Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. IIII.Queſtio. II.

qui eſt amor quo pater amat filiū. eſt ēt amor quo amatcreaturā īpartiendo ſibi ſuā perfectionē. Poterit gͦ ꝓceſſio iſtiꝰ amoris dupl̓r ꝯſiderari. Uel ẜꝫ ꝙ tēdit ī ob̓ꝫ eternū: ⁊ ſic dicet̉ eterna ꝓceſſio. Uel ẜm ꝙ ꝓcedit vt amorin ob̓m creatū: inqͣꝫtū .ſ. ꝑ illū amorē creature aliꝗd a d̓oꝯfert̉: ⁊ ſic dicetur ꝓceſſio tꝑalis: ex eo ꝙ ex nouitate effectus cōſurgit noua relatio creature ad deū: rōne cuiꝰ opꝫdeū ſub noua habitudine ad creaturaꝫ ſignificari: vt pꝫin oībus que de deo ex parte dicuntur.Ad primū pectū niſi ad eū a quo eſt gnātio. Hocgͦ dd̓m ꝙ gnaͣtio de rōne ſui nō dicit reaūt dupl̓r pōt eē in filio. Aut ſicut a quo accipit diuinamnaͣm: ⁊ ſic eſt gnaͣtio eterna a pr̄e. Aut ſicut a quo accipitnaͣm humana: ⁊ ſic eſt tꝑalis gnaͣtio a mr̄e. Proceſſio ātſpi. ſancti vt dictū ē nō ſolū dicit reſpectū ad pͥnᵐ a quoꝓcedit: ẜm quē eterna tm̄mō eſt: ſicut ⁊ generatio: ſed ētīportat reſpectū ad eū in quē ꝓcedit: ẜm queꝫ tēporalisdici pōt. Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ inquātū per amorē ꝗ eſt ſpiri.ſanctꝰ aliqd̓ donū creature cōfert̉: nulla mutatio vel variatio fit in ipſo amore: ſed in eo cui per amorē aliꝗd datur: ſi tn̄ mutatio ⁊ nō potiꝰ perfectio dici dꝫ. Et iō ille tēporalis reſpectꝰ nō ponit̉ circa ſpi. ſanctū real̓r. ſed ſoluꝫẜm rōnem. realiter aūt in creatura q̄ mutat̉: ſicut fit cuꝫdicit̉. Deꝰ dn̄s ex tꝑe. Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ oꝑatio diuina dupliciter pōt ꝯſiderari. Uel ex ꝑte operantis: ⁊ ſic eſt eterna: vel qͣꝫtū ad effectū oꝑationis: ⁊ ſic pōt eſſe tēporalis:ſed tn̄ qꝛ deꝰ nō agit per operationē: q̄ ſit media īter ip̄m⁊ operatū: ſed ſua oꝑatio eſt in ipſo: ⁊ eſt tota ſua ſub̓a: iōoꝑatio eiꝰ eſſential̓r eterna eſt: ſed effectꝰ tꝑalis. Ad4ᵐ dd̓m ꝙ aliꝗd pōt dici tꝑale multipl̓r. vel qꝛ ſubiacetvariationi tꝑis: ⁊ hͦ modo ꝓceſſio nō dr̄ tēporalis ēt qͣꝫtūad effectum gratie. Uel qꝛ hꝫ initiū in tēpore: ⁊ ſic gratiadr̄ tꝑalis: ⁊ eadē rōne ꝓceſſio ratione effectꝰ. Ad ꝗntum dd̓m ꝙ aliqd̓ cōiunctū nō pōt affirmari niſi ꝓ vtraqꝫ parte: ſed negari pōt pro altera parte tm̄: ſic̄ pꝫ in veritate ⁊ falſitate copulatiue ꝓpoſitionis. Et qꝛ tꝑale claudit in ſe quādā negationē cū affirmatione .