Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XXII.

Diſtineſt aliꝰ ꝗ ſit d̓s fl̓a ē: qꝛ filiꝰ ē aliꝰ a pr̄e: ꝗ tn̄ ē deꝰ. Si v̓o relatiuū referat ſuppoſitū īdiſtīcte ẜꝫ ꝙ ſupponit hͦ nomēdeꝰ: cuꝫ dr̄ deꝰ ē vnꝰ. tūc ē vera ī omni ſenſu. ⁊ ſic pꝫ ꝙ nōꝯcludet̉ ꝓpoſitū niſi ꝑ modū quo ꝓpō dicta ꝯceſſa eſt indiſtinctōe ſuprapoſita. Expō textus.nouit pr̄eꝫ niſi filiꝰ ⁊cͣ. vr̄ ꝙ Aug.ENO male exponit: qꝛ nemo idē eſt qdnullus hō. ſub hͦ aūt nō ꝯtinent̉ pr̄ ⁊ ſpir. ſan.de ꝗbꝰ hͦ nomē hō nō p̄dicat̉: ⁊ ita vr̄ ꝙ īconueniēter ſubiūgat Augu. (Nō tn̄ ſeꝑat̉ ⁊cͣ.)Ad hͦ dicūt ꝗdā ꝙ h̓ dictio niſi n̄ pōit̉ exceptīe: ſꝫ aduerſatiue vt ſit ſenſus nullus purus hō nouit patreꝫ noticiacōprehēſiōis: ſꝫ tm̄ filiꝰ. Sꝫ pōt meliꝰ dici ꝙ h̓ dictio nemo hꝫ aliꝗd ex ꝓprietate ſignificatōis: ⁊ aliꝗd ex vſu nominis. ex ꝓpͥetate ſignificatōis hꝫ ꝙ nemo ſignificet idēqd̓ nullus hō: ⁊ ita ſub hac diſtributōe nō includit̉ ꝑſonapr̄is vel ſpiri. ſancti. Sꝫ qꝛ hō eſt ẜm ꝙ hꝫ intellectu necaliꝗd hn̄s ītellectū eſt nobis ad ſenſuꝫ manifeſtū niſi homo. iō ex vſu loquētiū hꝫ ꝙ nemo diſtribuat ꝓ omni intellectuali naͣ: ⁊ ita ſub diſtributiōe pōt fieri deſcēſus adꝑſonas diuinas angelicas ⁊ humanas. De noīuꝫ dr̄ia ꝗbus vtimur loq̄ntes d̓ deo. Diſtinctio. XII.Oſt p̄dicta nobis diſſerēdū vr̄ denoīuꝫ diuerſitate: ꝗbꝰ loquētes devnitate ac trinitate ineffabili vtiImur. Deinde demr̄anduꝫ eſt ꝗbꝰmodis de ea aliꝗd dicat̉. Illud gͦ precipue teneamus: q̄dā eē noīa diſtincte ad ſingulas ꝑſonas ꝑtinētia: vt ait Aug. ī. ix. li. tri. q̄ d̓ ſingulistm̄ dn̄r ꝑſonis. Queda ꝟo vnitatē eſſentie ſignificātia ſunt: q̄ ⁊ de ſingulis ſingilatim: ⁊ deoībꝰ cōiter dn̄r. Alia ꝟo ſunt q̄ tranſlatiue ac ꝑſil̓itudinē d̓ deo dn̄r. Un̄ amb. ī. li. ij. d̓ tri. ait.Quo puriꝰ niteat fides: triꝑtita vr̄ deriuandadiſtīctio. Sūt .n. noīa q̄da q̄ euidēter ꝓprietatē ꝑſonāqꝫ deitatis on̄dūt. Et ſunt q̄dā q̄ ꝑſpicuā dīne maieſtatis exprimūt ꝟitatē. Alia ꝟoſūt q̄ trāſlatiue ⁊ ꝑ ſil̓itudinē de deo dn̄r. Proprietatis itaqꝫ īdicia ſunt: gn̓atio: filiꝰ: ꝟbū: ⁊huiuſmodi. Vnitatis ꝟo eterne ſapīa: virtusveritas: ⁊ huiuſmodi. Similitudinis ꝟo ſplēdor: character: ſpeculum: ⁊ huiuſmodi. Premiſſis addit quedaꝫ eſſe noīa que tēporaliter deo ꝯueniūt ⁊ relatiue dicuntur.EIs adijciēdū ē q̄dā ēt noīa eſſe: vt Augu. ait ī. v. lib. de tri. q̄ ex tꝑe deo ꝯueKniūt. ⁊ relatiue ad creaturā dn̄r: quorū quedaꝫ de oībus dicunt̉ ꝑſonis: vtdominꝰ: creator: refugiū. Quedam aūt nō deomnibus: vt donatus: datus: miſſus. De hoc nomine trinitas addit.Reterea eſt vnuꝫ nomē qd̓ de nullaꝑſona ſingilatiꝫ dr̄: ſꝫ de oībus ſil̓. i.trinitas: qd̓ nō dr̄ ẜm ſub̓aꝫ: ſꝫ quaſicollectiuū pl̓alitatē d̓ſignat ꝑſonaꝝ

