Diſtin. XX.Queſtio. I.

7 i

⁊ ſic nō ſunt equales in potētia. ¶ Pͣ. inter hr̄e aliꝗd abalio ꝑſonal̓r ⁊ eēntial̓r: ⁊ nō hr̄e aliꝗd ab alio nec perſonaliter nec eēntial̓r mediū eſt hr̄e aliꝗd ab alio perſonaliter ⁊ nō eēntial̓r. ſed nō hr̄e aliquid ab alio nec ꝑſonaliter nec eēntialiter: qd̓ ꝯuenit patri: dignitatꝭ ⁊ auctoritatis ē. hr̄e aūt aliꝗd ab aliquo ꝑſonal̓r ⁊ eēntial̓r: qd̓ creature competit: minorationē ponit ⁊ defectū creature reſpectu creatoris. ergo cū mediū ſapiat naͣm extremorū:videt̉ ꝙ habere ab alio perſonal̓r ⁊ non eēntialiter: qd̓ filio competit ẜꝫ aliꝗd ſit dignitatis: qd̓ ē .ſ. nō hr̄e ab alioeſſentialiter: ⁊ ẜm aliꝗd ponat defectū ⁊ minorationem.qd̓ eſt ab alio hr̄e ꝑſonaliter. ⁊ ſic filius eſt minꝰ potēs qͣꝫpater. ¶ Itē ita videmus in creaturis: ꝙ nihil receptiab aliquo eſt eque potēs illi a quo recipitur: ſicut lumenin aere non eſt eque potēs lumini in ſole: ſed potētia eſtrecepta in filio a pr̄e. ergo videt̉ ꝙ filiꝰ nō ſit eqͣlis pr̄i inpotētia. ¶ Pͣ. illud qd̓ agit per alium videt̉ eſſe potētiꝰeo ꝑ qd̓ agit: ſed pater agit per filium ⁊ nō ecōuerſo. ergopater eſt potentior filio.Contra ᵇotētia radicat̉ in eſſentia: ſed eſt vna eſſentia patris ⁊ filij nūero. ergo ⁊ vna potentia.ergo nō eſt aliqua ineqͣlitas in potētia: cuꝫ oīs ineqͣlitasdiuerſitatē ponat: ſicut .n. vnū in quātitate facit eqͣle: itadiuerſum facit ineqͣle. Qd̓ concedimus.igit̉ dd̓m ꝙ potentia appropriat̉ pr̄iAd primū) nō qꝛ magis ſibi ꝯueniat qͣꝫ filio: ſedqꝛ maiorem ſil̓itudinē hꝫ cū ꝓprietate patris qͣꝫ cū ꝓpͥetate filij. potētia .n. hꝫ rōnē pͥncipij. ⁊ pater eſt pnᵐ nō depͥncipio. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ hr̄e eēntial̓r ⁊ ꝑſonal̓r ab alioīportat defectum ſolū qͣꝫtū ad hͦ qd̓ eſt hr̄e ab alio eēntialiter .i. in diuerſitate eſſentie: ex hͦ .n. cauſat̉ īeqͣlitas magnitudinis ⁊ potētialitatis: qꝛ ineqͣlitatis cā ē diuerſitas:ſicut vnitas eqͣlitatis: vt dictū eſt: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ filiꝰ nō eſtmedium īter pr̄eꝫ ⁊ creaturā: īmo equali ⁊ eadē dignitate cōuenit filio: ſicut ⁊ patri nō hr̄e ab alio eſſentialiter.¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ in inferioribꝰ qn̄qꝫ recipit̉ aliquid ī eadem v̓tute q̄ eſt in eo a quo recipit̉: qn̄ .