ſ. aliqn̄ eſſe etpͥus nō fuiſſe. eternū aūt īportat tm̄ affirmationē eēndi:ideo coniunctū nō pōt dici eternum niſi vtrūqꝫ eternuꝫſit: temporale aūt dici pōt etiā ſi alteruꝫ ſit tm̄ tēporaleſicut creator īportat diuinā operationē: ⁊ ꝯnotat effectūin creatura actualiter: ratione cuius deus non dicit̉ creator ab eterno ſed ex tempore. Utrum proceſſio temporalis diſtinguatur realiterab eterna.IID ſecunduꝫ fr ꝯcedit̉. vr̄ ꝙ tꝑal̓ꝓceſſio ponat in nueruꝫ cū eterna vt ſit alia ⁊ alia ꝓceſſio. EternūI.n. ⁊ tꝑale nō pn̄t ideꝫ eſſe in eēntia: ſꝫ q̄ dr̄ntper eſſentiā ſimpl̓r multiplicant ⁊ nūerant̉. gͦ eterna ꝓceſſio ⁊ tꝑal̓ ſimpl̓r ſūt due. Itē idē nō ē ſignū ſuipſiꝰ:ſꝫ ꝓceſſio tꝑal̓ ẜm Aug. ē ſignū eterne. gͦ nō ſūt vna ꝓceſſio. Pͣ. cū vna dicat ꝓceſſio eterna ⁊ alia tꝑal̓ aūt hocerit qꝛ eēntial̓r dr̄nt: aūt qꝛ vna addit ſuꝑ aliā. Sꝫ eterna nō pōt addere ſupra tꝑalē: qꝛ ſic tꝑalis eēt naͣl̓r prioreterna. Nec ēt tꝑalis pōt ſe hr̄e ex additiōe ad eternā: cūeterno: qꝛ ꝑſcm̄ ē: cui nihil ſit addibile. gͦ relinꝗt̉ ꝙ eſſential̓r differāt ⁊ ita ſimpl̓r ſunt due. Pͣ. ſic̄ filiꝰ ſe hꝫ adgnaͣtionē paſſiuā: ita ⁊ ſpi. ſāctꝰ ad ꝓceſſionē paſſiuā: ſꝫ ꝑꝑeternā gnaͣtionē ⁊ tꝑalē filiꝰ dicit hr̄e duas natiuitates ⁊bis natꝰ. gͦ ⁊ ſpi. ſanctꝰ dr̄ hr̄e duas ꝓceſſiones.ꝓceſſio ponit aliꝗd ī ip̄o ꝓcedēte: ſꝫ ꝓceſſioCONIT A tꝑal̓ inqͣꝫtū ē tꝑal̓ nihil pōit circa ſpi. ſcūꝫ. gͦoꝑꝫ ꝙ ī ꝓceſſiōe tꝑali eēntial̓r īcludat̉ eterna. gͦ nō dr̄nteēntial̓r nec ſimpl̓r ſūt pl̓es. Itē ea q̄ nō ſūt eiuſdē rō-

nis nō ꝯnūerant̉ adīuicē: ſꝫ tꝑale ⁊ eternū nō ſūt eiuſdeꝫrōnis. gͦ nō pōt dici ꝙ ſint due ꝓceſſiōes: tꝑal̓ ⁊ eterna.dd̓ꝫ ꝙ cū ꝓceſſio ſꝑ dicat reſpectuꝫReſpondeo ꝓcedētis ad illū a qͣ ꝓcedit ſpi. ſanctꝰ aūt ad pr̄eꝫ nō refert̉ niſi rel̓one eterna: oꝫ ꝙ nll̓a ꝓceſſio ſpi. ſācti ſit alia eēntial̓r ab eterna: ſꝫ pōt ſibi aduenire aliꝗs reſpectꝰ: aliꝰ ex ꝑte eiꝰ ī quē ē ſic̄ ī amatū: ⁊ rōne illiꝰ dr̄ tꝑal̓. Dd̓ꝫ gͦ ꝙ ē vna ꝓceſſio eēntial̓r ꝑꝑ reſpectū vnū ꝓcedētis ad id a qͦ ꝓcedit: quē pͥncipal̓r ip̄ortat. Proceſſio āt ē duplex vl̓ gemīa rōe duoꝝ reſpectuūī duo ob̓a .ſ. in eternū ⁊ tꝑale: qͦꝝ vnꝰ .ſ. eternꝰ real̓r ē ī ip̄oꝓcedēte. Aliꝰ aūt ẜꝫ rōne tm̄ in ſpi. ſanctū. ſꝫ ẜꝫ rē in eo īquē ꝓcedit. Hoꝝ tn̄ reſpectuū pͥmꝰ īcludit̉ in 2º ſicut rō⁊ cā eiꝰ. vn̄ 2ᵐ ſe hꝫ ex additione ad pͥmum.Ad primuꝫ) eſꝫ rōne reſpectꝰ ad creaturā. tꝑalisgͦ dd̓ꝫ ꝙ ꝓceſſio nō dr̄ tꝑal̓ ẜm id qd̓dr̄ vt dc̄ꝫ ē. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ꝓceſſio tꝑal̓ dr̄ eē ſignū eterne qͣꝫtū ad effectū ex qͣ ꝯſurgit reſpectꝰ ille tꝑal̓ ẜꝫ quē ꝓceſſio tꝑal̓ dr̄. Effectꝰ āt hꝰ ꝓceſſiōis ē amor gratuitꝰ ꝗ ēſil̓itudo q̄dā amorꝭ īcreati: ꝗ ē ſpi. ſcūs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſignū eiꝰ. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ qͣꝫuis eterno ẜꝫ rē nihil ſit addibile: nihilominꝰ tn̄ eternū p̄t ītelligi ī aliqͣ hītudīe ſe hr̄e ad aliqd̓tꝑale: q̄ tn̄ hītudo nō ponit real̓r circa ip̄ꝫ eternū: vt dcm̄ē. Et qꝛ ītell̓s pōt repn̄tari ꝑ nomē: qꝛ voces ſūt note earū q̄ ſūt ī aīa paſſionū: iō p̄t eterno īponi aliqd̓ nomē ꝓutītelligit̉ ſub illa hītudīe: ſic̄ d̓s dr̄ dn̄s ex tꝑe: ita ēt dr̄ ꝓceſſio tꝑal̓. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ gnaͣtō filij tꝑal̓ ⁊ eterna diſtīguit̉ ēt ẜꝫ reſpcm̄ ad pͥnᵐ a qͦ ſūt: qꝛ eterna ē a pr̄e ⁊ tꝑal̓ amr̄e. Et ẜꝫ diuerſas naͣs ⁊ iō vna real̓r nō ē alia ſꝫ d̓ ꝓceſſiōe nō ē ſil̓e vt dcm̄ ē. 5ᵐ ꝯcedimꝰ. Ad 6ᵐ dd̓ꝫ ꝙceſſio tꝑal̓ ⁊ eterna ꝯſiderate ẜꝫ reſpcm̄ ꝓcedētis ad pͥna qͦ eſt: ſūt oīo idē ne dū eiuſdē rōnis: ⁊ ex hac ꝑte nō numerant̉. Sꝫ ꝯſiderate ẜꝫ reſpectū ad id in qd̓ ē ꝓceſſio ꝑmoᵐ dcm̄ nō ſunt eiuſdē rōnis .ſ. per vniuocationē: ſꝫ ānalogice: qꝛ vnū eſt rō alteriꝰ: ⁊ ita pn̄t cōnūerari: ſic̄ ēt dicimus deū ⁊ hoīeꝫ duas res.Queſtio.II.ẜm ꝗd attendaturEinde quertt ꝓceſſio tēporalis.Et circa hoc duo querunt. Primo vtrū ipſeſpi. ſanctꝰ ẜm ꝓceſſionē tēporalē det̉ vl̓ tm̄dona eius vel vtrūqꝫ. Et ſi vtrūqꝫ queritur.Scd̓o ẜm que dona dicatur ſpi. ſanctū darivel procedere temporaliter.I. Utꝝ ſpūs ſcūs tꝑaliter detur.Iſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ ipſe ſpi. ſanO Primū ctꝰ nō ꝓcedat tꝑal̓r vl̓ det̉.Illud .n. qd̓ ẜꝫ ſe ē vbiqꝫ nō vr̄ vſqͣꝫ ẜꝫ ſe ꝓcedere: ſꝫ ſpi. ſanctꝰ cū ſit d̓s ē vbiqꝫ. gͦ nō p̄t ī quēqͣꝫꝓcedere. Si dicas ꝙ p̄t eē ẜꝫ aliquē moᵐ ī aliqͦ ẜꝫ quepus nō erat: Adhuc hr̄ ꝓpoſitū: qꝛ ẜꝫ Dio. ⁊ ph̓ꝫ li. d̓ cauſis: deꝰ eodē mō ſe hꝫ ad oīa: qͣꝫuis nō oīa eode mō ſe habeant ad ip̄m: ſꝫ iſte modus diuerſus in creaturis ē ex diuerſis perfectōibꝰ: quas ex d̓o cōſequunt̉. gͦ vr̄ ꝙ ex hͦ ꝙſpi. ſanctꝰ dr̄ al̓r eſſe in iſto qͣꝫ pͥus nō fuit: nō ꝓpter aliudeſſe niſi qꝛ aliquē effectū ꝯſeꝗt̉ iſte quē pͥus nō ꝯſeq̄bat̉:⁊ ſic tota datio vel ꝓceſſio refert̉ ad dona ⁊ nō ad ip̄ꝫ ſpi.ſanctū. Itē vt dc̄m̄ ē: ꝓceſſio tꝑalis nihil ẜꝫ reꝫ additex ꝑte ipſiꝰ ꝓcedētis ad ꝓceſſionē eternā: ſꝫ ẜm ꝓceſſionē eternā ip̄e ſpi. ſāctꝰ nō ꝓcedit ī aliquā creaturā. gͦ necẜm tꝑalē qͣꝫtū ex ꝑte ipſiꝰ ſpi. ſancti: ſꝫ ſolū qͣꝫtū ad donaipſiꝰ. Pͣ. ꝯſtat ꝙ v̓tꝰ īfuſa nō ē deficiētior ī oꝑibꝰ meritorijs qͣꝫ v̓tꝰ acꝗſita in oꝑibꝰ polliticis: ſꝫ v̓tꝰ acꝗſita ſufficiētior dirigit hoīeꝫ in oībꝰ ciuilibꝰ. gͦ īfuſa in oībꝰ meritorijs. nō igit̉ oꝫ vt vr̄ ꝙ cū virtute īfuſa ipſe ſpi. ſanctꝰ det̉ſꝫ vel ſolus ſpi. ſanctꝰ vel ſola virtus.3