Diſtin. XXIII.Qu i0. I.
H
ꝙ ſubſiſtentia ſit idem qd̓ ſub̓a. ¶ Pͣ. cuꝫ vtrūqꝫ īportetpoſitionem alicuiꝰ ſub aliquo. gͦ idē qd̓ pͥus. ¶ Iteꝫ Boe.li. de dua. na. dicit ꝙ hͦ noīe hypoſtaſis nō vtuntur greciniſi pro īdiuiduo rōnalis naͣe: ſed īdiuiduū rōalis naͣe diperſona. gͦ videt̉ ꝙ hypoſtaſis ⁊ ꝓſopō: vel ſub̓a ⁊ ꝑſonaſint oīo idem. ¶ Pͣ. ſicut greci dicūt tres hypoſtaſes: itanos dicimus tres ſubſiſtētias. nō aūt tres ſub̓as dicimusſicut ipſi tres vſioſes. gͦ vr̄ ꝙ idē ſit ſubſiſtētia apud nosqd̓ hypoſtaſis apud grecos: cꝰ ꝯͣriū boe. dic̄ li. de dua. na.In cōtraſib pna ꝑſona xp̄i: q ſignificatiōes hoꝝeſt auctoritas Boe. li. de dua. na. innoīum diſtīguit. Et etiam auctoritas mar. Tullij quamibi Boe. inducit.dd̓m ꝙ qͣtuor dicta noīa ẜm ſignifiReſpondeo cationē differūt. Sꝫ hoꝝ dr̄ia differenter a diuerſis aſſignat̉. Quidā .n. ſumūt hoꝝ dr̄iaꝫ exhͦ ꝙ in dīnis eſt aliꝗd cōe: ⁊ aliꝗd diſtinctū. Et cōe pōt ſignificari vt quo eſt: ⁊ ſic ē eēntia. Uel vt qd̓ ē ⁊ ſic eſt ſubſiſtentia. Uel al̓r: qꝛ d̓s pōt ſignificari: inqͣꝫtū dat oībꝰ eſſe⁊ ſic dr̄ eēntia: vel inqͣꝫtū hꝫ eē ſufficiēs nullo indigens. ⁊ſic dicit̉ ſubſiſtētia. Diſtinctū ſil̓r pōt ſignificari vel ī cōcretione. ⁊ ſic eſt nomē ꝑſone: vel in abſtractiōe. ⁊ ſic eſtnomē hypoſtaſis. Uel al̓r qꝛ pōt ſignificari vt diſtinguibile: ⁊ ſic ſignificat̉ noīe hypoſtaſis: vel vt diſtinctū: ⁊ ſicſignificat̉ noīe ꝑſone. Uel al̓r qꝛ vel ſignatur vt diſtīctūaliqͣ ꝓprietate determinata ad nobilitatē ꝑtinēte: ⁊ ſic ēnomē ꝑſone. vel diſtinctū abſolute qͣcūqꝫ ꝓprietate: ⁊ ſiceſt nomē hypoſtaſis. Sed iſte modus nō ſoluit qōneꝫ: q̄ſi ēt nulla eſſet diſtinctio in dīnis adhuc iſta noīa dr̄ent̉de deo: ⁊ nō idē ſignificarēt ſicut noīa ſynonima. Et preterea ēt qͣꝫtū ad q̄dā falſum eſt. Nō .n. dr̄ d̓s eēntia ex ecꝙ det eſſe: ſicut nec ſapiēs ex eo ꝙ dat ſapīam. Quinīmoeꝯͣ. ex eo ꝙ d̓s eēntiā hꝫ: eē in creaturas infundit: ⁊ ſic dealijs. ſicut ēt ignis ex hͦ ꝙ calorē hꝫ calefacit: ⁊ nō eꝯͣ: quāuis dīna ſapīa ⁊ eēntia ꝑ eſſe ⁊ cognoſcere creature cōicatum nobis īnoteſcat. Sil̓r ēt in dīnis cū deꝰ ſit actꝰ punō ꝑmixtus poͣe: nō eſt aliꝗd in eo ſignificabile ꝑ moᵐ potentie nō cōiuncte actui ⁊ octꝰ vt diſtinguibile ⁊ diſtīctū.Nec iteꝝ verū eſt ꝙ hͦ nomē hypoſtaſis ſignificet id qd̓ꝓpriū ē in abſtractiōe. Hoc .n. mō ſignificat̉ noīe ꝓprietatis ſicut noīe pr̄nitatis q̄ ſignificat nō vt hypoſtaſis: ſꝫvt in hypoſtaſi ens. Alij ſumūt dr̄iam hoꝝ noīum ẜm diſtinctionē rōnis quo ē ⁊ qd̓ ē. Quoꝝ ꝗdā dicūt ꝙ tria horum ſignificāt qͦ eſt vel ſub̓am ſuppoſiti. ita ꝙ eēntia ſignificat ſub̓am ſiue naͣm generis. ſubſiſtētia naͣꝫ ſpēi. hypoſtaſis naͣm īdiuidualē. ⁊ qͣrtū .