ſ. recipiēs eſt proportionatum ad recipiēdū totam virtutē dantis: ſicut pꝫin oī generatione vniuoca. vt qn̄ hō generat hominem ⁊ignis ignem. Qn̄qꝫ aūt nō recipit̉ tota virtꝰ. ⁊ hͦ ē ex defectu recipiētis: qd̓ nō eſt ꝓportionatū ad recipiendū totum qd̓ agens īfluere pōt: ſicut corpora īferiora ſe hūt adactionem ſolis. Uel forte ex defectu agētis: cuiꝰ v̓tus eſtdeficiēs a cōicatiōe ſue ſil̓itudinis: ſicut vna ſcintilla nōpōt calefacere aliqd̓ lignū ēt multū diſpoſitū. Sed in diuinis nō eſt defectꝰ ex ꝑte dātis neqꝫ ex ꝑte accipiētis cūvna ⁊ eadē ſit virtus vtriuſqꝫ: ⁊ iō quātā potētiam pr̄ hꝫ:tantaꝫ accipit filius ab eo. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ cū dr̄ pateroperari per filiū nō ponit̉ aliquis gradus poteſtatis: ſedſignat̉ auctoritas in patre vt dictum eſt.¶ Utrum in diuinis ꝑſonis ſit ordo.III.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ in diuinisD terttu) ꝑſonis nō ſit ordo. Ut enīdic̄ Aug. li. de tri. Ordo ē parium diſpariūqꝫſua cuiqꝫ tribuēs loca diſpoſitio: ſꝫ ī diuinisꝑſonis nō ꝯpetit aliqua localis diſpō. gͦ vr̄ ꝙnec ordo. ¶ Pͣ. boetiꝰ dic̄ lib. de tri. Eos ſeꝗt̉ dr̄ia deitatis ꝗ in trinitate gradus ꝯſtituūt: ſꝫ vbicūqꝫ ē ordo ē aliquis gradus. gͦ ſi in diuinis ꝑſonis ē ordo. vr̄ ꝙ ſequat̉ diuerſitas deitatis. hͦ aūt ē īpol̓e. gͦ ꝑſone dīne nō hn̄t ordinē. ¶ Pͣ. vbi ē eadē eternitas ſimplicitas ⁊ dignitas nonvr̄ eē aliquis ordo. eternitas .n. equalis excludit ordineꝫtēporis. ſimplicitas equalis ordinē cāe ad cauſatū ⁊ partis ad totū. ⁊ equalis dignitas ordinē dignitatis: ſꝫ in pr̄e⁊ filio ē eadē numero eternitas: ſimplicitas ⁊ dignitas. gͦ

nō ē aliꝗs ordo. ¶ Itē ꝗcꝗd ē in dīnis aūt ſignificat eēntiā aūt notionē: ſꝫ ordo nō ꝑtinet ad eēntiā dinā: in qͣ nulla ē diſtīctio: nec ad notionē: qꝛ nulla notio cōis ē tribusꝑſonis: ſic̄ ordo. gͦ vr̄ ꝙ in dīnis ꝑſonis nō ſit ordo.CON ¶I A ſio ſꝫ in dīnis ꝑſonis ē pluralitas ⁊ nō cōfuvbicūqꝫ ē pluralitas ſine ordīe ibi ē confuſio. gͦ ibi ē ordo. ¶ Hic ēt vr̄ ꝙ ſpi. ſcūs dr̄ tertia ī trinitate ꝑſona. ⁊ hͦ dicit aliquē ordinem.¶ Ulteriꝰ q̄rit̉ an̄ ſit ibi ordo naͣe ⁊ vr̄ ꝙ non: qꝛ oīs ordoīportat aliquā diſtinctionē: ſꝫ in naͣ dīna nulla ē diſtīctiogͦ nec naͣe dīne ē aliꝗs ordo: ⁊ ita in dīnis ꝑſonis non ē ordo naͣe. ¶ Pͣ. natura dīna ē ideꝫ qd̓ eēntia: ſꝫ nihil eſt dictu ꝙ in diuinis ꝑſonis ſit ordo eēntie. gͦ nec nature.¶ In contrarium eſt qd̓ in littera dicitur.dd̓m ꝙ ordo in rōne ſua īcludit triaReſpondeo. grōnē pͥoris ⁊ poſterioris. vn̄ ẜꝫ oēsillos modos pōt dici eē ordo aliquoꝝ: ẜm quos aliꝗs altero pͥus dr̄: ⁊ ẜm locū: ⁊ ẜm tp̄s: ⁊ ẜm oīa hō. Includit ētdiſtinctionē: qꝛ nō ē ordo aliquoꝝ niſi diſtinctoꝝ: ſꝫ hocmagis p̄ſupponit nomē ordinis qͣꝫ ſignificet. Includit ēttertio rōnē ordinis: ex qua etiam ordo in ſpēm trahitur.Un̄ vnus ē ordo ẜm locū: alius ẜm dignitateꝫ: alius ẜmoriginē: ⁊ ſic de alijs ⁊ iſta ſpēs ordinis .