Prologus ſeptimi libri
oīa ꝑicula doloꝝ ⁊ paſſionū. ¶ Secūdo qꝛtātꝰ ē amor viri ad vxorē vt amorē eiꝰ amori matris p̄ferat ⁊ ꝓpter eā patrē matremet patriā derelinquat. Iuxta illd̓ domini:Ꝙ obrē relinquet hō ⁊cͣ. Gen̄. ij. Sic xp̄stantū dilexit eccleſiā vt relinqueret quodāmodo patreꝫ: qꝛ cū in forma dei eſſet .i.equalis patri exinaniuit ſemetip̄m ⁊cͣ. qͣꝫqͣꝫ xp̄s nec a pr̄is natura ſe dimiſerit: neceam in ſe minorauerit ex natura humana.Reliquit matrē ip̄aꝫ ſcꝫ deſerēs moriēdo.Itē reliquit patriā .ſ. celeſtē in munduꝫdeſcendendo: vt dicat̉ celum reliquiſſe inquātū naturā celeſtē vel angelicā non aſſumpſit. ¶ Tertio qꝛ maritus vxorē ex ceb magno corripit ⁊ caſtigat. Sic xp̄s caſtigat eccleſiā tribulationibus eā exponēdo: quod totū eſt ex amore vt ſic ꝓficiat ⁊adulterīo amore md̓o n̄ adhereat. ¶ Quarto quia maritus vxori cuſtodias ponit etdat: ſic xp̄s eccleſiā dat cuſtodias angelorum ⁊ p̄latorū. ¶ Quinto qꝛ maritꝰ vxoris geſtus affatꝰ aſpectꝰ ingreſſus et egreſſus diligenter cōſiderat. Et ſic xp̄s ꝯſiderat opera mores ⁊ vias fideliū vt tandemꝓ qualitate ſua remuneret vel puniat. Etdico ſpecial̓r fideliū: qꝛ alij nō habebūt iudicium. Nā qui nō credit iā iudicatus eſt.Debent gͦ ad ip̄ius ſponſi gl̓iā ītroire ⁊cͣ.¶ Explicit liber ſextus:Incipit ꝓlogus libri ſeptimi:I quis fuerit inter vos ꝓpheta dn̄iin viſiōe apparebo ei. autꝑ ſomniū loquar ad illumNū. xij. Quia a deo hō cōditus eſt: ad quendā finē ſuꝑnaturalem qͥcōprehenſionē ratiōis excedit: ſꝫ illd̓ Eſa.lxiiij. Oculus nō vidit deꝰ abſqꝫ te que p̄paraſti expectantibus te. Finē autē oportet eſſe p̄cognituꝫ his qͥ habent actionesſuas dirigere in ip̄m. Pluraqꝫ alia cognoſci oportet q̄ ad dictū finē expediūt: vt ſūtarticuli fidei vel gratie ſacramēta ad quorum etiam cōprehenſionē nō ſufficit rō naturalis. Nec eſſariū prorſus fuit hoī ad ſalutem: vt de hmōi tā ſublimibus rebꝰ erudiretur a deo. Un̄ d̓r Ecc̄i. iij. Plurima ſu
pra ſenſum homīs oſtenſa ſūt tibi. Sed qꝛlex diuinitatis eſt ſanctiſſima ꝓut beatusDyoniſius docet: oportet ꝙ reducant̉ infima ꝑ media in ſuprema: prefatorum myſterioꝝ noticia nō ē immediate qͥbuſlibeta deo inſpirata: ſꝫ quibuſdā primū ſublimioribus viris: qͥ ꝓphete vocati ſūt ⁊ eismediantibus ad alios deriuata. Un̄ ꝓph̓eolim vidētes vocabant̉: qꝛ videbāt ꝗ̄daꝫq̄ ceteri nō videbāt. Modus igit̉ inſpiratiōis ꝓphetice qͦ .ſ. de p̄fatis myſterijs diuinitus ſūt edocti: duplex in verbis ꝓpoſitis fuiſſe declarat̉: Nā aut eis vigilantibus ꝑ viſionē innotuerūt oracula: quēadmodum tangit pͥmo cū dic̄: Si fuerit intervos ꝓpheta dn̄i per viſioneꝫ apparebo ei:aut eis dormiētibus ꝑ ſomnioꝝ apparuere fantaſmata quēadmodū ſb̓iūgit dicēs:Aut ꝑ ſomniū loquar ad illum. Porro illa que ꝑ viſionē oracula vigilantibus apparuere ꝓphetis: qn̄qꝫ qͥdē ꝑ quaſdā formas ſenſibiles exterioribus repn̄tabant̉aſpectibus: ⁊ ſic ad ſenſū danieli apparuit: ſicut ⁊ Balthaſar manꝰ q̄dā in parieteſcribens: Dan̄. v. Qn̄qꝫ ꝟo ꝑ imagīariasformas eis on̄ſa ſūt ſiue oīno diuinitꝰ impreſſas ⁊ nō ꝑ ſenſū acceptas: vtputa ſi alicui ceco nato imprimerent̉ ī imaginatiōecoloꝝ ſil̓itudines. Aut etiā ordinatas diuinitus ex his q̄ ſūt a ſenſibꝰ accepte ſicutHieremias vidit ollā a facie acqͥlonis ſuccenſaꝫ: vt habet̉ Hiere j. Qn̄qꝫ vero ꝑ intelligibiles formas mentibus eorum impreſſas illis īnotuerūt: vt ī illis p̄cipue patet: qͥ ſciētiā vel ſapiētiā infuſā a deo acceperūt velut ſalomō ⁊ apl̓i. Et hinc ē ꝙ Augu. diſtinguit triplicē viſionē .ſ. ſenſibileꝫ:imaginariā ⁊ intellectualē. Sꝫ notandū ēꝙ ī viſiōe ſenſibili vl̓ ītellectuali ꝓph̓e ſiue vidētes ip̄i neqͣqͣꝫ abſtrahebant̉ a ſenſibus: cū aliqͥd ꝑ ſenſibiles ſpēs mēti repreſentabat̉ ꝓphete: ſiue hmōi ſpēs eſſent adhͦ ſpecial̓r diuinitꝰ formate: ſic̄ fuit rubꝰ ardēs on̄ſus moyſi: ſiue ꝑ alias cauſas eēntin eſſe ꝓducte: ſꝫ ẜm ꝓuidētiā dei ad deſignandū ꝓphetice aliqͥd ordinate: ſic̄ ꝑͤ arcā noe xp̄i ſignificabat̉ eccl̓ia. Sil̓r nō eratneceſſe vt alienatio fieret ab exterioribusſenſibus ꝑ hͦ ꝙ ꝓphete mēs illuſtrabaturintelligibili lumine aut īformabat̉ ſpeciebus intelligibilibꝰ: qꝛ ī nobis ꝑfectu iudicium intellectus habet̉ ꝑ ꝯuerſionē ad ſē-