Diſtin. XIX.
64
plura vident̉: ⁊ ꝑtes nō īuenis: qꝛ vna virtusſimplex ē: qͣꝫto magis pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs. ⁊ꝑꝑ īdiuidua d̓itatē vnꝰ d̓s ē. ⁊ ꝑꝑ vniuſcuiuſqꝫꝓprietatē tres ꝑſone ſunt. ⁊ ꝑꝑ ꝑfectioneꝫ ſinguloꝝ partes vniꝰ dei nō ſūt. Uirtꝰ ē pr̄: virtꝰeſt filiꝰ: virtus ē ſpūs ſcūs. hͦ veꝝ dicis. ſꝫ ꝙ virtutē de virtute genita. ⁊ virtutē de ꝟtute ꝓcedentē nō vis hr̄e eādē naͣm: hͦ falſuꝫ dicis: ⁊ hͦꝯtra fidē rectam ⁊ catholicā dicis. His verbisaperte docet̉ ꝙ tres perſone ille non ſunt ꝑtesdei vel dīne eēntie: nullaqꝫ illaruꝫ trinitatis ꝑsdicenda eſt nec vna maior alijs.¶ Cū dicimꝰ tres ꝑſonas eē vnā eēntiā: nec vtgenꝰ de ſpēbꝰ. nec vt ſpēm de īdiuiduis p̄dicamus: qꝛ nō ē eēntia genꝰ ⁊ ꝑſone ſpēs. vel eēnAN Ac aduciedū ē ꝙ tāta eqͣlitas ē triumtia ſpēs ⁊ ꝑſone indiuidua.ꝑſonaꝝ atqꝫ īdifferēs magnitudo ꝙcū dicamꝰ tres ꝑſonas vnā eē eēntiavel ſub̓aꝫ nec vt genꝰ de ſpēbꝰ: nec vtſpēꝫ de īdiuiduis p̄dicamꝰ. Nō .n. eēntia dīnagenꝰ ē ⁊ tres ꝑſone ſpēs: vl̓ eēntia dīna ſpēs ⁊tres ꝑſone īdiuidua. Ꝙ Augu. rōnibꝰ ꝓbabilibꝰ atqꝫ irrefragabilibꝰ aꝑte demōſtrat in lib.vij. de tri. ita dicēs. Si eēntia genꝰ eſt: ſpēs aūtꝑſona: vt nōnll̓i ſentiūt: oꝫ appellari tres ſubſtantias vt appellant̉ tres ꝑſone: ſic̄ cuꝫ ſit aīalgenus ⁊ equꝰ ſpēs appellātur tres equi ijdēqꝫtria aīalia. n. n. ſpēs ibi pl̓al̓r dr̄ ⁊ genꝰ ſingulariter vt ſi diceret̉ tres eꝗ ſūt vnū aīal: ſꝫ ſic̄ treseꝗ ſpāli noīe. ita tria aīalia gnaͣli noīe dicūtur.Cū gͦ tres ꝑſonas vnam eēntiam eē fateamurnō tres eſſentias: cū tres eꝗ tria aīalia dicāturnō vnuꝫ: pꝫ noīe eēntie non ſignificari genus:nec nomine perſone ſpeciem.¶ Hic ꝓbat ꝙ nō dr̄ vt ſpēs de īdiuiduis.I ꝟo dicūt noīe ꝑſone nō ſpēꝫ ſignificari ſꝫ aliqd̓ ſingl̓are atqꝫ īdiuiduū:⁊ noīe eēntie ſpēꝫ ītelligi: vt ꝑſona n̄Idicat̉ ſic̄ hō: ſꝫ qūo dr̄ h̓ homo velutAbraā Iſaac ⁊ Iacob: vl̓ ꝗs alius ꝗ ēt digitopn̄s d̓mr̄ari poſſit. ſic quoqꝫ illos eadē rō ꝯfutabit. Sic̄ .n. dn̄r Abraaꝫ Iſaac̄ ⁊ Iacob triaīdiuidua: ita tres hoīes ⁊ tria aīalia. cur gͦ pr̄ ⁊filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs. ſi ẜꝫ genꝰ ⁊ ſpēꝫ ⁊ īdiuiduū iſtadiſſeruimꝰ: n̄ ita dn̄r tres eēntie vt tres ꝑſone.Lio quoqꝫ mō idē ꝓbat Augu .ſ. ꝙ¶ Alio modo ꝓbat idem.eēntia dīna n̄ ē genꝰ: nec ꝑſone ſpēs:vel eēntia nō ē ſpēs: nec ꝑſone indiuidua. Una inꝗt eēntia nō hꝫ ſpēs. ſic̄ vnū anīalnō hꝫ ſpēs vniꝰ eēntie. pr̄ gͦ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs nō