ſ. ordo originis cōpetit diuinis ꝑſonis. Un̄ dico ꝙ ordo originis ſignat̉ cuꝫdicit̉ ordo nature: ẜm ꝙ dicit̉ naͣ a ph̓o. 5. metaphy. ex qͣpullulat pullulans pͥmo. Un̄ nomē nature īportat rōneꝫoriginis: ⁊ ſic iſta duo nomīa ordo naͣe ſumunt̉ in vi vninominis ad ſignificandū ſpēm ordinis: q̄ quidē ſpēs ſaluatur in diuinis ꝑſonis qͣꝫtū ad rōnē differētie .ſ. originē.⁊ nō quātū ad rōnē generis .ſ. pͥoritatē ⁊ poſterioritatem:vt in pluribus alijs dictū eſt. Et hͦ pꝫ ex diffinitiōe Augquā ponit: qd̓ ordo nature eſt quo aliquis eſt ex alio: in qͦponitur differētia originis: ⁊ non prior alio: in quo remouetur ratio generis. Un̄ nō eſt concedēdū ꝙ ſit ibi ordoſimpliciter: ſed ordo nature.igit̉ dd̓m ꝙ illa diffinitio Aug. dat̉ deAd PriMū ordine ẜm locū ꝗ dīnis ꝑſonis nō ꝯpetit. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ gradus dic̄ quādā ſpēꝫ ordinis .ſ. ẜꝫdignitatē vel ꝑfectionē vel locū ⁊ nll̓s hoꝝ cōpetit diuinis ꝑſonis: ⁊ iō nec gradus. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ illa rō ꝓcedit de ordine qͣꝫtū ad rōnē gnis: ꝓut ponit prius ⁊ poſterius. ꝗ nullo mō dīnis cōpetit. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ hoc nomen ordo ſignificat notionē: nō tn̄ in ſpāli ſꝫ ī cōi: q̄ determinat̉ ẜm diuerſa adiuncta. vt cū dicit̉ ordo patris ad filium ſignificat̉ notio q̄ eſt pr̄nitas: ⁊ cum dr̄ ordo filij adpr̄em ſignificatur notio q̄ eſt filiatio: ⁊ ſimil̓r pꝫ in alijs:⁊ ſimil̓r ēt eſt de hoc nomine pͥncipium qd̓ aliam notionem ſignificat: cū dicit̉ pater pͥncipium filij: ⁊ cū diciturpͥncipium ſpiri. ſcī. ¶ Ad quintum dd̓m ꝙ ordo originisſufficit vt cōfuſio nō ponat. ⁊ ad hͦ ꝙ ſpi. ſcūs dicat̉ tertia ꝑſona. ¶ Un̄ pꝫ ſolutio ad ſextum.¶ Ad id qd̓ vlteriꝰ q̄rit̉ dd̓m ꝙ eſt ibi ordo naͣe: nō tn̄ itaꝙ naͣ ordinet̉. vel ꝙ pr̄ naͣliter prior ſit filio. Sꝫ ita ꝙ dicat rōnē ordinis ẜm ꝙ in natura īportat̉ origo. Et qͣꝫuisẜm rem ſit idem dīna naͣ ꝙ eſſentia: tn̄ rō originis nō importatur in nomine eēntie: ſicut in noīe naͣe. rōne .n. differūt: ⁊ iō nō pōt dici ordo eēntie: ſicut ordo naͣe. ¶ Et ꝑhͦ pꝫ reſpōſio ad ea que obijciuntur.¶ Expoſitio textus.hꝫ in ptāte ⁊c̄.) Ur̄ ꝙ¶Am ſi minus ro Aus. nō valeat ſedmutet ꝗd in qͣꝫtū: ſic arguēs. Oīa q̄ hꝫ pr̄ hꝫ filius. gͦ filiꝰ nō hꝫ minorē potētiaꝫ qͣꝫ pr̄. Nec ētvidet̉ valere hͦ qd̓ poſtea de oīpotētia inducit. qꝛ oīpotētia ēt noīat qͣꝫtitatē potentie: ⁊ iō idē pctm̄ vr̄ eē vtrobiqꝫ