Diſtin. XIX.
63
dd̓m ꝙ in noīe ſpūs non īportat̉ relatio niſi per accn̄s exmodo ſignificādi ꝓut ſignificat̉ vt terminus actiōis alicuius. Sed in noīe doni īportat̉ relatio ēt qͣꝫtū ad ſignificationē: qꝛ hͦ ip̄m donare vn̄ nomen doni ſumit̉ magispertinet ad genus relatiōis: qͣꝫ ēt actionis: qꝛ dare nihileſt aliud qͣꝫ ſuū alteriꝰ facere. Nomen ēt ſpūs īponit̉ adſignificandū ſub̓am rōne alicuius ꝓprietatis .ſ. ſubtilitatis: vt ſupra dictū eſt. vnde ⁊ aerem ſpm̄ dicimus ⁊ aīaꝫ.ſed nomen doni nō īponit̉ ad ſignificādū ſubſtātiā: ſꝫ adſignificandū aliꝗd circa ſubſtātiā qd̓ cōſequit̉ dationeꝫ.vn̄ nō reducit̉ ad p̄dicamentū ſub̓e. (Nō n. ait Hyl. ⁊c̄)Hic Hyla. a diuinis perſonis excludit tres modos emanatiōis qui ſunt in diuerſitate ſub̓e. Unus eſt quādo aliquid generat̉ ex re corrupta vt vermis ex carne putre facta: vel aer ex aqua. ⁊ hͦ notat cum dicit. (Per defectionem.) Secundus qn̄ ꝓducit̉ ex re manēte cōiuncta ſibiſicut ramus ex arbore. Et hͦ tangit cū dicit. (Protenſione.) Tertius eſt quādo ꝓducit̉ aliꝗd ex re manente: ſedſeparata ab ea vt riuus ex fonte vel ex ſilice. Et h̓ tāgitcum dicit. (Deriuatiōe vel deciſione. Et ſic etiā homoeſt ex homine. quorū nullus diuinis ꝑſonis ꝯuenit. (Sꝫex virtute nature.) Non tanqͣꝫ generante: ſed tāqͣꝫ pͥncipio generationis per modū forme. Subſiſtit filius natiuitate) .i. naſcitur ſubſiſtēs. ¶In naͣm eandē.) Nō ſolūſpē ſicut in alijs generationibꝰ vniuocis: ſꝫ nūero. (Natiuitas inquit dei ⁊c̄.) Hec expoſita eſt ſuperiꝰ. 5. di. (Nōille ſpūs noſter quo ſumꝰ ⁊c̄. Sciēdū ꝙ ī ſpiri. ſcō ſumꝰ:nō ꝗdem formaliter ſed effectiue: ſed ſpū creato q̄ eſt aīaſumus formal̓r. Spiritu ſcō autē ſumꝰ ſcī effectiue ⁊ formaliter ẜm ꝙ per charitatē que eſt exēplatū amoris quieſt ſpi. ſcūs formal̓r ſanctificamur. ⁊ per hͦ nob̓ ſpi. ſanctꝰꝯiungit̉. Tollā de ſpū tuo) Numeri. ii. Hoc .n. nō dr̄ qꝛmoyſi gr̄a minorata eēt qͣꝫtū ad ſtatū habitꝰ: ſed qͣꝫtū acvſum ſollicitudīs alijs in ſui auxiliū ſubſtitutis. (De ſpūēt ſuo.) Dr̄ illis collatū. nō qꝛ ꝑſona ſpi. ſcī diuiſibil̓ ſit:vel ꝙ habitꝰ gr̄e de ſub̓o in ſub̓m tranſferri poſſit ⁊ diuidi: ſed qꝛ acceperūt minorē gr̄am qͣꝫ moyſes habuerat ⁊ad ſimiles actꝰ: ⁊ qͣſi ex gratia moyſi ꝓpagatā: inquātumeis gr̄am talem orando impetrauit. (Poſt hͦ q̄rit̉ vtruꝫſpi. ſcūs.) Iſtaꝫ qōnē ſoluet magiſter in. 30. di.¶ Hic de eqͣlitate triuꝫ ꝑſonaꝝ. Di. XIX.Unc poſtqͣꝫ coeternitatē triū ꝑſonarū ꝓ modulo facultatis nr̄e iſinuauimꝰ: iā de earūdē eqͣlitate aliquid ſuꝑeſt eloꝗ. Fides .n. catholica ſic̄ coeternas ita ⁊ coequalestres ꝑſonas aſſerit. Eqͣl̓ ē .n. ī oībus pr̄i filius: ⁊ pr̄i ⁊ filio ſpi. ſcūs: qꝛ vt aitAug. ī li. de fide ad petrū. breuiter aꝑiens qūoītelligat̉ eqͣlitas docet: nll̓s hoꝝ aliū aut precedit eternitate: aut excellit magnitudine: autſuꝑat ptāte: qꝛ nec filio nec ſpūi ſcō qͣꝫtū ad nature dine vnitatē ꝑtīet: aut anterior aut maioreſt pr̄ nec filiꝰ ſpiri. ſancto. Eternū ꝗppe ⁊ ſineinitio ē ꝙ filiꝰ de pr̄is naͣ extitit ⁊ eternū ⁊ ſineinitio ē ꝙ ſpiri. ſanctꝰ de naͣ pr̄is filijqꝫ ꝓcedit.Ob hͦ gͦ tres recte vnū credimꝰ ⁊ dicimꝰ deū:qꝛ vna prorſus eternitas: vna īmenſitas: vnanaͣl̓r triū ꝑſonarū eſt diuinitas. Ecce breuiteraſſignauit Aug. in quo triū ꝑſonaꝝ ꝯſiſtat eqͣli
tas .ſ. qꝛ alia aliaꝫ nō excellit aut eternitate autmagnitudine aut poteſtate.¶ Ꝙ eternitas ⁊ magnitudo ⁊ potētia ī d̓o ſūtvnū lꝫ ponant̉ quaſi diuerſa.Umqꝫ enumerent̉ iſta qͣſi diuerſa īdeo. tn̄ vnū ⁊ idē ſūt .ſ. eēntia diuinaſimplex ⁊ īcōmutabil̓. vn̄ Aug. ī. vij.ilib. de tri. Nō alio magnꝰ alio d̓s ē: ſꝫeo magnꝰ quo d̓s ē: qꝛ nō alid̓ illi ē magnū eē:alid̓ deū eē. Eadē ꝗppe eiꝰ magnitudo ē q̄ ꝟtꝰ.⁊ eadē eēntia q̄ magnitudo. Pr̄ gͦ ⁊ filiꝰ ſiml̓vna eēntia ⁊ vna magnitudo. Ita ēt ⁊ potentia d̓i eēntia dīna ē. vn̄ Aug. ī. vij. li. ꝯfeſſionū.Volūtas ⁊ potentia dei d̓s ip̄e eſt. Eternitasquoqꝫ dei eēntia dīna ē. qd̓ Aug. on̄dit ſuꝑ illū locū pſalmi. In gnͣatiōe ⁊ gn̓atōeꝫ āni tui. dicēs. Eſt gn̓atio gn̓ationum q̇ nō trāſit collectade oībꝰ gn̓atiōibꝰ .i. ſcī. ī illa erūt āni dei ꝗ n̄ trāſeūt .i. eternitas dei. Nō .n. alid̓ ſūt āni dei alid̓ipſe. ſed anni dei eternitas dei eſt. eternitas ꝟoipſa dei ſub̓a eſt nihil hn̄s mutabile. Incōcuſſe ergo teneamꝰ ꝙ vnū idēqꝫ eſt .ſ. eēntia dīnaeternitas dei: potētia: magnitudo. Et tn̄ ꝯſueuit ſcriptura h̓ ⁊ his ſil̓ia qͣſi diſtīcta ponere.In his gͦ ꝟbis triū eqͣlitatem ꝑſonarū breuitercōplexus eſt Aug. qꝛ aliꝰ alium nec eternitatenec magnitudine nec potentia ſuperat. Ꝙ aūteternitate aliqͣ triū ꝑſonaꝝ aliā n̄ excedat. Supra on̄ſū ē vbi coetnitas triū ꝑſōaꝝ īſinuata ē.¶ Hic de magnitudīe ꝙ ea aliqͣ ꝑſonarum aliquā non excellit.Unc gͦ ſuꝑeſt on̄de ꝙ magnitudinevl̓ poͣ aliꝰ alium nō excedat. ⁊ priꝰ demagnitudine videamus.Cī eſt maior vna ꝑſona alia nec maiꝰ aliꝗddue qͣꝫ vna: nec tres vl̓ due qͣꝫ vna.Ciendū eſt gͦ qꝛ pr̄ nō eſt maior filionec pr̄ vel filiꝰ maior ſpiri. ſcō nec maIUius aliꝗd due ꝑſone ſt̓ ſil̓ qͣꝫ vna. nectres ſil̓ maiꝰ aliꝗd qͣꝫ due. nec maior ē eſſentiain tribꝰ qͣꝫ ī duabꝰ nec ī duabꝰ qͣꝫ ī vna. qꝛ totaeſt in ſingulis. Vn̄ Io. Damaſcenꝰ ait. Cōfitemur deitatis naͣꝫ oēꝫ ꝑfecte eē ī ſingula ſuarū hypoſtaſeō .i. ꝑſonaꝝ oēꝫ ī pr̄e oēm in filiooēꝫ in ſpi. ſcō. Iōqꝫ ꝑfectꝰ d̓s pr̄. ꝑfectꝰ d̓s filius. perfectus deus ſpūs ſanctus.¶ Quō dicit̉ d̓s pr̄ eē in filio ⁊ filiꝰ in pr̄e ⁊ ſpi.ſcūs in vtroqꝫ ⁊ ſingulus in ſingulis.¶T īde ē ꝙ pr̄ dr̄ eē ī filio ⁊ filiꝰ in pr̄e:F⁊ ſpi. ſcūs ī vtroqꝫ ⁊ ſingulus ī ſingul̓.IIUn̄ Aug. ī li. de fide ad petrū. Propter vnitateꝫ naͣlē totꝰ pr̄ in filio ⁊ ſpū