Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio. I.DiIiii. 1A 5.

iſV.in. X. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ vt ex predictis pꝫ eēntia vel naͣ dupliciter pōt ſignificari. Uel vt pars vt ſignificat̉ nomīe humanitatis: ⁊ ſic naͣ vel eēntia nō pōt p̄dicari de ꝑſona inrecto. ſicut nec hūanitas de ſor. Uel ſicut totū vt ſignificat̉ noīe hoīs ⁊ ſic p̄dicat̉ de ꝑſona. Dicimus .n. ꝙ ſor. eſthō. Hic aūt accipit̉ rōnalis naͣ ẜm pͥmū modū ꝓut ē pͥncipiū dr̄ie ⁊ nō dr̄ia. ſicut rōnalitas q̄ nō poſſet poni ī diffinitione hoīs in recto ſꝫ in obliquo: vt ſi diceret̉ ꝙ ē aīalratiōalitateꝫ hn̄s vel aliꝗd ho. Nā aūt ſignata in rebuscōpoſitis ēt realē dr̄ntiā hꝫ ad ꝑſonā inquantū .ſ. nae fitadditio alicuius vt maͣe demr̄ate ꝑ quā naͣ cōis generisvel dr̄ie īdiuiduat̉. Sꝫ ſimplicibꝰ ⁊ p̄cipue ī deo cū nullaſit additio ẜm rē nō eſt realis dr̄ntia naͣe vt ſic ſignificate ad ꝑſonā: ſꝫ ſolū quātū ad modū ſignificādi: ꝓpter qd̓cadit in diffinitōe dīne ꝑſone in obliquo. Ad 4ᵐ dd̓ꝫꝙ rōnale dupl̓r dr̄. Qn̄qꝫ .n. ſumit̉ ſtricte ⁊ ꝓpͥe ẜm ꝙ ratio dicit quādā obumbratiōeꝫ ītellectualis naͣe: vt dicitIſaac. ꝙ rō orit̉ in vmbra ītelligētie. Qd̓ pꝫ ex hͦ qd̓ ſtatiꝫ nō offert̉ ſibi veritas: ſꝫ ꝑ inꝗſitōeꝫ diſcurrēdo īuenit:⁊ ſic rōnale eſt dr̄ntia aīalis. ⁊ deo nō conuenit nec angelis. Qn̄qꝫ ſumit̉ cōiter ꝓ qualibꝫ cognitōe v̓tutis nō impreſſe in maͣ. ⁊ ſic cōuenit cōiter deo angelis ⁊ hoībꝰ. vn̄etiā gre. noīat angelū aīal ratōale: ⁊ Dyo. ēt dicit ꝙ ſenſibile ⁊ ratiōale ſunt in angelis ſuꝑeminēter qͣꝫ in nobis: ⁊rationē etiā īter dīna noīa ꝯnumerat. ⁊ ſic accipit Boe. Ad 5ᵐ dd̓m: ꝙ ẜm Boe. naͣ vno mō dr̄ vnāquāqꝫ remīformās ſpecifica dr̄ia: ⁊ iō nomē naͣe nō noīat eēntiā abſolute: ſꝫ ẜm ꝙ determīat̉ ad aliqd̓ genꝰ vel ad aliqͣꝫ ſpeciē. ⁊ iō qꝛ ꝑſona nō noīat ſub̓am ſubſiſtentē niſi in determinato gn̄e .ſ. ītellectualis naͣe. iō potiꝰ poſuit naturā qͣꝫeēntiā. Ad 6ᵐ dd̓m ꝙ ī īdiuiduatiōe ẜm ꝙ eſt in rebꝰcōpoſitis ē duo ꝯſideraee .i. īdiuiduatōis cām q̄ eſt materia: ⁊ ẜm hͦ in dīna nō trāſfert̉: ⁊ 2ᵐ .ſ. rōnē īdiuiduatiōisque eſt rō īcōicabilitatis: ꝓut .ſ. aliꝗd vnuꝫ ⁊ idē in pl̓ibꝰnō dīdit̉: nec de pl̓ibus p̄dicat̉ nec dīſibile eſt: ⁊ ſic cōuenit deo. vn̄ etiā Ricar. loco īdiuidui poſuit incōmunicabile. Ad 7ᵐ dd̓m ꝙ ſub̓a dr̄ qͣttuor modis. vno modoſub̓a idē eſt qd̓ eēntia. ⁊ ſic ſub̓a īuenit̉ in oībꝰ generibusſicut ⁊ eēntia: ⁊ h̓ ſignificat̉ cuꝫ q̄rit̉ ꝗd eſt albedo color.alio mō ſignificat indīduū ī genere ſub̓e qd̓ dr̄ ſub̓a pͥmavel hypoſtaſis. 