Diſtin. XIX.

ſcō ē. totus quoqꝫ ſpūs ſcūs in pr̄e ⁊ filio ē. nullus hoꝝ extra quēlibꝫ ipſoꝝ ē ꝑꝑ naͣe dīne vnitatē. Ecce hͦ aperit aliqͣtenꝰ. Non .n. pōt plenetm̄ ab hoīe reſerari archanū. ex qͣ ītelligētia dicatur ſingula ꝑſonarū tota eē in alijs. Un̄ etiāHylarius iſta interius perquirens in lib. iij. detri. ait. Affert pleriſqꝫ obſcuritatem ſermo domini cuꝫ dicit. Ego in patre ⁊ pater in me eſt.nec īmerito. natura enim intelligētie humanerōnē dicti huiꝰ non capit. nec exemplum aliqd̓rebus diuinis cōparatio humana p̄ſtabit. Sꝫqd̓ ītelligibile eſt hoī deo eſſe poſſibile ē. Cognoſcendū itaqꝫ atqꝫ intelligēdū eſt ꝗd ſit illd̓.Ego in patre ⁊ pr̄ in me eſt: ſi tn̄ ꝯphēdere hͦita vt ē valebimꝰ. vt qd̓ naͣ reruꝫ ꝑati nō poſſeeſtimat̉: id dīne ꝟitatis rō ꝯſequat̉. Pr̄eꝫ igit̉in filio ⁊ filiū ī pr̄e eē plenitudo diuinitatis invtroqꝫ ꝑfecta ē: qꝛ plēitudo dīnitatis ī filio qd̓ī pr̄e ē hͦ ⁊ ī filio ē. qd̓ ī īgēito ē: hͦ ī genito: alterab altero: ⁊ vterqꝫ vnū: is .ſ. ꝗ ē nihil hn̄s qd̓ n̄ſit ēt ī eo a quo ē. nō duo vnꝰ ſꝫ aliꝰ ī alio: qꝛ nōalid̓ ī vtroqꝫ vt vnū ſint ī fide nr̄a vterqꝫ: nonvnꝰ: nec eūdē vtrūqꝫ: nec alid̓ ꝯfitemur: qꝛ deūex d̓o natū: nec eūdē natiuitas: nec alid̓ eſſe ꝑmittit. Eādeꝫ gͦ ī vtroqꝫ ⁊ v̓tutis ſil̓itudineꝫ ⁊deitatis plenitudinē ꝯfitemur: qꝛ ꝟitas dicit:Ego in pr̄e ⁊ pr̄ ī me eſt. Oīa .n. filiꝰ accepit apr̄e. Nā ſi ꝑtem eiuſdeꝫ ꝗ genuit accepit. ergoneuter ꝑfectꝰ eſt: d̓eſt .n. ei vn̄ deceſſit. nec plenitudo erit ī eo ꝗ ex portiōe ꝯſtiterit. Neuterergo eoꝝ ꝑfectus eſt ſi plenitudineꝫ ſuā ⁊ euꝫꝗ genuit amittit: nec ꝗ natus eſt ꝯſeꝗtur. Fateamur gͦ ꝙ filius ē in pr̄e ⁊ pr̄ in filio: deus indeo: vt idē Hyl. ait ī. vij. li. de tri. Nō ꝑ duplicem ꝯuenientiū geneꝝ ꝯiūctionē: nec ꝑ īſitiuaꝫcapacioris ſub̓e naͣꝫ: ſꝫ ꝑ naͣe vnitā ſil̓itudinemꝑ natiuitatē naͣe viuētis ex viuente naͣ: dū res n̄differt: dū naͣꝫ dei nō d̓generat natiuitas: dū n̄aliud aliꝗd ex deo qͣꝫ deus naſcitur. dū nihil inhis nouū eſt nihil alienū: nihil ſeꝑabile. Eccehis ꝟbis ꝓut humana ꝑmittit īfirmitas intelligi pōt ex quo ſenſu xp̄s dixerit ſe eē ī pr̄e ⁊ patreꝫ ī ſe. Ex eodē ſenſu ēt ītelligit̉ ſpi. ſcūs eſſein vtroqꝫ: ⁊ ſingula ꝑſonaꝝ ī ſingul̓: qꝛ .ſ. ī ſingulis ē eadē plenitudo dīnitatis ⁊ vnita ſil̓itudo naͣe: qꝛ nō ē maior dīna naͣ ī aliqͣ haꝝ ꝑſonarū: ſꝫ vniꝰ ⁊ īdifferētis naͣe ſunt he tres ꝑſone.Iōqꝫ altera ī altera eſſe dr̄ vt p̄dictū eſt. Un̄ ētAmb. p̄dcōrū ꝟboꝝ ſnīaꝫ nobis aꝑiens ſuperepl̓aꝫ ſcd̓aꝫ ad Cori. ait. Per hͦ ītelligit̉ pr̄ eēī filio: ⁊ filiꝰ ī pr̄e: qꝛ vna eſt eoꝝ ſub̓a. Ibi ē .n.vnitas vbi nlula diuerſitas. Ecce triū illuſtriū

