Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXIII.Queſtio. I.

Diſtin. XXIII.ſis: formā ꝑtis. hypoſtaſis maͣm. Si aūt ſumat̉ vnūqd̓qꝫvt qd̓ eſt: ſic vnum ⁊ idem dicetur eſſentia inquantū habet eſſe: ſubſiſtentia inquantuꝫ habet tale eſſe .ſ. abſolutum: ⁊ hoc per pͥus ꝯuenit generibus ⁊ ſpēbꝰ qͣꝫ īdiuiduis⁊ ſub̓a ẜm ꝙ ſubſtat accn̄tibus: ⁊ hͦ per pͥus ꝯuenit īdiuiduis qͣꝫ generibus ⁊ ſpeciebus. Ulteriꝰ hͦ nomē ꝑſona ſignificat ſub̓aꝫ ꝑticularē prouiſubijcit̉ ꝓpͥetati q̄ ſonat in dignitatē. ⁊ ſil̓r ꝓſopon apudgrecos. ⁊ iō ꝑſona nō ē niſi in naͣ ītellectuali. Et ẜm Boe.ſumptū ē nomē ꝑſone a ꝑſonādo: eo ꝙ in tragedijs ⁊ cōmedijs recitatores ſibi ponebāt quādā laruā ad rep̄ſentandum illū cuiꝰ geſta narrabāt d̓cātādo. Et īde ē ꝙ tractum ē in vſu: vt qd̓libet īdiuiduū hoīs de quo pōt talisnarratio fieri ꝑſona dicat̉: ⁊ ex hͦ etiā dicit̉ ꝓſopon ī greco a pro qd̓ ē in ⁊ ſopos qd̓ ē facies: qꝛ huiuſmodi laruasante facies ponebant.Ad primi ſitum exmā ⁊ forma demōſtrata. Sꝫigit̉ dd̓m qꝛ ꝑticulare ſignificat cōpovl̓e in ſub̓ijs cōpoſitis ſignificat ēt cōpoſitū ex maͣ ⁊ forma ſed nō demr̄ata: ſic̄ hō ex aīa ⁊ carne ⁊ oſſe: non tn̄ exhis carnibus ⁊ ex his oſſibꝰ. Un̄ nō oꝑꝫ ꝙ vſia ſignificetidē qd̓ ꝑticularis ſub̓a. īmo ſe hꝫ ad vtrūqꝫ. Et iō oē qd̓ ēin genere ſub̓e pōt dici vſia ſiue ſit vl̓is ſub̓a: ſiue particularis. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſubſiſtere duo dicit .ſ. eſſe ⁊ determinatū moᵐ eſſendi. ⁊ eſſe ſimpl̓r nō ē niſi indiuiduorūſed determinatio eſſendi ē ex naͣ vel ꝗditate generis velſpēi: ⁊ iō qͣꝫuis genera ⁊ ſpēs nō ſubſiſtāt niſi īdiuiduis: tn̄eoꝝ ꝓprie ſubſiſtere ē: ⁊ ſubſiſtētie dicunt̉: qͣꝫuis ⁊ ꝑticulare dicat̉: ſed poſteriꝰ: ſicut ⁊ ſpēs ſub̓e dicunt̉: ſed ſcd̓e. Ad 3ᵐ dico ꝙ ſub̓a dr̄ inqͣꝫtū ſubeſt accidenti: vel naͣecōi: ſubſiſtere v̓o dr̄ aliꝗd inqͣꝫtuꝫ ē ſub eſſe ſuo nō ꝙ habeat eſſe in alio ſicut in ſub̓o. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ hͦ nomēhypoſtaſis apud grecos aliud hꝫ ex ꝓpͥetate ſignificationis ⁊ aliud ex vſu. Ex ꝓprietate .n. ſignificatiōis hꝫ ꝙ ſignificat quālibet ſub̓am ꝑticularē. ſꝫ ex vſu accōmodatum ē nobilioribus ſubſtātijs: ⁊ iō ipſi vtunt̉ eodē mō hͦnoīe hypoſtaſis: ſicut nos vtimur hͦ noīe ꝑſona. ſed talisvſus nō ē apud nos in hͦ noīe ſub̓a. Ad quintū dd̓m ꝙapud nos nomē ſub̓e equocat̉. Qn̄qꝫ. n. ponit̉ pro eēntia:ẜm ꝙ nos dicimꝰ diffinitionē ſignificare eēntiā rei. Qn̄ꝫponit̉ ꝓ ſuppoſito ſub̓e: ſicut dicimꝰ ſorteꝫ eſſe ſubſtātiāquādā. ⁊ iō vt tolleret̉ malus ītellectus ſcī noluerūt vtih̓ noīe ſub̓a pro ſuppoſito ſicut greci vtunt̉. Sed trāſmutauerunt ⁊ poſuerunt ſubſiſtentiā reſpondentē hypoſtaſi. ⁊ ſub̓am rn̄denteꝫ vſioſi: qͣꝫuis ſit ecōuerſo ẜꝫ v̓itatemſignificatiōis. magis .n. curauerūt vitationē errorum qͣꝫproprietatem nominum. Utꝝ nomē ꝑſona dicat̉ ꝓprie de deo.II.