3ºº. dr̄ ſub̓a ſecūda. 4º. mō dr̄ ſub̓a cōiterꝓut abſtrahit a ſub̓a pͥma ⁊ ſecūda: ⁊ ſic ſumit̉ h̓ ⁊ ꝑ indiuiduū qͣſi ꝑ dr̄ntia trahit̉ ad ſtādū ꝓ ſub̓a pͥma. ſicut cuꝫdr̄ aīal rationale mortale ſignificat aīal naͣm aīalis ꝓutabſtrahit̉ ab oībus ſpēbus. ⁊ ꝑ dr̄iam additā trahit̉ ī determīatā ſpēm. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ſumit̉ ꝓ hypoſtaſi ſubſtātia: ⁊ cū de ratiōe ꝑſone fit triplex īcōicabilitas .ſ. quapͥuat̉ cōitas vl̓is: ⁊ qua pͥuat̉ cōitas ꝑticularis quā hꝫ incōſtitutōe totiꝰ: ⁊ qua pͥuat̉ cōitas aſſumptibilis ꝯiunctirei digniori ꝓut dicimus ꝙ naͣ humana non eſt ꝑſona inxp̄o. ꝑ nomē hypoſtaſis tollit̉ rō vl̓is ⁊ ꝑticularis ⁊ ꝑ additionē īdiuidui tollit̉ cōicabilitas aſſumptibilis: ſed primū meliꝰ eſt: qꝛ hͦ nō pōt trahi de ſignificatōe vocabuloruꝫ. Et p̄terea adhuc remāet ob̓o qͣliter ſumat̉ ſub̓a ī diſfinitōe hypoſtaſis: cū dicimus ꝙ hypoſtaſis eſt ſub̓a īdiuidua. Ad 8ᵐ dd̓m: ꝙ vt pꝫ ex dictis ꝑſona nō nomīatītentionē: ſꝫ rē cui accidit illa ītētio. ⁊ iō nō noīat accn̄s:ſꝫ ſubſtātiā: nec hͦ qd̓ eſt īdiuiduū ē dr̄ia ſub̓e: qꝛ ꝑ ticulare nō addit aliquā dr̄ntiā ſupra ſpēm. Sed tn̄ part iculare efficit̉ īdiuiduū ꝑ aliqd̓ pͥnᵐ eſſentiale: qd̓ ꝗdē in rebꝰcompoſitis eſt maͣ ⁊ in rebꝰ dīnis eſt rel̓o diſtinguēs: ⁊ qꝛeēntialia pͥncipia ſunt nobis ignota frequēter ponimusin diffinitiōibus aliꝗd accn̄tale ad deſignādū aliꝗd eēntiale: ⁊ ſic etiā nomē īdiuidui qd̓ eſt nomē accn̄tis ponit̉ad deſignādū pͥnᵐ ſub̓ale ꝑ qd̓ fit indiuiduatio. Sciēdū

tamē eſt ꝙ de perſona dant̉ alie diffinitiōes. vna eſt Ricardi ꝗ corrigēs diffinitōeꝫ Boe. ẜm illū modū quo ꝑſona dr̄ in deo ſic diffinit ꝑſonaꝫ. Perſona eſt dīne naͣe cōicabilis exn̄tia: qꝛ rōnale ⁊ īdiuiduū ⁊ ſub̓a nō ꝓpͥe cōpetunt in dīnis quātum ad cōem vſuꝫ nominū. Alia dat̉ amagiſtris ſic. Perſona eſt hypoſtaſis diſtīcta ꝓprietatead nobilitatē ꝑtinēte ⁊ qͣſi in idē redit: niſi ꝙ hec ſumit̉ꝑ cōparatiōeꝫ ad ꝓprietatē diſtinguētē ⁊ cui ſubſtat ꝑſona. ⁊ illa Boe. ꝑ comparationē ad naͣm ad quoꝝ vtrūqꝫperſona comparationem habet ⁊cͣ. Utꝝ ꝑſona dicat̉ vniuoce de deo ⁊ creaturis. II.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ꝑſoUAD ſecundu) na vniuoce dicat dedeo ⁊ creaturis: quātūcūqꝫ .n. aliqͣ differant.vniuoce cōuenire poſſunt in negatōe aliqͣ: ſiA cut hͦ qd̓ eſt nō eſſe lapidē vniuoce conuenitdeo ⁊ homini: ſed ratio ꝑſone cōſiſtit in negatiōe. eſt enīīdiuidua ſub̓a. gͦ videt̉ ꝙ vniuoce cōuenit deo ⁊ creaturis cōueniat. Pͣ. ꝗcꝗd p̄dicat̉ de aliquibꝰ ẜm vnū