Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XV.Queſtio. II. ⁊ III.

exituꝫ a pͥncipio origināte ⁊ nō dicit ordinē ad efſcm̄ niſiex ꝯn̄ti .ſ. qͣꝫtū ad moᵐ ꝓceſſionis ꝗ eſt tꝑalis vt dcm̄ ē: ⁊iō proceſſio tꝑalis vr̄ eſſe pͥncipal̓r notionale: ⁊ ex ꝯn̄ti ſignificare eēntiaꝫ rōne cōnotati effectus. Dico aūt ꝙ hicaccedit plus ad eſſentiam qͣꝫ miſſio: vt patet ex dictis.Et per hoc tio pōt ſignificari ī dīnis dupl̓r aut ꝓpꝫ ſol̓o ad tria pͥª. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ noprie ſic̄ pr̄nitas: vl̓ īnaſcibilitas. aut cōiter ſic̄ eſſe ab aliovel a qͣ ē aliꝰ: ⁊ h̓ mō ſignificat̉ notio ī miſſiōe: ⁊ iō cōis ēin duabus ꝑſonis ab alio exn̄tibus. Utꝝ miſſio ꝯueniat omnibꝰ perſonis. Qō. II.Einde querit̉ cui cōuenit mitti. Etvr̄ ꝙ toti trinitati.Sic̄ .n. dic̄ Da. in dīnis oīa vnū ſūt pōt in gnaͣtionē: gnaͣtiōeꝫ ⁊ ꝓceſſionē. Sꝫ miſſio nulluꝫEhoꝝ eſt. gͦ vr̄ ꝙ toti trinitati ꝯuenit. Pͣ. miſſio dīne ꝑſone ītelligit̉ ẜm hͦ ꝙ ipſa ꝑſona ꝑ miſſionē manifeſtat̉. vn̄ dic̄ Aug. ꝙ mitti ē cognoſci ꝙ ab alio ſit: ſedeffectꝰ in creatura ꝗ fit ꝑ miſſione manifeſtat totā trinitatē: ſic̄ cātū ſuā cām. gͦ vr̄ ꝙ tota trinitas mittat̉. Pͣ.ſic̄ dona appropriata filio. ⁊ ſpi. ſcō ſūt cōicabilia creature .ſ. ſapīa bonitas: ita ⁊ dona appropriata pr̄is .ſ. poͣ. ſꝫ rōne illoꝝ donoꝝ appropriatoꝝ eis: dn̄r ſpi. ſcūs ⁊ filiꝰ mitti. gͦ eadē rōe ⁊ pr̄. Itē vbicūqꝫ ē filiꝰ vl̓ ſpi. ſcūs ē ⁊ pr̄.ſꝫ ſpi. ſcūs vl̓ filiꝰ dn̄r mitti: qꝛ nouo mō exiſtūt in aliquacreatura. ergo videtur ꝙ ſimul cū eis pr̄ mittat̉: ⁊ ita totitrinitati conuenit mitti.vr̄ ꝙ ſolus filius mittat̉. ſic̄ enī dicitSed contra Augu mitti ē cogͦſci ꝙ ab alio ſit: ſicognitio appropriat̉ filio ꝗ ē v̓bū ⁊ ſapīa pr̄is. gͦ ſolus filiꝰvr̄ mitti. Iteꝫ vr̄ ꝙ ſolus ſpi. ſcūs. oīa .n. dona ſpūaliaꝑtinēt ad māifeſtationē ſpūs. vt hr̄. i. Cor. 12. vnicuiqꝫ ⁊c̄.ſed per miſſioneꝫ manifeſtat̉ perſona diuina. gͦ videt̉ ꝙſolus ſpūs mittatur in oībus donis.Reſpondeo ponat̉aliq̄ auc̄tas alicuiꝰ ad ip̄ꝫ midd̓ꝫ ꝙ ſic̄ dcm̄ ē in oī miſſiōe oꝑꝫ ꝙſum. in dīnis aūt ꝑſonis nō ē aucͣtas niſi ẜm origineꝫ: ⁊ iōnulli ꝑſone dīne ꝯuenit mitti niſi ei q̄ ē ab alio: reſpectucuiꝰ pōt in alio deſignari aucͣtas: ⁊ iō ſpi. ſcūs ⁊ filiꝰ dicūt̉mitti ⁊ nō pater vel trinitas ipſa.gͦ dd̓m ꝙ in miſſiōe īcludit̉ ītell̓s ꝓceſAd primū ſionis ⁊ gnātiōis īplicite: qͣꝫtū ad id qd̓cōe ē eis .ſ. eē ab alio: qͣꝫuis nō qͣꝫtū ad ꝓpriā rōnē gnaͣtionis vel ꝓceſſiōis. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ in miſſiōe nō tm̄ ē effectus doni creati creature collati: ſꝫ ēt vt dcm̄ ē: ponit̉ auctoritas alicuius pͥncipij reſpectu ipſiꝰ miſſi. vn̄ in miſſione ꝑſone cognoſcit̉ ꝑſona ab alia eē ẜm Aug. ⁊ qꝛ h̓ nō cōuenit toti trinitati nec ipſi pr̄i: iō nō pōt dici pr̄ vel trinitas mitti. Et p̄terea effectꝰ ille magis appropriat̉ vni ꝑſone qͣꝫ alij: ẜm quē vna ꝑſona dr̄ mitti ⁊ nō alia. Ad 3ˡdd̓ꝫ ꝙ poͣ q̄ appropriat pr̄i nō hꝫ rōnē vt ꝑtineat ad reditum in finē. ſꝫ magis ꝑtinet ad exitū a pͥncipio: dicit .n. potentia rōnē pͥncipij ⁊ ideo nō ꝑtinet ad miſſioneꝫ q̄ fit adreuocādū rōnalē creaturā in deū. Et p̄terea pr̄ in qͦ ēpͥma aucͣtas nō pōt deſignari mitti: qꝛ reſpectu eiꝰ nullahr̄ aucͣtas. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ cū pr̄ ſit in filio ⁊ filiꝰ ī pr̄e etvterqꝫ in ſpi. ſcō qn̄ filiꝰ mittit̉ ſil̓ ⁊ venit pr̄ ⁊ ſpi. ſcūs ſiue ītelligat̉ d̓ aduētu filij ī carnē cū ip̄e dicat Io. 8. Et nōſuꝫ ſolꝰ ⁊c̄. ſiue ītelligat̉ d̓ aduētu ī mētē. cū ip̄e dicat Io.14. Ad eū veniemꝰ ⁊c̄. Et iō aduētꝰ vl̓ inhabitatio ꝯuenittoti trinitati: q̄ nō dicunt̉ niſi rōne effectꝰ ꝯiungētis ipſitrinitati: qͣꝫuis ille effectꝰ rōne appropriatiōis poſſit ducere magis in vnā ꝑſonā qͣꝫ in aliaꝫ: ſꝫ miſſio ſuꝑ hͦ additaucͣtatē alicuiꝰ reſpectu ꝑſone q̄ mitti dr̄. ⁊ iō nō pōt ꝯuenire niſi ꝑſone q̄ ē ab alio pͥncipio. Ad 5ᵐ dd̓ꝫ ꝙ qͣꝫuis

A. eſtio. II. Icognitio appropriet̉ filio: tn̄ donū illud exquo ſumit̉ experimētalis cognitio q̄ neceſſaria ē ad miſſionē: nō neceſſario appropriat filio. ſed qn̄qꝫ ſpūi ſcō ſicut amor. Ad6ᵐ dd̓m ꝙ in dono duo eſt cōſiderare .ſ. rōneꝫ doni: ⁊ ſicmanifeſtat oē donū ſpi. ſcūs inqͣꝫtū hꝫ rōnē pͥmi doni ẜmꝙ eſt amor aūt ẜm ſpēm doni: ⁊ ſic aliqd̓ donum manifeſtat ipſuꝫ filiū ſicut ſapīa vel ſcientia. Qō. III.querit̉ de miſſione ꝑ cōparatioCINdeneꝫ ad mittētē. Et circa hocduo q̄runt̉. pͦ vtꝝ alicui ꝑſone conueniat ꝙmittat ſe: vel ꝓcedat a ſe vel det. 2º vtrumIfilius mittat a ſpiritu ſancto. Utꝝ aliqͣ ꝑſona mittat ſe vl̓ det.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ nll̓a perO primu) ſona det ſe vel mittat ſe.Dās .n. ſꝑ vr̄ hr̄e aucͣtatē reſpectu dati: ſꝫ nulla ꝑſona hꝫ aucͣtateꝫ reſpectu ſuijpſiꝰ. gͦ vr̄ ꝙlnulla ꝑſona det ſe. Iteꝫ ſupra dixit magr̄ꝙ hoīes nō pn̄t dare ſpi. ſāctū qꝛ ab eis nō ꝓcedit: ſꝫ nulla ꝑſona ꝓcedit a ſeipſa. al̓s eēt pͥnᵐ ſuijpſiꝰ. gͦ nulla ꝑſona ſeip̄aꝫ dare pōt. Itē ſic̄ dictū ē: miſſio ponit exituꝫipſiꝰ miſſi a mittēte: ſꝫ nulli ꝑſone ꝯuenit exire a ſeipſa. gͦnulli ꝑſone