Diſtin. XXI.Quēlio. II.

Diſtin. XXI.¶ Utrum iſta ꝓpoſitio. ſolus pater eſt deꝰ. ſit v̓a. II.ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ h̓D ſecunduꝫ ſit va. ſolus pr̄ eſt devel ſolus filiꝰ eſt deus. Sicut .n. eſſe deū ꝯuenit tribus perſonis: ita ⁊ eſſe altiſſimū. ſed defilio legit̉. tu ſolus altiſſimꝰ. gͦ pōt dici ſolusfiliꝰ eſt deꝰ. ¶ Pͣ. h̓. ſolus pr̄ eſt deꝰ. hꝫ duas expoſitiuas.vnā īdefinitam vel ſingularē: que cōuertit̉ ſicut particularis affirmatiua .ſ. h̓. pr̄ eſt deꝰ. aliā negatiuā vl̓em .ſ. nullus aliꝰ a pr̄e ē deus. vtraqꝫ haꝝ cōuertit̉ ſimpl̓r. Sed h̓eſt vera. in aliqͦ ſenſu ſolus d̓s ē pr̄. gͦ a ſimplici cōuerſa h̓erit v̓a: ſolus pr̄ ē deꝰ. ¶ Pͣ. ſi h̓ eſt falſa: ſolus pr̄ ē deꝰ. hͦnō erit niſi qꝛ ꝑ dictione excluſiuā excludunt̉ alie ꝑſonedīne a ꝑticipatiōe p̄dicati: ſꝫ per dictionē excluſiuā adiūctam pri nō excludunt̉ filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs. gͦ h̓ eſt ſimpl̓r v̓a:ſolus pr̄ ē d̓s. Media ꝓbat̉ ꝑ aucͣtatē Aug. ī lr̄a ꝗ dic̄. Sid̓ ſolo pr̄e p̄dicta dr̄ent̉: nō tn̄ excluderet̉ filiꝰ nec ſpi. ſcūsqꝛ hi vnū ſūt. Probat̉ ēt ꝑ rōnē ſic. Maior eſt vnio filijad pr̄em. qͣꝫ partis ad totū: ſed dictio excluſiua adiunctatoti nō excludit partē. nō .n. ſeꝗtur. ſolus ſor. ē albꝰ. gͦ peseius nō ē albꝰ. gͦ cū excluſio fiat rōe diuerſitatis. vr̄ ꝙ nōexcludat̉ filiꝰ per dictionē excluſiuaꝫ adiunctam patri.¶ Pͣ. dictio excluſiua nō remouet a cōſortio niſi hͦ qd̓ ēſeparatū ab eo cui adiungit̉: ſed filiꝰ eſt ī pr̄e vt ſupra ꝓbatum eſt. gͦ cū dicit̉. ſolus pater nō excludit̉ filiꝰ. ¶ Pͣdictio excluſiua adiūcta antecedēti nō excludit ꝯn̄s. nōenim ſequit̉. ſolus hō currit. gͦ aīal nō currit: vel ſolū aīalnō currit. gͦ hō nō currit: ſed filiꝰ ſequit̉ ad patreꝫ: ⁊ eꝯͦ. vthabitū eſt ex Amb. di. 9. gͦ vr̄ ꝙ cū dr̄ ſolus pr̄ nō excludatur filiꝰ: nec eꝯͦ. ⁊ ita h̓ erit vera. ſolus pater eſt deꝰ.eſt qd̓ in littera dicit̉. ¶ Pͣ. huiꝰ ꝓpoſitioCONIrA nis. ſolus pr̄ eſt deus. vna expoſitiua ē. Nullus aliꝰ a patre eſt deus: ſꝫ h̓ eſt falſa: qꝛ filiꝰ ꝗ ē aliꝰ a patre eſt d̓s. gͦ h̓ eſt falſa. ſolus pater eſt deus.ReſpondeC adiuncta vni rel̓oꝝ in creaturis nōdd̓m ꝙ ẜm quoſdā dictio excluſiuaexcludit alterum. nō .n. ſequit̉. tm̄ pr̄ eſt. gͦ filiꝰ non eſt. qꝛad vnū rel̓oꝝ ſequit̉ alterū. Sed hoc vr̄ eē falſum: qꝛ dictio excluſiua adiūcta ſuppoſito excludit omne alid̓ ſuꝑpoſitum. vnde cū filius ſit aliud ſuppoſitū a patre excluditur filius. cuꝫ dicit̉ ſolus pater. Nec h̓ īpedit̉ per hͦ ꝙvnum ſine altero eſſe nō pōt: qꝛ gnaͣtio ēt nō pōt eſſe ſinealteratiōe ⁊ loci trāſmutatiōe: ⁊ tn̄ cū dicit̉. ſola gnaͣtio ē.excludit̉ oīs alia mutatio. Pͣ. qͣꝫuis rel̓a conſequantur ſein eſſe: nō tamē cōſequunt̉ ſe in alijs p̄dicamētis. Nō .n.