Diſtin. XXIII.Queſtio. I.
Diſtin. XXIII.ſis: formā ꝑtis. hypoſtaſis maͣm. Si aūt ſumat̉ vnūqd̓qꝫvt qd̓ eſt: ſic vnum ⁊ idem dicetur eſſentia inquantū habet eſſe: ſubſiſtentia inquantuꝫ habet tale eſſe .ſ. abſolutum: ⁊ hoc per pͥus ꝯuenit generibus ⁊ ſpēbꝰ qͣꝫ īdiuiduis⁊ ſub̓a ẜm ꝙ ſubſtat accn̄tibus: ⁊ hͦ per pͥus ꝯuenit īdiuiduis qͣꝫ generibus ⁊ ſpeciebus.¶ Ulteriꝰ hͦ nomē ꝑſona ſignificat ſub̓aꝫ ꝑticularē prouiſubijcit̉ ꝓpͥetati q̄ ſonat in dignitatē. ⁊ ſil̓r ꝓſopon apudgrecos. ⁊ iō ꝑſona nō ē niſi in naͣ ītellectuali. Et ẜm Boe.ſumptū ē nomē ꝑſone a ꝑſonādo: eo ꝙ in tragedijs ⁊ cōmedijs recitatores ſibi ponebāt quādā laruā ad rep̄ſentandum illū cuiꝰ geſta narrabāt d̓cātādo. Et īde ē ꝙ tractum ē in vſu: vt qd̓libet īdiuiduū hoīs de quo pōt talisnarratio fieri ꝑſona dicat̉: ⁊ ex hͦ etiā dicit̉ ꝓſopon ī greco a pro qd̓ ē in ⁊ ſopos qd̓ ē facies: qꝛ huiuſmodi laruasante facies ponebant.Ad primi ſitum exmā ⁊ forma demōſtrata. Sꝫigit̉ dd̓m qꝛ ꝑticulare ſignificat cōpovl̓e in ſub̓ijs cōpoſitis ſignificat ēt cōpoſitū ex maͣ ⁊ forma ſed nō demr̄ata: ſic̄ hō ex aīa ⁊ carne ⁊ oſſe: non tn̄ exhis carnibus ⁊ ex his oſſibꝰ. Un̄ nō oꝑꝫ ꝙ vſia ſignificetidē qd̓ ꝑticularis ſub̓a. īmo ſe hꝫ ad vtrūqꝫ. Et iō oē qd̓ ēin genere ſub̓e pōt dici vſia ſiue ſit vl̓is ſub̓a: ſiue particularis. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſubſiſtere duo dicit .ſ. eſſe ⁊ determinatū moᵐ eſſendi. ⁊ eſſe ſimpl̓r nō ē niſi indiuiduorūſed determinatio eſſendi ē ex naͣ vel ꝗditate generis velſpēi: ⁊ iō qͣꝫuis genera ⁊ ſpēs nō ſubſiſtāt niſi īdiuiduis: tn̄eoꝝ ꝓprie ſubſiſtere ē: ⁊ ſubſiſtētie dicunt̉: qͣꝫuis ⁊ ꝑticulare dicat̉: ſed poſteriꝰ: ſicut ⁊ ſpēs ſub̓e dicunt̉: ſed ſcd̓e.¶ Ad 3ᵐ dico ꝙ ſub̓a dr̄ inqͣꝫtū ſubeſt accidenti: vel naͣecōi: ſubſiſtere v̓o dr̄ aliꝗd inqͣꝫtuꝫ ē ſub eſſe ſuo nō ꝙ habeat eſſe in alio ſicut in ſub̓o. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ hͦ nomēhypoſtaſis apud grecos aliud hꝫ ex ꝓpͥetate ſignificationis ⁊ aliud ex vſu. Ex ꝓprietate .n. ſignificatiōis hꝫ ꝙ ſignificat quālibet ſub̓am ꝑticularē. ſꝫ ex vſu accōmodatum ē nobilioribus ſubſtātijs: ⁊ iō ipſi vtunt̉ eodē mō hͦnoīe hypoſtaſis: ſicut nos vtimur hͦ noīe ꝑſona. ſed talisvſus nō ē apud nos in hͦ noīe ſub̓a. ¶ Ad quintū dd̓m ꝙapud nos nomē ſub̓e equocat̉. Qn̄qꝫ. n. ponit̉ pro eēntia:ẜm ꝙ nos dicimꝰ diffinitionē ſignificare eēntiā rei. Qn̄ꝫponit̉ ꝓ ſuppoſito ſub̓e: ſicut dicimꝰ ſorteꝫ eſſe ſubſtātiāquādā. ⁊ iō vt tolleret̉ malus ītellectus ſcī noluerūt vtih̓ noīe ſub̓a pro ſuppoſito ſicut greci vtunt̉. Sed trāſmutauerunt ⁊ poſuerunt ſubſiſtentiā reſpondentē hypoſtaſi. ⁊ ſub̓am rn̄denteꝫ vſioſi: qͣꝫuis ſit ecōuerſo ẜꝫ v̓itatemſignificatiōis. magis .n. curauerūt vitationē errorum qͣꝫproprietatem nominum.