H. Qiij XVIITIrQueſtio. I.
aliud. ¶ Ad qͣrtum dd̓m ꝙ quid qn̄qꝫ q̄rit de eēntia: vtcum q̄rit̉ quid eſt hō: aīal rōnale mortale. Qn̄qꝫ q̄rit ip̄ꝫſuppoᵐ: vt cū querit̉ quid natat ī mari; Piſcis rn̄detur.Et ita etiā fuit rn̄ſum hereticis q̄rētibus quid tres perſone. ¶ Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ cū dicit̉ perſona qͣſi per ſe vna nonſignificat̉ vnitas eſſentialis: ſed magis vnitas ꝑſone q̄ ēex ꝓprietate: ⁊ ideo illa ratio nō eſt ad ꝓpoſituꝫ. ¶ Et ꝑhoc ēt pꝫ rn̄ſio ad ea q̄ in ꝯͣriū obiecta ſūt q̄ ꝓcedūt qͣꝫtuad id qd̓ ſignificat hͦ nomē ꝑſona. Inuenimꝰ .n. ī diuinisqͣtuor modos ſignificādi. Aliꝗd .n. ſignificat abſolutumper modū abſoluti. vt deus. Aliꝗd rel̓onē per moᵐ rel̓onis: vt pr̄. Aliquid abſolutū per moᵐ rel̓onis: vt poͣ gnaͣndi. Et aliquid relatū per modū abſoluti: vt ꝑª. ⁊ hͦ acciditinqͣꝫtum rel̓o eēntial̓r eſt ipſa ſub̓a diuina ⁊c̄.¶ Utꝝ perſona p̄dicet̉ pl̓al̓r in diuinis. IIII.¶O quartum panō p̄dicet̉plaliterſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ perſo¶ Ut .n. ex lr̄a habet̉ eſſe tres ꝑſonas ē eē triaq̄dā. ſed nō ꝯcedit̉ ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs ſintAltria: ſed vnū. ergo vr̄ ꝙ non poſſint dici tresꝑſone. ¶ Pͣ. ꝑſona ſignificat exn̄s ſub̓al̓r in naͣ aliqua: ſꝫdiſtinctio ꝓprietatū nō diuerſificat id qd̓ ſub̓al̓r eſt ī naͣaliqua. gͦ vr̄ cū pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūs ſcūs nō diſtinguant̉ niſiꝓprietatibꝰ ꝙ nō poſſint dici tres ꝑſone. ¶ Item ꝓprietates perſonales nō magis ſub̓aliter ſunt in deo qͣꝫ ꝓprietates eſſentiales: vt bonitas ſapientia et ho. ſed ꝓprietates eſſentiales nō faciūt perſonas pl̓es. ergo nec ꝓprietates relatiue. ¶ Pͣ. ſicut hͦ nomē deꝰ ſignificat hn̄s naͣꝫdiuinam: ſic hͦ nomē ꝑſona ſignificat ſubſiſtēs in diuinanaͣ: ſed ꝓpter vnitatē dīne naͣe nō pōt dici ꝙ ſint pluresdij. gͦ ꝙ nec eadē rōne ſint plures perſone.COntra ſꝫ vē̄ per Ricar. ꝗ dic̄. timētes vbi nō ē tīorē qd̓ in lr̄a dr̄. ⁊ ꝙ cōis vſus eccl̓ie hꝫ. ¶ Pͣ.recte timēt perſonas ẜm ſub̓aꝫ dici: ſi perſona tm̄ eē ſubſtātiale ſignificaret: nec aliꝗd ꝯſignificaret: rōne cuiꝰ dic̄ꝙ multiplicant̉ perſone.Reſpondeoᵈᵍᶻ ꝙ ficut dcm̄ eſt ꝑſona dic̄ aliꝗddiſtinctū ſubſiſtēs in naͣ ītellectualiUn̄ vbicūqꝫ ponunt̉ aliqui diſtincti habētes naͣm ītellectualem ponunt̉ plures perſone. Nec ītereſt ad pluralitatem ꝑſonaꝝ vtꝝ habeāt eandem naͣm nec ne. Diuiſio.n. naͣe in pluribꝰ ꝑſonis in hoībꝰ accidit. Tū ex imperfectione naͣe hūane q̄ nō eſt ſuū eſſe: ſed accipit ip̄m in ſuꝑpoſito ſuo. Un̄ in diuerſis ſuppoſitis ē ẜm diuerſuꝫ eſſe.Tū ēt ex mō diſtīctiōis: qꝛ perſone hūane diſtīguunt̉ ꝑmaͣm q̄ ē pars eēntie. Un̄ opꝫ perſonā diſtīctaꝫ vnā eēntiam nō hr̄e: quoꝝ neutrū ē in diuinis ꝑſonis. vnde tresperſone ſūt ſubſiſtētes in vna natura.Ad primum eria ꝓ tres. ſic̄ ēt hyl. li. de ſyno. diergo dd̓m ꝙ Aug. accipit largo mōcens: ꝙ per ſub̓aꝫ ſūt tria. per ꝯſonātiā vnū: accipiēs ſubſtātiam ꝓ hypoſtaſi. Uel dd̓m ꝙ nō ſunt tria ſimpl̓r: ſedtria q̄daꝫ .ſ. tria ſuppoſita. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ in creaturisdiuerſitas ꝓprietatū nō facit pl̓es ꝑſonas: qꝛ ꝓpͥetas nōeſt ꝑſona ſubſiſtēs: ſꝫ in dīnis ꝓprietates ſunt ipſe ꝑſonſubſiſtētes: qꝛ pr̄nitas ē ipſe pr̄ ⁊ eſſe pr̄em ⁊ eē deuꝫ nō ēalid̓ ⁊ aliud eē. Nō .n. ē aliud eē pr̄is qd̓ nō ſit eē filij: ⁊ iōad numerū ꝓprietatū ꝑſonaliū ſeꝗtur nūerus ꝑſonarū.¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ ꝓprietates eēntiales ēt ſūt ſubſiſtētes:ſed tn̄ vna nō hꝫ rōnē ꝙ diſtīguat̉ ab alia ẜm rē: ſꝫ ſoluꝫẜm rōnē: ſꝫ ꝓprietates relatiue hn̄t hͦ ex v̓tute oppōnis.Un̄ ſic̄ pr̄ ē ꝗd ſubſiſtēs: ita ⁊ bonꝰ. Sꝫ pr̄ ⁊ filius ē aliꝰ ⁊alius ſubſiſtēs: ſꝫ bonꝰ ⁊ ſapiēs eſt vnꝰ in idē ſubſiſtēs. vn̄de ſingulis ꝑſonis oīa iſta dn̄r: ⁊ iō ꝓprietates eēntialesnō faciūt nūerū ꝑſonaꝝ: qꝛ nūerꝰ ſeꝗt̉ diſtīctiōeꝫ. ¶ Ad
Diſtin. XXIIII.4ᵐ dd̓m ꝙ noīa ſubſtātiua nō recipiūt pl̓alē niſi ex multiplicatiōe forme a qͣ īponunt̉: ⁊ qꝛ deitas a qͣ īponit̉ hocnomē d̓s nō multiplicat̉: iō nec ēt ip̄ꝫ nomē qd̓ a tali forma īponit̉: ſꝫ nomē ꝑſone īponit̉ a forma ꝑſonalitatis q̄dicit rōnē ſubſiſtēdi naͣe tali: ⁊ iō vbi ſūt pl̓es ſubſiſtētesſunt pl̓es ꝑſonalitates ⁊ pl̓es perſone.¶ Expoſitio textus.L aliud d̓o eē ⁊c. ) Hoc nō dr̄ ſolūSn Et qͣtū ad identitatē rei qꝛ ſicīdenō ē niſi vnū eē: ſed ēt ẜm rōnē: qꝛ ex hͦ ip̄o ꝙhꝫ eē ſubſiſtēs in naͣ dīna: ꝑſona in deo dicit̉.Iſtud tn̄ eſſe rōnis cuiꝰ cā per ſe ꝯuenit rel̓o: ꝓut ē ſubſiſtens diſtincta. cū nihil aliud tale poſſit poni in dīnis. Etideo qͣꝫtū ad modū ſignificādi ꝑſona ineſt de ſub̓alibus.Quātū v̓o ad id qd̓ noīe ꝑͤ in dinis ſupponit̉ pertinet adrel̓a. (Nō aliud dicimꝰ qͣꝫ ſub̓am pr̄is. Ut tn̄ noīe ſub̓enō eēntia ſꝫ hypoſtaſis ītelligat̉ h̓ ſit ſenſus. Pater ē eēntia dīna. Hoc magr̄ de ſuo addit: qꝛ ex v̓bis