Diſtin.XX.

30

ſe hꝫ ad modū ſpeciei que colligit plura īdiuidua. Sicut.n. in eēntia tres ꝑſone vniunt̉ nō ita ꝙ diuina eēntia ſitſpēs vt magr̄ exponit. ¶Dn̄r .n. aliqͣ differre numero ⁊c̄.Ratio huiꝰ diſtinctiōis hec eſt: qꝛ diuerſitas ẜm numerum in his q̄ ſimpl̓r numerant̉ ē ex diuiſiōe eēntie. vndevnū īdiuiduū nō eſt alteꝝ: nec aliꝗd qd̓ ē in vno: idē numero eſt in alio: ſꝫ nūerus ī dīnis ꝑſonis ꝯſeꝗt̉ diſtinctionē relationū q̄ ꝗdem diſtinguūt ſuppoſita: ſꝫ nō diuidūteēntiā: ⁊ iō pr̄ nō ē filiꝰ: ſꝫ tn̄ qd̓ ē in pr̄e: ē ēt in filio. (Prterea cū deꝰ dicat̉ trinꝰ ⁊c̄.) Huiꝰ rō eſt. qꝛ triplicitas eſtq̄dā ꝓportio cōtenta ſub multiplicitate q̄ eſt ineqͣlitatisſpēs: ⁊ iō vbi ē triplicitas opꝫ ineqͣlitatē eſſe.¶ Oſtenſo ꝙ aliqua ꝑſonaꝝ aliam nō ſuperatmagnitudine. nunc oſtēdit ꝙ alia non exceditaliam potētia. Di. XX.Unc on̄dere reſtat qūo aliqͣ harūꝑſonaꝝ aliā nō excellat potētia: vtſic̄ vna ⁊ īdifferens ē magnitudoItriū: ita vna ⁊ īdifferēs monſtret̉potētia triū. Sciēduꝫ ē gͦ ꝙ nō eſtpotētior pr̄ filio: nec filius vel pr̄ ſpū ſcō. Necmaiorē potētiā hn̄t duo vl̓ tres ſil̓ qͣꝫ ſinguluseoꝝ. qꝛ nec pl̓s p̄t pr̄ ſil̓ ⁊ filiꝰ qͣꝫ ſolus ſpi. ſcūs.Nec hi tres ſil̓ pl̓s pn̄t qͣꝫ ſingulꝰ eoꝝ: qꝛ oīpotētiā quā hꝫ pr̄: ⁊ filiꝰ accepit naſcēdo: ⁊ ſpūsſcūs ꝓcedēdo. Qd̓ Aug. rōnibꝰ ⁊ aucͣtatibusꝓbabil̓r aſtruit in libro ꝯMaximinū: ꝗ dicebat patreꝫ meliorē ac potētioreꝫ filio.¶ Ꝙ nō pōt minꝰ filiꝰ qͣꝫ pater.Ihil inꝗt pre minꝰ hꝫ ille ꝗ dic̄. Oīaq̇ hꝫ pr̄ mea ſūt. Nā ſi minꝰ hꝫ ī ptātealiꝗd qͣꝫ pr̄: nō ſunt eiꝰ oīa q̄ hꝫ pr̄. Sꝫeiꝰ ſūt oīa q̄ hꝫ pr̄:tātā gͦ hꝫ ptātē filiꝰ qͣꝫtaꝫ pr̄.Eqͣlis gͦ ē pr̄i. Nō .n. pōt ꝗ accipit īeqͣl̓ eē ei ꝙdedit. Tu at hͦ d̓ poͣ ſapis: ꝙ potēs ſit filiꝰ ſꝫ potētior pr̄: vt ẜꝫ doctrinā veſtrā potēs potētempotuerit gnaͣre vl̓ gigne̓: ⁊ nō oīpotēs oīpotētē. Hꝫ gͦ pr̄ oīpotētia qua nō hꝫ filiꝰ: ⁊ ſi hͦ eſt:falſuꝫ ē qd̓ ait filiꝰ: oīa q̄ hꝫ pater mea ſunt.¶ Hoc verum fatebatur hereticus ex quo progrediebatur ad falſa.Ed inꝗs. Pr̄ a nemīe potētiā accepit: filiꝰ aūt a pr̄e. Fatemur ⁊ nos fiUliū accepiſſe potētiā ab illo d̓ quo natus ē potēs: pr̄i ꝟo potētiā nll̓s d̓dit: qꝛ nll̓s eūgēuit. Gignēdo .n. d̓dit pr̄ potētiā filio: ſic̄ oīaq̇ hꝫ ī ſb̓a ſua: gignēdo d̓dit ei quē gēuit d̓ ſb̓a.Ed q̄rit̉ vtꝝ ei tatā: quāta ipſi eſt po¶ Qō Aug. qua artat hereticū.tētiā pr̄ filio dederit an minorē? Si tāHtā nō ſolū potētē: ſꝫ ēt oīpotētē genuiſſe oīpotēs ītelligit̉. Si ꝟo mīorē qūo oīa q̄ hꝫpater filij ſunt? Si pr̄is oīpotētia filij non eſt:nō oīa ꝓculdubio q̇ hꝫ pater filij ſunt. At oīa

