Queſtio. I.Diſtin. XXIIII.

Diſtin. XXIIII.tatē dicit eē ſingularē: ⁊ trinitatē multiplicē ⁊nūerabilē. Sed ad hoc dicimꝰ: qꝛ ſingularē accepit ſicut ⁊ alij accipiunt vnū: multiplicē ꝟo⁊ nūerabilē ſicut alij dicunt trinum.¶ Diuiſio textus.diuiſiōe dīnoꝝ noīum. ⁊ oſtenſo ꝙHH Oſita qaā plal̓r in dinis p̄dicant̉: ⁊ q̄damſingul̓r tm̄. Inꝗrit magr̄ h̓ de noībꝰ ſignificantibꝰ vnitatē ⁊ pl̓alitate qͣl̓r in deo accipiantur.Et diuidit̉ in ꝑtes duas. In pͥª determīat de ipſis noībꝰſignificātibꝰ vnitatē ⁊ pl̓alitatē ẜm ſe. In ſcd̓a on̄dit qͣl̓rtermini ſignificātes pl̓alitatē pn̄t addi huic nomini ꝑſona. ibi. (P. ꝯſiderādū.) 25. di. Prima in tres. In prīa mouet qōneꝫ. In 2ª ſoluit eā ibi. ¶Si diligēter p̄miſſis. In3ª ſoluit quādā obiectionē. ibi. Hic nō ē p̄termittēdū.Si diligenter ⁊c̄.) Hic ſoluit qōnem. Et circa hͦ tria facit. Primo ponit ſūmā ſol̓onis ī gnaͣli. 2º ſpecificat qͣꝫtūad noīa ſignificātia vnitatē. ibi. Cū .n. dr̄ vnꝰ deus. 3qͣꝫtū ad noīa ſignificātia pl̓alitatē. ibi. Iteꝫ cū dicimꝰ.¶ Circa pͥmū duo fac̄. Primo on̄dit ꝗd ſignificet hͦ nomen vnꝰ qn̄ termīo eēntiali adiūgit̉. 2º. ꝗd ſignificet qn̄termīo ꝑſonali adiūgit̉. ibi. ¶ Sil̓r cū dr̄ ⁊c̄.) Itē cū dicimus.) Hic on̄dit ꝗd ſignificet ī dīnis nomīa ꝑtinētia adpl̓alitatē. Et circa hͦ tria facit. Quedā .n. noīa ꝑtinent adpl̓alitatē: ſignificātia ip̄aꝫ pl̓alitatē: quoꝝ ſignificatiōeꝫprimo exprimit. Quedā v̓o ſignificāt id qd̓ eſt pͥnᵐ pl̓alitatis: ſicut diſtinctio ⁊ diſcretio: quoꝝ ſignificationeꝫ 2exponit. ibi. Cū aūt dicimꝰ diſtīcte.) Quedaꝫ v̓o eſt qͣſiꝯtinēs pl̓alitatē ſic̄ hͦ nomē trinitas: qd̓ ē collectiuū ꝑſonaꝝ: cuiꝰ ſignificationē 3º. explanat. ibi. CCū v̓o dr̄ trinitas. irca pͥmuꝫ duo fac. Primo exponit noīa ſignificātia pl̓alitatē in cōi: ſicut hͦ nomē pl̓es. 2º noīa ſignificātia pl̓alitatē in ſpāli. ibi. (Ita ⁊ cuꝫ dicimꝰ ⁊c̄. Ubi pͥmoexponit nomen ꝑtinēs ad ternariū perſonaꝝ. 2º. nomēpertinēs ad binariū. ibi. Sil̓r cuꝫ dicimꝰ duo ſunt pa.Nō .n. alia ſpēs nūeri ī deo īuenit̉. Cū aūt dicimꝰ.) Hīcexponit noīa ſignificātia id qd̓ eſt pnᵐ pl̓alitatis. Et pͥmonomen diſtinctiōis. Scd̓o nomē diſcretiōis. ibi. Ita ētcum dicuntur ⁊c̄.)¶ Queſtio.¶ Ic querunt̉ ſignificātibꝰ vnitateꝫduo. Primo de noībꝰD⁊ pl̓alitatē in dīnis. 2º de noībꝰ ſignificantibus ea q̄ ſunt pl̓alitati ānexa. ¶ Circa pͥmūq̄runt̉ qͣtuor. Prīo an vnitas ſit in dīnis vtdeꝰ vere vnꝰ dici poſſit. 2º. vtꝝ ſit ibi aliꝗs nūerꝰ. 