Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXIIII.Queſtio. II.

8 3

MIIII. ACII Idinis: ⁊ ꝙ ipſa multitudo dr̄ quodāmō vnū ꝓut .ſ. aliꝗdnō diuidit̉ ad minus ẜm ītellectū aggregāte: ſicut etiamip̄m maluꝫ nō eſt oīno exꝑs boni: qꝛ nō puat̉ qd̓libet bonum ꝑ malū. Ad 5ᵐ dd̓m: ꝙ multitudo numeralis q̄ ēſpēs qͣꝫtitatis ponit aliꝗd in creaturis. Hoc aūt nō tranſfert̉ in dīna niſi forte ẜm rōnē diſtinctiōis quā hꝫ ex ratiōe multitudīs ſimpl̓r. Multitudo v̓o q̄ diuidit ens nōaddit accn̄s poſitiue ſupra ens: ſꝫ rōneꝫ diſtinctionis tm̄ẜm ꝙ vna nō eſt altera. ⁊ ſic eſt etiā in dīnis. Utꝝ vnū ⁊ numerus ſignificēt eēntiā. IIII.O quartu) ctiones ſignificet dināſic procedit̉: vr̄ ꝙ ho dieēntiā. Quicꝗd .n. ad ſe dr̄ in dīnis ſub̓al̓r dr̄¶E⁊ eēntiā ſignificat: ſꝫ hō dictiones ẜꝫ ſuū nomē nō referunt̉ ad aliud: ſꝫ ad ſe dn̄r. gͦ ſunteēntialia. Pͣ. ẜm Boe. oīa p̄diᵗª mutant̉ in ſub̓am cuꝫin dīnā p̄dicationē venerint p̄ter ad aliꝗd: ſꝫ numerus ⁊vnitas vident̉ ad qͣꝫtitatē ꝑtinere. gͦ ſūt eēntialia. Sidicas ꝙ ſign̄ant eēntiā qn̄ adiūgunt̉ termīo eēntiali: vtcū dr̄ vnus deus: ⁊ notiōeꝫ qn̄ adiūgunt̉ ꝑſonali: vt cū dr̄vnus pr̄. Cōtra q̄cūqꝫ dn̄r nō ẜm vnā rōnem equiuoce dn̄r: ſed nō eſt eadē rō vnitatis ꝑſonalis ⁊ eēntialis. ſicut nec eſt eadē ratio diſtīctionis ꝑſonalis. gͦ vr̄ ꝙ equoce de eis dicant̉. Itē vnū ꝑtinet ad eēntiā. vn̄ dicimꝰꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſunt vnū ꝑꝑ eēntie vnitatē: ſed cū multitudoꝯſtituat̉ ex vno ad qd̓cūqꝫ genꝰ ꝑtinet ſign̄o vniꝰ ⁊ ſign̄omultitudīs. gͦ vr̄ ꝙ et oīa noīa ſignificātia diſtīctōeꝫ velpluralitatem ſignificent eſſentiam.ꝗcꝗd eēntial̓r dr̄ de ſingl̓is ꝑſonis p̄dicat̉:COn ITA. ſꝫ termini numerales non p̄dicant de pr̄e.nō .n. pōt dici ꝙ pr̄ ſit duo vel tres. gͦ vr̄ ꝙ nō ſignificenteēntiā: ⁊ ita nec vnuꝫ qd̓ eſt pl̓alitatis pͥnᵐ.dd̓m: ꝙ vt pꝫ ex dictis in dīnis nōReſpondeo eſt aliqͣ vnitas ⁊ multitudo niſi ẜmqd̓ vnū ⁊ multa dīdūt ens cōe. Et hoc mō: vt dcm̄ eſt nōaddunt aliꝗd ſupra ens de quo dr̄ vnitas vel multitudoniſi ẜm ratiōem. Un̄ ſicut ens cōiter ſe hꝫ ad abſoluta ⁊relatiua. ⁊ ſimil̓r diſtīctio ⁊ īdiſtīctio q̄ ẜꝫ rōnē addunt̉:ita ⁊ vnū ⁊ multa q̄ dīdunt ens cōe. Et iō ẜm ꝙ diuerſisadiūgunt̉ ſignificāt eēntiā vel notionē. Unitas .n. eſſentialis ē ip̄a eēntia dīna ẜm ꝙ ē īdiuiſa. ⁊ vnitas ꝑſonalispr̄is eſt vnitas ꝓprietatis: ẜm ꝙ non eſt diuiſa. Et ſimil̓rmultitudo vel pluralitas ꝑſonaruꝫ ſunt ip̄e perſone ẜmꝙ ſunt diſtincte: ⁊ qꝛ nō eſt ibi aliqua diſtinctio