ſ. ꝑſona ſumit̉ ẜm id qd̓ē: ⁊ ſignificat ſub̓am q̄ ē ſuppoſitū. Alij dicūt eꝯͦ ꝙ vnumſignificat qͦ ē .ſ. eēntia ⁊ tria ſignificāt qd̓ ē diuerſimode:qꝛ hͦ nomē ſub̓a ſignificat qd̓ ē per reſpectuꝫ ad naͣm veleēntiā. Hoc nomē ſubſiſtētia ſignificat qd̓ ē ꝑ reſpectumad īdiuiduationē. Sꝫ hͦ nomē ꝑſona ponit ſpālē rōnē adꝓpͥetatem pertinēteꝫ ad dignitatē. ſed de pͥmis duobꝰ eſteconuerſo ẜm Boe. h̓ .n. dr̄ia ſumpta ē ẜm Augu. ⁊ Iero.Alij dicūt ꝙ duo ſignificāt quo ē. eſſentia ꝗdē ſignificaquo ē vel naͣm cōem: prout nō ē p̄dicabilis vt conſiderat̉cū dicit̉ hō ē ſpēs. Sed ſubſiſtētia ſignificat naͣm cōeꝫ vtp̄dicabilis ē ẜm Boe. Alia duo ſignificāt qd̓ ē ⁊ eo mododifferūt ſicut in ꝓximo dictū ē. Sed qꝛ qd̓libet hoꝝ nominum p̄ter hͦ nomen ꝑſona inuenit̉ qn̄qꝫ poni pro qͦ ē: ⁊qn̄qꝫ poni pro qd̓ ē. iō nō vr̄ eſſe eēntialis diſtinctio eorūẜm aliquē dictoꝝ modoruꝫ. Iō aliter dd̓m ē ẜm Boe. vtſumat̉ dr̄ia hoꝝ nominū: eſſentia: ſubſiſtētia: ſub̓a ẜm ſignificationē actuū a ꝗbus īponunt̉ .ſ. eſſe ſubſiſtere ſubſtare. Patet .n. ꝙ eſſe cōe qd̓dā ē ⁊ nō determinat aliquēmoᵐ eēndi. ſubſiſtere aūt dicit determinatū modū eſſen
eſti2di: ꝓut .ſ. aliꝗd ē ens per ſe nō in alio ſicut accn̄s. ſubſtareaūt idem ē qd̓ ſub alio poni. Inde pꝫ ꝙ eſſe dicit id qd̓ ēcōe oībus generibꝰ: ſed ſubſiſtere ⁊ ſubſtare id qd̓ ē proprium pͥmo p̄dicamento ẜm duo q̄ ſibi ꝯueniunt: ꝙ .ſ. ſitens in ſe completū. ⁊ iteꝝ ꝙ oībus alijs ſubſternat accidentibus .ſ. q̄ in ſub̓a eſſe hn̄t. Unde dico ꝙ eēntia dicit̉:cuiꝰ actꝰ ē eſſe: ſubſiſtētia cuiꝰ actꝰ ē ſubſiſtere. ſub̓a cuiꝰactus ē ſubſtare. Hoc aūt dr̄ dupl̓r ſicut in ſingulis patꝫ.Eſſe .n. ē actus alicuiꝰ. vt qd̓ ē: ſic̄ calefacere ē actꝰ calefacientis. ⁊ ē alicuiꝰ vt quo ē .ſ. quo denominat̉ eſſe: ſicut calefacere ē actus caloris. ¶ Sciēdū ē aūt ꝙ ſi aliꝗd cōſequit̉ aliqua plura ꝯueniētia adinuicē nō pōt denomīariẜm aliꝗd alterū illoꝝ: qͣꝫuis ēt illud ſit pͥncipiū totius: ſꝫper totū. verbi gr̄a. ſapor ꝯſequit̉ calidū ⁊ humiduꝫ: ꝓutaliquo mō ꝯueniūt: ⁊ qͣꝫuis calor ſit pͥncipiū ſaporis ſicuteffectiuū: nō tn̄ aliꝗd denominat̉ ſapidū a calore: ſꝫ a ſapore ꝗ cōplectit̉ ſimul calidū ⁊ humidū aliquo mō cōuenientia. Sil̓r dico ꝙ cum eſſe ꝯſeꝗtur ꝯpōneꝫ maͣe ⁊ forme: qͣꝫuis forma ſit pͥncipiuꝫ eſſe: nō tn̄ denominat̉ aliqd̓ens a forma ſꝫ a toto: ⁊ ideo eſſentia nō dicit formā tm̄: ſꝫin cōpoſitis ex maͣ ⁊ forma dicit totū. ⁊ hͦ ēt dr̄ quiditas:vt naͣ rei: ⁊ ideo dicit Boe. in p̄dicamētis ꝙ vſia ſignificat ꝯpoſitū ex maͣ ⁊ forma. Sꝫ iſta naͣ ſic ꝯſiderata quāuis dicat ꝯpoſitū ex maͣ ⁊ forma: nō tn̄ ex hac maͣ demōſtrata determinatis accn̄tibus ſubſtāte: in qua īdiuiduatur forma: qꝛ ho cōpoſitū dicit hͦ nomen ſor. h̓ aūt materia demōſtrata ē ſicut recipiēs illam naͣm cōem. Et ideonaͣ vel eſſentia ſignificat̉ dupl̓r .