3º. ſivtrūqꝫ ē ibi vtrū noīa ſignificatia vnitateꝫ ⁊ pl̓alitatemp̄dicent aliquid poſitiue ī deo vel tm̄ remouēdo. vt ī lr̄adr̄. 4º. ſi ponūt aliquid aliquo modo: Quid ſignificent:vtrum eſſentiam vel notionem.I.¶ Utꝝ deus poſſit dici vnus.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ deꝰ nonO primuꝫ poſſit dici vnꝰ. Prīcipiuꝫ.n. determinatū alicuiꝰ generis nō īuenit̉ niſi in habētibꝰ naͣꝫ illiꝰ gn̄is: ſic̄ aīa nō īuenit̉niſi in rebꝰ viuētibꝰ: ſꝫ vnitas ē in gn̄e qͣꝫtitatis ſic̄ pͥnᵐ. ſic̄ ⁊ pūctꝰ. gͦ cū qͣꝫtitas non ſit in deo: vr̄ ꝙ necvnitas. ¶ Pͣ. ẜꝫ boe. vnitas ē poͣ oīs nūerꝰ. vn̄ oēs paſſiones nūeroꝝ īueniunt̉ vnite ī vnitate: ſꝫ in deo non ē aliqͣpoͣ ad multitudinē nūeri. gͦ vr̄ ꝙ nō ſit ibi vnitas. ¶ Pͣnihil pōt dici vnū niſi qd̓ ē in ſe terminatū ⁊ diſtīctuꝫ abalijs. vn̄ vnitas ꝯſequit̉ actū forme terminātis. Sꝫ d̓s nōpōt dici in ſe terminatꝰ. nihil .n. ē termīatū niſi cuiꝰ eſſentiā termini circūplectunt̉ qd̓ d̓o nō ꝯpetit. gͦ vr̄ ꝙ nō poſſit dici vnꝰ. ¶ Pͣ. oē qd̓ eſt vnū ē ꝯnūerabile alteri: ſꝫ d̓s

nō eſt cōnūerabilis alicui creature: tū qꝛ creatura ⁊ deꝰnullo mō cōueniūt: qꝛ hͦ eſſet pͥus vtroqꝫ: nec īueniunturaliqͣ cōnūerari niſi q̄ in aliqͦ ꝯueniūt: ſic̄ dicimꝰ duos homines vel duos equos: tū qꝛ qd̓ alteri ꝯnūerat̉ ē ꝑs pl̓alitatis reſultantis: ⁊ exceditur ab ea: qd̓ deo nō competit.ergo deus nō pōt dici vnus.e qd̓ dr̄ Deūt. 6. Audi iſrael dn̄s deꝰ tuꝰ deꝰContra ynꝰ ē. ¶ Pͣ. ẜm ph̓m illud qͦ mēſurant̉ oīaq̄ ſunt alicuiꝰ generis eſt vnū illiꝰ generis: ſed deꝰ eſt primuꝫ quo mēſurant̉ oēs ſub̓e. vt dicit Cōmē. in. io. meta.ergo videt̉ ꝙ ſit vnū in genere ſub̓e.dd̓m ꝙ deꝰ ſūme ⁊ veriſſime vnꝰ ē.Reſpondeo Scōꝫ .n. ꝙ aliꝗd ſe hꝫ ad īdiuiſionēita ſe hꝫ ad vnitatē: qꝛ ẜm ph̓m ens dr̄ vnū ī eo qd̓ nō diuidit̉. Et iō illa q̄ ſūt īdiuiſa ꝑ ſe: veriꝰ ſūt vnū: qͣꝫ illa queſūt īdiuiſa ꝑ accn̄s: ſic̄ alb̓. ⁊ ſor. q̄ ſunt vnū ꝑ accn̄s. Et inter illa q̄ ſunt vnū ꝑ ſe: veriꝰ ſūt vnū q̄ ſūt īdiuiſa ſimpl̓r.qͣꝫ q̄ ſunt īdiuiſa reſpectu alicuiꝰ vel gnīs vel ſpēi vel proportiōis. vn̄ ēt nō dn̄r ſimpl̓r vnū ſꝫ vnū vel in gn̄e vel īſpē vel ꝓportiōe: ⁊ qd̓ ē ſimpl̓r īdiuiſū dr̄ ſimpl̓r vnū: qd̓eſt vnū nūero. Sꝫ in iſtis ēt īuenit̉ aliꝗs gradꝰ. Aliꝗd .n.eſt qd̓ qͣꝫuis ſit īdiuiſū in actu: ē tn̄ diuiſibile poͣ: vel diuiſiōe qͣꝫtitatis vl̓ diuiſiōe eēntiali: vl̓ ẜꝫ vtrūqꝫ. Diuiſioneqͣꝫtitatis: ſic̄ qd̓ ē vnū ꝯtinuitatē. Diuiſiōe eſſentiali ſic̄ incompoſitis ex forma ⁊ maͣ: vel ex eē ⁊ qd̓ ē. Diuiſiōe ẜmvtrūqꝫ ſic̄ in naͣlibꝰ corꝑibꝰ. ⁊ ꝙ aliqͣ hoꝝ nō diuidant̉ inactu ē ex aliqͦ in eis p̄ter naͣꝫ ꝯpōnis vel diuiſiōis: ſic̄ pꝫ īcorpore celi ⁊ ho: qͣꝫuis nō ſint diuiſibilia actu: ſūt tn̄ diuiſibilia ītellectu. Aliꝗd v̓o ē qd̓ ē īdiuiſibile actu ⁊ poͣ: ⁊hͦ multiplex ē. Qd̓dā .n. hꝫ in ſui rōne aliꝗd p̄ter rōnē indiuiſibilitatis vt pūctū: qd̓ p̄ter īdiuiſionē īportat ſituꝫ.Aliꝗd v̓o eſt qd̓ nihil aliud īportat: ſꝫ ē ipſa ſua īdiuiſibilitas vt vnitas q̄ eſt pͥnᵐ nūeri: ⁊ tn̄ īheret alicui qd̓ nō eſtipſamet vnitas .ſ. ſub̓o ſuo. Un̄ pꝫ ꝙ illud in qͦ nulla ē cōpoſitio ꝑtiū: nulla dimēſiōis ꝯtinuitas: nulla accidētiumvarietas: nulli īherens ſūme ⁊ vere vnū eſt: vt concludit.Boe. Et īde eſt ꝙ ſua vnitas eſt pͥncipium oīs vnitatis. ⁊mēſura oīs rei. Quia illud qd̓ eſt maximū eſt pͥncipiuꝫ inquolibet genere: ſicut maxime calidū oīs calidi: vt dr̄. 2.metaphy. ⁊ illud qd̓ eſt ſimpliciſſimū eſt mēſura in quolibet genere. vt. io. metaphy. dicitur.gͦ dd̓m ꝙ vnū dupl̓r dr̄. Eſt .n. vnū qd̓Ad Primū ꝯuertit̉ cū ente: ⁊ eſt vnū qd̓ eſt pͥnᵐⁿ numeri. loquēdo de vno qd̓ ꝯuertit̉ cū ente nō eſt determinatuꝫ ad genꝰ qͣꝫtitatis: īmo īuenit̉ in oībꝰ entibꝰ: ⁊ ſic̄ d̓seſt ens nō aliqͦ eſſe qd̓ nō ſit ipſe: ita ēt eſt vnꝰ nō aliqͣ vnitate q̄ nō ſit ipſe: ſꝫ ꝑ eēntiā ſuā: ⁊ iō maxime vnū eſt. Loquēdo aūt de vno qd̓ eſt pͥncipiū nūeri: nō pōt trāſumi īdiuinā p̄dicatōeꝫ qͣꝫtū ad genꝰ ſuū qd̓ eſt qͣꝫtitas: ſꝫ qͣꝫtuꝫad dr̄iam ſuam q̄ ad ꝑfectionē pertinet: ſicut īdiuiſibilitas: ⁊ pͥma rō mēſurādi vel aliꝗd ho. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ẜꝫAuicē. vnitas ⁊ numerꝰ q̄ ꝯſiderat arithmeticꝰ nō ſūt illa vnitas ⁊ multitudo q̄ īueniūtur in oībꝰ entibꝰ: ſꝫ ſoluꝫẜm ꝙ īueniunt̉ in rebꝰ maͣlibus: ẜm ꝙ pluralitas cauſatur ex diuiſiōe ꝯtinui. ex hͦ .n. pn̄t īueniri oēs ille paſſiones in numeris: q̄ arithmetici demōſtrāt: ſicut multiplicatio ⁊ aggregatio ⁊ ho: q̄ fundant̉ ſupra diuiſionē īfinitam ꝯtinui. Un̄ eſt īfinitas in nūero ẜm ph̓m in. 3. phy. ⁊ideo ēt talis vnitas eſt poͣ oīs numerus. Nihilominꝰ tn̄ ītelligēdū eſt ꝙ in deo ē oīs numerꝰ ẜm potētiā: nō ꝗdempaſſiuā: ſed actiuā: ẜm ꝙ ipſe velut oīuꝫ cā p̄accepit in ſeoīum numerū ẜm Dio. ꝓut oīa in ipſo dn̄r eſſe: ſicut ī pͥncipio effite ⁊ exēplari: ſed ſic nō ꝓcedit ob̓o. ¶ Ad tertiūdd̓m ꝙ deꝰ eſt aliꝗd determīatuꝫ in ſe: al̓s nō poſſent deipſo negari cōditiōes alioꝝ entiū. nec dr̄ determinatum