filij ſunt: oīpotentia ergo patris ēt eſt filij. Nōeſt ergo pater potentior filio.¶ Aliter probat filium equalem patri.Teꝫ alio mō ꝓbat filiū eqͣlē pr̄i ꝯtraMaximinū ita dicēs. Tu dicis ꝙ pr̄genuit filiū minorē ſeipſo: in quo ⁊pr̄i derogas: ꝗ ſi filiū vnicū minoreꝫgenuit: aut nō potuit: aut non voluitgignere eqͣlē. Si dicis qꝛ nō voluit: eū īuidū eēdixiſti. Si āt nō potuit: vbi ē oīpotētia dei patris? Prorſus ad hūc articuluꝫ res colligit: vtdeꝰ pr̄ eqͣlē ſibi gignere filiū aut non potueritaut noluerit. Si nō potuit: īfirmꝰ. Si noluit:īuidus īuenit̉. Sꝫ vtrūqꝫ hͦ falſū ē. Pr̄i gͦ filiꝰverꝰ eqͣlis ē. Genuit gͦ pr̄ ſibi equalē filiū: ⁊ abvtroqꝫ ꝓcedit vtriqꝫ eqͣlis ſpūs ſcūs. Si .n. formā ſuā: vt ait Aug. ꝯͣ eundē. pater in vnico filio plenā gignere potuit. nec tn̄ plenā genuit: ſꝫminorē: cogimini pr̄em inuidū dicere. Plenūergo deū: ⁊ equalē ſibi genuit filium.¶ Per ſimile oſtendit ꝙ non minorem paterfilium genuit.Oc aūt per ſilitudinē humanā ita eēdemōſtrat inꝗens. Hō pr̄ ſi potuiſſꝫ1EAeqͣleꝫ filiū genuiſſet. Quis gͦ audeatdicere: ꝙ hoc oīpotēs nō potuit? Addo ēt. Sipoſſet hō maiorē meliorēqꝫ ſeipſo gigneret filiuꝫ. Sꝫ maiꝰ vel meliꝰ deo quicqͣꝫ eē nō pōt.deꝰ gͦ cur nō eqͣlē vt ais filiū genuit. cui nec ānineceſſarij fuerunt: per quos adimplet̉ eqͣlitas:nec oīpotētia d̓fuit. An forte noluit? ergo: qd̓abſit: īuidit. Sꝫ nō īuidit. equaleꝫ ergo genuitfiliū. Credamꝰ ergo filiū ei eſſe equalē.¶ Opinionē heretici ponit vt deſtruat.Ed forte dicēs eo ipſo pr̄ eſt maiorfilio. qꝛ d̓ nullo genitꝰ. genuit tn̄ eqͣAleꝫ. Ad qd̓ cito reſpōdebo. immo iōAnō ē pr̄ maior filio qꝛ equalē genuit.Originis .n. qō ē iſta: ꝗs de quo ſit? Eqͣlitatisaūt qͣlis aūt qͣꝫtꝰ ſit: qd̓ ē dice̓. Ad originē ꝑtīetqō qͣq̄rit̉: ꝗs de quo ſit: ad eqͣlitatē ꝟo illa qͣ q̄rit̉: qͣlis aūt qͣꝫtus ꝗs ſit. Nec cū dr̄ filius a pregenitꝰ: on̄dit̉ īeqͣlitas ſub̓e: ſꝫ ordo naͣe. nō quoalter prior eēt altero. ſꝫ quo alt̓ ē ex altero. Nōgͦ ẜm hͦ ꝙ pr̄ genuit: ⁊ filiꝰ genitꝰ ē: vel ſpūs ſāctus ab vtroqꝫ ꝓcedit: eqͣlitas vel īeqͣlitas ibiexiſtit: qꝛ nō ẜꝫ hͦ alia ꝑſona alij eqͣlis vel īeqͣlisdr̄. Ecce eqͣlitas trinitatis: ⁊ vna eadēqꝫ ſub̓a:qͣꝫtum breuiter potuimꝰ demōſtrata eſt in ſuperioribus: qualiter .ſ. aliqua trium perſonarum quālibꝫ aliam nec eternitate: nec magnitudine: nec potētia excellat.