¶ Utꝝ nomē ꝑſona dicat̉ ꝓprie de deo.II.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ nomēO ſecūdum pſone nō ꝓprie dicat̉idiuinis. Perſona .n. ſignificat hoīeꝫ laruatūvt dictū ē. cuiꝰ figura repn̄tat̉. Sꝫ hͦ nō pōtdeo cōuenire niſi metaᶜᵉ. nec ēt hꝫ figuraꝫ q̄repn̄tari poſſit: vt dic̄ Iſa. 40. Cui ſimilē ⁊c̄. gͦ nomē ꝑſone ꝓprie nō ꝯuenit deo. ¶ Pͣ. in tota naͣ perſona vr̄ dr̄emaximā ꝯpōnē: qꝛ in īdiuiduo hoīs cōcurrūt qͣſi oēs nature ad cōſtitutionē eiꝰ. vel ex ꝑte aīe: vl̓ ex ꝑte corporis.vn̄ ēt cū oībus cōe hr̄e dr̄. Sed de eſt ſūme ſimplex. gͦ vr̄ꝙ nomē ꝑſone ſibi nō cōueniat. ¶ Itē perſona dr̄ q̄ ſubſtat alicui proprietati vel ſubſiſtit. ſed ſic̄ ſupra dcm̄ ē. exv̓bis Auguſti. deꝰ nō dr̄ ꝓprie ſubſtare alicui qd̓ ī ipſo ē.ergo non proprie dicit̉ ꝑſona. ¶ Preterea perſona diciſubſtantiam particularem vel ſingularem. ſed particulare vel ſingulare deo non competit. ergo videtur ꝙ necperſone nomen.
Contra q perſona dicit̉ qͣſi per ſe vna: ſed hͦ maxīedeo ꝯuenit. gͦ vr̄ ꝙ ⁊ nomē ꝑſone. ¶ Itemꝑſona dic̄ ꝗd cōpletū exn̄s in naͣ ītellectuali: ſꝫ hͦ deo cōpetit. gͦ videt̉ ꝙ ⁊ nomen perſone.dd̓m ꝙ nomē ꝑſone ꝓprie cōuenitReſpondeO deo tn̄ nō eodē mō ſicut ē ī creaturis: ſꝫ qdā nobiliori mō. ſicut ē in oībꝰ alijs que de deo ⁊creaturis dn̄r. Saluat̉ .n. ratio perſone in diuinis ẜm ꝙhꝫ eſſe per ſe ſubſiſtēs in naͣ intellectuali.Ad primum ſunt cōſiderāda .ſ. id a quo īponit̉gͦ dd̓m ꝙ in ſignificatiōe noīs duonomen ad ſignificandū: ⁊ id ad qd̓ ſignificādū īponitur.Cōtingit aūt qn̄qꝫ ꝙ ſub̓a alicuiꝰ rei noīat̉ ab aliquo accidente qd̓ nō ꝯſequit̉ totā naͣm: de qua nomen illud dr̄:ſicut lapis dr̄ ex eo ꝙ ledit pedē: nec tn̄ oē ledens pedeꝫeſt lapis: vel ecōuerſo. Et iō iudiciū de noīe nō dꝫ eſſe ẜꝫhͦ a quo īponit̉: ſed ẜm id ad qd̓ ſignificādū īſtituit̉. Un̄qͣꝫuis nomē ꝑſone ſit impoſitū a dicta repn̄tatiōe: tn̄ eſtīpoſitū ad ſignificandū ſub̓am cōpletā in naͣ intellectuali ſubſiſtētem: ⁊ hͦ deo ꝯuenit: qͣꝫuis nō ꝯueniat ſibi illuda quo nomē īponit̉. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ illa cōpoſitio accidit ꝑſone preter rōne ſuā. Qꝛ .n. ꝑª dicit ꝗd cōpletū in naͣītellectuali: ⁊ in naͣ humana nō īuenit̉ cōplementuꝫ niſiper maximā cōpōnē: ideo per accn̄s ſignificat cōpōnemin natura. Si aūt perfectioneꝫ ītellectualē īueniret ī corpore ſimplici: ſicut ē ignis: diceret̉ ꝑſona: ⁊ iō diuina ſimplicitas nō repugnat perſonalitati. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ ī d̓oẜm rem nihil ponit̉ ſub aliquo: ſed tm̄ ẜm modū ītelligēdi: ꝓut ītelligit̉ ſubſtās ꝓprietati ſiue ꝑſonali: ſiue eſſentiali: ẜm qd̓ dr̄ ſub̓a: ⁊ eſſe ſub: ẜm qd̓ dr̄ ſubſiſtētia: nihilominus tn̄ qꝛ ẜm rē nihil ibi eſt ſub alio. ideo Ricar. deſancto vict. volens ꝓprie loꝗ dicit ꝙ ꝑſone dīne nō ſubſiſtunt ſed exiſtūt: inqͣꝫtū .ſ. diſtīguūt̉ ꝓprietatibꝰ originis:ẜm quas vna ē ex alia: ꝗbus nō ſupponunt̉ per moᵐ ſub̓i⁊ iō diuinas ꝑſonas nō dic̄ eē ſubſiſtētias ſed exiſtētias.¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ ꝓprie loquendo in dīnis nō ē ꝑticulare: qꝛ ꝑticulare dr̄ eo qd̓ ꝑticulat̉ in ipſo naͣ cōis: cuiꝰ ꝑtēaccipit: ẜm virtuteꝫ qͣ pōt eſſe in pluribus: qͣꝫuis accipiattotam rōnē eiꝰ: ſed in pr̄e ē naͣ diuina ẜm totā v̓tutē ſuā.vn̄ nō pōt dici ꝑticulare: niſi forte ſolū ẜm rationeꝫ nūeralis multitudinis: vt ſupra dcm̄ ē. ⁊ pꝫ ex verbis Dam̄.Similiter etiā hͦ nomen deꝰ nō pōt eſſe particulare velſingulare cū de pluribus ſuppoſitis p̄dicet̉: ⁊ maͣ careatq̄ ſingularitatis pͥncipiū eſt. vn̄ perſona dicet̉ de deo nonẜm rōnem particulationis vel ſingularitatis: ſed ẜm rōnem cōpletionis ẜm ꝙ nomīat ꝗd cōpletū ſubſiſtēs velexiſtens in natura intellectuali.¶ Utꝝ perſona ſignificet ſub̓am. III.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ ꝑſona ſi¶ D tertium grīficet ſubaꝫ. Prīo peraucͣtatē Aug. in lr̄a. ꝗ hͦ exp̄ſſe videt̉ dicere.¶ Pͣ. hͦ vr̄ per diffōnē Boe. dicit .n. ꝙ ꝑſonaeſt rōnalis naͣe indiuidua ſub̓a: ſed ſub̓a ſignificat ꝗd abſolutū: ⁊ nō rel̓m. gͦ vr̄ ꝙ nomē ꝑſone nō ſignificet rel̓onem. ¶ Pͣ. oē rel̓m ẜm nomē ſuū ad aliud refert̉: ſed hͦnomē ꝑſona nō refert̉ ad aliud ẜm nomē. gͦ nō ſignificatrel̓onem. ¶ Item ꝗd q̄rit de ſub̓a vel eēntia: ſꝫ ſic̄ in lr̄adr̄: hereticis q̄rentibꝰ: ꝗd tres ſunt Pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpiritꝰſcūs. Rn̄dēt eſt nomē ꝑſone. gͦ ꝑſona ſignificat eēntiaꝫ.¶ Pͣ. ꝑſona dr̄. q. per ſe vna: ſed vnū ſignificat eſſentiaꝫ.gvr̄ ꝙ perſona eſſentiam ſignificat.CONITA originē capit certū ē ad ſub̓am nō ꝑtinere:Boe. li. de tri. Omne nomē qd̓ ex perſonisſed nullū nomē ita capit originē ex ꝑſonis ſicut perſona.ergo ⁊c̄. ¶ Pͣ. in nullo abſoluto diſtīguitur pr̄ a filio: ſed