Liber decimus

git ſignū abbatis ſui: Prouer .j. Extendimanū meā ⁊ nō fuit qͥ aſpiceret. Extenditenī deꝰ manū ſuā bn̄ficia largiēdo: innuendo ꝑ hͦ vt ad eū veniamꝰ: ſicut vocat̉ accipiter vl̓ canis cibū on̄dendo. Sed nota ꝙaccipiter ſaturatꝰ nō redit ad dn̄i nutū: ſꝫfamelicꝰ. Et ita nō diuites ad deū: ſꝫ pauperes famelici veniūt. Et iō addit: nō fuitqͥ aſpiceret. ſtultus reputaret̉ ille qͥ ſignuꝫqd̓ ponit̉ ad vinū .i. circulū vellet cū vinoportare: ſic qͥ iſta viſibilia q̄ ſunt ſigna regni celeſtis vult hr̄e cū regno vl̓ ꝓ regno.Augꝰ. Ue illis qͥ diligūt nutus tuos ꝓ te.¶ tē volūt hr̄e oua ⁊ obulū vnū ⁊ numūꝓ regno. Hiero. Impoſſibile eſt vt qͥs fruatur bonis p̄ſentibꝰ ⁊ futuris: vt hic ventrē ⁊ illic mentē impleat: vt de diuitijs addiuitias: de delitijs ad delitias trāſeat: vtin celo ⁊ in terra glorioſus appareat. ¶ Tertio vocat voce .i. inſpiratiōe: Eſa xxx. Aures tue audiēt verbū poſt tergū monētis:Psͣ. lxxxiiij. Audiā quid loquat̉ ī me dominꝰ deus qͥ ſtat ad oſtiū cordis ⁊ pulſat.Sed multi ei nō aperiūt: qd̓ eſt magna ruſticitas nō aperire dn̄o ſuo. Et ideo ſequitur: Deſpexiſtis omne conſilium meū. Audires ꝯſiliū amici tui de rebꝰ tuis ſeruandis ⁊ de ſalute aīe tue ꝯſilium dei non audis. ¶ Itē vocat ꝑ nuncios .i. ꝑ flagella q̄deferūt nobis ſigna ſalutis: Sap̄. xvj. Adcorrectionē in breui turbati ſunt ſignū habentes ſalutꝭ. Libēter recipit hō nunciosab amico ſuo ſibi tranſmiſſos. Sic debemꝰamplecti tribulationes a fideli amico nob̓trāſmiſſas: Prouer. iij. Quē diligit dominus corripit: ⁊ qͣſi pater in filio complacetſibi. Glo. Tanto minꝰ de flagello qͦ caſtigamur murmurare debemꝰ: quanto in eopaterne dilectiōis munꝰ accipimꝰ. Iſti ergo nuncij deferūt nobis arras ſalutis: Hebre. xij. Flagellat oēm filium quē recipit.Iſtis nuncijs debemꝰ rn̄dere ꝑ ꝯtritionē:cōfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē: nō turpiter eijcere: nec ſine honore remittere: ſicut d̓r. ij. Regꝭ. x. de nūcijs Dauid ad āmon miſſiſ. Iſtinuncij compellūt nos intrare ad nuptiaseternas. Un̄ d̓r Lu xv. Compelle intrare.Glo. Qui tribulatiōibꝰ tracti ad amoremdei redeūt cōpellunt̉ intrare. Et nota quōſollicitꝰ eſt de nobis. Qn̄ aliqͥs inuitat aliquē ad prandiū: vellet forte ꝙ nō veniret:ſed deꝰ non ita: īmo vim infert vt ſecū ma-

neamus: ⁊ inuitat nos vſqꝫ ad veſtiū laniationē vel lacerationē: ⁊ trahit ꝑ ſubtractionē tꝑaliū: ⁊ infirmitates: qd̓ eſt veſtes laniare: Oſec. .xj. In funiculis adaꝫ trahameos in vinculis charitatis. qꝛ multos ſeducit ꝓſperitas qͦs aduerſitas reducit. Hocptꝫ ī paulo que cecitas humiliauit: ⁊ in filio ꝓdigo quē fames reuocauit: et in mauaſſe quē adu̓ſitas cōuertit. ij. Paral̓. vlt̓.¶ Capitulum: Ca. LXXXViuntate bonaquidā nunqͣꝫ hn̄t. Et iſti ſunt ſicutmulieres ſteriles q̄ nunqͣꝫ ꝯcipiūt.Quidā vero bonū ꝓpoſitū cōcipiūt: ſꝫ nōad opus ꝑducūt. Et hi ſil̓es ſunt mulieribus q̄ cōcipiūt ⁊ nō pariūt: ſed partꝰ ī vtēro ſuffocat. Et qͥd ꝓdeſt prolē cōcipere q̄ſtatim emittit̉ vel morit̉: vel auē capere etſtatim dimittere? Oſee. ix. Ephraim quaſiauis auolauit: Eſa. xxxiij. Concipietis ardorē ⁊ parietis ſtipulā. Stultus eēt ille cuirex Francie vellet dare ciuitatē vel caſtꝝ:ſi differret ꝑ mēſem vl̓ ꝑ annū acciꝑe. Poſſet enī rex voluntatē ſuā vl̓ conſiliū mutare: ſed magꝭ fatuus eſt ille: cui rex celi vultregnū eternū vl̓ gratiā ſuā dare qn̄ differtaccipere ne forte accipiat aliꝰ: ⁊ ip̄e vt indignꝰ repellat̉: Matth̓ .xxj. Auferetur avobis regnū dei: ⁊ dabit̉ genti facienti fructus eiꝰ. ¶ Itē tales ſil̓es ſunt ſacerdoti qͥꝓponebat ire romā. Et dicebat ꝙ nō poterat in eſtate ꝓpter calorē ire: nec in hyemeꝓpter frigus ⁊ malas vias: nec in vere ꝓpter cultū agroꝝ ⁊ vineaꝝ: nec in autūnoꝓpter meſſem ⁊ vindemias. Augꝰ. Ligatꝰeram nō ferro alieno: ſed mea ferrea volūtate. Velle meū tenebat inimicꝰ: ⁊ inde fecerat mihi catenā ⁊ cōſtrinxerat me. Quidam ꝟꝟo bonū cōcipiūt ſꝫ nō ꝑficiūt: qͥ ſil̓esſunt mulieribꝰ q̄ pariūt ⁊ nō nutriūt: Eſa.xxxvij. Facti ſunt ſicut herba tectoꝝ: q̄ exaruit anteqͣꝫ matureſceret. Quid prodeſtignē accēdere qͥ ſtatim extīguit̉: nec lignisaut flatu nutrit̉? Debet enī feruor volūtatꝭbone nutriri: ſicut ignis nutritur lignis:Prouerb̓ xxvj. Cum defecerint ligna extinguetur ignis. ¶ Ca. LXXXVIHriſtus nobistradidit tria multū virtuoſa: q̄ſil̓ia ſunt illis tribꝰ in qͥbꝰ dicit̉