eſſentiarum. iō nec aliqua pluralitas eēntialis.Ad primum quā addūt eis de quibꝰ dn̄r nō poigit̉ dd̓m: ꝙ hō dictōes ẜm rōnemnūt relationē nec aliꝗd. ⁊ iō ẜm noīa que īponunt̉ ab horōnibus nō referunt ad aliud: ſꝫ quātū ad illud circa qd̓ponit̉ iſta ratio pn̄t īportare ⁊ abſolutū ⁊ relatuꝫ. Addd̓m ꝙ vt dcm̄ eſt pl̓alitas nō venit in dīnā p̄dicationē ex multitudine q̄ ē ſpēs quātitatis. ⁊ iō rō nō ꝓcedit. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ rō vnitatis ponit ens īdiuiſum ſimpl̓r.vn̄ abſtrahit a quolibet mō diſtinctionis. vn̄ ẜm vnā rationē cōem dr̄ perſona vna ⁊ eſſentia vna: quāuis ſit nōvna rō diſtinctōis in ſpāli. vn̄ ex hoc nō habet̉ ꝙ equiuoce p̄dicet̉. Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ ſicut ens abſolute dcm̄ ītelligit̉ de ſub̓a: ita vnū abſolute dcm̄ ꝓut ſignificat̉ in neutro genere: qd̓ ſubſtātiuat̉ importat vnitateꝫ abſolute: ⁊ſignificat vnitatē ſub̓e: ſed talis vnitas nō ꝯſtituit numerū ꝑſonaꝝ: ſꝫ ꝯſtitueret numeꝝ eēntiarū ſi eēt ibi. Sꝫ inmaſculino gn̄e nō ſignificat vnitatem abſolute: ſꝫ ponitvnitatē circa terminū cui adiūgit̉: qꝛ adiectiuū eſt. vndeīportat vnitatē ꝯueniētē illi termīo. Et iō cuꝫ dr̄ vnꝰ deꝰīportat vnitatē eēntialē. ⁊ cū dr̄ vnꝰ pr̄ īportat vnitatem

ꝑſonalē. ⁊ h̓ vnitas ꝯſtituit numeꝝ ꝑſonarū ꝗ ad rel̓onēꝑtinet. Et ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad aliud: qd̓ ī ꝯͣriū obijciebat̉. Queſtio.II.querit̉ de nominibus que ſuntEINde pluralitati ānexa. Et circa hocq̄runt̉ duo. Primo de his q̄ ſe hn̄t ad pluralitatem ſicut pͥncipiū. Secūdo de noīe trinitatis ꝙ cōſequit̉ pl̓alitatē. q. collectiuū.I.A Utrum ī deo ſit diuerſitas.O primu) diuerſitas. Sicut .n. vnūſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ ī deo ſitin ſub̓a facit ideꝫ: ita multitudo in ſub̓a facitIdiuerſitatem: ſꝫ dicit Hyl̓. ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūsſcus ſunt ꝗdē ꝑ ſub̓am tria: ꝑ cōſonantiā v̓o vnū. gͦ eſt ibidiuerſitas. Pͣ. ſicut vnū dr̄ ex eo ꝙ nō dīdit̉: ita ml̓tavel pl̓a dn̄r ex eo ꝙ dīdunt̉: ſed pr̄ ⁊ filiꝰ ſunt pl̓es. gͦ vr̄ ꝙibi ſit dīſio. Iteꝫ alienū denoīat̉ ab alio: ſꝫ filiꝰ eſt aliꝰa pr̄e. gͦ pōt etiaꝫ dici alienꝰ. Itē vr̄ ꝙ poſſit dici ſingularis: qꝛ ſingulare ſignificat aliꝗd demr̄atuꝫ ſubſiſtēs innaͣ cōi: ſꝫ hoc mō eſt pr̄. vn̄ ſupra dixit Dam. ꝙ ſe hꝫ ſicutīdiuiduū. gͦ vr̄ ꝙ poſſit dici ſingularis. Pͣ. vr̄ ꝙ poſſitdici vnicus ꝑ hoc qd̓ cātat eccl̓ia. trinū deū vnicūqꝫ cuꝫfauore p̄dicat. Iteꝫ videt̉ ꝙ nō poſſit ibi eē diſcretio.Diſcretū eſt .n. quedā dr̄ntia quātitatis: ſed in dīnis nō ēquantitas. gͦ nec diſcretio. Et q̄rat̉ generaliter ꝗd dehō poſſit cōcedi in diuinis.dd̓m ꝙ circa fidē trinitatis fuerūtReſpondeo ꝯue hereſes .ſ. arru ꝗ īduxit pl̓alitatem eēntie. ⁊ ſabellij ꝗ abſtulit pl̓alitateꝫ ꝑſonaꝝ: quoꝝvtrūqꝫ ꝯcedit fides catholica. ⁊ ideo ea opꝫ ꝯcedere quevtriqꝫ hereſi aduerſant̉ ⁊ ea negare q̄ vtriqꝫ ſunt ꝯſona.Un̄ ꝯtra arriū qͣttuor ponit eccl̓ias .ſ. eēntie vnitatē. ⁊ exhͦ ꝯfitet̉ deū vnū ⁊ negat diuerſitatē. Scd̓o eēntie dīneſimplicitatē. ⁊ iō cōfitet̉ ſimplicē ⁊ negat multiplicitatēvel diuiſionē q̄ ponit rōnem totiꝰ ⁊ partis q̄ ſimplicitatiaduerſant̉. ⁊ ſimil̓r ſeparatiōeꝫ. Tertio ponit ſimilitudinē in naͣ deitatis ꝓut ſignificat̉ vt forma quedā: ⁊ iō predicat filiū ſimilē pr̄i ⁊ negat alienū: qꝛ alienum dr̄ qd̓ eſtexͣneū a naͣ alicuiꝰ. Quarto ponit īdiuiſaꝫ v̓tutē ⁊ magnitudinē triū ꝑſonaꝝ. ⁊ iō ponit equalē ⁊ negat diſparē velīequalē. Simil̓r cōtra ſabelliū qͣtuor ponit. pͥmo naturecōicatōeꝫ pl̓ibus ſuppoſitis. ⁊ iō p̄dicat pl̓alitatē ⁊ excludit ſingularitatē. Scd̓o ponit ꝙ iſta pl̓alitas nō ē tm̄ rationis: ſꝫ etiā rei: qꝛ ſunt tres res. ⁊ iō p̄dicat diſcretionē⁊ excludit vnicū. Tertio ponit in iſtis rebus ꝑſonalibuseſſe ordinē origīs. ⁊ iō predicat diſcretionē que ordineꝫquēdā īportat: ⁊ excludit ꝯfuſionē. Quarto ponit tres ꝑſonas vnitas ſocietate qͣdā amoris: ꝗ ē ſpūs ſcūs. ⁊ iō p̄dicat ꝯſonātiā: vt pꝫ ex Hyl̓. ⁊ excludit ſolitudinē.Ad PriMu) cat eēntiā facit idē. ⁊ ſil̓r multitudo īigit̉ dd̓m ꝙ vnuꝫ in ſub̓a ꝓut ſignifiſub̓a q̄ eſt eēntia facit diuerſuꝫ: ſꝫ cū dicit Hyla. ꝙ ſunt ꝑſub̓aꝫ tria: accipit ſub̓am ꝓ hypoſtaſi nō ꝓ eēntia. Ad2ᵐ dd̓m ꝙ vbi ē nūerus ſimpl̓r: ibi ē dīſio vel ꝑ eēntiamvel ꝑ quātitatē: ſꝫ talis nūerus nō ē ī dīnis: ſꝫ nūerus quidaꝫ: vt dcm̄ eſt ⁊ ad iſtū nūeruꝫ ſufficit diſtīctio rel̓onū. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ quāuis filiꝰ dicat̉ aliꝰ a pr̄e: nō tn̄ dicit̉alienꝰ: qꝛ hoc ſonat in exͣneitatē naͣe. Denoīat̉ .n. alienuꝫab alietate naͣe ⁊ nō ab alietate ſuppoſiti. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ.ꝙ ꝑſona dīna nō pōt dici ſingl̓aris ꝓpͥe: qꝛ ſingulare ē cuius eēntia ē īcōicabilis. eēntia aūt pr̄is nō ē incōicabilis. Ad 5ᵐ dd̓m: ꝙ rōne dicta nō pōt deꝰ dici vnicꝰ: ⁊ ſi inueniat̉ īproprie accipit̉ vnicꝰ ꝓ vno: ⁊ ita gloſande ſuntoēs aucͣtes tales in ꝗbꝰ aliqd̓ p̄dictoꝝ ponit̉. Ad 6ᵐ dicendū: ꝙ diſcretio nō ſaluat̉ in diuinis quātū ad rōnem

L