ſ. vt pars: ẜm ꝙ naͣ cōisſumit̉ cū p̄ciſiōe cuiuſlibet ad naͣꝫ cōeꝫ nō ꝑtinētis. Siceniꝫ maͣ demōſtrata ſuperuenit in ꝯpōnē ſingularis demonſtrati: ſicut hͦ nomē humanitas. ⁊ ſic nō p̄dicat̉ nec ēgenus nec ē ſpēs. ſed ea formaliter denominat̉ hō. Uelſignificat̉ vt totū ẜm ꝙ ea que ad naͣm cōem ꝑtinēt ſinep̄ciſione ītelligunt̉. ſic .n. īcluditur in potentia etiā materia demōſtrata in naͣ cōi. Et ſic ſignificat̉ h̓ nomine hō. ⁊ſignificat̉ vt qd̓ eſt. Et vtroqꝫ modo īuenit̉ hͦ nomē eēntia. Unde qn̄qꝫ dicimꝰ ſorteꝫ eſſe eſſentiā quādaꝫ. Qn̄qꝫdicimꝰ ꝙ eſſentia ſortis nō eſt ſor. ⁊ ſic pꝫ ꝙ eſſentia qn̄ꝫdicit quo ē vt ſignificat̉ nomine humanitatis. ⁊ qn̄qꝫ qd̓eſt vt ſignificat hͦ nomine hō. Simil̓r etiā ſubſiſtere eſtactus alicuiꝰ: vt qd̓ ſubſiſtit vel vt quo ſubſiſtit. Cū autēſubſiſtere dicat eſſe determinatū ⁊ tota d̓termīatio eēndi cōſequat̉ formā: que terminus ē. ꝯſtat ꝙ aliꝗd denominat̉ ſubſiſtens per pͥmā formā que ē in genere ſubſtātie: ſicut album per albedinē: ⁊ animatū per aīam: ⁊ ideoin predicamentis dicit Boetiꝰ. Ꝙ vſioſis vel ſubſiſtētiaeſt forma accipiēs ſubſiſtentiā pro quo ſubſiſtit̉. Si aūtaccipiat̉ ſubſiſtentia pro eo qd̓ ſubſiſtit ſic ꝓprie dr̄ illudin quo per pͥus īuenit̉ talis naͣ hͦ mō eſſendi. Et cū ꝑ pͥusinueniat̉ in ſub̓a ẜm ꝙ ſub̓a eſt: ⁊ deinceps in alijs ẜm ꝙꝓpinquius ſe hn̄t ad ſub̓am. cōſtat ꝙ nomē ſubſiſtētie ꝑprius cōuenit generibꝰ ⁊ ſpeciebus in genere ſub̓e. vt dicit Boe. lib. de duabus naturis. ⁊ īdiuiduis nō ꝯuenit habere tale eſſe niſi inqͣꝫtuꝫ ſunt ſub tali naͣ cōmuni. Quāuis .n. genera ⁊ ſpēs nō ſubſiſtant niſi in īdiuiduis quorūeſt eē: tamen determinatio eſſendi fit ex naͣ vel q̄ditateſuperiori. Simil̓r hypoſtaſis vel ſub̓a dr̄ dupl̓r. vel id qͦſubſtatur. ⁊ qꝛ pͥmū pͥncipiū ſubſtādi ē materia: ideo dic̄Bōe. in p̄dicamentis ꝙ hypoſtaſis ē materia. vel qd̓ ſubſtat. ⁊ hͦ ē īdiuiduū in genere ſub̓e per prius. Genera eniꝫ⁊ ſpecies nō ſubſtāt accn̄tibus niſi rōne īdiuiduoruꝫ. Etideo nomen ſub̓e pͥmo ⁊ pͥncipal̓r cōuenit ꝑticularibusſubſtātijs ẜm ph̓m ⁊ ẜm Boe. lib. de dua. na. Sic gͦ patetdr̄ia iſtoꝝ triū dupl̓r. Quia ſi accipiat̉ vnūqd̓qꝫ vt quo ēſic eſſentia ſignificat quiditateꝫ: vt eſt forma totiꝰ: yſio-