cōuenit mittere ſe. Itē ſic̄ dictū ē ꝓceſſiopͥncipal̓r īportat reſpectū ꝑſone ad pͥnᵐ: a qͦ diſtinguit̉: ſꝫnulla ꝑſona dīna diſtinguit̉ a ſeipſa. gͦ nec a ſe procedit. Pͣ. h̓ p̄poſitio. a. īportat habitudinē pͥncipij: ſed nullares eſt pͥnᵐ ſui ipſiꝰ. ergo ⁊ ſi cōcedit̉ ꝙ aliqͣ ꝑſona mittitſe: nō debet concedi ꝙ mittatur a ſe.Aug. 4. de tri. ſic̄ gnaͣri eſt filiū eē a pr̄e: itaQ ONITA filiū cognoſci eē a pr̄e ē filiū mitti: ſꝫ iſtacognitio pōt cāri a filio. gͦ ⁊ miſſio filij pōt eē a filio. Iteꝫ h̓videt̉ ex his que in littera dicuntur.Reſpondeoᵈᵈᵐᵐ ẜm dr̄iaꝫ donatiōis miſſionis ⁊ ꝓceſſiōis ſuꝑius aſſignatā diuerſimode oꝫ in hac qōne loꝗ. Si .n. accipiamꝰ donatōeꝫſiue dationē de rōne datiōis nō vr̄ pl̓s eē niſi ꝙ datū libere a dāte hēat̉. Hoc aūt pōt eē dupl̓r aūt ſic̄ aliꝗs lib̓eſeip̄m hꝫ: vel aliꝗd qd̓ in ipſo ē. Aut ſic̄ lib̓e aliꝗs hꝫ ſuaꝫpoſſeſſionē: vel id reſpectu cuiꝰ dn̄iū hꝫ ẜm ꝙ hr̄e ml̓tismodis dr̄. Un̄ de rōne datiōis nō ē ꝙ ponat̉ aliqͣ auctoritas reſpectu ipſius dati. pōt .n. aliꝗs ⁊ ſeip̄m ex amoredare alicuiꝰ in amicū: niſi ſpecificet datio ẜm ſpālē moᵐhn̄di: ꝗ eſt ẜm dn̄iū: talis donatio nulla eſt reſpectu diuinoꝝ. Et iō donatio nō exigit aliquā rōnem p̓ncipij reſpectu ipſiꝰ dati. Un̄ dari pōt ꝯuenire ⁊ eſſentie diuine: ꝓutdicimꝰ ꝙ pr̄ dat eēntiā ſuā filio: ⁊ pōt ꝯuenire pr̄i vt dicatur pr̄ ſeipſum dare: ⁊ ſil̓r filio ⁊ ſpi. ſcō. nec notabit̉ aliqͣdiſtinº dātis ad datū: niſi forte ẜm rōnē ſic̄ ītelligētis adītellectū: ⁊ ſic cōcedimꝰ ſimpl̓r ꝙ ꝑſona dat ſe ⁊ dat̉ a ſe. Sed circa miſſioneꝫ ē maior difficultas quā atteſtat̉opīonū diuerſitas. Quidā .n. dicūt: ꝙ oēs tales ſunt falſeſpi. ſcūs mittit ſe. vel filiꝰ mittit ſe. Et dicūt rōnes magr̄inō valere: qꝛ cū miſſio īcludat in ſe notionē: nō oꝫ ꝙ ī poͣvel operatiōe miſſiōis tres ꝑſone ꝯueniāt: ſic̄ nec in gnaͣtione vel poͣ gnaͣndi. Et dicūt ēt nō eē ſimile de miſſionein carnē: ẜm quā filiꝰ ſeipſum mittere dr̄: qꝛ in illa miſſione naͣ creata aſſumit̉ in vnitatē dīne ꝑſone: qd̓ nō ꝯtīgitin alijs miſſionibꝰ. Et ſi in aucͣtate aliqͣ īuenit̉ ꝙ ſpi. ſcūsmittat ſe: gloſandum eſt .i. a ſpiritu ſcō eſt effectus in quoab alio cognoſcit̉ eſſe. Sed qꝛ ſancti cōiter talibꝰ locutionibus vtunt̉: ⁊ p̄cipue Aug. ⁊ magiſter h̓ cōcedunt. iō alijdixerunt ꝙ miſſio aliqn̄ ꝓprie ſumit̉. aliqn̄ īproprie. Qn̄miſſio ſumit̉ ꝓprie īportat diſtinctionem miſſi a quo fitmiſſio. ⁊ iō hͦ mō nō pōt dici ꝙ ſpi. ſcūs mittat ſe. Cōiterautē ſumit̉ ⁊ improprie miſſio pro īfluentia vel datione: