Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXIII.Queſtio. I.

78

Diſtin. XXIII.ſoluꝫ in rel̓one. diſtinguit̉ aūt in ꝑſona. ergo perſona nōſignificat aliquid abſolutū ſed rel̓onem. pͥma probat̉ exſimplicitate diuina ⁊ perfectiōe totiꝰ trinitatis. Iteꝫad qd̓cūqꝫ genꝰ reducit̉ īferius ⁊ ſuū ſuperiꝰ: ſꝫ ſub hͦ cōiqd̓ ē perſona ꝯtinet̉ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. gͦ cū pr̄ ſignificatad aliquid: ⁊ perſona ſimiliter.dd̓m ꝙ de ſignificatiōe ꝑſone īueniReſpondeo tur multiplex doctoꝝ ſnīa. Quidaꝫenī dicūt ꝙ eſt nomē equocū. ⁊ ꝗdā ꝙ ē nomē vniuocū.Equiuocatio aūt hꝰ noīs tripl̓r a diuerſis aſſignat̉. Quidam .n. aſſignāt multiplicitateꝫ noīs ẜm diuerſitateꝫ tēporis: qꝛ ante qōnem hereticoꝝ ſignificabat eſſentiā diuinam ꝓut erat diſtincta ab alijs eſſentijs. Sꝫ poſt qōnem hereticoꝝ mutata fuit eius ſignificatio: vt in ſingulari ſignificet eēntiā: ⁊ in pl̓ali rel̓onē. ſed poſt tp̄s Boe.ſignificat rel̓onē ẜm vſū modernoꝝ ⁊ in ſingulari ⁊ ī plurali. Sed hͦ nō vr̄ rōnabile: qꝛ plurale nō ē niſi geminatum ſingulare. vn̄ eadeꝫ ē ſignificatio in ſingulari ⁊ pl̓ali ſub diuerſa cōſignificatiōe. Item ꝯſtat ꝙ vſus variatꝰiſtius noīs nō ē rōnabilis. Un̄ oꝑꝫ ꝙ in ſignificatiōe ip̄inoīs attendat̉ aliꝗd ẜm ꝙ eo ſic vel ſic vti poſſumꝰ. Alijaſſignāt multiplicitatē huiꝰ noīs ẜm diuerſa ſignificatanō ex diuerſitate tēporis: ſed ex ꝓpria ſignificatiōe noīs.Dicūt .n. ſimpl̓r: ꝙ qn̄qꝫ ſignificat eſſentiā: qn̄qꝫ hypoſtaſim. qn̄qꝫ ꝓprietateꝫ: ſicut īfra magr̄ ſentire vr̄. Sed nullum iſtoꝝ vr̄ cōplete dr̄e ſignificationē ꝑſone: īmo perſona vr̄ oīa īcludere. dicit .n. quid ſubſiſtes in naͣ aliqͣ ⁊ diſtinctū aliqͣ ꝓpͥetate. Alij aſſignāt multiplicitatē ex adiūcto. dicūt .n. ꝙ qn̄ per ſe ſumit ſignificat ſub̓aꝫ: ſꝫ ex adiūcto ꝑtitiuo vel nūerali termīo trahit̉ ad ſignificationeꝫrel̓onis: vt cū dr̄ due ꝑſone vel alia ꝑſona. Sed hͦ nō vr̄.qꝛ noīa ſignificātia ſub̓am abſolute nō recipiūt taliū additionē. nō .n. dicimus pl̓es deos vel alium deū. Iteꝫ quidicūt ꝙ ē nomē vniuocū ſil̓r variant̉. Quidā .n. dicūt ꝙin ſua ſignificatiōe claudit vnuꝫ tm̄ .ſ. ſub̓am: ⁊ ſignificatſub̓am nō q̄ ē eſſentia: ſed q̄ dr̄ hypoſtaſis: vel ſub̓a pͥmavt dictum ē. Sed hͦ nō vr̄ ſufficere: qꝛ nihil abſolutū indīnis nūerat̉. vn̄ ſi nullo mō rel̓onē īportaret nō poſſet īplurali p̄dicari. Alij dicunt ꝙ in ſua ſignificatiōe īcluditduo: ſed vnū pͥncipal̓r ⁊ qͣſi in recto: ⁊ aliud ſcd̓ario ⁊ qͣſiin obliqͦ. ⁊ hoꝝ ē duplex opīo. Quidaꝫ .n. dicūt ꝙ ſignificat rel̓onē in recto ⁊ ſub̓am in obliqͦ. ⁊ ꝗdam dn̄t eꝯͣ. Alijdicūt ꝙ claudit in ſua ſignificatiōe duo pͥncipal̓r .