viroꝝ teſtimonijs .ſ. Aug. Hyl. atqꝫ Amb. inideꝫ ꝯcurrentibꝰ reuelatiōe ſpi. ſcūs ī eis loquētis pie credere volentibꝰ on̄ditur: tn̄ qͣſi ꝑ ſpeculū ⁊ ī enigmate: qͣl̓r accipiēdū ſit cū dr̄ pr̄ ī filio eſſe: vel filiꝰ ī pr̄e: vel ſpi. ſcūs in vtroqꝫ.¶ Ad id qd̓ ceꝑat redit vt oſtendat .ſ. ꝙ magnitudine vnus nō ſuperat aliū.Ed iā nūc ad ꝓpoſitū redeamus: ceEptoqꝫ īſiſtamꝰ on̄dētes ꝙ magnitu-dīe nll̓a triū ꝑſōaꝝ aliā ſuꝑat. qꝛ nll̓amaior alijs. nec maiꝰ aliꝗd ſūt due qͣꝫ vna: nectres qͣꝫ due nec maioͣ d̓s qͣꝫ ſingl̓i eoꝝ: qꝛ ſingulus illoꝝ ꝑfectꝰ ē: nec ē quo creſcat illa ꝑfectio.¶ Ꝙ nulla perſonarū pars eſt ī trinitate.Ec ē aliqͣ triū ꝑſonarū ꝑs dei vl̓ dīneeēntie: qꝛ ſingl̓a haꝝ verꝰ ⁊ plenꝰ d̓s ē:⁊ tota ⁊ plena dīna eēntia ē: ⁊ iō nll̓aAliſtarū ī trinitate ꝑs ē. vn̄ Aug. ī. ij. li. ꝯͣMaxi. he̓ticū ſic ait. Putas deū pr̄eꝫ cū filio⁊ ſpi. ſcō vnū deū nō poſſe eē. Times .n. ne pr̄ſit ꝑs vniꝰ d̓i ꝗ ꝯſtat ex tribꝰ. Noli hͦ time̓. nll̓a.n. fit ꝑtiū ī d̓itatis vnitate dīſio. vnꝰ ē d̓s pr̄ ⁊filiꝰ ⁊ ſpi. ſcūs .i. ip̄a trinitas vnꝰ ē d̓s. gͦ inꝗs d̓spr̄ ⁊ ꝑs d̓i. Abſit. Tres .n. ꝑſone ſt̓ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ſpi. ſcūs: ⁊ hi tres qꝛ vniꝰ ſub̓e ſūt: vnū ſūt. ⁊ ſūme vnū ſūt. vbi nll̓a naͣꝝ nll̓a ē diuerſitas volūtatū. Si .n. naͣ vnū eēt ⁊ ꝯſenſiōe n̄ eēt: n̄ ſūme vnū eēt. Si ꝟo naͣ diſꝑes eēt vnū n̄ eēt.Hi gͦ tres ꝗ vnū ſūt ꝑꝑ īeffabilē ꝯiūctōeꝫ deitatis: qͣ īeffabil̓r copulat̉ vnꝰ d̓s ē. Pars gͦ trinitatis eē nō pōt ꝗcūqꝫ vnꝰ ī tribꝰ. In trinitate gͦq̄ d̓s ē: ⁊ pr̄ d̓s eſt: ⁊ filiꝰ d̓s ē. ⁊ ſpi. ſcūs d̓s ē.⁊ ſiml̓ hi tres vnꝰ d̓s: nec huiꝰ trinitatis tertiaꝑs ē vnꝰ. nec maiꝰ aliꝗd duo qͣꝫ vnꝰ ibi eſt. necmaiꝰ aliꝗd ſūt oēs qͣꝫ ſinguli: qꝛ ſpūalis nō corporal̓ ē magnitudo. Qui pōt caꝑe capiat: ꝗ ātnō pōt credat ⁊ oret vt qd̓ credit ītelligat. Uerū ē .n. qd̓ dr̄ ꝑ ꝓph̓aꝫ. niſi credideritis nō ītelligetis. His ꝟbis aꝑte on̄dit īdifferētē magnitudinē triū ꝑſonarū. Itē ī eodē. Tu nēpe dixiſti vnū deū nō ex ꝑtibꝰ eē ꝯpoſitum. ⁊ hͦ de pr̄evis ītelligi. Ille inꝗs virtꝰ ē īgenita ſimplex: ⁊tn̄ ī hac ſimplici ꝟtute multa videris ꝯmemorare cū dicis. deꝰ deū genuit: bonꝰ bonū gēuit:ſapiēs ſapiētē: clemēs clemēteꝫ: potēs potētē.Nūquid gͦ charitas bonitas ⁊ ſapīa ⁊ clementia ⁊ potentia ꝑtes vniꝰ ſūt virtutis: quā ſimplicem eſſe dixiſti? Si dixeris partes ſūt: ſimplex ergo ꝟtus ex ꝑtibꝰ cōſtat. Et ſimplex iſtaꝟtus te diffiniente vnꝰ ē deꝰ. ergo deū ex ꝑtibus ꝯpoſitū eſſe dicis? nō dico inꝗs. nō ſunt gͦꝑtes. Si ergo ī vna ꝑſona pr̄is ⁊ illa īuenis q̄