Augu. exp̄ſſenō hr̄: ⁊ tn̄ quodāmō verū ē: nō rōne ſignificatōis noīs: ſꝫrōne identitatis rei: qꝛ in dīnis ē idē hypoſtaſis qd̓ eſſentia ẜm rē. (Nō vt illud diceret̉ ⁊c̄.) Ur̄ ꝙ ẜm hͦ nō ꝓpͥedici pn̄t tres ꝑſone. Sed dd̓m ꝙ de deo nihil ꝓpͥe dici p̄tex v̓bis nr̄is ꝙ dīnā v̓itatē ꝑfecte expͥmat: tn̄ ꝑ moᵐ quoalia de deo dicimꝰ: ēt hͦ neceſſitate cogēte in vſuꝫ rel̓onisvenit: cū .n. ꝑ ſcripturā cāonicā traditu nō īueniat̉: nō attentaſſent tali mō rel̓onis vti niſi neceſſitas coegiſſꝫ. vn̄neceſſitas magis eſt excuſatio p̄ſumptionis qͣꝫ falſitatis(Ueriꝰ .n. cogitat̉ d̓s ⁊c̄.) Ur̄ falſū qꝛ multa de deo dicimus ore: q̄ corde nō ītelligimꝰ: vt ēt īfra ꝑ Chry. hr̄. Seddd̓m ꝙ qͣꝫuis ad talia q̄ ītell̓m excedūt cor non ꝑueniatītelligēdo v̓itatē: tn̄ per fidē tꝫ: quā v̓bis ꝑfecte expͥmerenō valꝫ. Qūo tn̄ aliꝗd v̓iꝰ dr̄ qͣꝫ ītelligit̉ vel eqͦ. īfra dicet̉di. 37. (Qꝛ ſcriptura nō ꝯͣdicit.) Hoc vr̄ nihil eſſe: qꝛ ſil̓rſcriptura nō ꝯͣdiceret ſi diceremꝰ vnā eē ꝑſonā. Sꝫ dd̓mꝙ Aug. nō aſſignat totā rōnē. Qꝛ hͦ nō eſt cā qͣre ꝓprie ⁊v̓e dici poſſit: ſed qͣre fidei pietati nō repugnat: vt ſic loqͣmur ꝓprietate ſignificatiōis obſeruata. (Timuit diceretres eſſentias ⁊c̄.) In eſſentia .n. nō ītelligit̉ aliꝗd per qd̓ad rel̓onem trahi poſſit ſicut īuenit̉ diſtīctio ꝑ ſe. vn̄ pl̓alitas reꝝ nō ſaluaret̉ in diſtīctiōe rel̓onū: ſꝫ exigeret diuiſionē ī abſolutis. Cū hͦ dr̄ excludit̉ ſingularis ⁊c̄.) Hyl.ex aucͣtate īducta vult ꝓbare ⁊ vnitate eēntie ⁊ pl̓alitatem ꝑſonaꝝ. Ex hͦ .n. ꝙ pr̄ ſeꝑatī a filio noīat̉: ītelligiturdiſtīctio perſonaꝝ. Et iō dicit ꝙ ex hoc excludit̉ ītelligētia ſingularis .ſ. ne deus ſingularis putet. q. deitas ī vnotm̄ ſuppoſito inueniat̉ (Atqꝫ vnici.) qͣſi nō ſit cōſortiumdiuinarum perſonaruꝫ per vnioneꝫ amoris. Unitatemautem eſſentie probat conſequentia viſionis: qꝛ ꝗ videtfilium videt ⁊ patrem.¶ Quid ſignificet̉ his noībꝰ vnꝰ vel vna: duovel due: tres vel tria: trinꝰ vel trinitas: pluresvel pl̓alitas: diſtīctio vel diſtīcte: cuꝫ his vtimur de deo loquētes. ¶ Diſt. XXIIII.Ic diligēter inquiri opꝫ: cū in tri-nitate nō ſit diuerſitas vel ſingularitas: nec multiplicitas vel ſolitudo: ꝗd ſignificet̉ his noībꝰ .ſ. vnꝰvel vna: duo vel due: tres vl̓ tria:trinus vel trinitas: plures vel pl̓alitas: diſtincte vel diſtīctio: cū dr̄ vnꝰ deꝰ: due ꝑſone veltres ꝑſone: pl̓es ꝑſone diſtīcte ſūt ꝑſone: vl̓ cūdr̄ diſtīctio ꝑſonaꝝ pl̓alitas ꝑſonarū: trinitas