ſ. ſub̓aꝫ⁊ ꝓprietatē. ⁊ iſti iteꝝ diuerſificant̉. Quidam .n. dicūt ꝙꝓprietas illa ponit̉ circa ſub̓aꝫ vt diſtīguēs ip̄aꝫ. vn̄ dn̄tꝙ ſignificat ſub̓aꝫ ꝓprietate diſtinctā. Sꝫ qͣliter abſolutum diſtīguat̉ in dinis: nō facile eſt videre. Alij ꝓptereadicūt ꝙ ſignificat duo pͥncipal̓r ⁊ vnū illoꝝ nō ponit̉ circa alterū: qꝛ ꝓprietas quā ſignificat nō diſtīguit ſub̓amSed qͣliter vnū nomē poſſit pl̓a ſignificare niſi ex eis alquid vnū efficiat̉ aliquo mō nō plene vr̄. Et iō vt videat̉quid veritatis ſit in ſingulis opīonibꝰ: ⁊ in quo deficiantvidēdū eſt ꝙ ꝑſona vt dcm̄ ē. ſignificat īdiuiduā ſub̓am.Sed īdiuiduū dupl̓r pōt ſignificari. Uel ꝑ nomē ſcd̓e ītentionis. ſic̄ hͦ nomē īdiuiduū vel ſingulare: qd̓ nō ſignificāt rē ſingulareꝫ: ſed ītentionē ſingularitatis. Uel pernomē pͥme ītētionis quod ſignificat reꝫ cui ꝯuenit ītetioꝑticularitatis: ⁊ ita ſignificat̉ hͦ nomīe ꝑſona. Significatenī rē ip̄am cui accidit ītētio īdiuidui. Scd̓m hͦ gͦ dupl̓rpoſſumus loꝗ de ſignificatiōe ꝑſone. Uel per ſe .ſ. quid hͦnomē ꝑſona ẜm ſe ſignificet. vel ꝑ accn̄s ẜm ꝙ accipit̉ intali vel in tali naͣ. Per ſe ꝗdē ſignificat ſub̓aꝫ ītellectualem īdiuiduā q̄cūqꝫ ſit illa ⁊ qͣlitercūqꝫ īdiuiduet̉. Si ātaccipiat̉ ꝑſona humana ſignificat hͦ qd̓ eſt ſubſiſtēs ī tali naͣ: ⁊ diſtīctū tali diſtinctiōe: qͣlis ꝯpetit naͣe humane .ſ.

per maͣm determinatā. Et ſic loꝗmur h̓ de ſignificatiōeperſone ꝓut dr̄ perſona dīna: ⁊ ẜm hͦ ſignificabit hͦ qd̓ ēdiſtīctū exn̄s in naͣ dīna. Ut gͦ videamꝰ ꝗd ſit ibi diſtīctum ⁊ quo ꝯpetat ſibi rō ꝑſone. Notādū ē ꝙ ẜm neceſſitatem fidei: qͥ in deo tres ⁊ vnū ꝯfitet̉: oꝫ ponere aliquidcōe: ẜm ꝙ ſūt vnū. ⁊ aliꝗd ꝓpriū qd̓ ē diſtinguēs: ex quadiſtinctiōe ſunt tres. Et illud cōe ē eēntia vel naͣ diuina:ꝓut ſignificat̉ noīe diuinitatis. Et illud diſtīguēs ē rel̓ovt pr̄nitas. Et qꝛ in dīnis nō eſt aliqͣ ꝯpō: iō oꝑꝫ ꝙ deitasītelligat̉ ẜm rē idē qd̓ deꝰ ⁊ pr̄nitas idem ꝙ pr̄. Si gͦ accipiamus iſta qͣtuor .ſ. deitatē: deū: pr̄em: pr̄nitatē. ꝯſtat ꝙipſi deitati ꝓut ſic ſignificat̉ vt naͣ q̄dā nō ꝯuenit rō ꝑſone dupl̓r. Primo qꝛ nō ſignificat̉ vt ꝑ ſe ſubſiſtēs. 2º. qꝛeſt cōe pl̓ibꝰ ⁊ ꝑſona ſignificat diſtīctuꝫ quid. Simil̓r hͦnomē deus nō hꝫ rōnē perſone: qꝛ qͣꝫuis ſignificet̉ vt ſubſiſtens nō hꝫ rōnē diſtīctiōis: qꝛ ſicut pr̄ ⁊ filiꝰ ꝯueniūt inhͦ qd̓ ē deitas: ita ꝯueniūt in hͦ qd̓ ē deꝰ. Sed verū ē ꝙ ſitolleret̉ pluralitas ꝑſonarū. ⁊ per ꝯn̄s cōitas hꝰ noīs d̓s:hͦ nomē deus ſignificaret perſonā quādā diſtīctaꝫ ab oībus alijs naturis ꝓprietatibꝰ eēntialibꝰ. vn̄ hͦ nomē deꝰſignificaret̉ vt perſona q̄dā. Simil̓r ēt pr̄nitas cuꝫ nō ſignificetur vt ꝗd ſubſiſtēs nec vt diſtinctū: ſed vt diſtinguēs nō ſignificat̉ ꝑ modū ꝑſone. Simil̓r pr̄ qͣꝫuis ſignificet̉ vt quid diſtīctuꝫ: nō tn̄ ſignificat̉ vt ſubſiſtēs in naͣaliqͣ: ſed magis vt ſub̓m cuidā ꝓprietati. vn̄ ſic̄ albuꝫ derōne nomīs ſui nō eſt nomē perſone: ita nec pr̄: ſꝫ inqͣꝫtuꝫpr̄ ⁊ deus ſūt idem nō ꝗdeꝫ ſicut accn̄s ⁊ ſub̓m: ſed ꝑ oīmodam rei indr̄iam: ſic pr̄ inqͣꝫtū eſt pr̄ deus habꝫ vt ſitꝑſona. Et iō dico ꝙ perſona in dīnis ſignificat rel̓oneꝫ ꝑmodū ſub̓e. Ipſa .n. rel̓o que eſt diſtīguēs eſt diſtīctuꝫ: qꝛpr̄nitas ē pr̄. Et qꝛ ꝑſona ſignificat quid diſtīctū exn̄s innaͣ aliqua. iō ꝯſtat ꝙ ſignificat relationē inqͣꝫtū ipſa rel̓oeſt ip̄m relatū. ⁊ inqͣꝫtū ip̄m relatū ē ſubſiſtēs ī tali natura. Et iō pꝫ ꝙ ꝑſona ſignificat rel̓onē per moᵐ ſub̓e: nō q̄eſt eēntia: ſed q̇ eſt ſuppoſitū hn̄s eſſentiaꝫ. Et ex hoc pꝫꝙ oēs opīones ẜm aliquid veꝝ dixerūt. Qui .n. dixerūtꝙ eſt eꝗuocū: ⁊ qn̄qꝫ ſignificat vnū: qn̄qꝫ aliud pro tantoverum dixerūt: ꝙ cū in ꝑª īcludat̉ ⁊ ꝓprietas ⁊ hypoſtaſis ⁊ eēntia. ⁊ h̓ nō dr̄nt real̓r in deo ꝙ ſignificat rel̓oneꝫvt hypoſtaſim. Significat .n. eēntiaꝫ q̄ ē hypoſtaſis. et ſignificat ēt ꝓprietatē q̄ eſt ip̄m ſuppoᵐ diſtīctū. Un̄ qn̄qꝫpōt poni pro vno: qn̄qꝫ pro alio: ſꝫ hͦ accidit ꝑſone ex hͦ ꝙin dīnis oīa p̄dicta vnū ſūt ẜm rem. Sil̓r ꝗ dixerūt ꝙ ſignificat tm̄ hypoſtaſim: attēderūt moᵐ ẜm queꝫ ſignificat nomē: qꝛ ſignificat ꝑ moᵐ ſubſiſtētis in naͣ aliqͣ: qͣꝫuisſignificet ip̄m diſtīctū qd̓ ē ipſa rel̓o diſtīguēs. Simil̓r ꝗdixerūt ꝙ ſignificat ſub̓aꝫ in recto attēderūt ſub̓aꝫ q̄ eſthypoſtaſis diſtīcta ꝓprietate. Qui aūt dixerūt eꝯͦ. attenderūt ſub̓am q̄ eſt eēntia. Et ꝗ dixerūt ꝙ ſignificat hypoſtaſim: ⁊ ꝓprietatē ponit circa eā: nō acceperūt hypoſtaſim ex ꝑte qͣ ſubſiſtit naͣe diuīe: vt ſignificat̉ hͦ noīe deꝰ.qd̓ īdiſtīcte tribus perſonis ꝯuenit: ſed ex ꝑte illa qͣ hypoſtaſis eſt ipſa relatio diſtīguēs hypoſtaſim: qꝛ in deo idēeſt diſtīguēs ⁊ diſtīctuꝫ. Et ecōuerſo cōſiderauerūt hypoſtaſim vel ſub̓am qui dixerūt ꝙ ꝓprietas nō ponit̉ circaſub̓am vt diſtinguens ipſam.ergo dd̓m ꝙ Aug. attendit ſignificaAd PriMu) tionem perſone qͣꝫtū ad modū ſignificandi: ⁊ nō qͣꝫtū ad id qd̓ ſignificat̉: ⁊ iō qͣꝫuis ſignificet̉rel̓o: qꝛ tn̄ ſignificat̉ per modū ſubſtātie: iō dixit ꝙ ſignificat ſubſtātiā: ⁊ qꝛ vlteriꝰ ſub̓a in deo ē ideꝫ qd̓ eſſentia:ideo ꝯſequit̉ vt ſignificet ēt eſſentiā ẜm ꝙ pr̄ eſt deꝰ: ⁊ ētipſa deitas. Et per hoc patꝫ rn̄ſio ad 2ᵐ de diffinitiōeBoetij. Et ſimil̓r ad 3ᵐ: qꝛ qͣꝫuis ſignificet rel̓oneꝫ: nōtn̄ ſignificat ꝑ moᵐ rel̓onis: ⁊ iō nō refert̉ ẜm nomen ad