De alijs noībꝰ q̄ tꝑaliter deo congruūt: ⁊ nōrelatiue dicuntur.Unt ēt q̄dā noīa q̄ ex tꝑe d̓o ꝯueniūtnec relatiue dn̄r: vt hūanatꝰ: incarnaIjtus: ⁊ huiuſmōi. Ecce ſex noīum differentias aſſignauimus ꝗbus vtimur loq̄ntesde deo: de quibus ſingulis agendum eſt. Ꝙ illa noīa q̄ ad ſingulas ꝑtinēt ꝑſonas proprie relatiue dn̄r: ea ꝟo q̄ vnitatē eēntie ſignificāt ad ſe dn̄r: ⁊ de ſingulis ⁊ d̓ oībꝰ cōiter dn̄rꝑſonis ⁊ ſingul̓r nō pl̓aliter ī ſūma accipiunt̉.Ciēdū ē gͦ ꝙ illa q̄ ꝓprie ad ſingulasꝑſonas ꝑtinēt: relatiue adīuicē dn̄r.ſicut pr̄ ⁊ filiꝰ: ⁊ vtriuſqꝫ donū ſpūsliſcūs. Ea ꝟo q̄ vnitatē eēntie ſignificant ad ſe dicunt̉: ⁊ ea que ad ſe dicunt̉ ſubſtātialiter vtiqꝫ dicunt̉: ⁊ de omnibus cōmuniter⁊ de ſingulis ſingilatiꝫ dicunt̉ ꝑſonis: ⁊ ſingulariter nō pl̓al̓r accipiunt̉ ī ſūma: vt deꝰ: bonꝰ.potēs: magnꝰ: ⁊ hmōi. Que aūt relatiue dn̄r:ſub̓al̓r n̄ dn̄r. Un̄ Aug. ī. v. li. d̓ tri. ait. Quicꝗd ad ſe dr̄: p̄ſtantiſſima illa ⁊ dīna ſublimitasſub̓al̓r dr̄. Qd̓ aūt ad aliꝗd dr̄ nō ſub̓aliter dr̄:ſꝫ relatiue. Tātaqꝫ ē vis eiuſdē ſub̓e in pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpū ſcō: vt ꝗcꝗd de ſingulis ad ſeipos dr̄:nō pl̓aliter ī ſūma: ſꝫ ſingulariter accipiat̉. Dicimus .n. pr̄ ē d̓s: ⁊ filiꝰ ē deꝰ: ⁊ ſpūs ſcūs ē d̓s:qd̓ ẜm ſub̓am dici nemo dubitat. Nō tn̄ dicimus hāc trinitatē eē tres d̓os: ſꝫ vnū deū. Itadr̄ pr̄ magnꝰ: filiꝰ magnꝰ: ⁊ ſpūs ſcūs magnꝰ:n̄ tres magni ſꝫ vnꝰ magnꝰ. Ita ēt oīpotēs pr̄:oīpotēs filiꝰ: oīpotēs ſpūs ſcūs: nō tn̄ tres oīpotēs: ſꝫ vnꝰ oīpotētes. Quicꝗd gͦ ad ſeip̄ꝫ dr̄deꝰ: ⁊ de ſingulis ꝑſonis ſil̓r dr̄: ⁊ ſil̓ de ip̄a trinitate: nō pl̓aliter ſꝫ ſingulariter dr̄. Et qm̄ nōeſt aliud deo eē: ⁊ aliud magnū eſſe: ſꝫ hoc idēeſt illi eſſe: qd̓ eſt magnū eē. Propterea ſicutnō dicimus tres eēntia. ſic nō dicimꝰ tres magnitudīes: ſꝫ vnā eēntiā ⁊ vnā magnitudinē. Ꝙ deꝰ magnꝰ ē ea magnitudine qͥ deꝰ: ſic debonitate ⁊ d̓ oībꝰ q̄ ẜꝫ ſub̓aꝫ dn̄r.Eus .n. nō ē magnꝰ ea magnitudīe q̄Pnō ē qd̓ ipſe: vt quaſi ꝑticeps eiꝰ ſit.SAalioꝗn maior eēt illa magnitudo qͣꝫd̓s. Deo āt nō eſt aliꝗd maiꝰ: ea gͦ magnitudīemagnꝰ ē qͣ ipſe ē. Iōqꝫ nec tres magnitudinesdicimus: ſꝫ vnam magnitudinē: nec tres magnos: ſꝫ vnū magnū: qꝛ nō ꝑticipatiōe magnitudīs deꝰ magnꝰ ē: ſꝫ ſeip̄o magno magnꝰ ē: qꝛipſe ē ſua magnitudo. Ita ⁊ de bonitate ⁊ eternitate ⁊ oīpotētia dei dd̓m eſt: ⁊ de oībꝰ oīnoq̄ de deo pn̄t ꝓnūciari ſubſtātialiter: ꝗbus ad