exceſſus ſanguinis ibi retenti per hoc ꝙ ip̄e tument⁊ grauedo ſiue ponderoſitas ⁊ pulſatio ſequunturibidē/ ⁊ in iuuenibus maſculis magis ſentiti pulſstio qͣꝫ grauedo ⁊ quādoqꝫ ſanguis exuberat nō ſolūibi ſed etiam ſupra totum dorſum tendit̉ ⁊ difficiliter curuantur ac ſi baculus eſſet infixijs. Mitigarꝭautē dolor dupliciter vno modo ſcꝫ ad curam perfectā/ alio vero modo ad remedium tantū. Cura vero perfecta eſt vt cauſa doloris abſcindat̉ perfectequod fit ſi ſanguis qui ſuperfluit ſenſibilitęn eus custur ⁊ maxime per illas partes per quas. naturs conſueuit ⁊ adhuc conatur euacuare ſcilicꝫ per emoroꝝdas ⁊ ideo feſtinandum eſt vt ille aperiantur. quodfit tribus modis vnus ē cū fleubothomīa aliꝰ ē cūſanguiſugia appoſitis her canaa/ tercius ē cū medicinis ⁊ mellor mediciſaꝝ ē folium ficulnee/ quod vebet p rilſa cōbicari/ ⁊ ꝙ vilia pars cum alia ꝯteratquonſcꝫ lac̄ effinat īde Poſtmodij fricenti emoroyde cū ſuꝑficiefricat̉a donec aperiant̉ ⁊ ſili mō confricant̉ cum cepaʳ tacrimāte vel diſtemperent̉ aloecicotrinū cum felle bonino ⁊ modico aceti ⁊ calidūcū pāno vel bombace ſuperponat̉ vel ſupra pānumſedeat̉ donec aperiātur vel ſimili modo ſuperponatur oleum amigdaloꝝ amaraꝝ vel perſicarum. Aivero tardaretur aut tardari timeretur emoroy darūabertio ſaltem diuertēdus eſt ſanguis abinde quoꝯin aperiendo venam groſſiorem que apparet ſuperdorſum pedis fit in ambobus pedibꝰ ⁊ hoc fiat inieiunio/ ⁊ ad minus de vtraqꝫ. iii. vncie ſanguinis
Druckschrift
Regimen sanitatis Salernitanum : Mit Kommentar von Arnoldus de Villa Nova
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten