitas pr̄is ⁊ filij: ita vnuꝫ eē: ⁊ vna ꝗditas: ſꝫ vna ꝗditas⁊ vnū eſſe nō dr̄ niſi vnꝰ deꝰ. gͦ eadē rōne nō debent tresꝑſone dici tres entes vel tres res cū nomē entis imponatur ab eſſe: ⁊ nomē rei a ꝗditatē: vt dicit Auicē. ¶ Itempr̄ ⁊ filiꝰ nō diſtinguunt niſi relatiōibꝰ: ſed rel̓o quātumad reſpectū quo diſtinguit nō hꝫ ꝙ ponat aliꝗd. gͦ videt̉ꝙ ex hͦ ꝙ relatiōibus diſtinguūtur nō poſſint dici tresentes vel tres res. ¶ Pͣ. Dama. dicit ꝙ tres ꝑſone re nōdifferūt ſed ratiōe ⁊ cognitiōe diſtinguunt̉: ſed quecūqꝫdiſtinguūtur ſola ratiōe nō ſunt tres res. gͦ ⁊cͣ.Augu. dicit res ꝗbus fruēdum eſt ⁊cͣ. gͦ ⁊cͣ.Contra. ¶ P. q̄cūqꝫ realiter diſtīguunt̉ ſunt pl̓esres: ſed pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſcūs realiter diſtinguūtur. gͦ ⁊cͣ.ꝓbatio medie ſicut rō ſapiētie eſt in deo ita rō pr̄nitatisrealiter: ſed ꝓpter realē rōnem ſapīe dr̄ deus realiter ſapiens. gͦ ⁊ eadē ratiōe dicet̉ real̓r pr. gͦ real̓r relatꝰ. gͦ ⁊ realiter diſtinctus: qꝛ h̓ īuicē ꝑ ſe cōſequunt̉.Reſponde̓o nomē ens ⁊ res differūt ẜꝫ ꝙ ē duodd̓ꝫ: ꝙ ẜm Aui. vt ſupra dcm̄ ē. Hocꝯfiderare ī re .ſ. ꝗditatē ⁊ ratiōeꝫ eiꝰ ⁊ eē ipſiꝰ: ⁊ a ꝗditateſumit̉ hͦ nomē res. Et qꝛ ꝗditas pōt hēre eē ⁊ ī ſingl̓i qd̓eſt exͣ aīam ⁊ ī aīa ẜm ꝙ ē apprehēſa ab ītellectu. Iō nomē rei ad vtrūqꝫ ſe hꝫ: ⁊ ad id qd̓ eſt ī aīa ꝓut res dicit̉ areor reris: ⁊ ad id qd̓ ē exͣ aīam ꝓut res dr̄. q. aliꝗd ratū ⁊firmū in naͣ. Sꝫ nomē entis ſumit̉ ab eē rei. ⁊ ideo cumvnū ⁊ idē ſit eē triū ꝑſonaꝝ. ſi ens ſumat̉ ſubſtantiue nōpōt pl̓al̓r p̄dicari de tribus ꝑſonis: qꝛ forma a qͣ imponitur .ſ. eſſe nō multiplicat̉ in eis. Si aūt ſumat̉ ꝑticipialiter ⁊ adiectiue ſic pl̓al̓r p̄dicari pōt: qꝛ ho recipiūt numerum a ſuppoſitis ⁊ nō a forma ſignificata: vt dcm̄ ē. Sꝫꝗditas ſiue forma a qͣ ſumit̉ nomē rei in dīnis ꝯſideratdupl̓r. Aut vt forma abſoluta vt eſſentia vel deitas. ⁊ hoq̄ nō multiplicant̉ in dīnis. vn̄ ⁊ nomē rei qd̓ a tali formaſumit̉ pl̓al̓r nō p̄dicat̉ ſꝫ ſingl̓r: ꝓut dr̄ ꝙ pr̄ ⁊ filius ſuntvna res. Eſt ēt in dīnis q̄dā forma relatiua: vt pr̄nitas qͥẜm rōnē nō ſolū ī ītellectu exn̄tē: ſꝫ ēt exͣ ē alia a filiatōe.vn̄ ẜꝫ ꝙ ab hac rel̓one ſumit̉ nomē rei res pl̓al̓r p̄dicat̉:vt ſint ibi plures tales forme relatiue: ⁊ ẜꝫ hͦ dicimus ꝙpr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſcūs ſunt tres res nō tm̄ ī aīa: ſed ēt exͣaīam hn̄tes firmitatē in natura.Ad primu) aliqͣ rel̓one: ſꝫ ab eē qd̓ abſolutū eſtgͦ dd̓ꝫ: ꝙ nomē entis nulloº. ſumit̉ abſimpl̓r ī dīnis. ⁊ iō n̄ p̄dicat̉ pl̓al̓r ex forma ſua: ſꝫ ex ſup-

I 4