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ nomēO ſecūdum pſone nō ꝓprie dicat̉idiuinis. Perſona .n. ſignificat hoīeꝫ laruatūvt dictū ē. cuiꝰ figura repn̄tat̉. Sꝫ hͦ nō pōtdeo cōuenire niſi metaᶜᵉ. nec ēt hꝫ figuraꝫ q̄repn̄tari poſſit: vt dic̄ Iſa. 40. Cui ſimilē ⁊c̄. gͦ nomē ꝑſone ꝓprie nō ꝯuenit deo. Pͣ. in tota naͣ perſona vr̄ dr̄emaximā ꝯpōnē: qꝛ in īdiuiduo hoīs cōcurrūt qͣſi oēs nature ad cōſtitutionē eiꝰ. vel ex ꝑte aīe: vl̓ ex ꝑte corporis.vn̄ ēt cū oībus cōe hr̄e dr̄. Sed de eſt ſūme ſimplex. gͦ vr̄ꝙ nomē ꝑſone ſibi nō cōueniat. Itē perſona dr̄ q̄ ſubſtat alicui proprietati vel ſubſiſtit. ſed ſic̄ ſupra dcm̄ ē. exv̓bis Auguſti. deꝰ nō dr̄ ꝓprie ſubſtare alicui qd̓ ī ipſo ē.ergo non proprie dicit̉ ꝑſona. Preterea perſona diciſubſtantiam particularem vel ſingularem. ſed particulare vel ſingulare deo non competit. ergo videtur ꝙ necperſone nomen.

Contra q perſona dicit̉ qͣſi per ſe vna: ſed hͦ maxīedeo ꝯuenit. gͦ vr̄ ꝙ ⁊ nomē ꝑſone. Itemꝑſona dic̄ ꝗd cōpletū exn̄s in naͣ ītellectuali: ſꝫ hͦ deo cōpetit. gͦ videt̉ ꝙ ⁊ nomen perſone.dd̓m ꝙ nomē ꝑſone ꝓprie cōuenitReſpondeO deo tn̄ nō eodē mō ſicut ē ī creaturis: ſꝫ qdā nobiliori mō. ſicut ē in oībꝰ alijs que de deo ⁊creaturis dn̄r. Saluat̉ .n. ratio perſone in diuinis ẜm ꝙhꝫ eſſe per ſe ſubſiſtēs in naͣ intellectuali.Ad primum ſunt cōſiderāda .ſ. id a quo īponit̉gͦ dd̓m ꝙ in ſignificatiōe noīs duonomen ad ſignificandū: ⁊ id ad qd̓ ſignificādū īponitur.Cōtingit aūt qn̄qꝫ ꝙ ſub̓a alicuiꝰ rei noīat̉ ab aliquo accidente qd̓ nō ꝯſequit̉ totā naͣm: de qua nomen illud dr̄:ſicut lapis dr̄ ex eo ꝙ ledit pedē: nec tn̄ oē ledens pedeꝫeſt lapis: vel ecōuerſo. Et iō iudiciū de noīe nō dꝫ eſſe ẜꝫhͦ a quo īponit̉: ſed ẜm id ad qd̓ ſignificādū īſtituit̉. Un̄qͣꝫuis nomē ꝑſone ſit impoſitū a dicta repn̄tatiōe: tn̄ eſtīpoſitū ad ſignificandū ſub̓am cōpletā in naͣ intellectuali ſubſiſtētem: ⁊ hͦ deo ꝯuenit: qͣꝫuis nō ꝯueniat ſibi illuda quo nomē īponit̉. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ illa cōpoſitio accidit ꝑſone preter rōne ſuā. Qꝛ .n. ꝑª dicit ꝗd cōpletū in naͣītellectuali: ⁊ in naͣ humana nō īuenit̉ cōplementuꝫ niſiper maximā cōpōnē: ideo per accn̄s ſignificat cōpōnemin natura. Si aūt perfectioneꝫ ītellectualē īueniret ī corpore ſimplici: ſicut ē ignis: diceret̉ ꝑſona: ⁊ iō diuina ſimplicitas nō repugnat perſonalitati. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ ī d̓oẜm rem nihil ponit̉ ſub aliquo: ſed tm̄ ẜm modū ītelligēdi: ꝓut ītelligit̉ ſubſtās ꝓprietati ſiue ꝑſonali: ſiue eſſentiali: ẜm qd̓ dr̄ ſub̓a: ⁊ eſſe ſub: ẜm qd̓ dr̄ ſubſiſtētia: nihilominus tn̄ qꝛ ẜm rē nihil ibi eſt ſub alio. ideo Ricar. deſancto vict. volens ꝓprie loꝗ dicit ꝙ ꝑſone dīne nō ſubſiſtunt ſed exiſtūt: inqͣꝫtū .ſ. diſtīguūt̉ ꝓprietatibꝰ originis:ẜm quas vna ē ex alia: ꝗbus nō ſupponunt̉ per moᵐ ſub̓i⁊ iō diuinas ꝑſonas nō dic̄ eē ſubſiſtētias ſed exiſtētias. Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ ꝓprie loquendo in dīnis nō ē ꝑticulare: qꝛ ꝑticulare dr̄ eo qd̓ ꝑticulat̉ in ipſo naͣ cōis: cuiꝰ ꝑtēaccipit: ẜm virtuteꝫ qͣ pōt eſſe in pluribus: qͣꝫuis accipiattotam rōnē eiꝰ: ſed in pr̄e ē naͣ diuina ẜm totā v̓tutē ſuā.vn̄ nō pōt dici ꝑticulare: niſi forte ſolū ẜm rationeꝫ nūeralis multitudinis: vt ſupra dcm̄ ē. ⁊ pꝫ ex verbis Dam̄.Similiter etiā hͦ nomen deꝰ nō pōt eſſe particulare velſingulare cū de pluribus ſuppoſitis p̄dicet̉: ⁊ maͣ careatq̄ ſingularitatis pͥncipiū eſt. vn̄ perſona dicet̉ de deo nonẜm rōnem particulationis vel ſingularitatis: ſed ẜm rōnem cōpletionis ẜm ꝙ nomīat ꝗd cōpletū ſubſiſtēs velexiſtens in natura intellectuali. Utꝝ perſona ſignificet ſub̓am. III.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ ꝑſona ſi D tertium grīficet ſubaꝫ. Prīo peraucͣtatē Aug. in lr̄a. ꝗ hͦ exp̄ſſe videt̉ dicere. Pͣ. hͦ vr̄ per diffōnē Boe. dicit .n. ꝙ ꝑſonaeſt rōnalis naͣe indiuidua ſub̓a: ſed ſub̓a ſignificat ꝗd abſolutū: ⁊ nō rel̓m. gͦ vr̄ ꝙ nomē ꝑſone nō ſignificet rel̓onem. Pͣ. oē rel̓m ẜm nomē ſuū ad aliud refert̉: ſed hͦnomē ꝑſona nō refert̉ ad aliud ẜm nomē. gͦ nō ſignificatrel̓onem. Item ꝗd q̄rit de ſub̓a vel eēntia: ſꝫ ſic̄ in lr̄adr̄: hereticis q̄rentibꝰ: ꝗd tres ſunt Pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpiritꝰſcūs. Rn̄dēt eſt nomē ꝑſone. gͦ ꝑſona ſignificat eēntiaꝫ. Pͣ. ꝑſona dr̄. q. per ſe vna: ſed vnū ſignificat eſſentiaꝫ.gvr̄ ꝙ perſona eſſentiam ſignificat.CONITA originē capit certū ē ad ſub̓am nō ꝑtinere:Boe. li. de tri. Omne nomē qd̓ ex perſonisſed nullū nomē ita capit originē ex ꝑſonis ſicut perſona.ergo ⁊c̄. Pͣ. in nullo abſoluto diſtīguitur pr̄ a filio: ſed