ſequit̉. ſi pater eſt muſicus ꝙ filiꝰ eſt muſicus. Et p̄tereacum ſolus ſit determinatio ſuppoſiti excludit oē alid̓ ſuꝑpoſituꝫ. Diuerſitatē aūt ſuppoſitoꝝ nō tollit relatiuorūcōſecutio. Un̄ nō eſt aliqua rō: quare reſpectu horū p̄dicatorum vnū nō excluderet̉ per excluſionē adiunctā alteri. Et ideo dicēdū eſt ꝙ dictio excluſiua adiuncta pr̄iexcludit filiū qͣꝫtum ꝑtinet ad oppoſitionē relatiōis. Tn̄ītelligendū eſt ꝙ diuerſimode ſe hꝫ in creaturis: ⁊ in diuinis qͣꝫtum ad duo. Primo qꝛ in creaturis pr̄ ⁊ filius nōſunt vnū in eēntia. vnde filiꝰ eſt alius a patre ⁊ aliud: qd̓tn̄ nō eſt verū in diuinis. Scd̓o qꝛ in creaturis per paternitatem addit̉ nouū eſſe qd̓ eſt eē accn̄tale: ⁊ non idē qd̓eſt ſub̓i. In diuinis aūt pr̄nitas nō addit ẜm reꝫ aliud eēqͣꝫ eſſe eēntie: in quo pater ⁊ filius cōicāt. Cuꝫ ergo loquimur in humanis dicētes ſolus pater: excludit̉ oībus modis filius: quia filius eſt alius ⁊ aliud a pr̄e. Et p̄terea ſieſſet vnū in eēntia cū pr̄e adhuc excluderet̉ ab illo īquātum eſt alius a patre ẜm eſſe relationis ſuꝑadditū eſſentie. vnde ẜm ꝗd eſſet aliud a filio qͣꝫuis in eſſentia cōuenirent. Sed in diuinis pater ⁊ filius ſūt vnū in eēntia: et

ueſtio.6tamē diſtinguunt̉ relationibus. ⁊ tn̄ ille relationes nonaddunt aliꝗd ẜm rem ad eſſentiā. Un̄ rōne illius diſtinctionis nullo mō pōt dici filius aliud a pr̄e: ſed tm̄ aliusUn̄ cū dr̄ ſolus pr̄ pōt ītelligi fieri excluſio aliꝰ maſculine: ⁊ ſic excludit̉ filius: ⁊ hͦ magis ꝓprium eſt cōſideratacōſignificatiōe vocabuloꝝ. Uel aliꝰ neutraliter: ⁊ ſic nōexcludit̉ filius: qꝛ filius nō eſt aliud a patre: cū eēntia diuina q̄ eſt in filio ſit totū id qd̓ eſt pater ⁊ nō aliqua parseius. Scd̓m hoc ergo hec eſt diſtinguēda. ſolus pater eſtdeus: per tres ſenſus p̄dictos. Quia ſi ſolus īplicet ſolitudinem circa patrē falſa eſt. Si aūt excludit a forma ſub̓iſic vera eſt: ⁊ eſt ſenſus ille qui ē pater p̄ter quem nullusalius eſt pater eſt deꝰ. Si aūt fiat excluſio a participatione p̄dicati ſic eſt duplex. Quia cuꝫ ſolus ſit idē qd̓ nō cuꝫalio: vel excludit aliū maſculine: ⁊ ſic eſt falſa. ⁊ ſic pͥmonegat eam Aug. Uel excludit aliud ⁊ ſic ē vera: qꝛ ſic nōexcludit̉ filius ꝗ nō eſt aliud a pr̄e: ⁊ ſic pōt cōcēdi vt pꝫex dictis Augu. ſupra poſitis.Ad primū eſt diſtinguēda ſicut ⁊ p̓ma. ⁊ ī aliquoergo dd̓ꝫ ꝙ iſta. ſolus filius ē altiſſimꝰ.