¶ Liber nonus
de arbore: ſꝫ ſana bene ſe tenēt vſqꝫ ad maturitatē. Sic pctōres interiꝰ putridi ⁊ vermiculoſi ⁊ carētes cauda ꝑſeuerantie citocadūt a modico vento tentationis: Iob.xxvij. Tollet euꝫ ventꝰ vrens de loco ſuo.Itē ꝑſeuerantia boni oꝑis aſſil̓at̉ tuniceIoſeph. Nā ioſeph ſic̄ dicit Grego. qͥ interfrēs ſuos iuſtꝰ vſqꝫ ad finē ip̄e ꝑſeueraſſedeſcribit̉: ſolꝰ talarē tunicā habuiſſe phibet̉. Nā qͥd eſt talarꝭ tunica niſi actio ꝯſūmata? Quaſi enī ꝓtenſa tunica taluꝫ corporis operit: cū bona actio an̄ dei oculosvſqꝫ ad vite nos terminū tegit. Incaſſumqͥppe bonū agit̉ ſi ante vite terminuꝫ deſerat̉: qꝛ ⁊ fruſtra velocit̉ currit qͥ poſtqͣꝫ admētā veniat deficit. ¶ Ca. LVIRedicator aſſimilat̉ ſemīatori: qͥ ſcꝫ qn̄ vult ſee Iminare qͣttuor attēdere debet.Primo loci qͣlitatē: qꝛ ſemē eſt ẜm qͣlitatē t̓re dēſiꝰ vl̓ rariꝰ ſemīandū. Sil̓r ī p̄dicatiōe ẜm qͣlitatē auditoꝝ formare dꝫ ſermodoctoꝝ: vt Grego. dicit. Et iō ẜm diſpoſitionē ⁊ indigētiā auditoꝝ eſt rariꝰ vl̓ freq̄ntius ⁊ breuiꝰ vl̓ ꝓlixiꝰ p̄dicandū. ¶ Scd̓oꝯſiderare dꝫ tꝑis ꝯgruitatē: qꝛ alicubi eſttardius ⁊ alicubi celeriꝰ feminandū. Nā īlocis hūidis ſeminanduꝫ eſt celeriꝰ: ne ſemen imbre putreſcat: ⁊ in ſiccis tardiꝰ vtaqua ꝓueniat ne diu iacens penitꝰ euaneſcat. Quaſi loca hūida ſunt loca fluida ⁊ad peccādū parata qͥbꝰ ꝟba ſctē exhortationis citiꝰ impendēda ſūt qͣꝫ labant̉ in putredinē criminis: ſꝫ in hoībꝰ aridis ⁊ indeuotis: aliqn̄ tardiꝰ exhortatiōis ſemen nōincōſulte differt̉: vt ex ip̄a dilatione auidius ſuſcipiat̉: vel qꝛ minus fructuoſe porrigit̉ homini verbū ſctē p̄dicatiōis dū eſt inaccidia ⁊ ariditate mētis: ⁊ fructuoſius expectat̉ vt ei porrigat̉ poſtqͣꝫ ꝑfuſus fueritaqua cōpunctiōis. Et nota ꝙ illud qd̓ ſeminat̉ celeriꝰ denſiꝰ eē dꝫ qͣꝫ id qd̓ ſeminat̉tardiꝰ: qꝛ ſcꝫ pl̓a ⁊ frequētia monita neceſſaria ſūt homini tentato qͣꝫ homini cōpuncto. ¶ Tertio ꝯſiderare dꝫ ſeminis qͣntitatem: qꝛ minꝰ de ſemīe iaciendū eſt in terrapingui ⁊ humida qͣꝫ in macra: eo ꝙ in pingui nimis ſe multiplicat cōculcat ⁊ deuaſtat: ſed ī macra nō totū creſcit ſꝫ aliqn̄ perit. Quaſi aūt terra pinguis eſt aīa deuota in qͣ exhortatiōis ſemen auidiꝰ recipit̉ ſi
partius et tēperatius d̓r: ſed t̓ra macra eſtpctōris cor carens pinguedine gr̄e in qͦ qꝛſemen verbi plerūqꝫ ꝑdit̉ oportet vt freq̄ntius ſeminet̉: Eccī. xj. Mane ſemīa ſementuū ⁊ veſꝑe nō ceſſet manꝰ tua. ¶ Quartoꝯſiderare dꝫ ſeminis vtilitatē. Sūt enī q̄dā ſemina vtilia: q̄dā vero ſterilia ad fructū ꝓducēdū. qd̓ qͥdē egyptioꝝ agricole hͦmodo ꝓbare dicūt̉. Area brenē loco ſubacto ⁊ humido in mēſe iunij excolūt: ⁊ ī eadiuiſis ſpatijs oīa frumēti ⁊ leguminū femina ſpargūt: deinde in ortu canicule quiapud romanos. xiiij. die kalendaꝝ auguſti tenet̉ explorāt q̄ ſemina ortū ſidus exurat ⁊ q̄ illeſa cuſtodiat. his abſtinent: illaꝓcurant: qꝛ iudiciū noxe aut bn̄ficij ꝑ annū futurū geueri vnicuiqꝫ fidus aridū preſenti exitio vel ſalute ꝓmiſit ꝓut Palla.refert. Semina gͦ inutilia q̄ ſcꝫ ad ortū canicule efficiunt̉ arida ſunt curioſoꝝ p̄dicatorū: q̄dā ampulloſa ſeu philoſophica verba q̄ quidē arida ⁊ inutilia ſunt: qꝛ a canicula adurunt̉: iō ſunt indeuota ⁊ infructuoſa: qꝛ ex vana gl̓ia ꝓferunt̉. Illa igit̉ ſūtvtilia q̄ humore deuotiōis plēa canicula:id eſt curioſitas vel inanis gl̓ia nō deſiccatMatth̓. xiij. Semināt bonū ſemē in agroſuo. ¶ Itē p̄dicatiōis bonꝰ fructꝰ ſequit̉ ⁊ꝓuenit ex p̄dicatoris bonis oꝑibꝰ doctrinā eiꝰ p̄ueniētibꝰ ſicut ex bona ſemēte ſeqͥtur bona meſſis. Un̄ Grego. Ille vberesfructꝰ p̄dicatiōis colligit qui ſemina boneoꝑatiōis p̄mittit ¶ Itē ſicut ex bona cultura agroꝝſeqͥtur abūdātia: frugū ſic ex p̄cedenti bona vita tribuit p̄dicatori ꝟboꝝvtiliū affluētia. Un̄ Grego. refert ⁊ dicit:ꝙ tanto fecūdius p̄dicatiōis verbū tribuitur: quanto in p̄dicatoris pectore perfectioꝑis exaratiōe p̄uenit̉. Ille nāqꝫ bene loq̄ndi facūdiā accipit: qͥ ſinū cordis ꝑ recteviuendi ſtudia extēdit: nec loquente ꝯſcīap̄pedit: cū vita linguā antecedit. ¶ Itē p̄dicatores qͥ dicūt ⁊ nō faciūt ſil̓es ſūt carnificibꝰ qͥ carnes bonas alijs vendunt: etip̄i peiores comedūt. Et ſutoribꝰ qͥ bonosſotulares alijs p̄parant: ⁊ ip̄i peiores portāt. Sic ſunt ſacerdotes qͥ verbum ſalutisalijs miniſtrant: ⁊ ip̄i peiora qͣꝫ alij perpetrant. ¶ Item p̄dicator debet attēdere qͣliter ⁊ qn̄ ⁊ cui predicat. Vnde Grego. dicit:In omne qd̓ dicit̉ neceſſe eſt vt cauſa tempus et perſona penſetur ſi verba ſententie