Diſtin. XVII.Queſtio. II.

Diſtin. XVII.nihil eſt cōtrariū luci: ꝙ pōt lumē ītendi ẜm cremētumv̓tutis illuminātis. Hec aūt imꝑfectio eſt ex potētialitate ipſiꝰ naͣe q̄ ſubijcit̉ ꝑfectioni ⁊ actui. Cū .n. omnis potētia receptiua ad multa ſe hēat ẜm iſtā multitudinē ipſidiſſimile eſt pͥnº agēti qd̓ eſt terminatū ad actū vnū ⁊ ſecundū ꝙ iſta cōfuſio potētialitatis magis ſubijcit̉ actuiꝑfectior ꝑficit̉ actus: ⁊ ip̄m ꝑfectū magis efficit̉ vnum ⁊magis aſſimilatū pͥnº. agēti. Hec aūt ꝯfuſio potentialitatis ē in qͣlibet naͣ creata ẜm ꝙ nōdū ē ꝑfecta ꝑ actū. Un̄ēt ꝑ iſtū modū ponit Diony. cap. 3. ce. hier. purgationē inangelis .ſ. ẜm ꝙ remouent̓ a ꝯfuſiōe diſſil̓itudīs. ¶ Ad4ᵐ dd̓m ꝙ eodē mō ſumus cā augmēti gr̄e. ſic̄ ⁊ cā ipſigr̄e .ſ. ꝑ modū diſpōnis tm̄. Sꝫ efficientia vtrobiqꝫ eſt exꝑte ipſiꝰ dei. ſicut pꝫ ex his que ſupra dicta ſunt.¶ Utrum charitas augeat̉ quolibꝫ actu. III.ſic ꝓcedit̉: vr̄ ꝙ charitasO tertiuꝰ) quolibet actu augeat̉. vbenī eadē cā ē ⁊ idē effectꝰ. Sꝫ oēs actꝰ charitatis ſunt eiuſdē ſpēi: quātū ad eſſe morale.Iſicut oēs actus fortitudinis. gͦ cuꝫ aliꝗs actꝰcharitatis charitateꝫ augeat: videt̉ ēt ꝙ ꝗlbet actus. ¶ Itē qd̓ facere pōt maiꝰ: pōt ēt facere minꝰ:ſed quolibet actu charitatis meret̉ ꝗs vitam eternā. gͦ ⁊pōt mereri augmētū charitatis. ¶ Pͣ. ꝗlibet actꝰ charitatis eſt lōge potētior quātum ad eē gr̄e qͣꝫ actꝰ ꝗ ſunt exnaͣlibus tm̄: ſed per actus ꝗ ſunt tm̄ ex naturalibꝰ homop̄parat̉ per modū diſpoſitiōis ad recipiendū gr̄am. ergomulto magis per quēlibet actū charitatis diſponitur adcharitatis augmentum.ex eiſdē pͥncipijs ex ꝗbꝰ aliꝗd naſcit̉ ⁊ augCONITA. mētat̉: ſꝫ vnꝰ actꝰ nō ſufficit ad diſpōnē vicharitas infundat̉. gͦ nec ad hͦ vt augeat̉. Probatio medie maiorē cālitatē hꝫ actꝰ noſter ad virtuteꝫ acꝗſitā qͣꝫad charitatē īfuſaꝫ: ſed vnꝰ actꝰ nō ſufficit ad generationē virtutis acꝗſite: qn̄ īmo ex frequēti bene agere fit hōbonꝰ ẜm ph̓m. gͦ multo minꝰ vnꝰ actus ſufficit diſponeread charitatē. ¶ Itē ẜm augmētū charitatis auget̉ etiāp̄miū ſub̓ale: ſed nō quolibet actu charitatis auget̉ premiū ſub̓ale. Dicit̉ .n. cōiter ꝙ pluribꝰ oꝑibus in charitate factis nō plus meret̉ quis quātū ad augmētū premijſub̓alis qͣꝫ vno actu ex equali charitate facto. gͦ nō quolibet actu charitatis charitas augetur.dd̓m: ꝙ nō eodē mō ſe hꝫ actus inReſpondeo formatus charitate ad augmētumcharitatis ⁊ actus precedēs charitatē ad hn̄daꝫ charitatem. Actus .n. ꝗ ē ex charitate ordinat̉ ad augmētū charitatis ⁊ ꝑ modū diſpōnis ⁊ ꝑ modū meriti: ſed actꝰ precedēs charitatē ordinat̉ ad ꝯn̄dum charitatē ſolū ꝑ modū diſpōnis: vt ſupra dcm̄ eſt: ⁊ nō ꝑ modū meriti: qꝛ an̄charitatē nullū pōt eē meritū. Neuter aūt actus ordinatur ad hn̄dā vel augmētādā charitatē ꝑ modū alicuiusefficiētie. ſicut actus noſtri ad habendū hītus acꝗſitos.Sciēdū eſt igit̉ ꝙ actus ꝗ p̄cedit charitatē qn̄qꝫ vnꝰ ſolus diſponit vltima diſpōne vt īfundat̉ charitas ẜm immobilitatē dīne bonitatis ꝑ quaꝫ vnicuiqꝫ largit̉ ẜm ꝙp̄paratū eſt ad recipiēdū. Quādoqꝫ aūt vnus actus nondiſponit niſi diſpōne remota. ⁊ ſequēs actꝰ magis diſponit: ⁊ ſic deīceps: ẜm ꝙ ex multis bonis actibus ꝑuenit̉ad vltimā diſpōnē īquātū actꝰ ſequēs ſemꝑ agit ī v̓tuteoīum p̄cedētiū: vt pꝫ ī guttis cauātibus lapidē: qd̓ nō ꝗlbet aufert aliꝗd de lapide: ſꝫ oēs precedētes diſponūt: ⁊vna vltima agēs in v̓tute oīum p̄cedētiū inquātū .ſ. īuenit maͣm diſpoſitā ꝑ p̄cedētes ꝯplet cauationē. Hoc aūtiō ꝯtingit: qꝛ hō eſt dn̄s ſui actꝰ. Un̄ pōt agere ẜm totaꝫv̓tutē naͣe ſue vel ẜm parteꝫ: qd̓ nō ꝯtingit in illis q̄ agūt

ex neceſſitate naͣe. ſemꝑ .n. agūt tota virtute ſua. Quādoergo ita ē ꝙ hō nō habēs charitatē ex tota v̓tute bonitatis naͣlis ſibi īdite mouet̉ ad charitateꝫ. tūc vnus actusdiſponit eū vltimā diſpōne: vt charitas ſibi det̉. Qn̄ v̓onō ẜm totā v̓tutē: ſꝫ ẜm aliꝗd eius p̄parat̉ ad charitatē.tūc actus nō eſt ſicut diſpō vltima: ſed remota: ⁊ ꝑ pl̓esactus poterit ꝑuenire ad diſpōnē vltimaꝫ. Sil̓r dico exparte alia ꝙ qn̄ actꝰ charitatis ꝓcedit ex tota v̓tute habētis: ⁊ quātū ad v̓tutē naͣe ⁊ quātū ad v̓tuteꝫ hītus infuſi. tūc vnus actus diſponit ⁊ meret̉ augmētū charitatisvt ſtatim fiat. Qn̄ aūt nō ẜm totā v̓tutē ꝓcedit actus ille tūc eſt vt diſpō remota: ⁊ poterit tunc ꝑ plures actusꝑuenire ad augmētum charitatis: non tn̄ de neceſſitate:qꝛ homo quantūcūqꝫ ſit diſpoſitus pōt nō agere ẜm rōnem diſpoſitionis illius: qd̓ nō ꝯtingit in diſpoſitionibꝰnō volūtarijs ratione iam dicta.igit̉ dd̓m ꝙ nō eodē mō ſe hꝫ quiliAd primuꝫ pet actus charitatis: eo ꝙ vnus pōteſſe magis ītēſus: ⁊ etiā vnus pōt eſſe diſponēs in v̓tutepluriū p̄cedētiū: vt dcm̄ eſt. ⁊ iō nō ſequit̉ ideꝫ effectus.¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ p̄miū ſub̓ale vite eterne ordinat̉ ſic̄ finis ad actꝰ charitatis: ⁊ cōmēſurat̉ adīuicē nō ẜm eꝗperantiā: ſed ẜm ꝓportioneꝫ. Un̄ actui charitatis debeturp̄miuꝫ ſub̓ale ⁊ actui maioris charitatis maius p̄mium.Un̄ ꝗlibet actus charitatis īquātū eſt īformatꝰ tali habitu ordinat̉ ad p̄miū ſub̓ale: nō tn̄ ad augmētū p̄mij. ſicut nec ad augmētū charitatis ẜm ꝙ charitas remanetpͥmū pͥnᵐ merēdi: ſꝫ ſolū ẜm ꝙ augmentū charitatis ꝑtitinet ad ꝑfectionē p̄mij. ¶ Ad 3ᵐ iaꝫ pꝫ rn̄ſio ꝑ id qd̓ dictū eſt: qꝛ actꝰ charitatis excedit actū p̄cedētē charitatēin hoc ꝙ hꝫ v̓tutē merēdi: ⁊ ita accedit plus ad cālitateꝫcharitatis qͣꝫ actꝰ p̄cedens charitatē. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙad hoc ꝙ aliqua ꝑfectio ītroducat̉ duo reꝗrunt̉. Unumex parte ītroducētis vt ſua oꝑatio cōmēſuret̉ ẜm equalitatē ꝑfectioni ītroducēde. Nō .n. ex parua calefactioneīducit calor ignis: ſed ex tali calefactiōe q̄ hꝫ equalē virtuteꝫ ad minꝰ ex ſuo pͥncipio calori ignis. Aliud ex parterecipiētis vt diſpō ſua ꝓportionet̉ eodē mō ꝑfectiōi īducende. Cōtingit aūt qn̄qꝫ ſicut in oꝑbꝰ aīe ꝙ aliꝗd diſponit̉ ⁊ ꝑfectionē recipit a ſeipſo vt ī ſcīa ⁊ v̓tute pꝫ. Undead ꝑfectā diſpōnē ſufficit ꝙ aīa operet̉ ẜm virtutē ꝓportionatā illi perfectioni q̄ īducēda eſt: ⁊ qꝛ tota capacitasaīe vix ſufficit ad receptionē tāte perfectionis quāta eſtcharitas niſi deus d̓ ſua liberalitate ſuppleret. Ideo adhoc ꝙ ſit in aīa vltima diſpoſitio ad charitateꝫ requirit̉actus ꝗ ſit ẜm totā virtutē ſuam: ⁊ iſte ſufficit quantū innobis eſt. Sꝫ minor nō ſufficit ad talem diſpoſitionem.Ulterius in illis ꝑfectionibus in quibꝰ per actū aīe nontm̄ eſt diſpō: ſed et ipſa ꝑfectio exigit̉ ꝙ actus ipſius anime ſit ꝓportionatus ⁊ equalis in v̓tute ipſi ꝑfectioni introducēde. Omnis aūt hītus de rōne ſua hꝫ ꝙ ſit difficile mobilis .i. hꝫ firmitatē quādā. Un̄ qn̄ vna actio aīe hꝫfirmitatē inducit hītuꝫ. ſicut pꝫ ꝙ vna demōſtratio propter ſui certitudinē ⁊ firmitate facit hītum ſcientie. Qn̄aūt vnus actus nō hꝫ firmitatē nō ſufficit vnus: ſed opꝫꝙ ſint plures. Un̄ ex vno argumēto dyaletico non generat̉ opinio: ſed ex pluribꝰ cōgregatis. Ita ēt qꝛ actus voluntatis humane nō hꝫ firmitatē cū volūtas indeterminate ſe habeat ad multa. habitus virtutū politicarū quiacꝗrunt̉ ꝑ actus volūtatis nō pn̄t acꝗri tm̄ ꝑ vnū actuꝫ:ſed oꝑꝫ ꝙ multi cōueniāt. Habitus aūt charitatis nō hꝫfirmitatē ꝑactū aīe: ſꝫ a cauſa ſua q̄ deꝰ eſt. ⁊ iō vnꝰ actusvolūtatis pōt ſufficere ad hoc ꝙ charitas infundat̉. ⁊ ſimil̓r ad hoc ꝙ augeat̉. ¶ Ad 5ᵐ dd̓m: ꝙ qn̄ eſt talis actꝰcharitatis qualis reꝗͥrit̉ ad augmētū charitatis. tūc etiā3

H 3