¶Liber nonus
⁊ gratie impinguat̉: Iob. x. Sicut caſeumme coagulaſti.¶ Ca. LVIIIRoſperitas teporalis eſt indicium ꝑditiōis: ⁊ecōuerſo aduerſitas ſignū ſalutis. Nā illi qͥ in hͦ mūdo in oībꝰ ꝓſperant̉:ſil̓es ſunt infirmis deſperatis volūtati ſuea medicis derelictis qͥbꝰ nihil qd̓ expetūtdenegat̉. vn̄ ſicut Grego. dicit: Deſperatisrelictis egris medici qͥcqͥd pn̄t dari p̄cipiunt. Qui aūt ad ſaluteꝫ reduci pn̄t multadari ꝯtradicūt. Sic pctōres qͥbꝰ hic ꝓſpera ad vota ſuccedūt: de eterna ſalute deſperati ſūt. Sed qͥ ſaluādi ſūt aduerſitatibuscoercent̉. Un̄ deꝰ maiꝰ bn̄ficiū ꝯfert homīqn̄ ip̄m affligit qͣꝫ qn̄ ip̄m ꝓſperari ꝑmittit. Augꝰ. Cū mala volūtas ptātē accipitefficiēdi qd̓ cupit deꝰ dādo iraſcit̉ ⁊ n̄ dādomiſeret̉: Psͣ. lxxx. Dimiſit eos ẜm deſideria cordis eoꝝ: ibūt in adinuētiōibꝰ ſuis.Grego. Mactādus vitulꝰ liber ad paſcuadimittit̉: ſeruādus iugo p̄mit̉. Quia iniuſtus ad et̓nā mortē curres: effrenatꝭ volūptatibꝰ vtit̉. Iuſtꝰ ꝟo a delectatiōe trāſitoie iocūditatis reſtringit̉.¶ Capitulum: LIXVlchritudo corporalis vana exiſtit: qꝛ eſt ſic̄ pulchritudo parietꝭ. Nā pulchritudoparietiSē ex exteriori pictura qͣ ſublata apparet lutū qd̓ erat interiꝰ: Prouerb̓. vltꝭ.Fallax gr̄a ⁊ vana ē pulchritudo. ¶ Item/pulchritudo veſtiū quā qͥdā hom es q̄rūt̉vana eſt: qꝛ nō ē pulchritudo: ſꝫ pulchritudo accōmodata. Sicut pulchritudo cornicule de qͣ dicit fabula: ꝙ ornauit ſe pennisdiuerſaꝝ aniū qͥbꝰ ablatꝭ ſibi ab alijs auibus apparuit nigredo carnis eiꝰ. Multuꝫerubeſceret aliqͥs nobil̓ ſuꝑbus mēdicareab ignobilibuſ. Sic erubeſcere dꝫ hō qn̄ avermibꝰ ⁊ auibꝰ mendicat pulchritudinēexteriorē: cui pulchritudo naturalis ſufficere debet ſicut alijs creaturꝭ vt ſoli rōſe ⁊alijs. Guido carthuſien̄. ait: Ueſtes te ornant: pulchritudo eēt ſi tu eas ornares: iōornatū q̄rendo on̄dis te eſſe turpē. decor qͥcum veſte induit̉ cū veſte deponit̉: veſtisꝓculdubio eſt: nō veſtiti. Bern̄. Fulgentmonilibꝰ: ſordēt moribꝰ.¶ Capitulum. LX
)nitio peccatorum quorūdā aſſimilat̉ diploidi.de qua in Psͣ. cviij. Induant̉ ſic̄diploide cōfuſione ſua. Diplōīs quideꝫ ſicut dicit Grego. duplex veſtimentū dicit̉:Confuſione ergo ſicut diploīde induti ſūtqui iuxta reatus ſui meritū ⁊ tēporali ⁊ ꝑpetua animaduerſione feriunt̉. Solos qͥppe pena a ſupplicio liberat qͦs mutat. Naꝫquos preſentia mala nō corrigūt ad ſequētia perducunt.¶ Ca. LXIAtione vti etẜm rationē viuere cōpetit holmini ex propria forma: ſcꝫ exanima rationali. Et ideo qͥ ratione nō vtitur ⁊ ẜm rationē nō viuit: proprie nō ē homo: ſic̄ ẜm Ph̓m: ſerra ligneanō eſt ſerra: ⁊ lapidea nauis nō eſt nauis:eo ꝙ nō habet vſum ⁊ actū nauis qui eſt aforma: licet habeat figurā ꝓpter materiaꝫfigurabilē in qua eſt. Sic quodāmodo eſtde hoīe. Bern̄. Quid heſtialiꝰ hoīe rationem habente ⁊ ratione non vtente? UndePh̓s in. j. Metaph̓. dicit: ꝙ animalia omnia memorijs ⁊ imaginationibus viuunt.Hominū vero genus arte ⁊ rationibus viuit: Psͣ .xlviij. Homo cum in honore eſſet.nō intellexit: cōparatus eſt iumētis inſipientibus: ⁊ fimilis factus eſt illis.¶ Capitulum: LXIIEcidiuantes inpeccata ſimiles ſunt ſotularibꝰvel pellicijs veteribꝰ qui ſuturaꝫtenere nequeunt: ⁊ ideo in lutū proijciuntur. Sic recidiuātes nō retinent gratiā velcharitatem: ⁊ ideo in lutū inferni proijcientur: Psͣ .xvij. Vt lutū platearū deleboeos: ſcꝫ de libro vite. ¶ Itē ſil̓es ſuntrecidiuātes pauidis ⁊ aridis militibꝰ victis ſincopi: qui ſoli timore cedunt ⁊ fugiūt de prelio. Sene. Plura nos terrent qͣꝫ premant:⁊ plus opinione qͣꝫ re laboramꝰ. ¶ Iteꝫ ſimiles ſunt infirmis recidiuantibꝰ in egritudinem qui debiliores fiūt qͣꝫ ante. Et ſicquanto frequentius cadunt: tanto plus leduntur et difficilius reſurgunt: Luce .xj.Fiunt nouiſſima hominis illiꝰ peiora prioribus.¶ Capitulum: LXIII