ſūt tres ſpēs vniꝰ eēntie. dīna gͦ eēntia genꝰ nōē. Sꝫ nec ſpēs ē eēntia dīna: ⁊ ꝑſone īdiuidua:ſic̄ hō ſpēs ē. īdiuidua aūt Abraā Iſaac ⁊ Iacob. Si .n. eēntia ſpēs ē vt hō: ſicut vnꝰ hōnōdicit̉ eē Abraā Iſaac ⁊ Iacob. ita non dicet̉vna eſſentia eſſe tres perſone. nō itaqꝫ ẜm genus ⁊ ſpecies iſta dicimus.¶ Non ẜm materialem cauſam dicuntur tresOtādū ēt ꝙ vna eēntia dīna nō ē māperſone vna eſſentia.triū ꝑſonaꝝ: vt Aug. in eodē docettāqͣꝫ ẜm cōeꝫ eādēqꝫ maͣꝫ tres ꝑſonedicant̉ eē vna eēntia: ſic̄ ex eodē auro ſi fierenttres ſtatue: diceremꝰ tres ſtatuas vnū auruꝫ.nō aūt ſic trinitatē .i. tres ꝑſonas dicimꝰ vnameēntiā ⁊ vnū deū tāqͣꝫ ex vna maͣ tria q̄dā ſubſiſtant. In ſtatuis .n. eqͣlibus plus auri ē tres ſil̓qͣꝫ ſingule ⁊ minꝰ auri ē vna qͣꝫ due. In illa ꝟoeēntia trinitatis nullo mō ita eſt. nō gͦ ẜꝫ maͣlēcām tres ꝑſonas vnā dicimus eſſe eſſentiā. ſicut tres ſtatue dicunt̉ vnum aurum.¶ Nec ita dicunt̉ tres ꝑſone vna eēntia vt tresIc quoqꝫ addedū eſt ꝙ tres ꝑſonashoīes vna naͣ vel vnius nature.nō ita dicimꝰ vnā eēntiā eē: vt Aug.IDin eodē ait. vel vnius eēntie ſicut dicimꝰ aliquos tres hoīes eiuſdē ſexus ⁊ eiuſdētꝑatiōis corporis eiuſdē animi vnā eē naͣꝫ velvnius naͣe. Naꝫ in his rebꝰ nō tm̄ eſt vnus hōquātū tres hoīes ſil̓. ⁊ plus aliꝗd ſūt homīesduo qͣꝫ vnus hō. ſic̄ ⁊ in ſtatuis eſſe diximus: atin deo nō eſt ita. Nō .n. maior eēntia eſt pater⁊ filiꝰ ſimul qͣꝫ ſolus pr̄ vel ſolus filiꝰ. ſed tresſimul ille ꝑſone eqͣles ſunt ſingulis. Ex p̄miſſis pꝫ ꝙ tres ꝑſone dicunt̉ dīna eēntia: nec ẜmmaͣlē cam vt tres ſtatue vnū aurū: nec ẜm cōplexionis ſimilitudinem vt tres hoīes vniꝰ nature nec vt genus p̄dicat̉ de ſpēbus. vel vt ſpecies de indiuiduis: ideſt cōtinens de contentismaius de minoribus.A¶ Que vident̉ aduerſari p̄dictis.Is aūt vident̉ aduerſari. q̄ ꝗdeꝫ ſacreſcripture tractatores catholici in ſuisAſtue ſcriptis tradiderūt in quibꝰ ſignificare vidētur ꝙ eēntia dīna ſit ꝗddā cōe ⁊ vl̓e velut ſpēs: tres ꝟo ꝑſone ſūt tria ꝑticularia .i. triaīdiuidua nūero dr̄ia. Un̄ Ioan. Damaſcenusīter doctores grecoꝝ magnus in li. quē de tri.ſcripſit. quē ⁊ papa Eugenius tranſferri fecitait. Cōia ⁊ vl̓ia p̄dicātur de ſubiectis ſibijpſisꝑticularibꝰ. Cōe gͦ ſub̓a ē. ꝑticulare ꝟo hypoſtaſis .i. ꝑſona. particulare aūt dr̄ non qm̄ par-