nomen ⁊ vnā rōnē vniuoce eis cōuenit: ſed nomen ꝑſone ⁊diffinitio aſſignata ꝯuenit deo ⁊ creaturis: vt pꝫ ꝑ Boe.gͦ vr̄ ꝙ vniuoce dicat̉. Itē ſi nō dr̄ vniuocē aūt dr̄ eꝗuoce aut analogice. Sꝫ nō eꝗuoce: qꝛ oīa q̄ in diffinitiōeponunt̉ non equoce dn̄r de deo ⁊ creaturis: vt ex dictispꝫ. Nec etiā analogice: qꝛ nihil analogice dictū de deo ⁊creaturis per pͥus eſt in creatura qͣꝫ in deo. ſicut hͦ nomēꝑſona: qd̓ a creaturis trāſlatū eſt ad diuina. gͦ ꝑſona vniuoce dicit̉ de deo ⁊ creaturis.COntra. mōnon pōt d̓ eis aliꝗd vniuoce dici: ſꝫ dequecūqꝫ nō cōueniūt ī vno genere gn̄aliſſicū nō ſit in genere nō cōuenit cū creatura in genere necin ſpē nec ī accidēte cū ſub̓m eſſe nō poſſit: vt Boe. ꝓbatlib. de tri. ⁊ ſic de alijs. gͦ nec ꝑſona nec aliꝗd de deo vniuoce ⁊ creaturis dr̄. Pͣ. ꝑſona ſignificat diſtinctū ī naͣaliqͣ. Sed nō eſt eadē ratio diſtīctiōis ī diuinis angelis ⁊hoībꝰ: qꝛ in diuinis eſt diſtīctio per ſolas rel̓ones origīs.In āgelis ꝑ ꝓ pͥetates abſolutas. ī hoībus vtroqꝫ mō: vtdicit Ricar. gͦ ꝑſona equoce dr̄ de his.Reſponde̓ Onō vniuoce nec equoce ſed ẜm anadd̓m: ꝙ ꝑſona dr̄ de deo ⁊ creaturislogiā: ⁊ quātū ad rem ſignificatā per pͥus eſt in deo qͣꝫ increaturis: ſed quātū ad modū ſignificādi eſt ecōuerſo. ſicut eſt etiam de omnibus alijs nominibus que de deo ⁊creaturis analogice dicuntur.Ad primum rōnem noīs importet negationemigit̉ dd̓m ꝙ īdiuiduuꝫ quāuis ẜmquādā: tn̄ talis negatio fundat̉ ſuꝑ aliquā rē .ſ. ſuꝑ diſtinctionē alicuius pͥncipij diſtinguētis in quo nō vniuocat̉d̓s ⁊ creatura. Et p̄terea ī diffōne ꝑſone n̄ tm̄ ponit̉ hͦ nomē īdiuiduū ſꝫēt ſub̓a: ⁊ q̄dā alia q d̓o ⁊ creaturis vniuoce cōuenire nō pn̄t. Niſi forte diceret̉ ꝙ ꝑſona eſt nomēaccidētis .ſ. ītentionis ⁊ nō nomē rei: ⁊ ꝙ ſub̓a ponitur indiffinitiōe ꝑſone ſicut ſub̓m in diffinitiōe accn̄tis: vt cuꝫdr̄ ſimū eſt naſus curuus. Sꝫ hͦ eſt cōtra ītentōeꝫ Boe. ꝙvenat̉ dr̄ntiā perſone ꝑ diuiſioneꝫ ſub̓e. Ad 2ᵐ dd̓m:ꝙ ẜm ph̓m: quorūdā ratiōes nihil ꝓhibet nō vniuocaseſſe. vn̄ ſicut nomē ꝑſone nō vniuoce dr̄ de deo ⁊ creaturis ſed analogice: ita ēt ⁊ diffinitio. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ hocnomē ꝑſona quātū ad rē ſignificatā pͥus ⁊ verius ē ī deoqͣꝫ ī creaturis. vn̄ eſt ī illis analogice: ſed quātū modū ſignificādi ⁊ impoſitiōeꝫ noīs familiarius cōuenit creaturis. Quartū cōcedimus. Ad 5ᵐ dd̓m: ꝙ ratio perſone importat diſtīctōeꝫ in cōi. vn̄ abſtrahit̉ a quolibꝫ modo diſtinctionis. ⁊ ideo pōt eſſe vna rō analoᵉ in his quediuerſi mode diſtinguuntur.