Liber nonus
aliū ſignificat petra niſi eū d̓ qͦ ꝑ paulū d̓r:.j. Co. x. Petra āt erat xp̄s. Carneſ gͦ ſuprapetrā ponimꝰ: cū corpꝰ noſtrū in xp̄i inuitatiōe cruciamꝰ. Ius etiā carniū deſuꝑ fūdit: qui in ꝯuerſatiōe xp̄i ipſas etiā carnales cogitatiōes exinaniuit. Quaſi em̄ iusex carnali qͦdā ī petra fundit̉: qn̄ mēs etiāa cogitationū carnaliū fluxū vacuat̉ q̄ tn̄mox angelus virga tāgit: qꝛ intētionē noſtra nequaqͣꝫ poteſtas diuini adiutorij deſerit. De petra aūt exijt ignis ⁊ ius carneſqꝫ ꝯſumpſit: qꝛ afflatus a redemptore ſpiritus tāta cor noſtrū flāma cōpūctiōis cōcremat: vt oē qd̓ in eo ē illicitū et oꝑis etcogitatiōis exurat: ſicut Grego. dic̄. ¶ Itēoꝑa bona nō ſūt differēda poſtqͣꝫ ſūt ꝯſulta ⁊ deliberata: ſicut nō differēda ē vindemia poſtqͣꝫ vua eſt maturata. Nā ſicut d̓rin libro de vindemijs: Tarde vindemiantes nō ſolū vineam ledūt vltra qͣꝫ oporteteā ferentē: ſꝫ grando ⁊ gelū ſi fiant facilepaſſibilius faciūt vinū. Un̄ aiūt Demetriꝰet Africanꝰ: qd̓ ſex ſolūmodo dies debetvua nō plus matura ꝑmanere. Et ſi granūvue nō viride ſꝫ nigrū appareat: ſignat eāeſſe maturā. Sicut ergo nō ē differēda vindemiatio poſt vue maturationē: ſic nec boni oꝑis executio poſt deliberationē: quiapericulū eſt in mora: Apl̓s Ro. xij. Sollicitudine nō pigri ¶ Itē oꝑa bona non faciens: ſꝫ ocioſe in collegio vel religiōe viuere volēs nō eſt ſuſtinēdus. Sicut agricola ramū viridē licet ſterilem in medioolee non debet ſuſtinere: ſꝫ ip̄m abſciderevelut totius arborꝭ inimicū: Vt dic̄ Palladius ¶ Et ſimiliter hoīes peſtilētes ſicutet ocioſi nō ſunt tolerandi: vn̄ mēbra inſanabilia ſolent abſcidi. ſicut etiam in ipſisarboribus: vt idē Palladius dicit. Ariditas ⁊ ſterilitas equo mō fugiēde ſūt: Gal̓.v. Abſcindāt̉ qͥ vos cōturbāt. ¶ Itē operis bonitas depēdet ex bonitate intentionis. Cuius exēplū patet in pomis ſiue infructibꝰ arboꝝ. Si enī aliqͥs voluerit vt īpiro vel pomo aliqͣ gēma inueniat̉: aut etiam margarita aut obolus aut aliud ſimile: accipiat aliquod taliū: et cū pomuꝫ velpirū aliquod floruerit ⁊ aliquātulū creuerit imprimat in preputiū eiꝰ ꝓfunde qd̓cūqꝫ hoꝝ voluerit: ⁊ notet ip̄ꝫ ꝑ aliqd̓ ſignūappoſitū ⁊ ſinat creſcere: ⁊ ſic tandē inuenietur in pomo. Eſt aūt velut pomū arbo
ris opus cuiuſlibet hoīs: ꝙ nloret in cogitatiōe: creſcit in deliberatiōe. Sꝫ qͣſi pomipreputiū eſt ip̄ius oꝑis initium. Eſt auteꝫinchoatio operis ab ipſa intentione agentis. Gemma ergo que in pomo reꝑiri debet p̄putio poni imprimit̉: qꝛ virtus ſeq̄ntis operꝭ ī intētiōe iudicat̉. Qualis enī ēintentio q̄ p̄cedit: tale ē om̄e opus qd̓ ſeqͥtur: ꝓut Grego. dicit. Ergo ibi imprimenda eſt margarita puritatis: gemma honeſtatis: obolus charitatis: aqua ē p̄ciū ſiuemeritū operis. ¶ Itē opus bonū factuꝫ ſine tedio ſimile eſt fructui naſcenti ſine nucleo. Docent enī agricole: quod ſi qͥs vultplantare arborē cuius fructus non habetnūcleoſ hoc modo facere pōt. Surculi plātandi extremitates reflectat ⁊ cū cultelloambas aptatas infigat ipſi trunco. Et cūambe cōualuerūt amputet extremitatē maiorē: minorē vero ſinat creſcere ¶ Quid āteſt ſurculus plantādus niſi hō ad ꝯuerſionem vel ingreſſū religionis diſpoſitꝰ? Huius due extremitates ſūt timor ⁊ amor qͣꝝvtraqꝫ gladio verbi dei apparat̉: qꝛ .ſ. verbā dei ⁊ timorē incutiūt ⁊ ad amorē alliciunt. Sed tūc vtraqꝫ extremitas trūco infigitur: cū timore ⁊ amore xp̄o inheret̉. Ip̄eenim xp̄s quaſi truncus eſt: nos aūt quaſiramuſculi eiꝰ: ſicut ipſe dixit Ioh̓. xv. Egoſum vitis ⁊ vos palmites. Sed qͣꝫuis ī cōuerſionis initio plꝰ abūdet timor qͣꝫ amor:tamen poſtea in penitentis profectu āputatur maior extremitas ⁊ minor creſcere ſinitur: quia ſcꝫ amor creſcit ⁊ ſeruil̓ timoremittit̉. j. Ioh̓. iiij. Perfecta charitas foras mittit timorē: ⁊ hec eſt planta q̄ ꝓduc̄fructꝰ ſine nucleo: qꝛ ſcꝫ hō charitate feruēs operat̉ ſine difficultate et tedio: ꝓpterea d̓r: ꝙ qͥ amat nō laborat. Ca. XLVIIIRatio conpuctiua ⁊ feruida impinguat anio Imā. Cuius exēplum ē: qꝛ ꝑ ſublimationē cōuertit̉ liquor vini in pinguedinem olei. Nā ſi vinū diſtillet̉ ad modūaque roſacee diſtillat humiditas aquea inſipida: ⁊ illud qd̓ remanet fit oleagineumet pingue. Et ſi iterū illa ſubſtantia ſublinietur egreditur inde oleum: ⁊ hoc plꝰ fitde forti qͣꝫ de debili ⁊ precipue de muſto.Per vini ergo fortis liquorē intellige cōpuncti hominis feruorem de quo in Psͣ.