ſenſu ē vera ⁊ in aliquo falſa. Et p̄terea hͦ qd̓ dr̄ tu ſolusaltiſſimus ⁊c̄. Intelligēdū ē cū toto hͦ qd̓ cōſequit̉ cū ſcōſpū ⁊c̄. Et hoc eſt abſolute verū: qd̓ ſolus filius cū patre⁊ ſcō ſpū eſt altiſſimus. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ hec. ſolus deꝰ ēpr̄: qͣꝫtum ad hāc expoſitiuā. deꝰ ē pr̄: cōuertit̉ ſimpl̓r ſic.pater eſt deus. Sil̓r alia. nullus alius a deo eſt pr̄: cōuertitur ſimpl̓r: ſed eius cōuerſa nō eſt. nullus alius a patreē deꝰ: cū nō ſit idē in ſub̓o ⁊ p̄dicato: ſed magis iſta. pr̄ nōeſt alius a deo: q̄ quodāmō vera ē: vt ſupra dictū eſt. ⁊ exhoc nō ſequit̉ ꝙ ſolus pr̄ ſit deꝰ. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ cuꝫ dr̄ſolus pater excludit̉ filiꝰ: ſi ſolus dicat idē qd̓ nō cū aliomaſculine. Si aūt dicat ideꝫ qd̓ nō cū alio neutral̓r nonexcludit̉: ⁊ ſic ītelligit̉ dictū Augu. qd̓ pꝫ ex hͦ qd̓ dicit: qꝛhi tres vnū ſunt. Et ad id qd̓ obijcit̉ de parte ⁊ ꝯn̄te: ⁊ dehͦ ꝙ vnus eſt in alio pꝫ ꝙ non ſequit̉: qꝛ pars nō ē aliudſuppoᵐ qͣꝫ totū: īmo includit̉ in ſuppoſito totius. ſil̓r hocꝯn̄s ꝙ ē aīal nō eſt aliud ẜm ſuppoſituꝫ ab hoīe. Et ideoqͣꝫuis pr̄ ſit in filio per vnitatē eſſentie ⁊ qͣꝫtū ad ītellectūrel̓onis: tn̄ rel̓o inqͣꝫtū hꝫ rōnē oppoſitiōis diſtīguit pr̄eꝫII.a filio ẜm ſuppoſitum. Queſtio.qūo poſſit addi exSEinde querit parte predicati: dectio excluſiua ī diuinis. ¶ Et circa hoc duoqueruntur. Primo vtrum h̓ ſit vera. triniUtas eſt ſolus deus. Secundo vtruꝫ ſit h̓ vera. pater eſt ſolus deus.¶ Utꝝ iſta ꝓpoſitio. trinitas ē ſolus d̓s. ſit v̓a.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ h̓ ſit falO primu) ſa. trinitas ē ſolꝰ d̓s. SoIllus enim eſt diſpō ſubiecti ſicut et oīs. ſed h̓dictio oīs īcōgrue addit̉ ad p̄dicatū. gͦ videt̉¶ Aꝙ ēt h̓ dictio ſolus. ¶ Pͣ. ẜm ph̓m noīa trāſpoſita ⁊ verba idē ſignificāt. ſi gͦ h̓ eſt vera. trinitas ē ſolus deꝰ. h̓ ēt erit v̓a. trinitas ē d̓s ſolus. ¶ Pͣ. h̓ dictio ſolus ē ſincategorematica ⁊ īportat negatione: ſed negatiodꝫ p̄cedere cōpoſitionē vel aliꝗd qd̓ neget̉. cū aūt dr̄ ſic.pr̄ ē ſolus d̓s. nihil ſeꝗt̉. gͦ videt̉ ꝙ locutio ſit falſa vel incōgrua. ⁊ ſic idē qd̓ pͥus. ¶ Pͣ. termini in p̄dicato tenent̉formal̓r: ſed ſolitudo nō ꝯuenit forme: qꝛ forma qͣꝫtū eſtde ſe cōicabilis eſt. gͦ vr̄ ꝙ nō debeat poni ex ꝑte p̄dicati:CONtra eſt quod habetur in littera.(⁊ ſic idem eſt qd̓ prius.Reſpondeo⁊tm̄ in hͦ differūt: ꝙ tm̄ cum ſit addd̓m ꝙ iſte dictiōes excluſiue ſolusuerbium. ⁊ ſimil̓r ſolum determīat actu verbi: qꝛ aduer-